ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ Η ΕΛΛΑΣ

Αυτοί είναι οι πολιτικοί της Ελλάδας.

2012-02-11T07:57:00.001-08:00

Ο Περίανδρος, ένας από του επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, (668-585 π.Χ) είχε πει.
“Αρχής τε τευχώς, ίσθι ταύτης άξιος”
Δηλαδή. “Όταν καταλάβεις την εξουσία, να φροντίσεις να είσαι άξιος αυτής”

Λόγια, σκέψεις, γνώμες, άγνωστα στους σημερινούς πολιτικούς της Ελλάδας. Αυτοί μένουν πιστοί στα πολιτικά σχεδιάσματα του “πατέρα τους” Τσώρτσιλ που έλεγε.
“Πολιτική θα πει να λες τι θα γίνει αύριο και να βγαίνεις αύριο και να εξηγείς γιατί δεν έγινε.”
Με αυτά και αυτά η Ελλάδα οδηγήθηκε στην σημερινή της τραγωδία. Θαυμάστε στην φωτογραφία τι έφτιαξαν. Το φτωχό συνταξιούχο στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης, να κλαίει γνωρίζοντας ότι τον έχουν καταδικάσει να πεθάνει από την πείνα.

Δοξάστε τους.

Έριχ Ντόρμουντ. Το 1944 ζωγραφίζει την Ελλάδα του 2012.

2012-02-09T13:17:00.000-08:00

Παραθέτω ένα απόσπασμα από τη συνομιλία του λοχαγού Έριχ Ντόρμουντ, Γενικού Διευθυντή της Υπηρεσίας Δημογραφικών Μελετών και Στατιστικών Υπηρεσιών του Γενικού Επιτελείου του Γερμανικού Στρατού, με τον τότε νεαρό δημοσιογράφο Κυριάκο Διακογιάννη, το καλοκαίρι του 1944, που χαρακτηρίζει την πολιτική κατάσταση στην τότε Ελλάδα και που είναι πανόμοια με την σημερινή. Τα εξηνταοκτώ χρόνια που πέρασαν δεν έφεραν καμμιά αλλαγή. Η όλη συνομιλία βρίσκεται στο βιβλίο του Διακογιάννη "Σκυλάνθρωποι." Σελ 139.

Από τη χώρα σας βασικά λείπουν οι προσωπικότητες. Οι κατάληλες ηγετικές φυσιογνωμίες. Δημόσιοι άντρες με μόρφωση, με φαντασία, με πάθος δημιουργικό, με κύρος, με έμφυτο πατριωτισμό, με διάθεση αυτοθυσίας, με πνεύμα οργανωτικό, μα πάν΄ απ΄ όλα με το ψυχικό σθένος και το ηθικό ανάστημα που απαιτεί η άρνηση της εξάρτησης! Όλοι οι πολιτικοί σας ηγέτες είναι ξένων κυβερνήσεων κατασκευάσματα! Κι΄αν κάποτε βρεθεί κάποιος να διαθέτει τα προσόντα που ανέφερα, δυό μοίρες τον παραφυλάνε, δυό καραούλια είναι στημένα, σε δυό λογίω παγίδες θα πιαστεί. Ή θ΄απομείνει μοναχός να σκουπίζει τις λάσπες που θα του ρίχνουνε οι μισθωτοί λακέδες των ξένων, ή θα περικυκλωθεί από πουλημένους συνεργάτες και θα βουλιάξει στον βόρβορο της προδοσίας. Και στη μιά περίπτωση και στην άλλη είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Εκτός κι΄αν είναι γίγαντας. Αλλά τέτοιους ένας τόπος γεννάει ένανε κάθε δυό γενιές.
Στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες με κοινά χαρακτηριστικά διάρθρωσης της δημόσιας ζωής και της κοινωνικής πυραμίδας, θα φτάσουνε στην εξουσία και θα φορέσουνε τη χλαμύδα του “ηγέτη” μόνο οι “άξιοι” να προσφέρουνε τις μεγαλύτερες εγγυήσεις εξάρτησης και τυφλής υπακοής στην ξένη δύναμη που ασκεί τον έλεγχο στην περιοχή. Είσαστε μια πραγματική αποικία με πλαστούς τίτλους αυτόνομης και αυτοκέφαλης χώρας.
Τίποτα σ΄αυτόν τον τόπο δεν είναι δικό σας και τίποτα δεν εξαρτάται από σας. Η ομαδική σας βούληση εκφράζεται με το στόμα και με τα έργα τοποτηρητών κάποιας “προατάτιδας” δύναμης που εσείς μάθατε πιά να τους αποκαλείται “πολιτική ηγεσία” και να εκτονώνεται αυτή η βούληση με απατηλά συνθήμτα και διαρκείς υποσχέσεις που θα γίνουν ίσως κάποτε πραγματικότητα ύστερα από μια κοσμογονική ανατροπή στο συσχετισμό των ξένων δυνάμεων και των ζωνών επιρροής. Όμως τέτοια δεν διαγράφεται στον ορίζοντα. Κι΄έτσι η “ηγέτιδα” τάξη στον τόπο σας, που ούτε την ηγεσία κατέχει ούτε ταξική συνείδηση διαθέτει, θα σας προμηθεύει πάντοτε ξενικίνητους και ξενόδουλους αρχηγούς, κατ΄επίφαση “ηγέτες” και στην πραγματικότητα εκπροσώπους των “προστατών” σας.

