2011 Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Η διάσκεψη στο Ντέρμπαν (Durban)στη Νοτιοαφρικανική Ένωση με θέμα τις κλιματικές αλλαγές.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο
δεν μπορούμε να τα λύσουμε με το ίδιο σκεφτικό
μ' αυτό που τα δημιουργήσαμε. ( Α. Αϊνστάιν)

Στις 29.11 μέχρι και 10.12.2011 συνήλθε η 17η προγραμματισμένη συνδιάσκεψη κορυφής στην πόλη Ντέρμπαν (Durban) της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης. Στη συνδιάσκεψη αυτή έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι από 192 χώρες για να αποφασίσουν ποια μέτρα θα λάβουν ώστε η υπερθέρμανση στον πλανήτη, μέχρι το 2100 να μην υπερβεί τους 2 βαθμούς Κελσίου. Η επόμενη συνδιάσκεψη για το κλίμα θα γίνει το 2012 στο Κατάρ της Αραβίας

Το 1992 στο Ρίο ντε Τζανέιρο (Rio de Janeiro), στη πρώτη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, με θέμα τη βιομηχανική ανάπτυξη και τις επιδράσεις που έχει αυτή επί του κλίματος, συμμετείχε ένας μεγάλος αριθμός αντιπροσώπων από 194 χώρες, όπως επίσης πολλοί αντιπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων. Σε ό,τι αφορά τη μεταβολή του κλίματος στον πλανήτη η οργάνωση του ΟΗΕ – (UNFCCC), ζήτησε από τις χώρες μέλη, να θέσουν στόχο τον περιορισμό της εκπομπής των ρύπων και ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη μεταβολή και υπερθέρμανση του κλίματος. Οι αποφάσεις που πάρθηκαν στη συνδιάσκεψη του 1992, τέθηκαν δύο χρόνια αργότερα, στις 21. Μαρτίου 1994, σε ισχύ.
Τον Δεκέμβριο του 1997, διενεργήθηκε στο Κιότο (Kyoto) της Ιαπωνίας η διάσκεψη κορυφής με θέμα: η υπερθέρμανση του πλανήτη. Σ' αυτή τη συνδιάσκεψη συμμετείχαν 158 χώρες με 2.300 αντιπροσώπους. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις έστειλαν 3.900 παρατηρητές, επίσης συμμετείχαν 3.700 αντιπρόσωποι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ). Η συνδιάσκεψη στο Κιότο ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έγιναν μεταξύ 1992 και 1997. Στις 11.12. 1997 συντάχθηκε ένα πρωτόκολλο που υποχρέωνε τις χώρες με βαριά βιομηχανία, μεταξύ 2008 και 2012 να μειώσουν τις εκπομπές του CO2 και όλων των άλλων αερίων, (CH4,HFCs,PFCs, N2O, SF6), που ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα, κατά 5,2% τοις εκατό λιγότερο, από τα όρια της εκπομπής του 1990. Σήμερα διαπιστώνεται, ότι η αύξηση της εκπομπής ρύπων στην ατμόσφαιρα δημιουργούν τεράστιους κινδύνους για το κλίμα και τον πλανήτη. Ο γίγαντας της βιομηχανικής ανάπτυξης, η Κίνα, με 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους, εκπέμπει τεράστιες ποσότητες CO2. Η κατά κεφαλή κατανάλωση διοξειδίου του άνθρακα στην Κίνα είναι 6 τόνοι ετησίως. Σε σύγκριση, οι Γερμανοί εκπέμπουν CO2 κατά κεφαλή 16 τόνους και οι Αμερικάνοι 25 τόνους . Επίσης το Κατάρ στην Αραβία, εκπέμπει κατά κεφαλή 80 τόνους. Είναι γνωστό, ότι οι περιοχές που εκπέμπουν τις τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα είναι : οι ΗΠΑ και ακολουθούν η Ε.Ε, η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Ινδία και ο Καναδάς. Μεταξύ 1990 και 2008 η εκπομπή στην ατμόσφαιρα του εκμεταλλευομένου για την ενέργεια CO2 και των άλλων αερίων αυξήθηκε στο 41% τοις εκατό, δηλαδή από 22,5 Gt σε 31,5 Gt (δισεκατομμύρια τόνους), αναλυτικά 900 τόνοι στο λεπτό.

“Παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με το κλίμα, κανείς δε γνωρίζει τι υπάρχει μέσα στη θαλάμη του όπλου. Είμαι όμως ελάχιστα αισιόδοξος για το περιεχόμενό του σε σύγκριση με ορισμένους άλλους...“ (W. Broecker – Γεωφυσικός).

Λίγες ημέρες πριν από το συνέδριο, στις 29.11.2011, οι μετεωρολόγοι της οργάνωσης WMO (World Meteorogical Organisation) παγκόσμια μετερεολογική οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσαν, ότι σύμφωνα με τις έρευνες που ενήργησαν, η συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου, ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και του μεθανίου στην ατμόσφαιρα το 2010 ήταν πολύ υψηλότερη από κάθε άλλη χρόνια.

Ο χρόνος πιέζει, εμείς χρειαζόμαστε τη φύση και όχι η φύση εμάς.

Η πρόεδρος των πρασίνων στην ΟΔΓ, σε ό,τι αφορά το κλίμα, δήλωσε:
“...είναι τρομακτικό το μέγεθος και η ταχύτητα που το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα μεταβάλλεται. Αυτό θα πρέπει να μας κρατάει σε συνεχή συναγερμό...” (Claudia Roth)

Η προθεσμία που δίνεται, για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτης στους 2 βαθμούς Κελσίου, είναι το έτος 2020. Μία παγκόσμια υπερθέρμανση άνω των 2 βαθμών θα σήμαινε για πολλές χώρες μεγάλες φυσικές καταστροφές. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν το Φεβρουάριο 2007, από τους επιστήμονες (κλιματολόγους) της οργάνωσης IPCC (Interkontinental Plane in Ultimaten Charge), ανέφεραν ξεκάθαρα, ότι ο άνθρωπος επιδρά αρνητικά επί του κλιματολογικού συστήματος και αυτό θα πρέπει να τεθεί σαν βάση για μία αναλυτική συζήτηση μεταξύ των χωρών με έχουν βαριά βιομηχανία. Είναι γεγονός, ότι ο πληθυσμός στη γη αυξάνεται πολύ γρήγορα, ταυτόχρονα αυξάνεται και η ανάγκη για ενέργεια. Ήδη τον Οκτώβριο του 2011 ο πληθυσμός στη γη πέρασε τα (7) εφτά δισεκατομμύρια, μέχρι το 2050 υπολογίζεται ότι, θα υπερβεί τα 10 δισεκατομμύρια. Να σκεφτεί κάποιος, ότι πριν από δύο περίπου αιώνες , το έτος 1840 η γη κατοικείτο μόνο από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Αυτοί ζούσαν ως επί το πλείστον από τη γεωργία. Οι μετρήσεις των μορίων των αερίων του θερμοκηπίου, εννοείται τα παράγωγα της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης του 1850, ήταν 280 ppm, (parts per million = μόρια ανά εκατομμυριοστό). Τα τελευταία χρόνια έχουμε αύξηση από 280 ppm στα 390 ppm. Δραματική θα είναι η κατάσταση όταν αυτά ξεπεράσουν τα 400 ppm τότε θα πρέπει να περιμένουμε μεγάλους καύσωνες, έλλειψη πόσιμου νερού, ξηρασία του εδάφους, αύξηση της στάθμης στη θάλασσα, αλλά και οι επιδημίες θα πολλαπλασιαστούν. Ήδη σήμερα αντιμετωπίζουμε αρκετά καιρικά φαινόμενα τα οποία θα πρέπει να μας δημιουργούν μεγάλες ανησυχίες, π. χ. οι θύελλες, οι τυφώνες, οι σφοδρές καταιγίδες, και πολλά άλλα τα οποία οφείλονται κυρίως στην “ατμόσφαιρα του θερμοκηπίου”, η οποία είναι το αποτέλεσμα της αυξανόμενης ρύπανσης της ατμόσφαιρας από το CO2 και των ισοτόπων του. Στα προηγούμενα 650.000 χρόνια, το διοξείδιο του άνθρακα δεν ήταν τόσο υψηλό όσο τα τελευταία χρόνια. Οι κυριότερες πηγές του είναι το κάρβουνο, το πετρέλαιο και το αέριο.

