Εσείς τι λέτε ;

Συγχαρητήρια. Μόλις έγινες βουλευτής. Είναι ο τίτλος από ένα επιτραπέζιο σχολικό παιγνίδι ενσωματωμένο στο μάθημα της «Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής» που έχει σαν σκοπό να ενισχύσει τις γνώσεις των μαθητών σχετικά με το πολίτευμα, το σύνταγμα και γενικά τον πολιτικό χώρο. Προς Θεού κύριοι. Μην διδάξετε στα παιδάκια τίποτε σχετικό με τις...μίζες.

Πήγε στο νοσοκομείο – δεν σας λέω ποιό – με εγκαύματα στα πόδια। Την εξέτασαν και της έδωσαν μιά συνταγή να πάει στο φαρμακείο να αγοράσει κάποιες αλοιφές, γιατί το νοσοκομείο δεν είχε και να γυρίσει να την περιποιηθούν. Μάλιστα αδέλφια. Αυτά συμβαίνουν στην πατρίδα του Ασκληπιού. Πας στο νοσοκομείο με τα δικά σου φάρμακα.

Οι ενάρετες γυναίκες είναι απαρηγόρητες γιά τα αμαρτήματα που δεν τις βαρύνουν. Δεν το είπα εγώ. Ο Σάσα Γκιτρύ, Γάλλος συγγραφέας το είπε. Μήπως έχει δίκιο;

Δεν φτάνει που έκλεψαν και λήστεψαν έχουν το θράσος από πάνω να ζητάνε και προστασία, διότι κινδυνεύει η ζωή τους, λένε. Δηλαδή μας λήστεψαν και τους προσέχουμε μη μας τους πειράξουν. Να πω τι είμαστε;;;.

Αυτό μόνο στην Ελλάδα μπορέι να συμβαίνει. Άλλοι να ληστεύουν και οι αθώοι να καλούνται να πληρώνουν.

Να πείσετε την κοινωνία ότι οι θυσίες θα έχουν σαν αποτέλεσμα καλύτερες μέρες. Είπε ο Κάρολος Παπούλιας. Πρόεδρε!! Πιστεύεις να καταφέρουμε να ζήσουμε γιά να δούμε τις καλύτερες μέρες;

Αυτό που κάνει ο Πρωθυπουργός κι’ εμείς οι υπουργοί είναι μιά προσπάθεια να διασωθεί η χώρα. Είπε ο Λοβέρδος. Αντρέα μου. Εμείς οι φουκαράδες θα διασωθούμε ή θα....σωθούμε;

Υπουργό των ανέργων και των εξαθλιωμένων αποκάλεσε δημοσιογράφος τον Λοβέρδο όταν αποχωρούσε από το προεδρικό Μέγαρο. Αυτή είναι η δημοσιογραφία στην Ελλάδα φίλοι μου.

Η Ντόρα Μπακογιάννη έχει βρει το ιδεολογικό-πολιτικό στίγμα του νέου σχήματος. Τελικά αδέλφια μου. Αυτός ο τόπος πότε θα γλυτώσει από τους Μητσοτάκηδες; Και γιά να καταλάβετε ποίοι είναι καμαρώστε τον μπαμπά!!!

Θα μείνω στην Ελλάδα γιά να αγωνιστώ γιά την αθωότητά μου. Εδήλωσε ο Μαντέλης. Ωρέ αδέλφια. Αυτός ομολόγησε ότι πήρε 200 χιλιάρικα και κάτι άλλα ψιλά. Βόλεψε και τον κουμπάρο του. Γιά ποιά αθωότητα μιλάει;

Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Κατσέλη διαριγνύουν τα ιμάτιά τους ότι η χώρα δεν θα προχωρήσει σε πτώχευση. Συγνώμη κ. Πρωθυπουργέ μου Πτωχεύουν και οι πτωχοί;;;;;

Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ η κ. Μάγια Τσόκλη και παρουσιάστρια ταξιδιωτικής εκπομπής στην κρατική (που αλλού;) τηλεόραση, ήρθε στην Νέα Υόρκη γιά να ....τραβήξει τουρισμό στην Ελλάδα. Και μας είπε ότι το Υπουργείο Τουρισμού, χρωστάει από διαφημήσεις 100 εκατομύρια ευρώ σε διάφορα ΜΜΕ του εξωτερικού. Λέτε αυτό να φέρετε τουρίστες στην Ελλάδα;

Γιά μήνες ο Σαμαράς μας έπρηξε μ’ αυτούς που πλήγωσαν την παράταξη.Έφτασε ακόμη στο σημείο να ψυθιρίσει και κάποια ονόματα. Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης. Όταν όμως έφτασε η ώρα της κρίσης του πορίσματος άνοιξε την κομματική ομπρέλα και τους έχωσε από κάτω. Να μην βραχούν τα πουλάκια μου.

Κανένας από την ΝΔ δεν έχει ευθύνες γιά το Βατοπαίδι λέει ο αρχηγός της। Και προτείνει να παραπεμφθούν στην προανακριτική οι .......Παπακωνσταντίνου και Ξυνίδης του ΠΑΣΟΚ
Συγνώμη αδέλφια. Όλα αυτά τα χρόνια ο Αντωνάκης που ήτανε; Στη Μεσσηνία;

Η κ Τσόκλη, βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ήρθε στη Νέα Υόρκη με σκοπό να τραβήξει τουρίστες στην Ελλάδα. Συναντήθηκε με εκπροσώπους της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζωνος Νέας Υόρκης. Μιλάμε γιά πολύ σοβαρή δουλιά, έτσι;;;

Το μουντιάλ για μας τέλειωσε. Φάγαμε τέσσερα γκολ, βάλαμε δύο, χρωστάμε δύο। Θα τα δώσουμε στο επόμενο μουντιάλ ....Αν πάμε.Ο Ρεχάγκελ μάλλον τέλος. Να μου το θυμηθείτε. Συνήθως στην Ελλάδα πληρώνουν οι προπονητές.