Πριν από εξηνταοκτώ χρόνια ένας αξιωματικός του γερμανικού στρατού κατοχής, ζώντας την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας του 1944 δίνει την εικόνα της Ελλάδας του 2012.

Πριν από τριανταοκτώ χρόνια.

2012-02-03T06:25:00.000-08:00

Στις 7 του Δεκέμβρη του 1974 σε εβδομαδιαίο περιοδικό της Αθήνας δημοσιεύεται άρθρο του διακεκριμένου δημοσιογράφου και συγγραφέα Κυριάκου Διακογιάννη με τίτλο “Πωλείται πατρίς”. Από το άρθρο αυτό μεταφέρω εδώ σήμερα κάποια αξιόλογα σημεία που θα πρέπει να μας προβληματίσουν.

Από πολλών ετών εκπονούνται “άριστα” προγραμματισμένα σχέδια κατακερματισμού της Ελλάδος, εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Επιδιώκεται ο διαμελισμός της γης μας. Σκοπεύουν να διχοτομήσουν το Αιγαίο, να μας αποσπάσουν ελληνικά νησιά, να καταπατήσουν την Θράκη και την Μακεδονία, να “διεθνοποιήσουν” τη ζώνη της Θεσσαλονίκης, να καθυποτάξουν την Κύπρο. Η Ελλάδα είναι ανυπολόγιστα πολύτιμος χώρος σήμερα, περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε για να τον αφήσουν ολόκληρο και ως έχει στα χέρια μας! Είναι απίθανες οι ποσότητες πετρελαίου που κρύβουν στην κοιλιά τους τα ελληνικά πελάγη και δεν συμφέρει ούτε στους Ρώσους ούτε στους Αμερικανούς να μπούνε μια μέρα σε δεξαμενόπλοια ή να κυλήσουν σε αγωγούς που θα τροφοδοτήσουν την κίνηση της Δυτικοευρωπαϊκής βιομηχανίας. Ο έλεγχος εξ΄άλλου των βάσεων, η εποπτεία της Μεσογείου, ο πόλεμος των Αράβων με το Ισραήλ που δεν είναι καθόλου “φυλετική” διαφορά δεν τους επιτρέπουν άλλη αντιμετώπιση από το κομμάτιασμα του ελληνικού χώρου. Γι΄αυτό θα μας πετσοκόψουν! Γι΄αυτό θα μας αρπάξουν τη γη μας. Ο πόλεμος με την Τουρκία είναι αναπόφευκτος. Αργά ή γρήγορα θα χτυπηθούμε. Εκμεταλλευόμενοι το προαιώνιο τουρκικό μίσος προς τoν ελληνισμό και τις ασίγαστες ιμπεριαλιστικές φιλοδοξίες την λαιμαργία του τουρκικού όχλου οι...”μεγάλες” δυνάμεις θα ωθήσουν την Τουρκία σε ρήξη με την Ελλάδα αφού ήδη κατέστησαν την καιροσκόπο Άγκυρα ταπεινό τους όργανο.
Πολλοί και ποικίλοι λόγοι πολλές και ποικίλες δεσμεύσεις αποκλείουν τη δυνατότητα στους Έλληνες πολιτικούς να μιλήσουν “ανοικτά” και ελεύθερα. Εμένα δεν με δεσμεύει κανένας λόγος. Δεν με συγκρατεί κανένα συμφέρον, δεν με εμποδίζει κανένας φόβος. Και δεν κοινολογώ “εικασίες”, δεν παραθέτω “σκέψεις”, δεν αναφέρω...”πληροφορίες”. Όσα γράφω είναι καταστάλαγμα εμπειριών ευρωπαϊκών προσωπικοτήτων που ελέγχουν σε πανευρωπαϊκή κλίμακα τα πολιτικά παρασκήνια και παρακολουθούν τις διεθνείς μηχανορραφίες με τρόπο απόλυτο.
Έλληνες νοιώστε τον κίνδυνο, συνειδητοποιείστε την τρομερή απειλή. Είδατε με τα ίδια σας τα μάτια το κυπριακό ολοκαύτωμα. Η άτιμη απόβαση στη ρημαγμένη Μεγαλόνησο ήταν το δοκιμαστικό πείραμα, το πρελούντιο, ο πρόλογος και η εισαγωγή του ελληνικού ξεπουλήματος...

