Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

καλή χρονιά

Αγαπητοί φίλες και φίλοι.
Αγαπητοί επισκέπτες της ιστοσελίδας του HELLAS CAFE
Έχετε όλοι σας τις ευχές μου γιά τον καινούριο χρόνο.
Χρόνια σας πολλά γιά έναν χρόνο, που ευχή μας είναι
να φέρει,
ΕΙΡΗΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ>
Υγεία, ευτυχία και χαρά στα σπίτια σας
Με αγάπη
Ντένης Κονταρίνης

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

Πολλά και διάφορα

Βρε πως αλλάξαν οι καιροί
Κι’ οι βουρλισμένοι χρόνοι
Να τραγουδάει ο κόρακας
να μην λαλεί τ’ αηδόνι
Ο Όμιλος Βρακοφόρων της Κρήτης είπε αυτή τη μαντινάδα στον Δράκουλα τον Μηστοτάκη. Μήπως σας θυμίζει τίποτα; Πάντως από την Ρηγίλης βγήκε ανακοίνωση. Ουδέν σχόλιον. Τι να πούνε;
Ο Κυριάκος όμως το άρπαξε το υπουργείο που του πέταξε ο Σαμαράς. Όχι, θα έχανε την ευκαιρία. Έγραψε κανονικά πατέρα και αδελφή και προχωράει.
Και μιά και μιλάμε γιά υπουργεία, εκείνα τα παλληκάρια τα ξέχασε ο Αντωνάκης; Βουλγαράκης, Τσιτουρίδης, Μαγγίνας, Λιάπης, Πολύδωρας, Παυλόπουλος, Ρουσσόπουλος και τόσοι άλλοι λεβέντες δεν πήραν τίποτα. Μήπως τα φυλάει γιά εφεδρείες;
Αλήθεια, εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας τι γίνεται;
Ακόμη κι’ εκείνος ο λαλίστατος εκπρόσωπος, ο Αντώναρος, εξαφανίστηκε. Κάθε φορά που βγαίνει ο Αντώναρος στην τηλεόραση η Νέα Δημοκρατία χάνει 500 ψήφους, έλεγε τότε κάποιος φίλος μου. Και δεν είχε άδικο. Έτσι;
Όχι βέβαια πως ο Πεταλωτής πάει πίσω. Όμως αυτός τα λέει τόσο.....γρήγορα που δεν τον προλαβαίνω γιατί μ’ έχει πάρει ο ύπνος.
Αλήθεια, εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας, τι γίνεται;
Με τις γιορτές χάσαμε από τα τηλεπαράθυρα πολλά αγαπητά μας πρόσωπα. Μέρες τώρα δεν είδαμε τον Πανούλη τον Παναγιωτόπουλο, που όταν παίρνει εκείνο το ειρωνικό ύφος μοιάζει να υποφέρει από.... δυσκοιλιότητα.
Αλήθεια, εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας, τι γίνεται;
Και η κυρία εμείς οι βουλευτέςςςςςςς εξαφανίστηκε. Φαίνεται πωε η Φωτεινή η Πιπιλή θα....ξεκουράζεται από τις τόσες επισκέψεις της σε τηλεπαράθυρα. Πάντως μας έμεινε ο Γιακουμάτος να λέει, να λέει, να λέει, χωρίς κι΄ο ίδιος να ξέρει τι λέει. Α! Ρε και να ζούσε ο συμπατριώτης του ο Λασκαράτος να τον περιλάβενε.
Αλήθεια, εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας, τι γίνεται;
Πάντως το Συνέδριο του κόμματος θα γίνει τον Ιούνιο όπου εκεί θα ερευνηθούν και θα μελετηθούν τα λάθη που οδήγησαν την παράταξη στην ήττα της 4ης Οκτωβρίου. Συγνώμη, δεν τα ξέρετε τα λάθη σας; Και άντε τα βρήκατε, τα συζητήσατε, τα αναλύσατε. Τι έγινε; Την Ελλάδα ποιός θα την γλυτώση από τα όσα την φορτώσατε;
Πάντως γιά την Νέα Δημοκρατία το ΠΑΣΟΚ φταίει γιά όλα, που σαν κυβέρνηση των τριών μηνών δεν κατάφερε να σκεπάσει τα εγκλήματα της.
Αλήθεια εκείνο το παλληκάρι ο Κώστας τι γίνεται;
Η Αλέκα είναι να την χαίρεσαι σαν βγαίνει στα τηλεπαράθυρα και φωνάζει γιά το δίκιο των εργατών. Η αγάπη και το ενδιαφέρον αυτής της γυναίκας γιά την εργατιά της Ελλάδας είναι συγκινητική. Έτσι εξηγείτε ότι με την Αλέκα τόσα χρόνια στο τιμόνι, το κόμμα έφτασε.... στο 6%.
Ο άνθρωπος που εισήγαγε τον θεσμό της πολυκατοικίας στον πολιτικό χώρο της Ελλάδας έχει γίνει το θέαμα της Βουλής. Απολαυστικός όταν αγορεύει ο Καρατζαφέρης τον κοιτάς και αναρωτιέσαι Θεέ μου Τι άλλο ακόμη θα δούμε;
Αλήθεια, εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας, τι γίνεται;
Τη συμπόνια μας προκαλέι ο Τσίπρας που αγωνίζεται να καταλάβει που βρίσκεται. Ειλικρινά είναι απόλαυση όταν αποφασίζει να προχωρήσει στην πολιτική κριτική της Κυβέρνησης και όλοι προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς λέει.
Τηλεφώνημα από τη Ραφήνα μας πληροφορεί ότι εκείνο το παλληκάρι, ο Κώστας είναι καλά, είναι σπίτι του και ......παίζει με τα δίδυμα.
Και του χρόνου Ελλάδα.