Σε περιόδους κρίσης πρέπει να επενδύουμε στον πολιτισμό, είπε η βουλευτής την οποία έστειλε το ΠΑΣΟΚ στην Αμερική να φέρει τουριστές στην Ελλάδα. Εσείς καταλάβατε τίποτε από αυτά που είπε; Μήπως θα καταλάβουν οι τουρίστες;

Ένα διαφημιστικό τουριστικό μήνυμα έκαμε την εμφάνησή του «Τρώμε, πίνουμε και περνάμε καλά στην Ελλάδα» Γιά δουλιά ούτε κουβέντα. Εν τάξει αδέλφια!!! Όμως μήπως ξεχάσατε και κάτι......άλλο; Λέω μήπως।

Να έχει μαζικότητα και παλμό το Συνέδριο, ζήτησε ο αρχηγός Αντώνης। Πολύ εύκολο πράμα πρόεδρε. Χιλιάδες οι άνεργοι και πεινασμένοι, που με ένα μεροκάματο θα έρθουν να φωνάζουν, να χειροκροτούν, να θορυβούν. Κι’ αν τους κεράσεις και ένα γύρο με τζατζίκι θα γίνει το σώσε!!!

Είκοσι δις έδωσε η ΒΡ στον Ομπάμα γιά την καταστροφή στον κόλπο του Μεξικού.. Δεν ξέρω πόσες πληγές μπορούν να μπαλώσουν αυτά τα χρήματα. Όμως αναρωτιέμαι. Αυτά τα πουλάκια που είδαμε βουτηγμένα στο πετρέλαιο ποιός θα τα αποζημιώσει;;;
Απεργοποιός। Ένα καινούργιο επάγγελμα που προέκυψε στην Ελλάδα। Κατασκευαστής η Αλέκα του Περισσού. Εκτελεστής το ΠΑΜΕ. Αυτή η οργάνωση καλέ, που αγωνίζεται για τα....δίκια του εργάτη.Μιά απεργία την ημέρα την Ελλάδα την κάνει πέρα.

Θα τα ξαναπούμε.

Να η Αθήνα!

