Mιά φωνή για την Ελλάδα.

Της Κατρίν Μαρτέν

Ζώντας εδώ κι οκτώ χρόνια στην Ελλάδα την κατάσταση της χώρας και τις αντιδράσεις που αυτή προκαλεί, νιώθω υποχρεωμένη να παρέμβω. Εδώ και μήνες δίδεται για την Ελλάδα η εικόνα μιας χώρας όπου βασιλεύει η διαφθορά, όπου η φοροδιαφυγή είναι εθνικό άθλημα κι όπου τα σκάνδαλα ξεσπούν και αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο με πυρετώδη ρυθμό. Τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν είναι εντελώς ψέμα -και πρόθεσή μου δεν είναι να εξωραΐσω την πραγματικότητα. Από την άλλη, συχνά η νοηματοδότηση κάποιου πράγματος εξαρτάται και από το πώς αυτό λέγεται. Όμως, γνωρίζω:πρώτον εμείς, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, δεν είμαστε δα και παράδειγμα αρετής και δε δικαιούμαστε να δίνουμε μαθήματα σε άλλους· δεύτερον , δεν κερδίζουμε τίποτα με το να εξευτελίζουμε έναν εταίρο μας που είναι ήδη αποδυναμωμένος, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν ολόκληρο λαό· τρίτον , μου φαίνεται πως τριάντα χρόνια συμβίωσης δεν αρκούσαν για να γνωρίσουμε πραγματικά και να κατανοήσουμε τους Έλληνες «εξαδέλφους» μας, που δεν είναι ταυτόσημοι με εμάς. Πρόκειται για κάτι αυτονόητο, που όμως συχνά το λησμονούμε: οι Έλληνες δεν είναι δυτικοευρωπαίοι -και με τη χάρη του Θεού δε θα γίνουν ποτέ. Απέναντι στη νομοθεσία δεν έχουν τα ίδια αντανακλαστικά με εμάς: δε διαθέτουν αυτήν την προδιάθεση προς τη νομιμοφροσύνη, που δίχως άλλο μας έχει κληροδοτηθεί από τη Ρώμη και χαρακτηρίζει τη δύση. Στην Ελλάδα ο κανόνας δεν είναι υποχρεωτικός· τα πράγματα δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το νόμο, που εδώ έχει μάλλον ενδεικτικό ρόλο. Θυμάμαι συχνά τι μας είχε πει ο καθηγητής μας των ελληνικών στο πρώτο μας μάθημα: η μεγαλοφυΐα της λατινικής γλώσσας είναι η λογική της αυστηρότητα· η μεγαλοφυΐα των ελληνικών όμως έγκειται στην ευελιξία τους, στην τέχνη των αποχρώσεων. Υπάρχουν σαφώς γραμματικοί κανόνες, αλλά οι εξαιρέσεις, οι αποχρώσεις, οι διαφοροποιήσεις, οι ανώμαλες κλίσεις είναι τόσο πολυάριθμες! Μετά από τόσο καιρό που ζω εδώ, τείνω να πιστέψω πως ό,τι ισχύει στη γλώσσα ισχύει και στις νοοτροπίες των ανθρώπων. Το πρωτεύον εδώ είναι οι οικογενειακοί και κοινωνικοί δεσμοί. Δεν αρνούμαστε ποτέ μια χάρη σε έναν φίλο και συγγενή, έστω κι αν η χάρη αυτή επισύρει κάποιο βαθμό παραβίασης του νόμου. Βοηθούμε τον πλησίον, το φίλο, νοιαζόμαστε για τις ανάγκες των