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Μιά χριστουγεννιάτικη ιστορία.

Κάποτε τα ζώα συνεδρίαζαν και συζητούσαν το νόημα των Χριστουγέννων, αλλά και τις επιθυμίες που είχε το καθένα τις άγιες αυτές ημέρες:

Το λόγο παίρνει πρώτη η κυρ’ αλεπού φωνάζοντας την επιθυμία της. «Λογικό μία ψητή γαλοπούλα, ποιος γιορτάζει σήμερα Χριστούγεννα χωρίς να έχει στο τραπέζι του ψητή γαλοπούλα;
Το ελαφάκι από την απέναντι γωνιά με τη ψιλή του φωνούλα εύχεται ένα έλατο.
«Χωρίς έλατο εγώ δε γιορτάζω ποτέ τα Χριστούγεννα».
Αλλά όχι με πολλά κεριά συμπληρώνει κλαψιάρικα η κουκουβάγια. Όχι πολλά φώτα και στολίδια, εμένα μ’ αρέσει η απλότητα, η σκοτεινιά, ένα έλατο στολισμένο με γούστο, πράσινο ζωντανό, δηλαδή φυσικό!

Τι λες μωρή; Φωνάζει το παγώνι. Και πως θα δείξω εγώ το καινούριο μου φόρεμα και τα χρώματά του; Όχι, όχι εγώ χωρίς καινούριο φόρεμα δε γιορτάζω Χριστούγεννα.
Μη ξεχνάς και τα κοσμήματα, στριγκλίζει η κίσσα. Εγώ Χριστούγεννα χωρίς να κλέψω κανένα δακτυλίδι, βραχιόλι ή καδένα δε γίνεται… Τα ωραιότερα Χριστούγεννα για μένα είναι, όταν έχω κοσμήματα.

Και τα μελομακάρονα που τ΄ αφήνεις; Φωνάζει η αρκούδα με τη χοντρή φωνή της.
„Οι λιχουδιές και τα γλυκίσματα είναι η μεγαλύτερη επιθυμία μου, χωρίς αυτά δε γιορτάζω Χριστούγεννα“. „ Κάνε, ότι κάνω εγώ“ λέει ο ασβός, „ύπνο και πάλι ύπνο!“
Τα Χριστούγεννα για μένα σημαίνουν ύπνο, υπάρχει κάτι καλύτερο από το να απολαύσεις τον ύπνο;

„Μη ξεχνάς πρώτα να πιεις“, συμπληρώνει το βόδι. „Πρώτα να πιεις όσο μπορείς και μετά να το ρίξεις στον ύπνο“. Ξαφνικά το βόδι μουγκρίζει δυνατά: „Ω, ω, ωχ!“ Ο γάιδαρος του έριξε στα πισινά μία γερή κλωτσιά. „Ε, ε! βόδι, δε σκέφτεσαι λίγο το νεογέννητο παιδί, αυτό το ανθρώπινο πλάσμα;..
Το βόδι έριξε το κεφάλι κάτω από ντροπή και λέει:
„Το παιδί… Α! Ναι καλά λες…“ το νεογέννητο παιδί „ „Αυτό είναι το κυρίως νόημα των Χριστουγέννων…“ Πλην όμως…απευθυνόμενο στο γάιδαρο τον ρωτάει, „το γνωρίζουν αυτό και οι άνθρωποι;“

Μετάφραση από τα γερμανικά: Σπύρος Γκάρος

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

OPEL Η βιομηχανία θρίλερ

Από τον καλό φίλο και εκλεκτό συνάδελφο Σπύρο Γκάρο
από την Νυρεμβέργη το πάρα κάτω άρθρο.
Αξίζει να το διαβάσετε.