Ήταν μιά φορά κι΄έναν καιρό μιά πολύ όμορφη πόλη.
Αθήνα τη λέγανε. Η Αθήνα, η όμορφη πόλη μιάς κάποια περασμένης εποχής, είναι αναμφισβήτητα η μόνη πόλη στον κόσμο που έχει τραγουδηθεί όσο καμμιά άλλη. Αμέτρητοι είναι οι ποιητές και μουσικοί, Έλληνες και ξένοι, που της έχουν αφιερώσει τα πιό όμορφα ποιήματά τους και τα πιό μελωδικά τραγούδια τους γιά να ζωγραφίσουν τις ομορφιές της.
Αθήνα διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι, την αποκαλεί ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς στο ποιήμα του Η φλογέρα του Βασιλιά. Κι΄ευτυχώς που σήμερα, ο μεγάλος αυτός ποιητής δεν βρίσκεται ανάμεσά μας γιά να δει πως έχουν καταντήσει την διαμαντόπετρά του οι σημερινοί κάτοικοί της.
Είχα την μεγάλη τύχη να ζήσω την Αθήνα στις δεκαετίας του ΄50 και του 60, νεαρός τότε και εργαζόμενος στον καλλιτεχνικό χώρο, . Ήταν τότε που το αθάνατο τραγούδι της Σοφίας Βέμπο αντηλαλούσε σε όλα τα μέρη του κόσμου. Λόντρα Παρίσι, Νιού Γιόρκ Βουδαπέστη και Βιέννη. Μπρος στην Αθήνα καμμιά μα καμμιά σας δεν βγαίνει. Κι΄ήταν τούτο μιά αλήθεια. Καμμιά απ΄όλες τις μεγαλουπόλεις του κόσμου δεν μπορούσε να συγκριθεί με την τόσο όμορφη, τότε, Αθήνα.
Ήταν τότε, που τα αυτοκίνητα ήσαν μετρημένα κι΄άφηναν τους ανθρώπους να περπατούν με ασφάλεια στους δρόμους. Ήταν τότε, που η Αθήνα είχε ένα πρόσωπο. Ήταν τότε που περπατούσαμε στους δρόμους της, περασμένα μεσάνυχτα, χωρίς να κοιτάζουμε πίσω μας ποιός μας ακολουθεί. Ήταν τότε που μέσα στις ψυχές των ανθρώπων της δεν κλεινόταν ο φόβος γιά κάποιο απρόοπτο.
Περπατούσες στα δρομάκια της, στις φτωχογειτονιές κι΄αντίκρυζες το μεγαλείο της ομορφιάς πάνω σε μιάν αυλόπορτα που κρύβεται η μισή, απ΄τ΄αγιόκλημα κι΄απ΄την περίκοκλάδα. Ένα κάδρο ήσαν τα μπαλκόνια με τα βασιλικά και τις γαρουφαλιές. Σε κάποιες αυλές οι γαζίες σκόρπιζαν απλώχερα το θείο άρωμά τους. Στο Ζάππειο, στο Πεδίο του Άρεως και σ΄όλες τις καταπράσινες τότε πλατείες οι άνθρωποι ξεχυνόντουσαν γιά να απολαύσουν την άνοιξη της όμορφης πόλης.
Γέμιζαν οι πλατείες από παιδάκια που, αμέριμνα, άφοβα και χωρίς κανέναν κίνδυνο έπαιζαν. Γέμιζαν οι χώροι όλοι από το αθώο παιδικό γέλοιο και από τις χαρούμενες κραυγές τους. Ήταν τότε που οι άνθρωποι ήσαν άνθρωποι.
Με το λιοβασίλεμα ο κόσμος έπαιρνε και κατηφόριζε τον δρόμο που πάει στο Φάληρο, μ΄ένα τάληρο η ρετσίνα. Σήμερα αυτός ο δρόμος έχει χάσει κάθε ίχνος από την παλιά του ομορφιά κι΄έχει αφήσει την ντροπή και τον ανθρώπινο εξευτελισμό να τον τυλίγει. Τα βραδάκια, στις Πλάκας τις ανηφοριές, που γέρνουν οι κληματαριές, ανηφόριζαν αμέριμνοι οι γνωστοί θαμώνες γιά να αρχίσουν την κρασοκατάνυξη στα γραφικά ταβερνάκια. Ήταν η εποχή που και οι Θεοί κατέβαιναν στην Πλάκα γιά να πιούνε ρετσίνα. Καθισμένοι στα απλά τραπεζάκια, μ΄ένα ποτήρι ρετσίνα δυό εληές και δυό σαρδέλες μπροστά τους, προσπαθούσαν να λύσουν τα όσα πολιτικά προβλήματα δεν κατάφερνε να λύσει η Βουλή των Ελλήνων. Κι΄εκεί, λίγο πριν το ξημέρωμα της άλλης μέρας, με βήματα που μαρτυρούσαν πόση ρετσίνα είχαν καταναλώσει, προσπαθούσαν να βρουν τον δρόμο και φτάσουν στα σπίτια τους. Καμμιά φορά κάποιος Αστυφύλακας έκανε την εμφάνησή του. Χωρίς όπλο, ακόμη και χωρίς το ξύλινο γκλομπ, περνούσε από τα ταβερνάκια, έλεγε μιά χαμογελαστή καλησπέρα και στεκόταν γιά λίγο ν΄ακούσει κι΄αυτός τις πολιτκές συζητήσεις των θαμόνων. Καμμιά φορά έπινε και κάποιο ποτηράκι που τον κερνούσαν. Και μετά συνέχιζε να ανηφορίζει προς τα πάνω. Απλά γιά να δικαιολογήσει την ώρα της υπηρεσίας του.
Η πλακιώτικη καντάδα άφηνε τους μελωδικούς ήχους της να τυλίγουν τα στενά σοκάκια.
Γιά μια κιθαρίτσα ξενυχτάνε τα κορίτσια γιά ν΄ακούσουν της αγάπης τη φωνή
Καμμιά φορά κάποια γρίλια άνοιγε δειλά και το όμορφο πρόσωπο κάποιας κοπελιάς πρόβαλε φοβισμένα γιά να ρίξει κάποιο λουλούδι ή ένα κλωνί βασιλικό στον αγαπημένο της .
Τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού, οι αυλές και οι ταράτσες στις φτωχογειτονιές γέμιζαν από στρωματσάδες Πάνω σ΄αυτές τις στρωματσάδες οι Αθηναίοι προσπαθούσαν να απολαύσουν την δροσιά της νύχτας αφού τα αιρκοντίσιον ήσαν άγνωστα ενώ ακόμη και οι απλοί ανεμιστήρες κάτι το απρόσιτο γιά την φτώχια της όμορφης πόλης. Ήταν η εποχή που το έγκλημα ήταν ανύπαρκτο και οι άνθρωποι της Αθήνας μπορούσαν να απολαμβάνουν τον ύπνο τους ήσυχοι.
Τα βράδυα του καλοκαιριού η Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη έπαιρνε τη μορφή της ρωμαϊκής Βία Βένετο. Με το σχόλασμα των θεάτρων γέμιζε από τους ηθοποιούς και τους άλλους τεχνικούς που απολάμβαναν έναν καφέ, κάποιο γλυκό, ένα ποτό, μένοντας εκεί μέχρι τις πρωινές ώρες με ατέλειωτες συζητήσεις, με πειράγματα, διηγούμενοι περασμένες ιστορίες.
Ακόμη κι΄η πλατεία της Ομόνοιας κάποια στιγμή ντύθηκε με κάποια άλλη όψη. Το συντριβάνι της πέρασε στην ιστορία της καλοπροαίρετης σάτυρας, με τις διάφορες κατευθύνσεις των νερών του. Ίσια, πλάγια, διαγώνια, όρθια. Οι γελοιογράφοι των εφημερίδων, τότε, είχαν βρει μιά καλή πηγή έμπνευσης. Κι΄η σάτυρα στις θεατρικές επιθεωρήσεις είχε γράψει τη δική της ιστορία γύρω από το συντριβάνι της Ομόνοιας.
Κείνη η Αθήνα σήμερα δεν υπάρχει. Έχει αποκτήσει το πρόσωπο, που προφητικά της τραγουδούσαν οι κανταδόροι κάποιας άλλης εποχής “ Λες και σ΄είχαν άχτι και σε κάναν στάχτη σαν γρηά μ΄αχτένιστα μαλλιά.” Γιατί στ΄αλήθεια αυτό είναι το σημερινό πρόσωπό της. Μιά γρηά μ΄αχτένιστα μαλλιά. Κάθε τι όμορφο κείνης της αλησμόνητης εποχής, κείνης της εποχής, που ο κόσμος όλος τραγουδούσε τις ομορφιές της Αθήνας, έχει χαθεί. Η αυλόπορτα που κρυβότανε η μισή απ΄τ΄αγιόκλημα κι΄απ΄ την περικοκλάδα σήμερα έχει γίνει η εξώπορτα ενός όγκου από τσιμέντο που το λένε...πολυκατοικία. Τα μπαλκόνια με τους βασιλικούς και τα γεράνια γέμισαν τσιμέντο και σίδερο. Τα παράθυρα με τις ματζουράνες και τα γαρύφαλα μοιάζουν σαν παράθυρα φυλακής με τα σιδερένια κάγκελα προστασίας που όμως δεν προστατεύουν. Τα γραφικά ταβερνάκια έγιναν καφέ και μπαρ που συγκεντρώνουν την νεολαία.Μιά νεολαία χωρίς όραμα, μιά νεολαία χωρίς προορισμό.
Το αθηνοκεντρικό κράτος, η παγκοσμιοποίηση και η αθρόα είσοδος λαθρομεταναστών -οικονομικούς μετανάστες τους είπαν, γιατί; – έχτισαν το καινούργιο πρόσωπο της χιλιοτραγουδημένης Αθήνας. Μιάς Αθήνας που πλέον δεν βλέπεται. Η Ομόνοια αλλά και όλες οι γύρω συνοικίες έχουν μετατραπεί σε γκέτο λαθρομεταναστών. Γκέτο που λειτουργούν με τους δικούς τους νόμους. Γκέτο, μέσα στα οποία οργιάζουν τα ναρκωτικά και η πορνεία. Το έγκλημα, σε όλες του τις μορφές, έχει γίνει το χαρακτηριστικό της μεταμορφωμένης Αθήνας. Οι δρόμοι της, μέρα και νύχτα, έχουν καταντήσει τρομερά επικίνδυνοι. Και η ζωή των κατοίκων της αφόρητη.
Δεν χρειάστηκαν πολλά. Λίγα χρόνια, λίγοι ανεγκέφαλοι και λίγα συμφέροντα ήσαν αρκετά γιά να μεταμορφώσουν την χιλιοτραγουδημένη Αθήνα σ΄ένα φάντασμα του εαυτού της.