ανθρώπων, χωρίς κατ' ανάγκη να κατανοούμε πάρα πολύ καλά την έννοια του «γενικού συμφέροντος». Ο νόμος παρακάμπτεται χωρίς συνειδησιακά προβλήματα. Οι Έλληνες εξάλλου παραδέχονται πως προσπαθούν «να κάνουν τη δουλειά τους» χωρίς να νοιάζονται για το νόμο: «δεν είναι καλό μεν, αλλά έτσι είμαστε οι Έλληνες, και ποτέ μας δε θα αλλάξουμε!». Αν περηφανευόμαστε πράγματι για τη διαφορετικότητα, που τη θεωρούμε τον πλούτο της Ευρώπης, θα πρέπει να σεβαστούμε κι αυτή τη διαφορά, χωρίς να εκπλησσόμεθα δήθεν που οι Έλληνες δε συμπεριφέρονται σαν Γερμανοί ή Γάλλοι. Για να αξίζει την ονομασία της η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) χρειάζεται όσοι τη συναποτελούν να γνωρίζονται πραγματικά, και όχι μόνο επιφανειακά, στη βάση στερεοτύπων. Πριν τελειώσω, θα ήθελα απλά να σημειώσω κάτι σχετικά με μια έκφραση που στα αυτιά μου ακούγεται παράξενα: μιλάμε για «χρέος της Ελλάδας προς την Ευρώπη». Πάντοτε συναισθανόμουν το αντίθετο: πως είναι η Ευρώπη που χρωστάει στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα δάνειο που παραχωρήθηκε εδώ και πάνω από είκοσι πέντε αιώνες κι έκτοτε έχουν δοθεί αμέτρητες δόσεις, που δε καταμετρώνται μεν σε δραχμές ή σε ευρώ, αλλά που η αξιοποίησή τους παρήγαγε ανεκτίμητους θησαυρούς. Αχ, αν μόνον όχι απλά όλοι οι ελληνιστές της Ευρώπης, αλλά κι όλοι οι φιλόσοφοι, οι αρχιτέκτονες, οι γλύπτες, οι άνθρωποι του θεάτρου, αλλά και όλοι όσοι δε θα ήμαστε ακριβώς ό,τι είμαστε αν δεν είχαμε συναντηθεί στην πορεία της ζωής μας με τον Οδυσσέα, τον Αχιλλέα, τον Οιδίποδα, την Αντιγόνη, τον Προμηθέα, αν δεν είχαμε ακούσει να γίνεται λόγος για τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, αν δεν είχαμε μελετήσει τη χάρη του Ερμή και της Αφροδίτης, την χαμογελαστή γαλήνη στις κόρες, την λαμπερή, επιβλητική, αλλά όχι αλαζονική ωραιότητα του Παρθενώνα, για να μην αναφερθώ σε λίγα μόνο από τα πιο διάσημα σχετικά παραδείγματα, αν όλοι οι ιατροί θυμούνταν τον Ιπποκράτη κι όλοι οι δημοκράτες την Αθήνα, το λίκνο της δημοκρατίας, αν όλοι κάναμε σωστά τους λογαριασμούς μας, ίσως θα αναγνωρίζαμε το γεγονός πως εμείς χρωστάμε στην Ελλάδα και πως τα δισεκατομμύρια ευρώ του ελληνικού χρέους δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με το δικό μας χρέος, που κανείς δε μας ζητά ποτέ να αποπληρώσουμε. Κι ας μην αναφερθούμε σε όλους τους θησαυρούς για τους οποίους καυχώνται τα μουσεία μας, προϊόντα λεηλασίας της ελληνικής γης.