Σεισμική δόνηση έγινε στην αυτοκινητοβιομηχανία OPEL στην Ευρώπη. Η παγκόσμια οικονομική ύφεση και η μεγάλη κρίση στη μητρική εταιρία General Motor (GM) στις ΗΠΑ επηρέασε αρνητικά και τη θυγατρική της εταιρία OPEL στη Γερμανία. To έλλειμμα από τα μεγάλα λάθη των μάνατζερ στη GM έφτασε το 2008 στα 31 δισεκατομμύρια δολάρια
(24,2 δισεκατομμύρια εύρο). Για να το καλύψει προσπάθησε με απειλές κι εκβιασμούς, ότι θα κλείσει τις θυγατρικές της αυτοκινητοβιομηχανίες στην Μ. Βρετανία και τη Γερμανία, να της χορηγηθεί οικονομική βοήθεια για να σταθεί στα πόδια της. Απαιτούσε από τη γερμανική κυβέρνηση 3,3 δισεκατομμύρια εύρο για να μην κλείσει την OPEL και στείλει τις 25 χιλιάδες εργαζόμενους από τα εργοστάσιά του Rüsselsheim (14670), Bochum (4960), Kaiserslautern (3379) και Eisenach (1690) στο ταμείο ανεργίας. Υποτίθεται, ότι οι άνεργοι θα είναι πάνω από 50 000, αν υπολογίσουμε και όλους αυτού που εργάζονται σε βιομηχανίες που προμηθεύουν την OPEL με ανταλλακτικά.. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι η OPEL στη Γερμανία, ήταν και είναι μία επικερδής βιομηχανία , τα κέρδη τα εισπράττει η GM χωρίς να πληρώνει φόρους στο γερμανικό κράτος και τα επενδύει στην έδρα της στο Detroit/ΗΠΑ. Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις και σθεναρή αντίδραση, με απεργίες και πορείες των εργαζομένων και τις πιέσεις από το συνδικάτο της μεταλλουργίας (IGM), αποφάσισε η GM τον Σεπτέμβρη 2008 να πουλήσει την OPEL. Πολλοί υποψήφιοι παρουσιάστηκαν. Κατ’ αρχήν προτάθηκε να την αναλάβουν οι μεγαλοαντιπρόσωποί της στη Γερμανία , σύντομα όμως ενδιαφέρθηκαν οι αυτοκινητοβιομηχανίες FIAT, η Magna, η κινέζικη BAIC και η βελγική επενδυτική εταιρία RHJI – Ripplewood. Ο κύβος τελικά έπεσε στην καναδική εταιρία Magna, η οποία με συμμετοχή 15% του ρωσικού τραπεζικού συγκροτήματος GAZ έδωσε μία συμφέρουσα προσφορά . Όρισε σαν στόχο μέσα σε μία εξαετία να διαθέσει στην αγορά 750 000 οχήματα με προϋπόθεση να διατηρηθούν τα εργοστάσια της OPEL στις παραπάνω πόλεις. Βέβαια το συμβόλαιο είχε και ορισμένα αρνητικά σημεία. Δηλαδή μέχρι το 2014 η Magna θα αποταμίευε περίπου 265 εκατομμύρια εύρο, μειώνοντας σταδιακά τον αριθμό του προσωπικού καταργώντας 10 000 θέσεις των οποίων οι 3 000 θα είναι στη Γερμανία. Οι εργαζόμενοι πήραν βαθιά αναπνοή αφού η θέση τους μετά από τόσους μήνες αγωνίας κατά κάποιον τρόπο σώθηκε και οι μελλοντικές προοπτικές ήταν καλές. Δε χάρηκαν όμως για πολύ, αφού η GM ζητώντας συγνώμη από τη γερμανική κυβέρνηση πήρε πίσω την απόφασή να πουλήσει την OPEL. Ο πόλεμος των νεύρων συνεχίζεται και έγινε «θρίλερ».
Εντούτοις οι ελπίδες δε χάθηκαν, η GM υποσχέθηκε ότι όλα τα εργοστάσια της OPEL θα μείνουν και θα συνεχίσουν την παραγωγή τους όπως μέχρι σήμερα, αυτό βέβαια με μία ανακαίνιση η οποία σημαίνει απολύσεις μέχρι 4 500 εργαζομένων. Μόνο από το εργοστάσιο του Rüsselsheim θα φύγουν 2 500. Πιθανώς να κλείσει ένα από τα εργοστάσια στη Γερμανία. Αυτά ανέφερε ο καινούριος μάνατζερ Nick Reilly. Πιστεύει ότι η γερμανική κυβέρνηση μαζί με τους Ευρωπαίους θα του δώσουν τη βοήθεια που χρειάζεται των
3,3 δισεκατομμυρίων εύρο. Το Συμβούλιο Προσωπικού πρότεινε η OPEL από εταιρία περιορισμένης ευθύνης (GmbH) να μετατραπεί σε ανώνυμο εταιρία (AG). Οι πολιτικοί των ομόσπονδων κρατιδίων της CDU και της FDP είναι σκεφτικοί να πληρώσουν από τα χρήματα των φορολογουμένων τους για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της GM ώστε να ενεργήσει την ανακαίνιση. Είναι γεγονός ότι η εμπιστοσύνη απέναντι στην GM έχει διαταραχθεί.
Η καγκελάριος κυρία Merkel ζήτησε από την GM ένα συγκεκριμένο πλάνο. Χωρίς αυτό το σχέδιο η GM δεν παίρνει βοήθεια, ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι της OPEL ζητούν μεγαλύτερη ανεξαρτησία και συμμετοχή στη διοίκηση, να μην εξαρτώνται μόνο από τις αποφάσεις του κέντρου που είναι στο Detroit των Ηνωμένων Πολιτειών. Η υπόθεση της OPEL παραμένει ανοιχτή και το μέλλον της είναι ακόμα σκοτεινό. Εικοσιπέντε χιλιάδες άνθρωποι με τις οικογένειές τους ζούνε στην αβεβαιότητα. Κανείς δεν γνωρίζει πως θα είναι το αύριο που θα ξημερώσει….