Τα συντρόφια του ΚΚΕ

Η αλήθεια είναι πως από καιρό τώρα ήθελα να τα πω λιγάκι με τα συντρόφια στον Περισσό και με την μεγάλη μας συντρόφισσα τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ της Ελλάδας, την Αλέκα μας. Αυτή την μεγάλη αγωνίστρια Αυτήν που παρέλαβε το κόμμα με εκλογικό ποσοστό 20% και κατάφερε να το φτάσει στο 6%. Από καιρό ψάχνω να βρω την αφορμή γιά να μιλήσω λιγάκι μαζύ τους. Εγώ, ο αγωνιστής μιάς άλλης εποχής με τα συντρόφια του σήμερα. Και νάμαι έτοιμος τώρα με την αφορμή να έρχεται από μερά Αιγαίο. Από την ΑΛΗΘΕΙΑ της Χίου και αυτή τη φορά το εύρημα. Και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να πούμε δυό λέξεις. Να έχουμε μιά γνώμη. Να έχουμε μιά δική μας άποψη.Ένα δικό μας λόγο
Πρόκειται για μιά ανακοίνωση της ΝΕ Χίου του ΚΚΕ που η ημερήσια ΑΛΗΘΕΙΑ δημοσιεύει στην 16η σελίδα της, την Πέμπτη Μαϊου 27 2010 Αυτό είναι το έναυσμα, το άναμα, το φυτιλάκι για να τα πούμε.
Τα συντρόφια της ΝΕ Χίου του ΚΚΕ ούτε λίγο ούτε πολύ με μιά ανακοίνωσή τους ανοίγουν έναν πόλεμο με τα τοπικά ΜΜΕ του νησιού γιά τις “...αντιεργατικές μεθοδεύσεις που επικρατούν στα τοπικά ΜΜΕ...” Γιά μιά ακόμη φορά το κόμμα στο πλευρό του εργάτη. Κι’ αναλαμβάνουν θέση συνηγόρου τα συντρόφια της ΝΕ του νησιού. Αναλαμβάνουν να σταθούν στο πλευρό τους, να τους συμπαρασταθούν.
Ο λόγος γιά όλα τα τα τοπικά ΜΜΕ τα οποία προσπαθούν με κάποιες κινήσεις να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση και να καταφέρουν να σταθούν όρθια, να επιζήσουν αλλά μαζύ τους να επιζήσουν και οι εργαζόμενοι σε αυτά. Και αυτό που ζητούν οι εργοδότες είναι κάποιες εργασιακές ελαφρύνσεις, κάποια μείωση ωρών εργασίας κάποια κατανόηση και βοήθεια τέλος πάντων γιά να μην χαθούν τα πάντα.
Όμως όλα αυτά η ΝΕ του ΚΚΕ Χίου τα βρίσκει απαράδεκτα. Σύμφωνα με τα μεγάλα πνεύματα που σήμερα διοικούν το ιστορικό αυτό κόμμα, όλα αυτά “είναι αποτέλεσμα της ολέθριας πολιτικής του ΠΑΣΟΚ.” Γι’ αυτούς η παγκόσμοια πολιτική κρίση δεν έχει κάμει ακόμη την εμφάνησή της Το ΠΑΣΟΚ τα φταίει όλα. Θαυμάστε τους!! Πάντως ειλικρινά είμαι περίεργος να έβλεπα τα αποτελέσματα αν την διακυβέρνηση της χώρας είχε στα χέρια της η συντρόφισσα Αλέκα..
Και η ανακοινωση της ΝΕ Χίου του ΚΚΕ προχωράει σε μιά σειρά απαιτήσεων.
*Να μην προχωρήσει καμμιά απόλυση
* Να πληρωθούν άμεσα τα δεδουλευμένα των εργαζομένων.
* Να καταβληθούν οι αποζημιώσεις
* Να μη θιγούν τα εργασιακά δικαιώματα και οι υφιστάμενες εργασιακές σχέσεις.
Δεν θέλω να πω ότι δεν συμφωνώ με τα όσα η ανακοίνωση πρεσβεύει। Προς Θεού। Μιά ολόκληρη ζωή εργάτης κι’ εγώ υπήρξα। Και στη χώρα μου και στην ξενητιά εργάτης ήμουν. Και αγωνιζόμουν γιά το δίκιο μου και τα εργατικά δικαιώματά μου. Που είναι η διαφορά μου με τα συντρόφια; Θα τη δούμε πάρα κάτω. Η ανακοίνωση συνεχίζει.
“Το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό κίνημα στέκεται αλληλέγγυο στο πλευρό τους και σ’ αυτή την κατεύθιυνση θα πράξει ό,τι είναι δυνατόν γιά να μην περάσουνν τα εργοδοτικά τερτίπια όλων αυτών που δεν χάνουν ευκαιρία να παρουσιάζονται από υα Μέσα τους και ως εισαγγελείς της δημόσιας ζωής του τόπου.”
Αλληλέγγυος είναι όλος ο κόσμος, αυτός που έξω από μικροκομματικά συμφέρονυα μπορεί να διακρίνει το δράμα κάθε εργαζομένου στην Ελλάδα της σημερινής κατάστασης. Τώρα το τι θα πράξουν οι κομματικοί υπεύθυνοι λυπάμαι αλλά θα το πω. Με τις ακραίες και εξωπραγματικές ενέργειές τους θα δημιουργήσουν κάποιους ακόμη άνεργους. Τώρα αν τα ΜΜΕ του νησιού σας ενεργούν με τον ρόλο εισαγγελέα του δημόσιου βίου ψάξτε να βρήτε μήπως ο δημόσιος βίος του νησιού σας έχει φτάσει στο σημείο να χρειάζεται κάποιον εισαγγελέα. Αν έτσι είναι ζητείστε κάπου αλλού τους ενόχους.
Και νάρθω τώρα και στη διαφορά μου με εσάς συντρόφια. Με το να εξωθείς τον εργάτη να βρίσκεται σε πόλεμο με τον εργοδότη του δεν βοηθάς το εργατικό κίνημα. Την ανεργία βοηθάς. Και τα παραδείγματα είναι πολλά. Πολλές είναι οι επιχειρήσεις που έκλεισαν μετά από τις συνεχείς απεργίες των εργατών που το ΚΚΕ τους εξωθούσε στις κινήσεις αυτές. Και δεν είδα ποτέ να τους συμπαρασταθείτε στην ανεργία τους. Και τώρα από τα ΜΜΕ του τόπου σας τι ζητάτε; Να κλείσουν και να βρεθούν στους δρόμους 50-100 οικογένειες; Τις οικογένειες αυτές μήπως αναλάβει ο Περισσός να τις συντηρήσει και να τους δώσει κάποια επιδόματα;
Εκείνα τα πέτρινα χρόνια, όπως θέλετε να τα λέτε συντρόφια, εμείς δεν δίναμε τους αγώνες μας μέσα από τα άνετα γραφεία των Νομαρχιακών Επιτροπών। Ούτε από την πολυτέλεια των γραφείων του Περισσού। Από τα μπουντρούμια των κελιών της φυλακής πολεμούσαμε συντρόφια κι’από τα ξερονήσια της εξορίας. Και φτιάξαμε ένα κόμμα αξιοζήλευτο που εσείς το ξεφτιλήσατε. Εκεί είναι η διαφορά μας συντρόφια. Στο δικό μας ηρωικό αγώνα και στην δική σας πολυτέλεια. Η μεγάλη διαφορά μας.
Και οι δυό λέξεις από την απάντηση του Γιάννη Τζούμα είναι όλα όσα μπορεί να σας πει κανείς “Καλούμε λοιπόν τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ να απευθύνουν αλλού τις καταγγελίες τους” Ναι συντρόφια του γλυκού νερού। Αλλού τις καταγγελίες σας