* Η Catherine Martin είναι Ρωμαιοκαθολική μοναχή. Το άρθρο της δημοσιεύθηκε στη γαλλική εφημερίδα "La Croix" και αναδημοσιεύθηκε από το site "Προοδευτική Πολιτική"

Αναρωτιέμαι γιατί δεν αναρωτιέστε κι εσείς

Του
Δημήτρη
Κωνσταντάρα

Αναρωτιέμαι ειλικρινά: εάν όλα τα δεινά που μας έχουν πλήξει τόσα χρόνια και μας έχουν φέρει σ’ αυτή την επώδυνη θέση οφείλονται στην κακοδιαχείριση, την ανικανότητα και την αναξιοπιστία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, γιατί να παρασυρθείτε και να τους ξαναψηφίσετε; Τι θα έχει αλλάξει;
Αναρωτιέμαι: Εάν το υπό διάλυση ΠΑΣΟΚ και η σε αγωνιώδη προσπάθεια αναζήτησης «νέου προσώπου» Νέα Δημοκρατία βρίσκονται στο τελικό στάδιο «διαπραγματεύσεων» για μετεκλογική συνεργασία – ΟΤΑΝ με το καλό γίνουν εκλογές- γιατί αυτό δεν ισοδυναμεί με προθανάτιο ρόγχο του δικομματισμού που «πουλάει την ψυχή του στο διάβολο» για να παραμείνει στην εξουσία; Και γιατί άραγε να θέλει τόσο πολύ να παραμείνει, ανεξαρτήτως όρων και καταστάσεων;
Αναρωτιέμαι: Γιατί, αν τα δυο υπεύθυνα για το χάλι μας ,θεωρητικά αντίθετης πολιτικής ιδεολογίας, κόμματα αγωνιούν τόσο πολύ για να παραμείνουν στην εξουσία ΕΣΤΩ και χέρι-χέρι, αυτό δεν σημαίνει ότι προσπαθούν να «καλύψουν τα νώτα τους» και να εξασφαλίσουν την επιμήκυνση του ακαταδίωκτου; Πρέπει να τους δοθεί αυτή η ευκαιρία; Την αξίζουν;
Αν – όπως όλα δείχνουν- γίνει γεγονός αυτή η «ανίερη συμμαχία» των θεωρούμενων ως «προαιώνιων εχθρών», τι άλλο παρά ύποπτη θα είναι αυτή η «συνεργασία»; Τι άλλο θα σημαίνει παρά άφεση αμαρτιών, ακύρωση της αγανάκτησής σας, αποδοχή του επικυρίαρχου ρόλου τους, εξαφάνιση της λαϊκής βούλησης, πλαστογράφηση της επιθυμίας του λαού, μετατροπή σε κοροϊδία των εξεγέρσεων και καταγγελιών, μηδενισμό του αγώνα που κάνετε τόσον καιρό;
Αν δείτε μάλιστα τη Νέα Δημοκρατία να «εξαφανίζει» τις διαγραφές των διαφωνούντων και να δέχεται στους κόλπους της κι άλλα πολιτικά στελέχη που θεωρούνταν από «άχρηστα» μέχρι και «γραφικά» , αν δείτε το ΠΑΣΟΚ να τερματίζει τις ενέργειες «κάθαρσης» και πολιτικού αναπροσδιορισμού του αρκούμενο στην απομάκρυνση Παπανδρέου, αν δείτε τα δυο αποδιοπομπαία κόμματα να …ανακάμπτουν δημοσκοπικά μέσα σ’ ένα μήνα με τη «βοήθεια» κάποιων Μ.Μ.Ε., τι είναι αυτό που θα σας αποτρέψει από το να θεωρήσετε ότι σας κοροιδεύουν για άλλη μια φορά;
Δεν σας λέω εγώ τι να ψηφίσετε εσείς. Είμαι βέβαιος ότι ακόμη κι αυτή τη στιγμή, ξέρετε. Μπορώ όμως να σας προϊδεάσω για την «πίεση» που θα υποστείτε για να αλλάξετε τις αποφάσεις σας. Μπορώ να σας προειδοποιήσω ότι όσοι θέλουν με κάθε κόστος και με κάθε τρόπο να παραμείνουν γαντζωμένοι στην εξουσία, ενδεχομένως κάτι φοβούνται και κάτι έχουν να κρύψουν. Και μπορώ να σας εγγυηθώ ότι τα ακατάσχετα γέλια που θα σας προκαλέσει αρχικά ένα σχήμα με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά και αντιπρόεδρο /Υπουργό Οικονομίας τον Ευάγγελο Βενιζέλο, θα μεταβληθούν πολύ γρήγορα σε «μαύρο δάκρυ».
Κυρίως γιατί θα έχετε πεισθεί πλέον ότι παρά το ότι είστε οι ΜΟΝΟΙ κυρίαρχοι, αρνηθήκατε άλλη μια φορά να κάνετε χρήση αυτής της κυριαρχίας σας.