Αυτά πριν από τριανταοκτώ χρόνια. Σήμερα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να πούμε πόσο δίκιο είχε και πόσο σωστά είδε τα πράγματα o Kυριάκος Διακογιάννης. Μετά το πρελούντιο στην Κύπρο σήμερα οι Μεγάλες Δυνάμεις με τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με μπροστάρη την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ αποτελειώνουν το κομμάτιασμα της Ελλάδας.
“Πουλήστε την Ακρόπολη” μας πρότειναν προκλητικά και ξεδιάντροπα τα απομεινάρια του Χίτλερ.
Αδέλφια Έλληνες! Αν αγαπάτε την πατρίδα μας σηκώστε τη γροθιά σας στους άρπαγες όπoιοι κι΄αν είναι.

Η (επίκαιρη) απολογία του Νίκου Καζαντζάκη το 1925

2012-01-25T06:54:00.000-08:00

Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη στην ανακριτική αρχή του Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925, δεν αποτελεί μόνο ένα έξοχο πολιτικό κείμενο αλλά είναι και δραματικά επίκαιρη σήμερα, την εποχή της κρίσης. Μιας εποχής που η σύγχυση, οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και οι αντιφάσεις στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν. Παρατίθεται ένα τμήμα της διάσημης «απολογίας του Καζαντζάκη»

Ο Νίκος Καζαντζάκης

Πιστεύω ότι το σύγχρονον αστικόν καθεστώς κατέστη ανίκανον να ρυθμίσει τας συγχρόνους ανάγκας και ανησυχίας του κοινωνικού συνόλου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ.-Στηρίζεται εις την άνισον κατανομήν του πλούτου, εις την ασύστολον εκμετάλλευσιν των εργαζομένων τάξεων υπό αρπακτικής ισχυρώς ωργανωμένης κεφαλαιοκρατίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ.-Η ολοένα καταρρέουσα ηθική βάσις εις τας σχέσεις μεταξύ των ατόμων, παραλύει οιανδήποτε, εντός του αστικού καθεστώτος, προσπάθειαν όπως στηριχθή επί ηθικών αρχών ατομική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ.-Η σχεδόν καθολική έλλειψις κάθε ενδιαφέροντος δια τα κοινά, ή σχεδόν αποκλειστική εξυπηρέτησις της αρχούσης τάξεως υπό της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, εις βάρος της μεγίστης πλειονοψηφίας του λαού, καθιστά ανεπαρκή και επιπολαίαν οιανδήποτε αλλαγήν προσώπων ή θεσμού.Ταύτα πάντα θεωρώ συμπτώματα της παρακμής μιας τάξεως. Η αστική τάξις απέδωκεν-και εις θαυμαστήν ποσότητα και ποιότητα-ό,τι ηδύνατο εις την σκέψιν, εις την τέχνην, εις την επιστήμην, εις την πράξιν. Επάλαισεν εναντίον της προηγούμενης της Φεουδαλικής ιδεολογίας, ενίκησεν, εδημιούργησεν, εξετέλεσεν τον προορισμόν της-αρχίζει ν’ αποσυντίθεται και να βαίνει εις εξαφάνισιν.Τοιούτος υπήρξε πάντοτε ο ρυθμός της ιστορίας.