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Εμείς οι βουλευτέςςςςςς! ! !

Αυτή είναι η αγαπημένη φράση της βουλευτού της ΝΔ Φωτεινής Πιπιλή. Δεν αφήνει ευκαιρία που να μην το φωνάξει. Εμείς οι βουλευτέςςςςςς. Αυτά τα πολλά (ς)είναι ένα χαρακτηριστικό της ιδιόμορφης προφοράς της που κάνει το ένα τελικό (ς) να μοιάζει με μιά ποδοσφαιρική ομάδα από (ς ) Εμείς οι βουλευτέςςςςς λοιπόν.
Πρώην δημοσιογράφος η Φωτεινή Πιπιλή έχει κάποια πρόσβαση, προτίμηση και αδυναμία στα τηλεοπτικά παράθυρα και απ’ ό,τι φαίνεται δεν τα περιφρονεί. Κάθε άλλο. Δεν αφήνει ευκαιρία να πάει χαμένη κι΄έτσι έχουμε την χαρά να την απολαμβάνουμε σε όσα προσπαθεί να πει. Και λέω προσπαθεί διότι ποτέ δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει αυτά που θα ήθελε να πει. Απλούστατα διότι δεν ξέρει τι θέλει να πει. Συμβαίνει στον πολιτικό χώρο της Ελλάδας η άσκηση της αντιπολίτευσης να είναι μιά έννοια παρεξηγημένη. Γιά το σύνολο των βουλευτών, αντιπολίτευση σημαίνει να κατηγορούν, να βρίζουν και να συκοφαντούν την κυβέρνηση. Ίσως και με την ανοχή ή ακόμη και με την προτροπή των αρχηγών των κομμάτων. Έτσι και τώρα. Με την ανάληψη της προεδρίας της ΝΔ από τον Αντώνη Σαμαρά οι βουλευτές της αναθάρησαν, πίστεψαν πως το κόμμα τους αναστήθηκε από την τρομερή ήττα της 4ης Οκτωβρίου – οι Μητσοτάκηδες περιμένουν στη γωνία - και ξεχύθηκαν στα τηλεπαράθυρα να πολεμίσουν το ΠΑΣΟΚ που τους πήρε την εξουσία.
Η Φωτεινή Πιπιλή πρωταγωνιστεί σε αυτό τον αγώνα. Μας θυμίζει τον Γιακουμάτο της πρώιμης Καραμανλικής περιόδου. Τότε που από την θέση του υφυπουργού περιόδευε τουρίστας στα χωριά της Θράκης και διαλαλούσε πως θα παραιτηθεί αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργατών. Βέβαια τα αιτήματα των εργατών δεν ικανοποιήθηκαν ποτέ αλλά κι’ ο Γιακουμάτος δεν παραιτήθηκε ποτέ, Σου λέει. Αν παραιτηθώ ποιός θα ενδιαφέρεται γιά τους εργάτες; Κάπως έτσι συμπεριφέρεται και η Πιπιλή η οποία κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ ότι .....δύο μήνες τώρα δεν μπόρεσε να σώσει την Ελλάδα από τον γκρεμό που την οδήγησε η πενταετής διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κι΄όταν την ερωτούν
-Εσείς πεντέμιση χρόνια διακυβέρνησης τι κάνατε;
Αρκείτε στο ...
-Κάναμε κάποια λάθη.
Η κυρία εμείς οι βουλευτέςςςςς δεν έχει το θάρρος να πει ότι καταλήστεψαν όλα τα ταμεία του κράτους. Δεν έχει την τόλμη να πει ότι η κυβέρνηση την οποία υπηρέτησε πέρασε στην ιστορία σαν η κυβέρνηση των απειραρίθμων σκανδάλων. Η Φωτεινή Πιπιλή δεν γνωρίζει να λέει την αλήθεια.
Στον ίδιο κύκλο και ο εκπρόσωπος του κόμματος ο Πάνος Παναγιωτόπουλος. Ζει σε μιά Ελλάδα η οποία κινδυνεύει και δεν έχει το θάρρος να πει από που προήλθε αυτός ο κίνδυνος, Στήνεται μπροστά στο τηλεπαράθυρο, παίρνει εκείνο το βλακώδες ειρωνικό ύφος που μου θυμίζει τον Μπενίτο Μουσσολίνι, και το μόνο που γνωρίζει είναι ότι το ΠΑΣΟΚ θα καταστρέψει την χώρα. Αναμασάει κι΄αυτός τα ίδια. Δυό μήνες ΠΑΣΟΚ και δεν είδαμε τίποτα και αναφέρεται κι΄αυτός σε......κάποια μικρά σφάλματα της πενταετίας.
Στην νεοδημοκρατική ορχήστρα και ο Χατζηγάκης. Αορίστως κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ.
Δεν γνωρίζω αν όλα αυτά είναι εις γνώση του νέου προέδρου της Νέας Νέας Δημοκρατίας, όπως λέει κι΄ο Καρατζαφέρης και αν τα εγκρίνει. Αν ναι, είναι λυπηρό το αντιπολιτευτικό ξεκίνημα. Αν όχι, ας φροντίσει να συμμαζέψει αυτή τη θλιβερή κατάσταση και ας πει στη Φωτεινή Πιπιλή ότι εμείς οι βουλευτέςςςςς θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι κουτός. Το μήνυμά του μας το έστειλε την 4η Οκτωβρίου του 2009. Μήπως κάποιοι στην ΝΔ δεν το έλαβαν;