“Το κλίμα δεν είναι κανένα υπομονετικό γαϊδούρι. Μοιάζει περισσότερο με άγριο θηρίο” (W. Broecker/ Γεωφυσικός).

Στη δεκαετία του ΄70 μία ομάδα επιστημόνων της National Academy of Sciences στις ΗΠΑ δήλωσε, ότι ο διπλασιασμός της ποσότητας του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα επιφέρει αύξηση της θερμοκρασίας μεταξύ 1,5 και 4,5° βαθμούς Κελσίου.
Ήδη το έτος 1990 δημοσιεύτηκε η πρώτη έκθεση από την έρευνα που ενήργησε η IPCC (Intergovernental Panel of Climate Change), ακολουθησαν η δεύτερη και η τρίτη έκθεση το 1996 και το 2001. Και οι τρεις εκθέσεις αναφέρονται στον αυξανόμενο ρυθμό της μεταβολής του κλίματος, στα αίτια και στις συνέπειες από αυτήν την μεταβολή.
Οι επιστήμονες και οι κλιματολόγοι όπως πολλές οργανώσεις των Ηνωμ. Εθνών ισχυρίζονται, ότι στην υπερθέρμανση του πλανήτη μεγάλο ρόλο παίζει η ανθρώπινη συμπεριφορά. Είναι στο χέρι μας να καθυστερήσουμε ή να συντομεύσουμε μία υπερθέρμανση. Αυτά τα προβλήματα θα κληρονομήσουν από εμάς οι επόμενες γενιές. Θα τους παραδώσουμε έναν κατεστραμμένο πλανήτη;..

Σπύρος Γκάρος.

Νυρεμβέργη.

Από την Βάρκιζα στον Εμφύλιο

Προς το τέλος του Δεκέμβρη του '44, η μάχη της Αθήνας έχει κριθεί. Η Αριστερή παράταξη, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, μετά από μια σειρά καθοριστικών λαθών της ηγεσίας της βρίσκεται πλέον στο έλεος των 'Αγγλων. Έτσι σύρεται στην υπογραφή της ανακωχής, την οποία υπέγραψαν στις 11 Ιανουαρίου του 1945. Είναι χαρακτηριστικό ότι την συνθήκη ανακωχής υπέγραψε ο στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπυ και όχι η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ποίοι πολέμησαν ποιους τον Δεκέμβρη του '44 στην Αθήνα.Το επόμενο βήμα γιά την αριστερά -και που δεν μπορούσε πλέον να το αποφύγει- ήτανε να συρθεί στην Βάρκιζα.Στη Διάσκεψη της Βάρκιζας βρέθηκαν αντιμέτωπες οι δύο ελληνικές παρατάξεις και στο παρασκήνιο οι 'Αγγλοι. Την Αριστερή παράταξη, την οποίαν αποτελούσαν οι Γιώργος Σιάντος, Δημ. Παρτσαλίδης, Ηλίας Τσιριμώκος και ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης, σαν Τεχνικός Σύμβουλος, συνόδευαν όλα τα τραγικά σφάλματα που είχαν διαπραχθεί από την πολιτική της ηγεσία καθ' όλο το διάστημα, από την ημέρα της απελευθέρωσης μέχρι την ημέρα της ανακωχής, που υπογράφτηκε την 11η Ιανουαρίου του '45.
Η αντιπροσωπεία της Εθνικής Κυβέρνησης αποτελείται από τους Ιωάννη Σοφιανόπουλο, Περ. Ράλλη, Ι. Μακρόπουλο και Τεχνικό Σύμβουλο τον συνταγματάρχη Παυσανία Κατσώτα. Πίσω της έχει την υποστήριξη των 'Αγγλων, οι οποίοι και κατευθύνουν τις συζητήσεις της Διάσκεψης.Όλο το βάρος των συζητήσεων δόθηκε στο άρθρο 3 "περί αμνηστίας" το οποίο ανέφερε τα εξής."Αμνηστεύονται τα πολιτικά αδικήματα τα τελεσθέντα από της 3ης Δεκεμβρίου 1944 μέχρι της υπογραφής του παρόντος. Εξαιρούνται της αμνηστίας τα συναφή κοινά αδικήματα κατά της ζωής και της περιουσίας, τα οποία δεν ήσαν απαραιτήτως αναγκαία δια την επιτυχία του πολιτικού αδικήματος."Το περιεχόμενο του άρθρου ουσιαστικά, άφηνε ακάλυπτους και στο έλεος του κάθε αυτόκλητου διώκτη, όλους τους μαχητές του ΕΛΑΣ στο σύνολό τους.
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο που κάνει ο Βασίλης Μαθιόπουλος στο βιβλίο του"Η ελληνική Αντίσταση και οι Σύμμαχοι""Το κριτήριο γι' αυτό (το άρθρο) και την ερμηνεία άφησαν οι αντιπρόσωποι στην Βάρκιζα στην ουσία στον χωροφύλακα και το όργανο ασφαλείας, θέσεις που επανδρώθηκαν μετά τα Δεκεμβριανά κατά βάση από μέλη των κατοχικών Ταγμάτων Ασφαλείας."
Και ο Διονύσης Χαριτόπουλος στο βιβλίο του "Αρης. Ο αρχηγός των ατάκτων" γράφει: "H Συμφωνία της Βάρκιζας είναι η μεγίστη προδοσία των ανθρώπων που εμπιστεύθηκαν τη ζωή τους και το μέλλον της χώρας σε μια εξαρτημένη και ανίκανη πολιτική ηγεσία, η οποία δεν συμβιβάστηκε έστω, όταν μπορούσε, αλλά σύρθηκε μυωπικά σε μια συνθηκολόγηση που προοιώνιζε τα χειρότερα".
Για τον αντικειμενικό παρατηρητή η Συμφωνία της Βάρκιζας, για την αριστερή παράταξη, ήταν μια ακόμη αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.Οι υπεύθυνοι, φυσικά προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα με κάποιες δηλώσεις.Σύμφωνα με δηλώσεις του Γιάννη Ζεύγου. "Το ΕΑΜ και το ΚΚΕ είχαν στην διάθεσή τους 50χιλ. στρατό φανατισμένο και έτοιμο να συνεχίσει τον αγώνα. Όμως συνέχιση του πολέμου εσήμαινε την πλήρη καταστροφή των ελληνικών πόλεων και χωριών. Ο στρατηγός Σκόμπυ ήτανε έτοιμος να επεκτείνει τον ολοκληρωτικό πόλεμο που εφάρμοσε στην Αθήνα. Και το ΕΑΜ πήγε στη Βάρκιζα για να μην συνεχιστεί ο πόλεμος και εξοντωθεί ο ελληνικός λαός."
Στην εφημερίδα "Ελεύθερη Ελλάδα" της 15ης Φεβρουαρίου 1945-τρεις μέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας- δημοσιεύεται ο λόγος του Γιώργου Σιάντου, που σε κάποιο σημείο του λέει: "Η συμφωνία που πραγματοποιήθηκε δεν είναι παράδοση χωρίς όρους. Είναι μια συμφωνία ούτε όπως την ήθελε ο λαός ούτε όπως την ήθελε η δεξιά. Ό,τι μπορούσαμε να επιτύχουμε για τον λαό το επιτύχαμε. Παραπάνω θα εσήμαινε ρήξη."Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ όμως υποστηρίζει: "Μπορούσαμε και έπρεπε να συνεχίσουμε τον πόλεμο έξω από την Αθήνα." Η ηγεσία της αριστερής παράταξης προτίμησε την Βάρκιζα.Ο ελληνικός λαός, την μάχη της Αθήνας, την είδε σαν μια απόφαση να ολοκληρωθεί το κοινωνικό και εθνικό έργο του αγώνα του. Στον αγώνα του αυτόν είχε όλη την συμπαράσταση των λαών της Ευρώπης ακόμη και μεγάλου μέρους του λαού των ΗΠΑ."...βρισκόμαστε στο πλευρό σας -έγραφε προς την ΕΠΟΝ η Νεολαία Αμερικής-. Η ανθρωπότητα ολόκληρη θα θυμάται τη δική σας πάλη. Ζήτω η ελευθερία."
Τον ίδιο χρόνο που στην Βάρκιζα έπεφτε η ταφόπλακα στα όνειρα και τους αγώνες του ελληνικού λαού, στην Γιάλτα της Κριμαίας, οι τρεις Μεγάλοι αποφάσιζαν την συντριβή του φασισμού έτσι ώστε "...οι απελευθερωμένοι λαοί να μπορούν να εκμηδενίσουν τα τελευταία ίχνη του χιτλερισμού και του φασισμού και να δημιουργήσουν δημοκρατικούς θεσμούς σύμφωνα με τις αρχές του χάρτη του Ατλαντικού, που εγγυώνται το δικαίωμα όλων των λαών να εκλέγουν την μορφή της διακυβέρνησής τους."