Απ’ όλα έχει ο μπαξές.

Ένα καζάνι που βράζει είναι η Ελλάδα
και ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Αισίως πιάσαμε τον μήνα Ιούνιο. Με το καλό. Γιατί τούτο το μήνα έχουνε να γίνουνε πολλά και διάφορα. Βασικά η Νέα Δημοκρατία έχει το Συνέδριό της

Το τι θα γίνει μπορούμε να το προβλέψουμε. Όλοι τους είναι έτοιμοι, σαν μιά γροθιά που έλεγε κι’ η Ντόρα μας, με τα μαχαίρια στο χέρι και ....λάβετε θέσεις. Πάντως η Ντόρα θα το γλεντήσει το Συνέδριο στην απ’ έξω. Και διόλου απίθανο κείνες της μέρες να ανακοινώσει και την ίδρυση του κόμματός της. Και χαρές ο Αντωνάκης!!!!! Ο οποίος Αντωνάκης εσυνόδευσε ως την πόρτα της εξόδου από το κόμμα τους Βουλγαράκη και Ρουσσόπουλο πιστεύοντας πως έτσι θα οδηγηθεί πιό ισχυρός στο Συνέδριο. Μάλιστα προσπαθεί να απαλλαγεί και από τον Καραμανλή σίγουρος πως θα καταφέρει την κάθαρση του κόμματός του το οποίο ο Μεσσήνιος πολιτικός, όπως τον αποκαλούσαν αδυνατεί να διακρίνει τα χάλια τους.
Όχι βέβαια πως η αντίπαλη παράταξη βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Τρικυμίες περνάει και το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα πολύ άγριες. Σαν να μην τους έφτανε το οικονομικό με τις μύριες αντιδράσεις και με το ΔΝΤ στις πλάτες μας, τους προέκυψε και ο Τάσος Μαντέλης. Το εκλεκτο αυτό τέκνο της Κεφαλονιάς - μετά την Τζούλια Αλεξανδράτου - που σαν να μην τρέχει τίποτα το ομολόγησε।

-Ναι κύριοι. Τα έπιασα από την Siemens Κάτι σαν “Αμάρτησα γιά το παιδί μου”την εποχή της αλησμόνητης Μάρθας Βούρτση Και φυσικά ο Μαντέλης δεν έφτασε στην ομολογία χωρίς να είναι σίγουρος ότι έχει κάποιες πλάτες που δεν θα αφήσουν τις πόρτες της φυλακής να ανοίξουν. Διότι αν ανοίξουν υπάρχει και ο Τσουγκράνης που κάτι έχει να πει κι’ αυτός. Οπότε έτσι και μπει μέσα κάποιος, το στόμα του δεν θα παραμείνει κλεστό και οι πόρτες της φυλακής θα αρχίσουν να υποδέχονται πολλά από τα βλαστάρια του ελληνικού κοινοβουλίου. Αυτό βέβαια δεν το θέλει κανείς από τους εκλεγμένουw του ελληνικού λαού. Ούτε και ο Αριστοτέλης Παυλίδης. Που και αυτός γιά το παιδί του αμάρτησε.
Βρήκε ευκαιρία όμως ο Αντωνάκης και σου λέει

. Κάτσε να καλέσουμε στην ανακριτική τον Σημίτη να βάλουμε σε μπελάδες το ΠΑΣΟΚ Και μάλιστα ο Αντωνάκης βλέπει το παιγνίδι να παίζεται και σε διπλό ταμπλώ. Σου λέει, αν καλέσουμε το Σημίτη αυτόματα οι άλλοι θα καλέσουν τον Καραμανλή οπότε αυτομάτως απαλλάσομαι από τον Μπούλη και..... τις σιναγρίδες του.
Τώρα βέβαια από όλα αυτά ο λαός δεν έχει να βγάλει ούτε μιά μπουκιά ψωμί. Θα παραμείνει στη φτώχια του και θα κοιτάζει ποίοι τον κυβερνάνε Απλά οι φωστήρες του πολιτικού χώρου του αποσπούν την σκέψη του από την φτώχια του και τη δυστυχία του. Του προσφέρουν θέαμα. Ας φροντίσει αυτός ο λαός λοιπόν να αντιδράσει δραστικά.

Γιά παράδειγμα Αν χρωστάτε στην εφορία και σας πιέζουν να πληρώσετε, πηγαίνεται και σταθείτε με θράσος μπροστά στον έφορο και πείτε του