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Αγαπητέ μου κουκουλοφόρε ! ! !

(Επιστολή Δευτέρα)

Σε είδα σε πλήρη δράση τούτες τις μέρες στους δρόμους της Αθήνας και σ’ ευχαριστήθηκε η ψυχή μου. Πολλή δουλιά πλάκωσε αγαπητέ μου και πως να τα βγάλεις πέρα. Βέβαια σκοπός σου υψηλός και ηθικός ήταν η απόδοση τιμών στον αδικοχαμένο πέρυσι μικρό μαθητή, Αλέξη Γρηρορόπουλου– το ίδιο όνομα με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κύριον Αλέξη Τσίπρα. Τι σύμπτωση - . Εσύ όμως γιά μιά ακόμη φορά έδειξες τα υψηλά σου πατριωτικά φρονήματα, στέλνοντας στο Νοσοκομείο τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου και φτάνoντας στο σημείο να κάψεις ακόμη και την σημαία σου. Και μάλιστα αγαπητέ μου, θαύμασα το μίσος με το οποίο την πέταξες πάνω στις φλόγες.
Η ελληνική τηλεόραση φρόντισε να αποθανατίσει κείνες τις υπέροχες στιγμές σου γιά να τις έχει όλος ο κόσμος και να σε θαυμάζει. Φαντάζομαι την υπερηφάνειά σου εκείνη τη στιγμή. Δεν είναι και μικρό πράμα να μπορείς να πετάς στις φλόγες τη σημαία σου!.
Όλοι οι συμπατριώτες σου αγαπητέ μου κουκουλοφόρε είναι περήφανοι γιά σένα και τα κατορθώματά σου. Κι΄εμείς οι Έλληνες του εξωτερικού είμαστε περήφανοι γιά σένα. Μιλάμε στους ξένους γιά τα μνημεία της πατρίδας μας, γιά τον Παρθενώνα, γιά τους Δελφούς, γιά την Βεργίνα. Και φυσικά τους μιλάμε και γιά σένα. Τους λέμε ότι μαζύ με το αγνό παρθένο ελαιόλαδο η χώρα μας διαθέτει και στίφη από κουκουλοφόρους.
Πάντως αυτές τις μέρες δούλεψες πολύ σκληρά. Η μιά πορεία πίσω από την άλλη. Η μιά διαδήλωση ακολουθούσε την άλλη, η μιά διαμαρτυρία τελείωνε και άρχιζε η άλλη. Που να προλάβεις αγαπητέ μου. Ποιόν να πρωτοδείρεις, ποιά βιτρίνα να διαλύσεις πρώτη, ποιό αυτοκίνητο να κάψεις και ποιό να αφήσεις. Και το κυριότερο τι να πρωτοαρπάξεις Γιατί, πως να γίνει; Η ιδεολογία ιδεολογία αλλά πρέπει να βγει και το μεροκάματο.
Κι΄αλήθεια αγαπητέ μου κουκουλοφόρε. Μιά και μιλήσαμε γιά ιδεολογία, εσείς τι πιστεύετε; Ποιά είναι τα ιδανικά σας; Ποιά είναι τα οράματά σας; Ποιοί είναι οι σκοποί σας; Σε τελική ανάλυση ποιά είναι η ιδεολογία σας; Ακούω ότι είστε αντιεξουσιαστές. Δηλαδή είστε εναντίο της εξουσίας; Κι΄αν με τους αγώνες σας καταφέρετε να καταργηθεί η εξουσία, θα μας κυβερνήσει ποιός; Μήπως εσείς; Γιατί αν είναι έτσι να ψάχνουμε από τώρα να βρούμε τον γκρεμό που θα πέσουμε.
Αγαπητέ μου κουκουλοφόρε.
Στα νιάτα μας, πριν από κάποια χρόνια κάναμε κι΄εμείς τις επαναστάσεις μας. Κατεβαίναμε κι΄εμείς στους δρόμους αλλά δεν άνοιγε ρουθούνι, που λέει ο λαός μας. Δεν αγκίζαμε τις βιτρίνες των καταστημάτων, δεν κλέβαμε. Δεν καίγαμε τα αυτοκίνητα. Κάναμε τις επαναστάσεις μας σεβόμενοι τις περιουσίες των συνανθρώπων μας. Γι΄αυτό και όλοι μας αγαπόυσαν και ήσαν με το μέρος μας. Ανθρώπινα και πολιτισμένα διαδηλώναμε τα αιτήματά μας. Κι΄αν καμμιά φορά έπρεπε η αστυνομία να επέμβει εμείς τρέχαμε να κρυφτούμε και δεν πετούσαμε μολότωφ, πέτρες, λοστούς, σίδερα. Εσείς όπως πάτε κάποια μέρα θα κατεβείτε στις διαδηλώσεις σας με κανόνια.
Γι΄αυτό σου λέω αγαπητέ μου κουκουλοφόρε. Όσο δίκιο κι’ αν νομίζεις ότι έχεις, ακόμη δεν έχεις μάθει να το διεκδικείς. Και γι΄αυτό ποτέ σου δεν θα πετύχεις τίποτε πάρα πάνω από την έχθρα, το μίσος, την αηδία και την περιφρόνηση της κοινωνίας. Γιατί είσαι ένα τίποτα, που δεν διεκδικείς τίποτα και δεν γνωρίζεις τίποτα. Επαναστάσεις σαν τις δικές σου, που δεν είναι επαναστάσεις αλλά γιουρούσια καταστροφής και κλοπής, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία πρίν από το ξεκίνημά τους. Άδικα πολεμάς, άδικα σκοτώνεις και άδικα καταστρέφεις. Μοιραία κάποια στιγμή θα επιστρέψεις στο μηδέν . Εκεί που ανήκεις.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Αγαπητέ μου κουκουλοφόρε ! ! !