Τραγική σύμπτωση οι δύο αποφάσεις, της Γιάλτας και της Βάρκιζας, να δοθούν στους λαούς του κόσμου την ίδια μέρα. Η μία να μιλάει για το δικαίωμα της ελευθερίας τους και η άλλη να επισημοποιεί μια φασιστική πολιτική κάτω από τις αλυσίδες των αγγλικών τανκς.Στις 12 του Φλεβάρη του 1945 η Συμφωνία της Βάρκιζας ήτανε μια τραγική πραγματικότητα για την Ελλάδα. Τους όρους της Συμφωνίας και ιδιαίτερα το άρθρο 3 οι 'Αγγλοι και η αντιδραστική παράταξη της Δεξιάς δεν τα σεβάστηκαν ποτέ. Από την επομένη άρχισε ο διωγμός των μαχητών του ΕΛΑΣ των κομμουνιστών, των οπαδών του ΕΑΜ και ακόμη των αριστερών ιδεολόγων έστω και αν δεν είχαν καμιά απολύτως ανάμιξη σε τίποτα. Τα στίφη των παρακρατικών με την κάλυψη των 'Αγγλων και της υποτιθέμενης εθνικής Κυβέρνησης εξαπολύθηκαν στις πόλεις και στην ύπαιθρο σφάζοντας, καίγοντας, σκοτώνοντας και βιάζοντας. Η ανθρώπινη ζωή έφτασε να κοστίζει όσο η λάμα ενός μαχαιριού. Η ηγεσία της αριστερής παράταξης ανίκανη να προστατεύσει τον λαό που πρόδωσε, είχε εξαφανιστεί. Κι' είχε απομείνει στην προσωπική προσπάθεια του καθ' ενός να προστατεύσει τη ζωή του, την τιμή του, την περιουσία του.
Σε σύντομο χρόνο οι αριστεροί όλοι συνειδητοποίησαν ότι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσουν από το μαχαίρι των παρακρατικών ήταν να "ξαναβγούνε στα βουνά."
Κι' αυτή τη λύση προτίμησαν. Τα βουνά και πάλι άρχισαν να γεμίζουν. Ο Εμφύλιος που τόσο πολύ επιθυμούσαν οι 'Αγγλοι ήτανε πλέον θέμα χρόνου. Ένα χρόνο μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας ο Εμφύλιος θα άρχιζε με την επίθεση στο Λιτόχωρο.
.

O τουρισμός και η οικονομική κρίση.