Ο Καζαντζάκης με την σύζυγό του Ελένη

Μια τάξις, εκάστοτε εναλάσσουσα-οι βασιλείς, οι ευγενείς, οι αστοί-γεννάται, παλαίει, νικά, δημιουργεί, και εξαφανίζεται. Και άλλη τάξις την διαδέχεται, διαγράφουσα και αυτή, εις την πάροδον των αιώνων, την ιδίαν μοιραίαν τροχιάν.Ζώμεν, ακλονήτως πιστεύω, το τέλος μιας κοινωνικής τάξεως, της αστικής.Ποία τάξις θα την διαδεχθή; Ουδεμία τάξις έμενε δια παντός εις την εξουσίαν. Η αστική τάξις θ’ ακολουθήση και αυτή, τον απαράγραπτον φυσιολογικόν νόμον και τότε η τάξις των εργαζομένων μοιραίως θα την διαδεχθή. Η επίγνωσις αύτη κατέστη η αφετηρία μιας νέας όλως βαθυτέρας, αντιλήψεως των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων της τάξεως των εργαζομένων. Αντελήφθη δια πρώτην φοράν ότι χρέος έχει να οργανωθεί, να μορφωθή, να διατυπώση ωρισμένον πρόγραμμα, αφού είνε κεκλημένη, από ιστορικήν ανάγκην αργά ή γρήγορα να διαδεχθή την άρχουσαν σήμερον αστικήν τάξιν.Τοιουτοτρόπως συντάσσονται, συνειδητά πλέον, αναγκασμέναι από τον ιστορικόν ρυθμόν, τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα.Τον ρυθμόν τούτον επετάχυνεν απροσδοκήτως ο εκραγείς παγκόσμιος πόλεμος. Ο πόλεμος ούτος μετέβαλε την ψυχικήν ατμόσφαιραν του κόσμου ότι θ’ απήτει γενεά ολόκληρος δια να γίνη καταληπτόν έπειτα από την φοβεράν ταύτην δοκιμασίαν της ανθρωπότητος, αμέσως όχι μόνον γίνεται ιδέα αντιληπτή, αλλά και αγωνίζεται να μετουσιωθή εις πράξιν.

Η κηδεία του Νίκου Καζαντζάκη

Η ψυχική αύτη μεταπολεμική αγωνία η οξεία συναίσθησις πως είνε ανάγκη πλέον να εξευρεθή μια λύτρωσις από την οικονομικήν αυτήν κοινωνικήν πολιτικήν και πνευματικήν αθλιότητα, αποτελεί σήμερον την Μεγάλην παγκόσμιον Πραγματικότητα.Απέναντι της Μεγάλης ταύτης παγκοσμίου Πραγματικότητος, έχομεν την Μικράν πραγματικότητα την καθαρώς τοπικήν της Ελλάδος.Ποία είνε η Ελληνική αύτη πραγματικότης και ποία κατ’ ανάγκην ανακύπτει η σχέσις μεταξύ της Μεγάλης και της Μικράς Πραγματικότητας;Μόνον εάν σαφώς απαντήσωμεν εις το ερώτημα τούτο θα ημπορέσωμεν ν’ αντιληφθώμεν το σύγχρονον ημών χρέος ως Ελλήνων και ως ανθρώπων.Εις την Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη εις τόσην οξύτητα και έντασιν όσον εις άλλους βιομηχανικώς ή πνευματικώς περισσότερον προηγουμένας χώρας, η σαφής διαγραφή της πάλης των τάξεων.