Αγαπητέ μου κουκουλοφόρε. ! ! !
.
Πάνε κάποια χρόνια που είχα την πρώτη γνωριμία μαζύ σου αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να δημιουργήσω και κάποιες σχέσεις με σένα. Όχι πως σε φοβόμουν. Κάθε άλλο. Από τα νεανικά μου χρόνια έχω μάθει να μην φοβάμαι τα σκουλήκια. Πως λοιπόν να φοβηθώ εσένα; Απλούστατα δεν το είχα αποφασίσει. Σήμερα όμως, μη έχοντας κάτι καλύτερο να κάμω, σκέφτηκα να αρχίσω μιάν αλληλογραφία μαζύ σου. Να μας δοθεί έτσι η ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα και να πούμε πιό πολλά. Να μάθεις εσύ γιά μένα αλλά κι΄εγώ να μπορέσω να σε γνωρίσω καλύτερα. Τι λές; Ν΄αρχίσουμε να τα λέμε; Πάμε!
.
Αγαπητέ μου κουκουλοφόρε λοιπόν.
.

Σε βλέπω στις δραστηριότητές σου και σε θαυμάζω. Ζηλεύω που δεν έχεις με τίποτε άλλο να ασχοληθείς παρά μόνο με καταστροφές, λεηλασίες και ξυλοδαρμούς. Δηλαδή και γενικά με πάρα πολύ σοβαρές και θεάρεστες υποθέσεις. Φαίνεται πως έχεις επιλύσει όλα τα άλλα σου προβλήματα και έτσι απερίσπαστος επιδίδεσαι στα αγαπημένα σου σπορ.
Βέβαια υπολογίζω πως το φαγητό σου, το ενοίκιό σου και όλα τα άλλα σου έξοδα τα έχεις εξασφαλήσει, ή σου τα εξασφαλίζουν οι αγαπημένοι και περήφανοι γονείς σου, κι΄έτσι δεν σε απασχολούν και απερίσπαστος επιδίδεσαι στις καταστροφές.
Αλήθεια αγαπητέ μου κουκουλοφόρε, σκέφτηκες ποτέ σου ποιός πληρώνει το κάθε τζάμι που σπας; Σκέφτηκες ποτέ σου ποιός εργάζεται και πληρώνει γιά κάθε βιτρίνα που καταστρέφεις; Υπολόγισες ποτέ σου πόσα χρόνια υποφέρει ένας καταστηματάρχης γιά να σου προσφέρει το μαγαζί του γιά σπάσιμο και λεηλασία; Σε απασχόλησε ποτέ η σκέψη πόσα παιδάκια θα μείνουν νηστικά γιά να μπορέσει ο πατέρα τους να πληρώσει τη δική σου καταστοφική μανία; Σκέφτηκες ότι ο φουκαράς του οποίου το αυτοκίνητο το έκαψες αύριο δεν θα μπορέσει να πάει στη δουλιά του γιά να φέρει ψωμί στα παιδιά του; Δεν το πιστεύω πως τα υψηλά σου ιδανικά τα απασχολούν τέτοιες ανόητες σκέψεις Εσύ έχεις μόνο ένα ιδανικό. Μιά μόνο σκέψη. Την καταστροφή.
Με όλα αυτά τα εφόδια λοιπόν ξεκίνησες τούτες τις μέρες να τιμήσεις μιάν επέτειο. Τον άδικο θάνατο ενός μικρού παιδιού. Κατέβηκες στο κέντρο της ταλαίπωρης Αθήνας και η εμφάνησή σου, ειλικρινά μου θύμισε τους Ούνους του Αττίλα. Θατους θυμάσαι βαπό τα μαθητικά σου χρόνια, αν βέβαια έχεις πάει σχολείο.
Σε είδα να φοράς την τιμημένη κουκούλα σου και να τιμάς τη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Κοίτα σύμπτωση. Ο αδικοχαμένος μαθητής να είναι συνώνυμος με τον αξιότιμο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κύριον Αλέξη Τσίπρα.
Βέβαια εσύ δεν τιμούσες την μνήνη του νεαρού κρατώντας κάποιο κερί, ένα λουλούδι ή έστω ένα πανώ με δυό λέξεις. Κρατούσες το αγαπημένο σου ρόπαλο στο ένα χέρι και τον μπαλντά στο άλλο.Με τα όπλα αυτά σου έχουν μάθει ότι γίνονται οι αποδόσεις τιμών.