Έχω στα χέρια μου ένα άρθρο για την σημασία του τουρισμού για τη χώρα μας, την σημαντική αξία του, για το πόσο εγκληματικά έχει παραμεληθεί αλλά και για το πόσο μπορεί να βοηθήσει την οικονομία της Ελλάδας.
Μεταφέρω εδώ τα κυριώτερα αποσπάσματα και στο τέλος θα αποκαλύψω τον συντάκτη του άρθρου, το έτος που γράφτηκε αλλά και που υπάρχει δημοσιευμένο.
Διαβάστε τα.
Είμαι εξ εκείνων που πιστεύουν και γράφουν ότι εάν υπάρχει κάτι που ημπορεί να είναι μια αξιόλογος πηγή πλούτου δια τον τόπον μας .....είναι ο τουρισμός και η προαγωγή του.
Και όμως εάν είναι κάτι εις το οποίον καμμία κυβέρενησης δεν απέβλεψε σοβαρώς και δια το οποίον δεν έκαμε τίποτε το συστηματικόν και μακρόβλεπτον, είναι αυτό ακριβώς.
Σήμερα το κράτος δια να δικαιολογήσει την αδράνειάν του εις το ζήτημα της προαγωγής του τουρισμού, προβάλει το επιχείρημα της οικονομικής κρίσεως και την ανάγκη εις την οποίαν ευρίσκεται όπως αντιμετωπίσει πλέον επείγοντα ζητήματα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και σήμερον δεν θα ημπορούσαμεν να κάμωμεν πολλά δια την προαγωγήν του τουρισμού μας εάν αποφασίζαμεν να εγκαινιάσομεν την αναγκαίαν προς τούτο τουριστικήν πολιτικήν.
Ημείς, δια να προαγάγωμεν τον τουρισμόν μας δεν έχομεν ανάγκην την διαφήμησήν μας. Μας την κάνουν οι ίδιοι οι ξένοι οι οποίοι μας έρχονται και οι οποίοι μένουν κατάπληκτοι από την ομορφιά των τοπείων μας από το θαυμάσιον φως μας και από την υποδεκτικότητα και την φιλοξενία του λαού μας.
Χάριν εις αυτάς τας εντυπώσεις που αποφέρουν οι ξένοι και την προπαγάνδαν που μας γίνεται από τους ίδιους, η κίνησις των περιηγητών εις την Ελλάδα αυξάνει σταθερώς από έτους εις έτος μαζύ δε με αυτήν αυξάνει, φυσικά, και το συνάλλαγμα που αφήνουν εις τον τόπον.
Αναγνωρίζομεν, όπως είπαμεν, ότι το κράτος δεν δύναται πλέον σήμερον να διαθέσει δια τον σκοπόν αυτό μεγάλα ποσά. Μπορεί όμως να διαθέσει εκείνο που δεν του στοιχίζει τίποτε. Το ενδιαφέρον του.
Με λίγα λόγια και για να τελειώνωμεν, χρειάζεται ν΄ ανοίξει το κράτος τα μάτια του, να εκτιμήσει όσον πρέπει την συμβολήν, που μπορεί να κάμει εις την εθνικήν οικονομία μας ο τουρισμός και να καταστρώσει έν τουριστικόν πρόγραμμα με την διάθεσην να το πραγματοποιήσει. Πρέπει να εννοηθεί ότι ο τουρισμός ημπορεί να γίνει το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού μας προβλήματος.
Αυτά όλα φίλοι μου αλλά και πολλά, άλλα γράφτηκαν το 1933 - πριν από εβδομήντα εννέα χρόνια - από τον αείμνηστο μεγάλο λογοτέχνη μας Κώστα Ουράνη. Είναι δημοσιευμένα στο ετήσιο Εγκυκλοπαιδικό Ημερολόγιο του “Εθνικού Κήρυκα” της Νέας Υόρκης τον Ιανουάριο του 1933.
Πρώτο συμπέρασμα, το πόσο διαχρονικό είναι το έγκλημα που διαπράτουν οι ελληνικές κυβερνήσεις από εκείνα τα χρόνια πάνω στον τουρισμό. Πάνω σ΄αυτό το μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής οικονομίας.
Καμμιά κυβέρνηση από τότε αλλά και από πιό παλιά δεν έσκυψε με ενδιαφέρον πάνω σ΄αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα που διαθέτει η πατρίδα μας. Κανείς πρωθυπουργός αλλά και υπεύθυνος υπουργός δεν ασχολήθηκε σοβαρά. Όλοι τους κοιτούσαν το συμφέρον τους και τις εξυπηρετήσεις των υμετέρων προς άγραν ψήφων. Με αποτέλεσμα σήμερα ο τουρισμός να μην προσφέρει τίποτα στην Ελλάδα.
Το μεγαλύτερο ίσως κεφάλαιο ανάπτυξης παραμένει στα αζήτητα.
Να ελπίσουμε πως κάποια μέρα κάποιος θα ξυπνήσει; Όμως τέτοια θαύματα στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν. Δυστυχώς.

Χριστούγεννα στο δάσος

Κάποτε τα ζώα συνεδρίαζαν και συζητούσαν το νόημα των Χριστουγέννων, αλλά και τις επιθυμίες που είχε το καθένα τις άγιες αυτές ημέρες:
Το λόγο παίρνει πρώτη η κυρ’ αλεπού φωνάζοντας την επιθυμία της. «Λογικό... μία ψητή γαλοπούλα, ποιος γιορτάζει σήμερα Χριστούγεννα χωρίς να έχει στο τραπέζι του ψητή γαλοπούλα;
Το ελαφάκι από την απέναντι γωνιά με τη ψιλή του φωνούλα εύχεται ένα έλατο.
«Χωρίς έλατο εγώ δε γιορτάζω ποτέ τα Χριστούγεννα».
Αλλά όχι με πολλά κεριά συμπληρώνει κλαψιάρικα η κουκουβάγια. Όχι πολλά φώτα και στολίδια, εμένα μ’ αρέσει η απλότητα, η σκοτεινιά, ένα έλατο στολισμένο με γούστο, πράσινο ζωντανό, δηλαδή φυσικό!

Τι λες μωρή; Φωνάζει το παγόνι. Και πως θα δείξω εγώ το καινούριο μου φόρεμα και τα χρώματά του; Όχι, όχι εγώ χωρίς καινούριο φόρεμα δε γιορτάζω Χριστούγεννα.
Μη ξεχνάς και τα κοσμήματα, στριγκλίζει η κίσσα. Εγώ Χριστούγεννα χωρίς να κλέψω κανένα δακτυλίδι, βραχιόλι ή καδένα δε γίνεται… Τα ωραιότερα Χριστούγεννα για μένα είναι, όταν έχω κοσμήματα.

Και τα μελομακάρονα που τ΄ αφήνεις; Φωνάζει η αρκούδα με τη χοντρή φωνή της.
„Οι λιχουδιές και τα γλυκίσματα είναι η μεγαλύτερη επιθυμία μου, χωρίς αυτά δε γιορτάζω Χριστούγεννα“. „ Κάνε, ότι κάνω εγώ“ λέει ο ασβός, „ύπνο και πάλι ύπνο!“
Τα Χριστούγεννα για μένα σημαίνουν ύπνο, υπάρχει κάτι καλύτερο από το να απολαύσεις τον ύπνο;
„Μη ξεχνάς πρώτα να πιεις“, συμπληρώνει το βόδι. „Πρώτα να πιεις όσο μπορείς και μετά να το ρίξεις στον ύπνο“. Ξαφνικά το βόδι μουγκρίζει δυνατά: „Ω, ω, ωχ!“ Ο γάιδαρος του έριξε στα πισινά μία γερή κλωτσιά. „Ε, ε! βόδι, δε σκέφτεσαι λίγο το νεογέννητο παιδί, αυτό το ανθρώπινο πλάσμα;..
Το βόδι έριξε το κεφάλι κάτω από ντροπή και λέει:
„Το παιδί… Α! Ναι καλά λες…“ το νεογέννητο παιδί „ „Αυτό είναι το κυρίως νόημα των Χριστουγέννων…“ Πλην όμως…απευθυνόμενο στο γάιδαρο τον ρωτάει, „το γνωρίζουν αυτό και οι άνθρωποι;“