Δραματικό SOS για τα πεινασμένα παιδιά... -

Του Πέτρου Κατσάκου

Τα χέρια ψηλά σηκώνουν οι υπεύθυνοι του Δημοτικού Βρεφοκομείου της Αθήνας μετά τον καταιγισμό αιτημάτων που δέχονται από δεκάδες δημοτικά σχολεία για την παροχή φαγητού σε υποσιτιζόμενους μαθητές.
«Αυτή τη στιγμή στέλνουμε καθημερινά 253 μερίδες φαγητού σε μαθητές που οι οικογένειές τους δεν καταφέρνουν να ανταποκριθούν επαρκώς στη σίτιση των παιδιών τους» αποκαλύπτει στο protothema.gr η διευθύντρια του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών. Η κυρία Μαρία Ηλιοπούλου και το προσωπικό του Βρεφοκομείου από τον Νοέμβριο έχουν αναλάβει την διανομή φαγητού των υποσιτιζόμενων μαθητών ικανοποιώντας τα αιτήματα διευθυντών σχολείων από περιοχές όπως Κυψέλη, πλ. Αττικής, Ανω και Κάτω Πατήσια, Πολύγωνο, Ερυθρό Σταυρό, Αμπελόκηπους, Λόφο Στρέφη, Θησείο, Ακαδημία Πλάτωνα, Κολωνό, Τρεις Γέφυρες, πλατεία Κολιάτσου, Εξάρχεια.
«Ακόμη και σήμερα γινόμαστε δέκτες παρόμοιων αιτημάτων» συνεχίζει η διευθύντρια του ΔΒΑ, καθώς τα κρούσματα υποσιτισμού στα σχολεία της Αθήνας αυξάνονται δραματικά. Δεκάδες παιδιά από τις λαϊκές γειτονιές της πρωτεύουσας πηγαίνουν στα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία ατάιστα, με μόνη τους ελπίδα να βρουν εκεί ένα πιάτο φαγητό.
Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν αιτήσεις για ακόμη 63 μαθητές που έχουν ανάγκη φαγητού αλλά τα μαγειρεία του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών δεν μπορούν να τα εξυπηρετήσουν λόγω έλλειψης προσωπικού...
Το ΔΒΑ έχει την ευθύνη για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς του Δήμου Αθηναίων, έχει μαγειρεία απ’ όπου στέλνει φαγητό στα νήπια.
Πριν λίγους μήνες οι αποθήκες του Δημοτικού Βρεφοκομείου γέμισαν με 10 τόνους τροφίμων που στάλθηκαν από την Κύπρο ως βοήθεια. «Από αυτά τα τρόφιμα ενισχύουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα τις οικογένειες των παιδιών που έχουν ζητήσει την βοήθειά μας» εξηγεί η κυρία Ηλιοπούλου και επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης του Δημοτικού Βρεφοκομείου με τρόφιμα καθώς «η υπηρεσία μας εκτός από τους Βρεφονηπιακούς Σταθμούς τους οποίους εφοδιάζει καθημερινά με φαγητό, στηρίζει περίπου 2.000 άτομα και τα αποθέματά μας σύντομα θα εξαντληθούν».
Υπενθυμίζουμε ότι το υπουργείο Παιδείας είχε εξαγγείλει ένα πρόγραμμα σίτισης για 18 σχολεία της Αττικής, το οποίο όμως ποτέ δεν ξεκίνησε και τώρα φαίνεται ότι εγκαταλείπεται.
Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου αποδείχτηκε η πλέον άχρηστη υπουργός που πέρασε από το Υπουργείο Παιδείας. Δεν θα βρεθεί κάποιος αρμόδιος να την στείλει στο σπίτι της;

Μιά φωνή αγάπης για την Ελλάδα.

Ο Άγγλος ευρωβουλευτής Ντίγκελ Φάρατζ, μέλος του Ευρωκοινοβουλίου, με μιά δυναμική ομιλία του πέταξε στα μούτρα όλων την ντροπή τους για το εγκληματικό παιγνίδι που παίζουν όλοι τους πάνω στην Ελλάδα και το λαό της.
Ακολουθεί η ομιλία του.