-Θα περάσει ο κύριος ( τονίστε το κύριος ) Τόλης Βοσκόπουλος να πληρώσει το χρέος μου μαζύ με το δικό του.
Αλήθεια τι απόγινε με τον Τόλη και τα πεντέμιση εκατομμύρια; Μήπως έμαθε κανείς τίποτα;
Στην άλλη επιτροπή, γιά το Βατοπέδι, τα πράγματα μετά την κατάθεση της Μαντέλη – αχ αυτοί οι Μαντέληδες – έχουν πολύ αγριέψει. Μεγάλα ονόματα της παρελθούσης δόξας, της ΝουΔούλας έχουν έρθει στο προσκήνιο των μεγάλων ενόχων Αγγέλου, Μπασιάκος, Δούκας, Κοντός, Ρουσσόπουλος και φυσικά οι..... άγιοι υπηρέτες του Κυρίου, οι θεοσεβέστατοι και θεοφοβούμενοι κ.κ.Εφραίμ και Αρσένιος. Οι οποίοι ξεδιάντροπα έκλειναν τα συνωμοτικά ραντεβού τους με τους πολιτικούς και κανόνιζαν “το βράδυ να φάνε στο σπίτι του Θοδωράκη” Του γιού του ταχυδρόμου καλέ!!!.
Τελικά βρε παιδιά όλη η Ελλάδα έχει γίνει μιά επιτροπή. Και ψάχνουνε. Στ’ αλήθεια τι ψάχνουνε να βρούνε; Πιστεύετε ότι θα βρούνε κάτι; Και γιατί δεν ψάχνουν να βρούνε πως θα τα βγάλει πέρα ο φουκαράς ο Έλληνας που σε λίγο θα ψάχνει τα σκουπίδια, όπως τα ψάχναμε στην Κατοχή, γιά να βρει κάτι να φάει.
Πάντως ο Τσοχατζόπουλος, ο ωραίος της παρέας του ΠΑΣΟΚ επί Αντρέα, φρόντισε να μεταβιβάσει το πολυσυζητημένο ακίνητο της οδού Διονυσίου Αεροπαγείτου, στην σύζυγό του, μόλις τρεις μέρες πριν να υπογραφεί το νέο διάταγμα περί φορολογίας ακινήτων. “Σίρμα”του σφυρίξανε κάποιοι και ο Άκης το’ πιασε. Σιγά που θα πλήρωνε καμμιά δεκάρα στην πατρίδα του. Όχι βέβαια από την τσέπη του. Αυτά είναι γιά τα κορόϊδα.
Ο Γιωργάκης ο Καρατζαφέρης δεν ακούγεται. Όχι πως δεν τον ενδιαφέρουν όλα όσα γίνονται. Κάθε άλλο. Γάτα ο Γιώργαρος. Περιμένει να δει τις εξελίξεις και στα δυό κόμματα γιά να δει τι θα αρπάξει. Και νάσται σίγουροι ότι όλο και κάτι θα πέσει στο μαντρί του.

Όσο για τα άλλα δυό κόμματα ας τ’ αφήσουμε. Η Αλέκα κοιτάζει τ’ άστρα και περιμένει να της πουν πότε θα γίνει η επανάσταση. Εκείνη η επανάσταση καλέ, που λένε ότι θα φτιάξει τον κόσμο!!!!.Όπως τον έφτιαξε και η Οκτωβριανή.
Γιά τον Τσίπρα τι να πούμε. Ψάχνει να βρει τι ενοχλεί τον ελληνικό λαό γιά να το διορθώσει. Πως;;;; Μήπως ξέρει!!!

Ένας έφηβος λυπάται το λαό του ! ! !

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η έκθεση ενός μαθητή Λυκείου στη Χίο πάνω σε θέμα σχετικό με τα αίτια του κοινωνικού προβλήματος της φτώχιας. Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ από την οποία και το μεταφέρω.
« Οι μέρες που ζούμε είναι πολύ δύσκολες. Και θα είναι ακόμη δυσκολότερες οι επόμενες για αρκετά χρόνια. Διότι αυτοί που μας κυβερνούν είναι εντελώς άχρηστοι, καλοπερασάκηδες και κλέφτες. Αυτά είναι τα τρία χαρακτηριστικά που δεν πρέπει να έχει ένας ηγέτης ούτε στο ελάχιστο. Το ελληνικό κράτος πηγαίνει "κατά διαόλου" εδώ και πάρα πολλά χρόνια, γιατί κατ’ αρχάς είμαστε υποχείρια άλλων, ενώ εμάς δεν μας βοηθάει κανένας δικαιολογημένα। Διότι όταν βλέπει ότι βοηθάει οικονομικά και τα λεφτά αντί να πηγαίνουν στο κράτος πηγαίνουν στις τσέπες κάποιων «έξυπνων» γιατί να τα δώσει; Διότι τους Έλληνες που βρίσκονται σε υψηλόβαθμες θέσεις το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πόσα θα φάνε και όχι το καλό του κράτουςΤο κακό όμως είναι ότι δεν χορταίνουνε। Τρώνε, τρώνε, τρώνε και δεν χορταίνουν με τίποτα.Δεν φταίει όμως μόνο αυτό. Διότι οι γιατροί, οι δικηγόροι και ένα σωρό άλλα λαμόγια δηλώνουν 10.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα και έχουν βίλλες στην Εκάλη, σπίτια στο εξωτερικό και ακριβά αμάξια και ένα σωρό άλλα τέτοια πανάκριβα αγαθά. Εγώ δεν τους ζηλεύω στο ελάχιστο επειδή έχουν τα αγαθά αυτά. Με γειά τους με χαρά τους. Αλλά δεν μπορεί το κράτος που τόσα χρόνια έκανε τα στραβά μάτια σε όλα αυτά τα εγκλήματα – διότι εγκλήματα είναι όλα αυτά – τώρα που τα "βρήκε μπαστούνια" να έρχεται και να πετσοκόβει εμένα και κάθε άλλον τίμιο πολίτη, που ήταν "εν τάξει" στα φορολογικά του καθήκοντα και ουσιαστικά δεν έχει τίποτα εκτός από αυτό που έχει ιδρώσει γιά να αποκτήσει, και να του κόβει ό,τι έχει κερδίσει με αγώνες και θυσίες.

Το κράτος έχει γίνει μπάχαλο γιατί όλοι κοιτούν να βολέψουν σε μιά καλή θέση τους συγγενείς, τους φίλους και τους ψηφοφόρους τους με μηδενικά προσόντα. Αυτοί όλοι το μόνο που κάνουν είναι να ψοφοκάθονται, να καπνίζουν και στο τέλος του μήνα να παίρνουν τα λεφτά που δεν άξιζαν καθόλου να αποκτήσουν σε σχέση με αυτά που έχουν προσφέρει. Ακόμα και αυτοί που τόσα χρόνια τρώνε και τρώνε τα λεφτά του κράτους τώρα που υπάρχει ανάγκη έχουν εξαφανιστεί. Συγνώμη αλλά δεν θα έπρεπε να δώσουν λεφτά – όχι από την τσέπη τους αλλά από τα κλεμένα – γιά να ξελασπώσει το ελληνικό κράτος;
Ο ελληνικός λαός έχει φτάσει σε ένα σημείο που ουσιαστικά τον λυπάμαι. Το μόνο που κάνουν οι Έλληνες είναι να κλέβουν, να τρώνε, να κοιμούντε και να πίνουν καφέδες. Η δουλιά και το φιλότιμο είναι είδος εξαφανισμένο πλέον. Το κράτος πάντως, είναι πολύ «δίκαιο» και αναγνωρίζει τους καλούς πολίτες. Γιά «ευχαριστώ» τους παίρνει ό,τι έχουν και δεν έχουν. Γιατί δεν μπορεί να αγγίξει τους δυνατούς και τους πλούσιους. Ξαναλέω.