Μετάφραση από τα γερμανικά: Σπύρος Γκάρος

Η μικρή Βιργινία και o Άι - Βασίλης

Μία μικρή χριστουγεννιάτικη ιστορία

Ήταν το έτος 1897 όταν η οκτάχρονη Βιργινία από την Νέα Υόρκη έστειλε μία επιστολή στην εφημερίδα “Sun“, και ήθελε να μάθει, αν πραγματικά υπάρχει o Άι- Βασίλης.
“Είμαι οχτώ χρονών και οι φίλοι μου λένε ότι δεν υπάρχει ο Άι- Βασίλης, ενώ ο μπαμπάς μου ισχυρίζεται ότι αυτά που εσείς στην εφημερίδα σας γράφετε είναι όλα αλήθεια. Σας παρακαλώ, πείτε μου υπάρχει ο Άι-Βασίλης;”
“Βιργινία, οι μικροί σου φίλοι δεν έχουν δίκιο. Οι φίλοι σου αμφιβάλλουν, και βέβαια, σύμφωνα με την ηλικία τους έχουν δίκιο να αμφιβάλλουν. Αυτοί πιστεύουν μόνο σ' αυτά που βλέπουν. Πιστεύουν, ότι δεν μπορεί να υπάρχουν πράγματα που το μικρό τους μυαλό δεν είναι ικανό να τα συλλάβει. Σε όλους τους ανθρώπους, υπάρχει αυτή η αμφιβολία, δεν έχει σημασία αν είναι ενήλικοι ή μικρά παιδιά σαν εσένα και τους φίλους σου .
Μέσα στο άπειρο χάνεται κάποιος, όπως ένα μικρό έντομο. Ενός μυρμηγκιού το μυαλό δε φτάνει να συλλάβει και να αντιληφθεί ποια είναι η αλήθεια.
Βιργινία, βέβαια υπάρχει ο Άι -Βασίλης.
Αυτός υπάρχει, όπως υπάρχει στον κόσμο η αγάπη, η ευγνωμοσύνη και η πίστη. Κι εσύ γνωρίζεις, ότι όλα αυτά υπάρχουν και μας κάνουν τη ζωή ωραία και ευχάριστη. Φαντάζεσαι, πόσο σκοτεινός θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχε ο Άι Βασίλης; Θα ήταν τόσο σκοτεινός, όπως το ίδιο σκοτεινός θα ήταν αν δεν υπήρχε και καμία Βιργινία. Σκέφτηκες ποτέ, αν μεταξύ των ανθρώπων δεν υπήρχε εμπιστοσύνη, δεν υπήρχε η ποίηση δεν υπήρχε απολύτως τίποτε που να κάνει τη ζωή τους υποφερτή και ωραία, πως θα ήταν τότε ο κόσμος; Μόνο μία μικρή φωτεινή αχτίδα να τρεμοσβήνει, θα έμενε σαν υπόλοιπο από την όλη ομορφιά. Τότε και το φως το αιώνιο της παιδικής ηλικίας, αυτό που φωτίζει όλον τον κόσμο, θα έσβηνε για πάντα.
Υπάρχει ένας Άι -Βασίλης, αλλιώς δεν θα πίστευες κι εσύ στα παραμύθια.
Σίγουρα, θα μπορούσες να παρακαλέσεις τον μπαμπά σου, ανήμερα της πρωτοχρονιάς να στείλει κάποιους να ψάξουν να το βρουν και αν κανένας από αυτούς δεν τον έβρισκε τι θα σήμαινε αυτό;
Για κανέναν άνθρωπο δεν είναι απλό να συλλάβει, κάτι που δεν αποδεικνύεται. Πολλά ενδιαφέροντα πράγματα μένουν για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικους αόρατα. Παραδείγματος χάριν οι Νεράιδες, αυτές που χορεύουν στα λιβάδια του φεγγαριού. Εν τούτοις αυτές υπάρχουν. Όλα τα θαύματα δεν τα σκεπτόμαστε, αλλά ούτε και τα βλέπουμε, ούτε ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου μπορεί να τ' αντιληφθεί.
Το ίδιο κι εσύ, δεν τα βλέπεις ποτέ όλα. Μπορείς να ανοίξεις το καλειδοσκόπιο και να αναζητήσεις ωραία έγχρωμα παιχνιδάκια. Θα βρεις ορισμένα θρύψαλα και τίποτε παραπάνω. Θα ρωτήσεις, “γιατί”; Επειδή υπάρχει ένα πέπλο το οποίο σκεπάζει τον πραγματικό κόσμο, ένα πέπλο το οποίο δε μπορεί η μεγαλύτερη βία του κόσμου να το διαλύσει.
Μόνο η πίστη, η ποίηση και η αγάπη μπορούν αυτό το πέπλο να το εξανεμίσουν. Τότε με μιας η ομορφιά, και η ζεστασιά της ζωής θα παρουσιαστούν μπροστά μας. Μπορείς να ρωτήσεις, αν αυτό “είναι αλήθεια...”
Εν τούτοις Βιργινία, τίποτε σ΄ ολόκληρο τον κόσμο δεν είναι πιο αληθινό, και τίποτε πιο ανεξίτηλο.
Ο Άι - Βασίλης ζει, και θα ζει μέσα στους αιώνες. Και μάλιστα σε δέκα και μετά από δέκα χιλιάδες χρόνια θα είναι εδώ, για τα παιδιά, όπως εσένα και για κάθε ανοιχτή καρδιά, να τους γεμίζει όλους με χαρά.
Χαρούμενα Χριστούγεννα Βιργινία!

Francis Church“
Μετάφραση/απόδοση:Σπύρος Γκάρος

Γνωρίζετε την αξία της Ελλάδας;;;;;

Έχουμε, έχουμε και τι δεν έχουμε... δεν έχουμε... το μόνο που δεν έχουμε οι καλοί και ικανοί πολιτικοί , Έλληνες π ο λ ι τ ι κ ο ί . Από την απελευθέρωση και μετέπειτα, όλοι αυτοί που μας κυβερνούν, δηλαδή που εμείς με την ψήφο μας τους δίνουμε την εμπιστοσύνη να μας κυβερνήσουν !!! αντιπροσωπεύουν μόνο τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων. Με δάνεια μας τύφλωναν με την ψευτοπολυτέλεια την οποία σήμερα θα πρέπει να τους την πληρώσουμε πίσω σφίγγοντας το ζωνάρι μέχρι και την τελευταία του τρύπα...Aυτοί οι άχρηστοι είναι που βούλιαξαν την πατρίδα μας με τα δάνεια.

Εμείς δεν βάλαμε δάνεια, κι όμως εμείς θα πρέπει να πληρώσουμε δάνεια... Κάποιος μεγάλος οικονομολόγος είχε αναφέρει τα εξής: Όταν μία χώρα αναγκάζεται να ξεπουλήσει την περιουσία της για να σταθεί οικονομικά απέναντι στις κοινωνικές της υποχρεώσεις, η χώρα αυτή έχει χρεοκωπήσει. Ένας άλλο ανάφερε: Δίνουμε δάνειο σε μία χώρα, όπως π.χ στην Ελλάδα για την ανάπτυξή της, το οποίο διανέμεται ως εξής: Ένα μεγάλο μέρος του δανείου επενδύεται στις τσέπες των διοικητικών υπαλλήλων (μίζες), ένα δεύτερο μέρος στην πολυτέλεια, που το μεγάλο μέρος του λαού δεν είχε κανένα όφελος, ένα τρίτο μέρος επενδύεται σε μοντέρνο εξοπλισμό του στρατού και της αστυνομίας, ώστε οι κυβερνώντες να μπορούν ν' αντιμετωπίσουν μία εξέγερση του λαού, και ένα τέταρτο μέρος, το μικρότερο, επενδύεται για την ανάπτυψη της χώρας, δηλαδή για τον λαό... Ποιός έλεγχε όλα αυτά τα χρόνια τις κυβερνήσεις μας που δανειζόντουσαν; Ποιος τολμούσε να το κάνει αυτό; Θα εξαφανιζόταν αφού προηγουμένως χαρακτηριζόταν προδότης της πατρίδας. Ή μεγάλη καταστροφή για την πατρίδα μας , ήταν και είναι ότι, εναλλάξ μας κυβερνούν δύο ή τρεις οικογενειοκρατείες, δυναστείες , Ποιος φταίει γι' αυτό;....

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;;;

Πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε.

Για όσους δεν γνωρίζουν τι θα πει Έλληνας και Ελλάδα που "τάχα" πάει για φούντο....

1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).
Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.

2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.
3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία.
4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία.
5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε είδος πλοίου .
6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.
7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο.
8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.
9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα.
10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.
Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα

Δεκέμβρης '44. Το μεγάλο δώρο των Αγγλων

«Ο Λίβανος ήταν τα προξενειά, η Καζέρτα τα αρραβωνιάσματα και η Βάρκιζα τα παντρολογήματα με την αντεπανάσταση και κουμπάρους τους 'Αγγλους και τους Αμερικανούς» 'Αρης Βελουχιώτης.