Σε είδα να επιτίθεσαι σε αστυνομικούς, σε αυτοκίνητα, σε καταστήματα, σε ανθρώπους
Δεν σε είδα να επιτίθεσαι όμως σε ζώα, Ίσως επειδή ανοίκετε στην ίδια συνομοταξία.
Θαύμασα το θάρρος σου και την επιθετική σου επιδεξιότητα, Τίποτα δεν έμεινε όρθιο στο πέρασμά σου. Επιδρομή αγριανθρώπων θύμιζε η απόδοση τιμών από μέρους σας. Θαύμασα όμως, που πάντοτε φρόντιζες να μην φύγει η κουκούλα από το κεφάλι σου και φανεί το ένδοξο και τίμιο πρόσωπό σου.
Σε είδα να ιδρώνεις, να λαχανιάζεις, να αγκομαχάς. Συ λυπήθηκα. Σκέφτηκα με πόση λαχτάρα θα γυρίσεις το βράδυ στο σπιτάκι σου, κατάκοπος, θα φιλήσεις τη δόλια τη μανούλα σου, θα πλυθείς, θα καθαριστείς και θα κοιταχτείς στον καθρέφτη σου. Θα σκεφτείς όλα όσα έκαμες τούτη τη μέρα και θα φτύσεις τα μούτρα σου γιατί, αγαπητέ μου κουκουλοφόρε, πίστεψέ με, δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει την όρεξη να σε φτύσει. Αυτά γιά σήμερα και θα τα ξαναπούμε.

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρης!!!!

Είναι γεγονός ότι η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας ετάραξε τα πολιτικά νερά της Ελλάδας. Ήταν μιά όχι και τόσο πολύ αναμενόμενη νίκη και βρήκε όλους αυτούς του πολιτικού χώρου που τα συμφέροντά τους δεν συμβαδίζουν με την κατάληψη της προεδρικής θέσης της ΝΔ από τον Σαμαρά, να προσπαθούν να αλλάξουν όλα τους τα σχέδια. Στο επίκεντρο ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, του οποίου το κόμμα έχει αρχίσει να υπόκειται στους πρώτους πολιτικούς κραδασμούς.
.
Όχι μόνο διότι κάποιοι βουλευτές της ΝΔ ζήτησαν "άσυλο" στο κόμμα του κατά την διάρκεια της πολιτικής κρίσης που είχε η Νέα Δημοκρατία πριν από τις εκλογές αλλά και μετά την τραγική ήττα του κόμματος και που τώρα μάλλον ετοιμάζουν τις αποσκευές της επιστροφής, αλλά και διότι δικοί του "καθαρόαιμοι" βουλευτές έχουν ήδη αρχίσει κάποιες ερωτοτροπίες με την ηγεσία Σαμαρά. Παράδειγμα ο Μάκης Βορίδης ο οποίος όσο και να προσπαθεί να διαψεύσει την φήμη που κυκλοφορεί, δεν καταφέρνει να την εξαφανίσει.
Έτσι μπορεί να πει κανείς ότι ο γραφικός αρχηγός του κόμματος ΛΑΟΣ έχει χάσει τον έλεγχο των πράξεών του αλλά ακόμη και αυτή την πραγματικά χαρακτηριστική ψυχραιμία του. Παραδειγμα η πρόταση που υπέβαλε στον Αντώνη Σαμαρά να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές την Άνοιξη του 2010 με την μη συναίνεσή του στην εκλογή του Κάρολου Παπούλια στη θέση του προέδρου της Δημοκρατίας. Φυσικά μόνο ένας εχθρός της Ελλάδας θα επιθυμούσε να μπλέξει την χώρα στην οικονομική περιπέτεια των δεύτερων εκλογών μέσα σε πέντε μήνες και μάλιστα μέσα σε μιά παγκόσμια οικονομική κρίση. Κι΄αυτός ο εχθρός της Ελλάδας βρέθηκε στο πρόσωπο του προέδρου του ΛΑΟΣ, Γιώργου Καρατζαφέρη. Φυσικά ο Σαμαράς ούτε που το έλαβε ύπ'όψη του όπως δεν θα το λάβαινε υπ΄όψη του ο κάθε λογικός πολιτικός.
Στράφηκε και εναντίον του Αλέξη Τσίπρα προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ γιά το άρθρο του τελευταίου στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στο οποίο εδικαιολογούσε τον ξεσηκωμό τον νέων τον Δεκέμβρη του 2008 γιά την δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου φτάνοντας στο σημείο με υπονοούμενα να χαρακτηρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα "πορνείο" και αυτά όλα μέσα στη Βουλή των Ελλήνων.
Δεν ανήκω στην παράταξη του Αντώνη Σαμαρά γιά να χειροκροτήσω την απάντηση που έδωσε στην πρόταση του Καρατζαφέρη. Όμως την βρίσκω πέρα γιά πέρα τίμια πολιτυικά, ελληνικά και ανθρώπινα.
Δεν ανήκω ούτε στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα γιά να διαμαρτυρηθώ γιά τον αισχρό χαρακτηρισμό του από τον Καρατζαφέρη. Όμως σαν Έλληνας ντρέπομαι όταν ένας πολιτικός αρχηγός, έστω και αν λέγεται Καρατζαφέρης, ομιλεί με αυτούς τους χαρακτηρισμούς μέσα στην Βουλή των Ελλήνων. Ας μάθει αυτός ο κύριος Καρατζαφέρης ότι εκεί που τελειώνει η δική του αξιοπρέπεια αρχίζει η αξιοπρέπεια όλων των άλλων ανθρώπων. Και αν δεν μπορεί να συμμορφωθεί και να γίνει πολιτικός αρχηγός και όχι τσαρλατάνος και καραγκιόζης καλά θα κάνει να πάει στο σπίτι του.