Δεν ζηλεύω τον πλούτο, αλλά είναι δυνατόν να πληρώνω εγώ την ίδια φορολογία που έχω ένα σπίτι και δυό τρία χωράφια, με έναν που έχει 4-5 σπίτια, 3-4 εξοχικά, 5 αμάξια και ένα σωρό άλλα; Αυτό είναι εντελώς αδιανόητο. Αλλά τι να γίνει; Έτσι ήταν, έτσι και θα είναι το ελληνικό κράτος. Δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ μέχρι οι πολίτες να το συχαθούν. Αλλά ακόμα και τότε δεν θα αλλάξει διότι υπάρχουν πάρα πολλοί που τους συμφέρει αυτή η άθλια κατάσταση γιατί από αυτήν πλουτίζουν. Κλείνοντας θα πω κάτι που είπε ένας κωμικός. « Εάν χρωστάς στην τράπεζα 3.000 ευρώ είσαι κλέφτης. Εάν κλέψεις 20.000 είσαι εγκληματίας. Εάν κλέψεις 10.000.000 σε χτυπάνε στην πλάτη και σου λένε, "δεν πειράζει." Τέλος εάν κλέψεις 10.000.000.000. σου δίνουν και παράσημο.
Αυτά από έναν έφηβο, μαθητή Λυκείου, που έχει αρχίσει να βλέπει το κράτος στο οποίο είναι γραμμένο του να ζήσει। Τα συμπεράσματα δικά σας.

Οι υπογραμμήσεις είναι της εφημερίδας.

Το ταμείον είναι μείον ! ! !

Είναι μιά πραγματική ιστορία, παρουσιάζει ενδιαφέρον, την ψάρεψα στην ημερήσια ΑΛΗΘΕΙΑ της Χίου και σας την μεταφέρω προς γνώσην σας.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1825 και ενώ η Επανάσταση βρισκόταν σε πολύ δύσκολη καμπή, «συνομολογήθει εν Λονδίνω εθνικόν δάνειον δύο εκατομμυρίων λιρών, διά την χρηματοδότησην του αγώνος.»
Δείτε πως έγινε η κατανομή αυτού του δανείου.
Το δάνειον συμφωνείται στο 55% της ονομαστικής του αξίας, γιά να καλυφθούν οι επισφάλειες των Άγγλων πιστωτών, δηλαδή αυτομάτων τα 2.000.000 γίνονται 1.100.000 λίρες ! ! ! Εμείς βέβαια πληρώναμε τόκους γιά 2.000.000
Από τα 1.100.000 κρατούνται προκαταβολικά :
-Τόκοι δύο χρόνων 200.000
-Μεσιτικά 68.000 λίρες.
-Εξαγορά ομολογιών δανείου 212.000 λίρες
-Συμβολαιογραφικά 13.700 λίρες
-Έξοδα Ελλήνων μεσαζόντων 15.487 λίρες.
Από τα εναπομείναντα, στέλνονται στις ΗΠΑ 156.000 λίρες γιά την κατασκεύη δύο φρεγατών.

Τελικά κατασκευάστηκε μόνο μία που ήρθε στην Ελλάδα μετά το τέλος της Επανάστασης και την έκαψε με τα ίδια του τα χέρια ο Ανδρέας Μιαούλης την 1η Αυγούστου 1831 στο λιμάνι του Πόρου, όταν επαναστάτησε εναντίον του Καποδίστρια και τα στρατεύματα του Κυβερνήτη έκαναν γιουρούσι γιά να καταλάβουν τον εξεγερμένο στόλο ( Δεν το ξέρατε ούτε αυτό, έτσι;)
Επίσης 123.000 λίρες μένουν στην Αγγλία γιά την αγορά έξη πολεμικών πλοιαρίων. Από αυτά πήραμε μόνο την “Καρτερία ” και αυτήν μετά την Επανάσταση.
Και συνεχίζουμε.
-Για μισθοδοσία του φιλέλληνα Κόχραν 37.000 λίρες
-Για αποπληρωμή πολεμοφοδίων 77.200 λίρες.
-Διάφοροι λογαριασμοί (;;;;) 47.000 λίρες.
Έτσι, από τα 2.000.000 χρυσές λίρες, έφτασαν τελικά στην Ελλάδα μόνο 190.000 λίρες। Αντί αυτά τα ελάχιστα που απόμειναν να πάνε στον αγώνα κατά των Τούρκων κατασπαταλήθηκαν στον Εμφύλιο που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στους Μωραϊτες και στους Ρουμελιώτες. Οι καπεταναίοι στρατολογούσαν κόσμο για να χτυπήσουν τους εσωτερικούς εχθρούς και πληρωνόντουσαν από τα λεφτά του δανείου. Άλλο πλιάτσικο κι’ εκεί, πέραν του γεγονότος ότι Έλληνες σκότωναν Έλληνες. Ο Γκούρας γιά παράδειγμα είχε ένα σώμα εκατόν πενήντα ενόπλων αλλά έκανε ψεύτικους καταλόγους για πεντακόσιους και τσέπωνε τη μισθοδοσία και τα τροφεία τους. Το ίδιο και οι αντίπαλοί του.
Όταν λοιπόν ο Καποδίστριας ανέλαβε κυβερνήτης έδωσε εντολή στον Πρόεδρο της επιτροπής οικονομικών Ανδρέα Κοντόσταυλο να κάνει μιά απογραφή ( να και η πρώτη απογραφή στην ιστορία μας ) της περιουσίας του κράτους. Το κείμενο της επιτροπής ήταν λεπτομερέστατο και εξαιρετικά σύντομο. Περιείχε μία μόλις πρόταση.
“Κύριε Κυβερνήτα, εις το ταμείον του κράτους ευρέθη εν μόνον νόμισμα και αυτό κίβδηλον”

Τα σχόλια δικά σας αγαπητοί μου φίλοι.