Με την επιτυχημένη αυτή παρομοίωση, δυό μέρες πριν από το θάνατό του, ο 'Αρης Βελουχιώτης ζωγράφισε στους λιγοστούς συντρόφους που τον ακολουθούσαν στο κυνηγητό που είχαν εξαπολύσει εναντίον του ο στρατός, οι 'Αγγλοι και οι παρακρατικές συμμορίες της δεξιάς, την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η Ελλάδα μετά από τα λάθη της ηγεσίας του ΚΚΕ και την Συμφωνία της Βάρκιζας.
Κι' είναι η αλήθεια πως ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα, με την διπλωματική οδό που χάραξαν οι 'Αγγλοι και φυσικά με την βοήθεια και συμπαράσταση της ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου και της ελληνικής αντίδρασης. Έτσι οδηγηθήκαμε στην σύγκρουση του Δεκέμβρη και κατ' επέκταση στον Εμφύλιο.
Πέρασαν εξήντα ένα χρόνια από κείνο τον Δεκέμβρη του '44 που έμεινε στην ιστορία της χώρας μας με το τραγικό όνομα «ματωμένος Δεκέμβρης». Ήταν ο Δεκέμβρης που μπροστά του ακόμη κι' αυτή η Ιστορία σταμάτησε και γονάτισε.
Πολλά έχουν γραφτεί από τότε και πολλές γνώμες έχουν διατυπωθεί. Γιά μιά ακόμη φορά οι ευθύνες έπεσαν στην Αριστερή παράταξη και στο ΚΚΕ. Αν έπρεπε να οδηγηθεί στην Δεκεμβριανή σύγκρουση, αν έπρεπε να την αποφύγει, αν κατάλαβε την παγίδα των 'Αγγλων, αν μπορούσε να την αποφύγει, ή αν η ίδια την προκάλεσε.
Ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς στην πεντάτομη « Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας» γράφει. «...Το πολιτικό έδαφος της Ελλάδας, υπονομευμένο από τους 'Αγγλους, κλυδωνιζόταν επικίνδυνα και ολοένα τα πράγματα σπρώχνονταν προς την κατεύθυνση που είχαν καθορίσει με μαθηματική ακρίβεια οι 'Αγγλοι. Την εμφύλια σύγκρουση...».
Ο Τάσος Βουρνάς στο έργο του αυτό, διατυπώνει μιάν αλήθεια. Μιάν αλήθεια, που πλέον μετά από τόσα χρόνια έχει αποδειχτεί και ιστορικά. Κάτι που κανείς σήμερα δεν μπορεί να αρνηθεί. Οι 'Αγγλοι οργάνωσαν τον Δεκέμβρη και τον Εμφύλιο και μάλιστα με μαθηματική ακρίβεια, όπως πολύ σωστά αναφέρει.
Όμως και ο ηγέτης του τότε Αγροτικού Κόμματος, Κώστας Γαβριηλίδης, στο ανέκδοτο ημερολόγιό του γράφει. «...Υπάρχουν σήμερα αρκετοί που υποστηρίζουν πως η αντίσταση του Δεκέμβρη δεν έπρεπε να γίνει και πως η καθοδήγηση του εαμικού κινήματος έπεσε στην παγίδα που της έστησε η αντίδραση. Μιά τέτοια θέση είναι εσφαλμένη και επιπόλαια. Αν εξετάσουμε τα βαθύτερα αίτια της σύγκρουσης, θα δούμε πως αυτή ήταν αναπόφευκτη...»
Έχει δίκιο απόλυτα ο Κώστας Γαβριηλίδης. Η Αντίσταση ήταν αδύνατο να αποφύγει την σύγκρουση. Τα αίτιά της, όπως θα δούμε, ήσαν πολύ βαθύτερα. Και τα πάντα είχαν προετοιμαστεί με την γνωστή διπλωματική αγγλική μαεστρία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και η γνώμη των 'Αγγλων προοδευτικών δεν ήταν διαφορετική. Γνώστες της αγγλικής πολιτικής την γνώριζαν πάρα πολύ καλά, όπως γνώριζαν και τις παγίδες της. Το εβδομαδιαίο αγγλικό περιοδικό «New Statement Nations» στις 27 Μαΐου του 1949 έγραφε «...Ολόκληρη η ελληνική πολιτική, αρχίζοντας από τα τέλη του 1944, ίσως και νωρίτερα ξεκινά από το αναμφισβήτητο γεγονός της αγγλικής και αμερικανικής επέμβασης...»
Η επέμβαση των 'Αγγλων στα εσωτερικά της Ελλάδας ξεκινά σαν αναμφισβήτητο γεγονός. Το γνωρίζουν όλοι. Μόνο η Αντίσταση δεν μπόρεσε να το καταλάβει; Κι΄όμως. Ένας διάλογος του Νίκου Ζαχαριάδη με τον Καπετάν-Τούρκο (Αχχιλέα Ζαχαρόπουλο ) που τον είχε επισκεφτεί στην εξορία του στο Σουργούτ αποκαλύπτει τον ρόλο της ηγεσίας του ΚΚΕ εκείνη την εποχή.

Ρωτάει ο καπετάν -Τούρκος

-Σύντροφε αρχηγέ. Με βασανίζει μια σκέψη.

-Λέγε ρε Τούρκο.

-Αφού ξέραμε τον συσχετισμό δυνάμεων γιατί πήραμε τα όπλα και δεν κάναμε πολιτικό αγώνα;