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

Η Νέα Δημοκρατία μετά τις εκλογές

Από το βράδυ της περασμένης Κυριακής 29ης Νοεμβρίου, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας έχει τον νέο αρχηγό του. Ο Αντώνης Σαμαράς κατάφερε να ανατρέψει κάθε πρόβλεψη και δημοσκόπηση και μ' ένα σεβαστό ποσοστό ψήφων να κερδίσει το θρόνο του κόμματος.
Η Ντόρα Μπακογιάννη επιφανειακά φάνηκε να παραδέχεται την ήττα της και με βαρειά την καρδιά, που λέει κι΄ο λαός μας, τηλεφώνησε και συνεχάρει τον Αντώνη Σαμαρά, έτσι όπως συνηθίζεται σε πολιτισμένους λαούς.
Όμως άραγε, θα τελειώσουν εδώ όλα τόσο όμορφα και τόσο καλά;
Όλα δείχνουν μιάν επικίνδυνη ηρεμία. Κάτι σαν αυτές τις παράξενες ηρεμίες που προηγούνται των μεγάλων καταστροφών.
Οι Μητσοτάκηδες δείχνουν να έχουν συμμορφωθεί με την κατάσταση που προέκυψε από το βράδυ της Κυριακής και να έχουν αποδεχτεί την ήττα τους. Η Ντόρα συνεχάρει τον Σαμαρά και ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή προσπάθησε να περάσει το μήνυμα ότι δεν συμβαίνει τίποτα και η ενότητα της παράταξης είναι κάτι το αδιαπραγμάτευτο. Ο πατέρας Μητσοτάκης κρατάει μιάν αινιγματική σιωπή.
Όμως οι Μητσοτάκηδες δεν ανήκουν στην κατηγορία των ανθρώπων που έχουν μάθει να χάνουν. Δεν είναι αυτοί που θα συμβιβαστούν με την απώλεια της εξουσίας. Δεν πρόκειται να παραδεχτούν ότι απέτυχε η τόσο καλοσχεδιασμένη προσπάθεια της οικιοποίησης του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και η μετατροπή του σε ένα οικογενειακό κόμμα μηχανισμών.
Το ηφαίστειο έχει ήδη αρχίσει να βρυχάται. Η έκρηξή του είναι θέμα χρόνου. Μπορεί να συμβεί τώρα. Μπορεί να γίνει στο Συνέδριο του κόμματος την Άνοιξη. Μπορεί ακόμη να φτάσει και σε βάθος χρόνου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η έκρηξη αυτή κάποια στιγμή θα γίνει. Είναι αδύνατο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας να αποφύγει αυτή την έκρηξη όσο μέσα στους κόλπους της κλείνει έστω και έναν Μητσοτάκη. Άλλωστε είναι και όλοι αυτοί οι Βουλευτές που στάθηκαν στο πλευρό της Ντόρας και φυσικά τώρα, με όλες ίσως τις καλές προθέσεις του Σαμαρά, δεν θα νοιώθουν άνετα μέσα στο κόμμα τους.
Θέμα χρόνου λοιπόν η έκρηξη και μέχρι τότε, πολύ σωστά, ο Σαμαράς θα προχωρεί στην οργάνωση και ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά παντοτε θα νοιώθει ότι βαδίζει πανω σ΄ένα τεντωμένο σχοινί.