Ο κ. Κάμερον στηρίζει τώρα ενεργά αυτή την απεχθή συμφωνία. Το σχέδιο να καταστραφούν και να ταπεινωθούν έθνη που δεν ανταποκρίνονται στη γερμανική άποψη περί οικονομίας. Το σαββατοκύριακο, το γερμανικό Υπουργείο οικονομικών πρότεινε να μεταβεί κομισάριος της ΕΕ στην Αθήνα για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Κάποιοι θα τον έλεγαν Γκαουλάϊτερ. Εγώ νόμιζα πως αστειεύοντουσαν. Δεν φαντάστικα ότι ακόμη κι΄αυτή η ΕΕ θα έπεφτε τόσο χαμηλά. Αλλά βέβαια ήταν μόνο μια θέση διαπραγμάτευσης. Τώρα έχουμε για την Ελλάδα διπλωματία με το πιστόλι στον κρόταφο. Τέτοια στρατηγική χρησιμοποίησε και ο Πάλμερστον εναντίον της Αθήνας τον 19ο αιώνα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί σήμερα ότι η Αθήνα είναι αποικία. Κι΄αυτό είναι ένα τρομερό και τεράστιο λάθος. Η Ελλάδα δεν είναι μια θυγατρική εταιρεία που «μπαίνει μέσα» και όπου πρέπει να έλθουν τα κεντρικά γραφεία να αναλάβουν τα ηνία. Η Ελλάδα είναι ένα έθνος, είναι μια ψυχή. Είναι ένα έθνος με περηφάνεια και με ιστορία. Για το Θεό! Αυτοί έφτιαξαν τη δημοκρατία. Υποφέρουν. Η ανεργία των νέων φτάνει το 50%. Προκαλείτε την δυστυχία στις χώρες αυτές και φλυαρείτε για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και ανάπτυξης. Δεν θα γίνει τίποτα από όλα αυτά. Αυτός ο λαός οδηγείται στην ταπείνωση και την απόγνωση. Οι απελπισμένοι λαοί φτάνουν σε πράξεις απόγνωσης. Φοβάμαι πολύ γι΄αυτό που θα γίνει στην Ελλάδα αν συνεχίσουμε αυτή την τρελλή πορεία και φυσικά όπως ξέρει ο κ. Μπαρόζο, σειρά έχει η Πορτογαλλία.
Γερμανικές εφημερίδες αποκαλούν δειλούς τους Ιταλούς και τους Έλληνες τεμπέληδες και άχρηστους. Ιταλικές και ελληνικές εφημερίδες απεικονίζουν υψηλά ιστάμενους στη Γερμανία να φοράνε ναζιστικές στολές. Η Ευρώπη που σχεδιάστηκε για να μας ενώνει με ειρήνη και αρμονία μας διχάζει άγρια και επαναφέρει τον εθνικισμό.

Αυτοί είναι οι πολιτικοί της Ελλάδας.

Ο Περίανδρος, ένας από του επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, (668-585 π.Χ) είχε πει.
“Αρχής τε τευχώς, ίσθι ταύτης άξιος”
Δηλαδή. “Όταν καταλάβεις την εξουσία, να φροντίσεις να είσαι άξιος αυτής”

Λόγια, σκέψεις, γνώμες, άγνωστα στους σημερινούς πολιτικούς της Ελλάδας. Αυτοί μένουν πιστοί στα πολιτικά σχεδιάσματα του “πατέρα τους” Τσώρτσιλ που έλεγε.
“Πολιτική θα πει να λες τι θα γίνει αύριο και να βγαίνεις αύριο και να εξηγείς γιατί δεν έγινε.”
Με αυτά και αυτά η Ελλάδα οδηγήθηκε στην σημερινή της τραγωδία. Θαυμάστε στην φωτογραφία τι έφτιαξαν. Το φτωχό συνταξιούχο στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης, να κλαίει γνωρίζοντας ότι τον έχουν καταδικάσει να πεθάνει από την πείνα.

Δοξάστε τους.

Έριχ Ντόρμουντ. Το 1944 ζωγραφίζει την Ελλάδα του 2012.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συνομιλία του λοχαγού Έριχ Ντόρμουντ, Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Δημογραφικών Μελετών και Στατιστικών Υπηρεσιών του Γενικού Επιτελείου του Γερμανικού Στρατού, με τον τότε νεαρό δημοσιογράφο Κυριάκο Διακογιάννη, το καλοκαίρι του 1944, που χαρακτηρίζει την πολιτική κατάσταση στην τότε Ελλάδα και που είναι πανόμοια με την σημερινή. Τα εξηνταοκτώ χρόνια που πέρασαν δεν έφεραν καμμιά αλλαγή. Η όλη συνομιλία βρίσκεται στο βιβλίο του Διακογιάννη "Σκυλάνθρωποι." Σελ 139.