Ζητείται φιλότιμο!!!

Ο λαός της Ελλάδας έχει φουσκώσει από οργή – και όχι άδικα – ενάντια στους γαλάζιους πολιτικούς. Τους πολιτικούς της ΝΔ που κατέστρεψαν την χώρα και οδήγησαν τον λαό της στην εξαθλίωση. Και το λιγότερο που ζητά από αυτούς είναι να μην τον προκαλούν. Να επιστρατεύσουν κάποιο ίχνος φιλότιμου, αν τους έχει απομείνει και να εξαφανιστούν από το πρόσωπο της γης. Ο λαός της Ελλάδας ζητά από αυτούς κάτι, που από μόνοι τους θα έπερεπε να το έχουν καταλάβει αν διέθεταν λίγο φιλότιμο. Φυσικά κάτι άγνωστο γι΄αυτά τα υποκείμενα. Όμως είναι τόσο χοντρόπετσοι όλοι τους που με τίποτα δεν θέλουν να αφήσουν την Dolce Vita στην οποία ήσαν μαθημένοι ακόμη και όταν ο λαός δημόσια τους ξεφτυλίζει.
-Έξω οι κλέφτες!!! Είναι η κραυγή που βρίσκεται τα χείλη του κάθε Έλληνα αυτόν τον καιρό
-Έξω οι κλέφτες!!! Είναι η φράση που φιγουράρει σε κάθε έντυπο.
-Έξω οι κλέφτες!!! Είναι ο πόθος του λαού. Ενός λαού που νοιώθει ότι προδόθηκε εγκληματικά από τους πολιτικούς του.
Μερικά ευτράπελα που έγιναν τελευταία στην Αθήνα μαρτυρούν την αηδία που έχει ο λαός γι’ αυτούς τους αηδιαστικούς πολιτικούς.
Πυρ και μανία έγινε ο γνωστός “ήρωας” της δεκάρας ο Γερασιμάκης ο Γιακουμάτος, όταν δημοσιογράφος του είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου να αποφεύγει, λόγω κρίσης, τις εμφανήσεις του σε γνωστό Καφέ του Κολονακίου στο οποίο συχνάζει.
-Στους ομοίους σου και στους δικούς σου καραγκιόζηδες να τα λες αυτά, του απάντησε ο πρώην υφυπουργός που..... μετάνοιωσε που δεν έρριξε τον Καραμανλή. Και φυσικά σαν ήρωας που αυτοδιαφημίζεται προτίμησε να εξαφανιστεί.
Αλλά και ο Κωστάκης ο Καραμανλής δεν άλλαξε τις συνήθειές του ούτε και το φαγητό που είναι η αδυναμία του. Καρφί δεν του καίγεται γιά το χάλι της χώρας κι'ας είναι δική του είναι η ευθύνη.

Σε εστιατόρια που προσφέρουν πολύ και καλό φαγητό συχνάζει σχεδόν καθημερινά. Έτσι λοιπόν όταν κάποια κυρία τον είδε να γευματίζει σε κεντρικό εστιατόριο της Αθήνας, τον πλησίασε, τον έφτυσε και του είπε.
-Φτού σου ρε! Μόνο να τρώς ξέρεις. Λέγεται ότι ο Κωστάκης άφησε το φαγητό του και έφυγε. Προσωπικά δεν το πιστεύω. Ο Κωστάκης φαγητό δεν αφήνει γιά τίποτα.
Σε εστιατόριο της Κηφησιάς την έπαθε και ο πρώην Τσάρος της οικονομίας, ο Γιωργάκης ο Αλογοσκούφης. Όταν μπήκε γιά να απολάυσει την καλοπέρασή του ήταν τέτοια η πρόγκα από τους πελάτες που έφυγε πριν καθήσει.

Όσο γιά τον ήρωα του Βατοπεδίου, τον γιό του ταχυδρόμου, τον Θοδωρή τον Ρουσόπουλο καλέ, αυτός την έπαθε σε γιορτή κάποιου Κολλεγίου όπου βρέθηκε προσκαλεσμένος, αλλά δεν πρόλαβε ούτε να καθίσει αφού τον σφύριξαν απειλητικά. Τι να τους πει; Ότι κάλεσε τον Εφραίμ στο σπίτι του γιά του ευλογήσει την βρώσιν και την πόσιν;
Στο γνωστό Καφέ του Κολονακίου συχνάζει και ο Βουλγαράκης. Κάποιο βράδυ βρέθηκε αντιμέτωπος με το πλήθος που οι διαθέσεις του δεν ήσαν και τόσο ήρεμες ούτε και τόσο ευγενικές. Ακούστηκαν πολλά που δεν είναι δυνατόν να γραφτούν. Και ο αυτοδιαφημηζόμενος ως πλούσιος αναγκάστηκε να φύγει από την πόρτα του προσωπικού.
Φυσικά και θα θυμάστε το Βασιλάκη τον Μαγγίνα. Τον υπουργό, με εκείνο το πολυσυζητημένο ακίνητο, που ήταν καντίνα, που ήταν βίλλα, που ήταν εξοχικό, που ήταν εκτός σχεδίου, που ήταν καταπάτηση οικοπέδου και πολλά άλλα. Αυτόν τον προγγάρισαν στο δρόμο και έψαχνε να βρει στενάκια να αποφύγει τα χειρότερα.
Ενδεικτικά λοιπόν μερικά στιγμιότυπα σαν προειδοποίηση προς τους κυρίου γαλάζιους πολιτικούς. Ο κίνδυνος υπάρχει παντού και πάντα Αφού σας λείπει το φιλότιμο αποφεύγετε να κυκλοφορείτε στους δρόμους. Φυσικά αυτά δεν είναι μόνο γιά τους γαλάζιους. Τα προβλήματα αρχίζουν και γιά τους πράσινους. Με την κυρία Γκερέκου να την οδηγούν σε παραίτηση τα χρέη του διάσημου συζύγου της κυρίου Βοσκόπουλου, θα αρχίσουν και στο στρατόπεδο των πρασίνων να παίζουν τα βιολιά.
Προσοχή λοιπόν κύριοι. Αφού δεν θέλετε να έχετε καλές σχέσεις με το φιλότιμο τουλάχιστον μην κυκλοφορείτε στους δρόμους. Είναι επικίνδυνο.