-Κρίμα που είσαι και μορφωμένος. Και ποιός σου είπε ότι πήγαμε να πάρουμε την ηγεσία; Εμείς δημιουργήσαμε μια ανωμαλία στην Ελλάδα για να μπορέσει ο σύντροφος Στάλιν να εδραιώσει το καθεστώς μας στις χώρες που του έδωσε ο Τσώρτσιλ πίσω από τις πλάτες του Ρούζβελτ.
Είναι ένα ιστορικά αποδεδειγμένο γεγονός ότι ο Δεκέμβρης και κατ΄ επέκταση ο Εμφύλιος είχαν δρομολογηθεί πολύ πιό πρίν από την έκρηξή τους.
Όταν το Νοέμβριο του '42 η ομάδα των σαμποτέρς του Έντυ Μάγερς έπεσε στα ελληνικά βουνά δεν είχαν την παραμικρή ιδέα τι ακριβώς ήταν η Ελληνική Αντίσταση. Πίστευαν πως κάποιες ανοργάνωτες μικροομάδες πατριωτών απλά ενοχλούσαν τον καταχτητή. Όταν όμως διαπίστωσαν ποιός ήτανε ο ΕΛΑΣ άρχισαν να καταστρώνουν τα σχέδιά τους. Κι' ενώ το έργο τους υποτίθεται τελείωσε με την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου οι 'Αγγλοι όχι μόνο δεν έφυγαν, όπως ήταν σχεδιασμένο αλλά παρέμειναν στα ελληνικά βουνά και άρχισαν να καταστρώνουν το καταχθόνιο σχέδιό τους. Δυστυχώς η ηγεσία της Αριστεράς δεν μπόρεσε να καταλάβει τα σχέδια των 'Αγγλων. Μόνο ο 'Αρης Βελουχιώτης μπόρεσε να προβλέψει τι θα μπορούσαν να κάμουν οι 'Αγγλοι και στις 22 Σεπτεμβρίου του '43 έγραφε στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ.
«Οι 'Αγγλοι θα επιβάλουν ένα φασιστικό καθεστώς με άλλο όνομα αν τους αφήσουμε να επικρατήσουν»
Δυστυχώς το ΚΚΕ δεν τον άκουσε κι' αφέθηκε να παίζει το παιγνίδι τους. Η αντίστροφη μέτρηση είχε πλέον αρχίσει.
Το πρώτο χτύπημα θα δοθεί διά στόματος του πρωθυπουργού της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου στο Συνέδριο του Λιβάνου. Ο Παπανδρέου θα κατηγορήσει την αντιπροσωπεία της Εθνικής Αντίστασης σαν δολοφόνους του ελληνικού λαού. Θα τους καταλογίσει μιά ανύπαρκτη τρομοκρατία στην ύπαιθρο όταν αυτή η ύπαιθρος με τις θυσίες του ΕΛΑΣ απολάμβανε την ελευθερία της και τα πρωτοποριακά για την εποχή εκείνη προνόμια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Λαϊκής Δικαιοσύνης.
Και θα αφήσει τους αντιπροσώπους της Αντίστασης αιχμάλωτους στα χέρια των 'Αγγλων να φέρονται από πόλη σε πόλη με το στίγμα των δολοφόνων.
Ποιος ήταν όμως τότε ο Παπανδρέου;
Τον Απρίλη του '44 όταν ο Παπανδρέου βρισκόταν ακόμη στην Αθήνα με γράμμα του στον 'Αγγλο Πρεσβευτή στην ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου, Λήπερ ανέλυε ποιά θα έπρεπε να ήταν η αγγλική πολιτική γιά να εξοντωθεί το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Ο Λήπερ έκπληκτος διαβλέπει στην επιστολή αυτή τον πολιτικό που επιζητούσαν οι 'Αγγλοι γιά το παιγνίδι τους στην Ελλάδα. Τον καλεί λοιπόν στο Κάϊρο και παραμερίζοντας τους πάντες τον χρίζει πρωθυπουργό.
«Από τις 26 Απριλίου μέχρι τις 24 Μαΐου η πρωτότυπη νέα Ελληνική Κυβέρνηση απαρτιζόταν μόνο από έναν άνθρωπο. Τον Γεώργιο Παπανδρέου» γράφει στο βιβλίο του «Οι Προστάτες» ο Φοίβος Οικονομίδης. Κανείς από τους Έλληνες πολιτικούς που βρίσκονταν στο Κάϊρο δεν θα δεχτεί να συμμετάσχει στην κυβέρνησή του. Ο Παπανδρέου συγκεντρώνει όλα τα Υπουργεία στα χέρια του και με την αγγλική διπλωματία στο πλάι του θα ορκισθεί Πρωθυπουργός.
Κάτω από την καθοδήγηση του Λήπερ ο Παπανδρέου στο Συνέδριο του Λιβάνου θα παίξει το θέατρο της Εθνικής Ενότητας. Μαζί με τους 'Αγγλους θα αγωνιστεί να φέρει στην Ελλάδα μαζί με την απελευθέρωση της χώρας και τον θρόνο των Γκλύξμπουργκ. Έναν θρόνο που μετά από 21 χρόνια, κυριολεκτικά θα τον πετάξει από την θέση του εκλεγμένου Πρωθυπουργού.
Κάτω από αυτές τις πιέσεις οι αντιπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης θα αναγκαστούν να υπογράψουν το Συμβόλαιο του Λιβάνου. Ο γκρεμός κάτω από τα πόδια των αντιστασιακών έχει αρχίσει να ανοίγει.
Στις 26 Σεπτεμβρίου του '44 στην Καζέρτα της Ιταλίας υπογραφόταν η Συμφωνία με την οποία η Αντίσταση γνωρίζει την δεύτερη ήττα της μετά τον Λίβανο.
«...Πήραμε τις θέσεις μας γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι, εμείς ( Σαράφης, ο στρατηγός Μάντακας, ο συν/χης Παπασταματιάδης) ο ταγματάρχης Μπέης-Αντωνόπουλος του ΕΔΕΣ ο στρατηγός Σκόμπυ, ο επιτελάρχης του, τρεις 'Αγγλοι ταξίαρχοι και ο ταγματάρχης Μάθιους σαν διερμηνέας...» γράφει ο Στεφ. Σαράφης στο βιβλίο του «Ο ΕΛΑΣ»
Εκεί, στο μεγάλο τραπέζι, όπως το αναφέρει ο Σαράφης, οι εκπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης πούλησαν στους 'Αγγλους τα όνειρα και τις ελπίδες του ελληνικού λαού. Του λαού γιά τον οποίο τρία χρόνια πολέμησαν τον καταχτητή πάνω στα ελληνικά βουνά.
Το πρώτο άρθρο της Συμφωνίας ανέφερε.
«Όλαι αι ανταρτικαί ομάδες αι δρώσαι εν Ελλάδι τίθεντε υπό τας διαταγάς της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος...»
Δηλαδή ο Παπανδρέου θα αναλάμβανε την διοίκηση όλων των ανταρτών. Όμως το αμέσως επόμενο δεύτερο άρθρο της Συμφωνίας φανέρωνε την παγίδα των 'Αγγλων.
« Η Ελληνική Κυβέρνησις θέτει τας δυνάμεις ταύτας υπό τας διαταγάς του στρατηγού Σκόμπυ....»
Ο Σκόμπυ χάριζε τον ΕΛΑΣ στον Παπανδρέου και αυτός του τον προσέφερε σαν δώρο. Και όμως αυτή την Συμφωνία υπέγραψαν οι εκπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης. Δικαιολογημένα ο Γιουγκοσλάβος ιστορικός και αγωνιστής Πέρο Μοράτσα γράφει «...αλλά ήτανε αναπόφευκτο το λάθος της ελληνικής αριστερής ηγεσίας να οδηγήσει στη σύγκρουση. Γιατί το πιό μεγάλο, το μοιραίο λάθος το είχε ήδη κάνει στην Καζέρτα που έθεσε τις δυνάμεις της κάτω από τις διαταγές του βρετανού στρατηγού Σκόμπυ...»