Από τη χώρα σας βασικά λείπουν οι προσωπικότητες. Οι κατάληλες ηγετικές φυσιογνωμίες. Δημόσιοι άντρες με μόρφωση, με φαντασία, με πάθος δημιουργικό, με κύρος, με έμφυτο πατριωτισμό, με διάθεση αυτοθυσίας, με πνεύμα οργανωτικό, μα πάν΄ απ΄ όλα με το ψυχικό σθένος και το ηθικό ανάστημα που απαιτεί η άρνηση της εξάρτησης! Όλοι οι πολιτικοί σας ηγέτες είναι ξένων κυβερνήσεων κατασκευάσματα! Κι΄αν κάποτε βρεθεί κάποιος να διαθέτει τα προσόντα που ανέφερα, δυό μοίρες τον παραφυλάνε, δυό καραούλια είναι στημένα, σε δυό λογίω παγίδες θα πιαστεί. Ή θ΄απομείνει μοναχός να σκουπίζει τις λάσπες που θα του ρίχνουνε οι μισθωτοί λακέδες των ξένων, ή θα περικυκλωθεί από πουλημένους συνεργάτες και θα βουλιάξει στον βόρβορο της προδοσίας. Και στη μιά περίπτωση και στην άλλη είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Εκτός κι΄αν είναι γίγαντας. Αλλά τέτοιους ένας τόπος γεννάει ένανε κάθε δυό γενιές.
Στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες με κοινά χαρακτηριστικά διάρθρωσης της δημόσιας ζωής και της κοινωνικής πυραμίδας, θα φτάσουνε στην εξουσία και θα φορέσουνε τη χλαμύδα του “ηγέτη” μόνο οι “άξιοι” να προσφέρουνε τις μεγαλύτερες εγγυήσεις εξάρτησης και τυφλής υπακοής στην ξένη δύναμη που ασκεί τον έλεγχο στην περιοχή. Είσαστε μια πραγματική αποικία με πλαστούς τίτλους αυτόνομης και αυτοκέφαλης χώρας.
Τίποτα σ΄αυτόν τον τόπο δεν είναι δικό σας και τίποτα δεν εξαρτάται από σας. Η ομαδική σας βούληση εκφράζεται με το στόμα και με τα έργα τοποτηρητών κάποιας “προατάτιδας” δύναμης που εσείς μάθατε πιά να τους αποκαλείται “πολιτική ηγεσία” και να εκτονώνεται αυτή η βούληση με απατηλά συνθήμτα και διαρκείς υποσχέσεις που θα γίνουν ίσως κάποτε πραγματικότητα ύστερα από μια κοσμογονική ανατροπή στο συσχετισμό των ξένων δυνάμεων και των ζωνών επιρροής. Όμως τέτοια δεν διαγράφεται στον ορίζοντα. Κι΄έτσι η “ηγέτιδα” τάξη στον τόπο σας, που ούτε την ηγεσία κατέχει ούτε ταξική συνείδηση διαθέτει, θα σας προμηθεύει πάντοτε ξενικίνητους και ξενόδουλους αρχηγούς, κατ΄επίφαση “ηγέτες” και στην πραγματικότητα εκπροσώπους των “προστατών” σας.

Πριν από εξηνταοκτώ χρόνια ένας αξιωματικός του γερμανικού στρατού κατοχής, ζώντας την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας του 1944 δίνει την εικόνα της Ελλάδας του 2012.

Πριν από τριανταοκτώ χρόνια.

Στις 7 του Δεκέμβρη του 1974 σε εβδομαδιαίο περιοδικό της Αθήνας δημοσιεύεται άρθρο του διακεκριμένου δημοσιογράφου και συγγραφέα Κυριάκου Διακογιάννη με τίτλο “Πωλείται πατρίς”. Από το άρθρο αυτό μεταφέρω εδώ σήμερα κάποια αξιόλογα σημεία που θα πρέπει να μας προβληματίσουν.

Από πολλών ετών εκπονούνται “άριστα” προγραμματισμένα σχέδια κατακερματισμού της Ελλάδος, εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Επιδιώκεται ο διαμελισμός της γης μας. Σκοπεύουν να διχοτομήσουν το Αιγαίο, να μας αποσπάσουν ελληνικά νησιά, να καταπατήσουν την Θράκη και την Μακεδονία, να “διεθνοποιήσουν” τη ζώνη της Θεσσαλονίκης, να καθυποτάξουν την Κύπρο. Η Ελλάδα είναι ανυπολόγιστα πολύτιμος χώρος σήμερα, περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε για να τον αφήσουν ολόκληρο και ως έχει στα χέρια μας! Είναι απίθανες οι ποσότητες πετρελαίου που κρύβουν στην κοιλιά τους τα ελληνικά πελάγη και δεν συμφέρει ούτε στους Ρώσους ούτε στους Αμερικανούς να μπούνε μια μέρα σε δεξαμενόπλοια ή να κυλήσουν σε αγωγούς που θα τροφοδοτήσουν την κίνηση της Δυτικοευρωπαϊκής βιομηχανίας. Ο έλεγχος εξ΄άλλου των βάσεων, η εποπτεία της Μεσογείου, ο πόλεμος των Αράβων με το Ισραήλ που δεν είναι καθόλου “φυλετική” διαφορά δεν τους επιτρέπουν άλλη αντιμετώπιση από το κομμάτιασμα του ελληνικού χώρου. Γι΄αυτό θα μας πετσοκόψουν! Γι΄αυτό θα μας αρπάξουν τη γη μας. Ο πόλεμος με την Τουρκία είναι αναπόφευκτος. Αργά ή γρήγορα θα χτυπηθούμε. Εκμεταλλευόμενοι το προαιώνιο τουρκικό μίσος προς τoν ελληνισμό και τις ασίγαστες ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες την λαιμαργία του τουρκικού όχλου οι...”μεγάλες” δυνάμεις θα ωθήσουν την Τουρκία σε ρήξη με την Ελλάδα αφού ήδη κατέστησαν την καιροσκόπο Άγκυρα ταπεινό τους όργανο.
Πολλοί και ποικίλοι λόγοι πολλές και ποικίλες δεσμεύσεις αποκλείουν τη δυνατότητα στους Έλληνες πολιτικούς να μιλήσουν “ανοικτά” και ελεύθερα. Εμένα δεν με δεσμεύει κανένας λόγος. Δεν με συγκρατεί κανένα συμφέρον, δεν με εμποδίζει κανένας φόβος. Και δεν κοινολογώ “εικασίες”, δεν παραθέτω “σκέψεις”, δεν αναφέρω...”πληροφορίες”. Όσα γράφω είναι καταστάλαγμα εμπειριών ευρωπαϊκών προσωπικοτήτων που ελέγχουν σε πανευρωπαϊκή κλίμακα τα πολιτικά παρασκήνια και παρακολουθούν τις διεθνείς μηχανορραφίες με τρόπο απόλυτο.
Έλληνες νοιώστε τον κίνδυνο, συνειδητοποιείστε την τρομερή απειλή. Είδατε με τα ίδια σας τα μάτια το κυπριακό ολοκαύτωμα. Η άτιμη απόβαση στη ρημαγμένη Μεγαλόνησο ήταν το δοκιμαστικό πείραμα, το πρελούντιο, ο πρόλογος και η εισαγωγή του ελληνικού ξεπουλήματος...

Αυτά πριν από τριανταοκτώ χρόνια. Σήμερα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να πούμε πόσο δίκιο είχε και πόσο σωστά είδε τα πράγματα o Kυριάκος Διακογιάννης. Μετά το πρελούντιο στην Κύπρο σήμερα οι Μεγάλες Δυνάμεις με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με μπροστάρη την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ αποτελειώνουν το κομμάτιασμα της Ελλάδας.
“Πουλήστε την Ακρόπολη” μας πρότειναν προκλητικά και ξεδιάντροπα τα απομεινάρια του Χίτλερ.
Αδέλφια Έλληνες! Αν αγαπάτε την πατρίδα μας σηκώστε τη γροθιά σας στους άρπαγες όπoιοι κι΄αν είναι.