Ο Γερμανός ιστορικός Χάϊντς Ρίχτερ γράφει γιά την Καζέρτα. «...Η συμφωνία αυτή που κατά το γράμμα του κειμένου της είχε σκοπό να προετοιμάσει την ειρηνική απελευθέρωση της χώρας, στην πραγματικότητα έβαζε τις βάσεις γιά μιά νέα κατοχή της...»
Από εκεί και πέρα ο Δεκέμβρης δεν ήταν πολύ μακριά. Τα γεγονότα που θα αποτελέσουν τις λεπτομέρειες γιά την σύγκρουση, θα εξελιχθούν στην απελευθερωμένη Αθήνα με μαθηματική ακρίβεια ακριβώς όπως είχαν σχεδιαστεί από τους 'Αγγλους.
Στις 27 Νοεμβρίου του '44, ο Γεωρ. Παπανδρέου υπογράφει το διάταγμα περί διαλύσεως των ανταρτικών μονάδων και ταυτόχρονα υποβάλει και την παραίτησή του υποδεικνύοντας σαν λύση την κυβέρνηση Σοφούλη. Αμέσως ο Τσόρτσιλ αποστέλλει στον Παπανδρέου ένα τηλεγράφημα το περιεχόμενο του οποίου χαρακτηρίζεται σαν κυνικό και αυταρχικό αλλά και πολύ απειλητικό.
«....Γιά να εγκαταστήσουμε την κυβέρνησή σας στην Αθήνα, αναλάβαμε τεράστιους κόπους, φασαρίες και έξοδα. Η συμφωνία μου με τον Στάλιν έχει τηρηθεί πιστά από τους Σοβιετικούς. Ελπίζω ότι θα εξαρθείτε στο ύψος των περιστάσεων, προτού αποχαιρετιστούμε οριστικά και προτού η χώρα σας γλιστρήσει στην ερήμωση γιά μιά ακόμη δεκαετία.»
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο αφέντης τραβάει εξοργισμένος το αυτί του υποτακτικού του βλέποντας ότι μπορεί να γκρεμιστούν όλα τα σχέδιά του.
Ο Παπανδρέου δεν έχει την τόλμη να σηκώσει το ανάστημά του μπροστά στον Τσόρτσιλ. Αντίθετα με όσα γράφει στο βιβλίο του « Η απελευθέρωσης της Ελλάδος φαίνεται να ήθελε την σύγκρουση. 'Αλλωστε είχε εργαστεί σκληρά γι' αυτήν. Γράφει.λοιπόν «...Ευρίσκουν ότι εχάσαμεν καιρόν διά την σύγκρουσιν και ότι εκάμαμεν μεγάλας υποχωρήσεις. Θα πρέπει πρώτον να υπενθυμίσωμεν την χρονικήν διάρκεια της Κυβερνήσεως μέχρι της ρήξεως. Ήλθαμεν την 18η Οκτωβρίου. Ορκίσθημεν την 23η Οκτωβρίου. Η ρήξις επήλθε ουσιαστικώς την 27η Νοεμβρίου και η στάσης την 3η Δεκεμβρίου. Επομένως από την ορκωμοσία της Κυβερνήσεως μέχρι της ρήξεως παρήλθον μόνον 35 ημέρες....»
Ο Γιάννης Σχοινάς σε άρθρο του στο περιοδικό « Εθνική Αντίσταση » γράφει.
«...Οι Βρεττανοί είναι εντελώς ξεκάθαροι. Ο Γεώργιος Παπανδρέου αποτελούσε τον παράγοντα «κλειδί» στο σχέδιό τους να βγάλουν την Ελλάδα από τα χέρια του ΕΑΜ και να την παραδώσουν στους Έλληνες μοναρχοφασίστες...»
Κι' αυτή είναι η αλήθεια ιστορικά αποδειγμένη. Ο Παπανδρέου υπήρξε το «κλειδί » στο παιγνίδι των 'Αγγλων. Η Ελλάδα ήταν το μήλο της έριδος, κατά την έκφραση του Γουντχάουζ, το οποίο δεν μπορούσε κανείς να αφαιρέσει ατιμωρητί από τα αγγλικά χέρια.
Γιά τις 3 του Δεκέμβρη έχει οργανωθεί το μεγάλο συλλαλητήριο προκειμένου ο λαός της Αθήνας αλλά και όλης της Ελλάδας να διαμαρτυρηθεί γιά την πολιτική των 'Αγγλων. Η κυβέρνηση με εντολή του Σκόμπυ ζητάει την ματαίωσή του. Όμως με την παντελή έλλειψη επικοινωνιών εκείνη την εποχή ήταν αδύνατο να ειδοποιηθούν όλες οι συνοικίες της Αθήνας οι οποίες ήσα πανέτοιμες γιά την μεγάλη αυτή ειρηνική εκδήλωση. Την Κυριακή το πρωί η πλατεία Συντάγματος αλλά και όλοι οι γύρω δρόμοι έχουν μεταβληθεί σε μιά ανθρωποθάλασσα. Και εκεί είναι που σε κάποια στιγμή η πρώτη σφαίρα πέφτει και ο πρώτος νεκρός ξαπλώνεται στο έδαφος.
Ξένοι δημοσιογράφοι που βρισκόντουσαν στο ξενοδοχείο Μεγάλης Βρεταννίας αλλά και στους δρόμους έχουν υποστηρίξει κατά καιρούς πως είδαν πάνω στην σκεπή των Παλαιών Ανακτόρων στρατιώτες με τα όπλα προτεταμένα. Αλλά και στό οίκημα της Γενικής Ασφάλεια που εκείνη την εποχή βρισκόταν στη γωνία Πανεπιστημίου και Αμαλίας οι ίδιοι δημοσιογράφοι είπαν ότι είδα αστυνομικούς να πυροβολούν το άοπλο πλήθος. Οι νεκροί της πρώτης μέρας ανήλθαν στους εικοσιοχτώ. Ποιος όμως έδωσε εντολή να χτυπήσουν;
«Εγώ έδωσα την εντολή να ανοίξουν πυρ...» θα ομολογήσει χρόνια αργότερα σε αθηναϊκή εφημερίδα, ο τότε διευθυντής της αστυνομίας 'Αγγελος Έβερτ. Κανείς δεν θα τον πιστέψει. Κείνη την εποχή διαταγές έδινε μόνο ο μεγάλος αφέντης. Ο αιματοβαμμένος στρατηγός Σκόμπυ. Κι' αυτός ήταν που διέταξε να ανοίξουν πυρ εναντίον των αόπλων διαδηλωτών.
Την άλλη μέρα, 4η του Δεκέμβρη οι συμμορίες της δεξιάς οχυρωμένοι σε ξενοδοχείο της οδού Σταδίου θα ανοίξουν πυρ κατά του λαού της Αθήνας που κηδεύει τα θύματα της προηγούμενης ημέρας. Ο Δεκέμβρης πλέον έχει αρχίσει. Ακριβώς έτσι όπως οι 'Αγγλοι τον είχαν οργανώσει. Με την ευθύνη να επικάθεται στο κεφάλι της Αριστερής παράταξης. Μιά Αριστερής παράταξης που πλέον δεν θα μπορέσει να κάμει τίποτε άλλο παρά να ακολουθήσει το παιγνίδι των 'Αγγλων και να μετράει τους νεκρούς της.
Σε διάγγελμά της η Κεντρικής Επιτροπή του ΕΛΑΣ το οποίο υπογράφουν οι Σιάντος Ιωαννίδης, στις 30 του Δεκέμβρη του 1944 μεταξύ άλλων έγραφε. «...ο καινούργιος χρόνος βρίσκει την Αθήνα και τον Πειραιά βουτηγμένες στο αίμα και τη φωτιά. Ο ελληνικός λαός, ο μαρτυρικός και αδάμαστος, δεν πρόλαβε να χαρεί τη λευτεριά που κατέχτησε μα το αίμα του...»
Την ίδια μέρα ο στρατηγός Σκόμπυ σε ανακοινωθέν του Χριστουγέννων του έλεγε
«...ο στόλος μας έρριψε σήμερον 2.400 βολάς...»
Η Βάρκιζα ήταν πλέον πάρα πολύ κοντά. Κι' εκεί θα παιζόταν η προτελευταία πράξη της αρχαίας τραγωδίας. Με την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας άρχιζε και ο Εμφύλιος. Εκεί θα δινόταν το οριστικό τέλος. Η τελευταία πράξη της αρχαίας τραγωδίας. Και θ' απομείνει ο μαρτυρικός και αδάμαστος ελληνικός λαός να πληρώνει μέχρι σήμερα το δώρο των 'Αγγλων.