Ο τάφος του.

Εν τούτοις, σήμερον, με τα μέσα της συγκοινωνίας, με τα βιβλία, με τας εφημερίδας, με τας διαλέξεις, με την εργατικήν παγκόσμιον αλληλεγγύην, με την φοβεράν και γονιμωτάτην πείραν του μακροχρονίου πολέμου, μία Ιδέα δεν δύναται να εντοπισθή εις μίαν χώραν, αλλά υπερπηδά ταχύτατα τα σύνορα και διατρέχει όλην την γην. Διά τούτο, είτε θέλομεν είτε μη, είτε είμεθα ώριμοι είτε μη, η παγκόσμιος αύτη Ιδέα, η οποία εις πολλάς ήδη χώρας ήρχισε να μεταβάλλεται εις τεραστίαν δύναμιν-θα παρασύρη και την Ελλάδα, χωρίς να την περιμένει να ωριμάση Βιομηχανικώς ή πνευματικώς. Η μικρά τοπική πραγματικότης θα παρασυρθή από την Μεγάλην.Ποίον λοιπόν είναι το χρέος μας; Πιστεύω βαθύτατα ότι το χρέος των δυνάμενων να έχωσιν επίδρασιν εις τον τόπον μας, είτε επί του πεδίου της σκέψεως είτε επί του πεδίου της δράσεως είναι τούτο: Να προσαρμόσωμεν την μικράν μας Πραγματικότητα εις την Μεγάλην. Πώς; Μορφώνοντες, φωτίζοντες τον λαόν, τονώνοντες τας ανωτέρας ηθικάς Αρχάς που απομένουν ακόμη, καταδεικνύοντες όχι μόνον πλέον τα δικαιώματα, αλλά και τας υποχρεώσεις άς έχει μία τάξις ήτις μέλλει ν’ αναλάβη ευθύνας.

Μόνον εάν τοιουτοτρόπως προπαρασκευάσωμεν τον λαόν, θα είμεθα εις θέσιν, όταν θα έλθη η μοιραία κρίσιμος στιγμή, να προσαρμόσωμεν την σημερινήν παγκόσμιον ορμήν προς αναδημιουργίαν με τας ιδιαιτέρας συνθήκας του τόπου μας, με την ειδικήν ψυχολογίαν της ιστορίας και του λαού μας.Ο αγών, όπως τον αντιλαμβάνωμαι, δεν είναι απλώς οικονομικός. Η οικονομική χειραφέτησις είναι μόνον μέσον προς ψυχικήν και πνευματικήν χειραφέτησιν του ανθρώπου. Δεν ζητούμεν ν’ ανατρέψωμεν την θρησκείαν, την οικογένειαν, την Πατρίδα, αλλά να δώσωμεν ανώτερον, βαθύτερον περιεχόμενον εις την θρησκείαν, εις την οικογένειαν, εις την Πατρίδα.Ολοι, όσοι πονούμεν τον άνθρωπον, έχομεν χρέος

Το Μουσείο Καζαντζάκη

α) να μην ανεχώμεθα πλέον την αδικίαν και την ανηθικότητα της συγχρόνου κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής
β) να διασώσωμεν και να τονίσωμεν το δικαίωμα, το οποίον έχει ο λαός να θέλη να βελτιώση την θέσιν του. Και όχι μόνον το δικαίωμα αλλά και την δύναμιν να υψώση το επίπεδον της όλης ζωής του.Σκοπός μας είναι να δημιουργήσωμεν μίαν ανωτέραν ηθικήν, να φέρωμεν δικαιοσύνην εις τον κόσμον, να δώσωμεν βαθυτέραν έννοιαν εις την αρετήν, εις την τιμήν, εις την ανθρωπότητα.

Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος

Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Από http://www.theinsider.gr/

Τζούλιααααααα!!! Σώσε την Ελλάδααααααα!!!

2012-01-23T07:10:00.000-08:00

Όσο κι΄αν φαίνεται απίθανο και παράξενο, είναι ένα γεγονός. Η γνωστή και μη εξαιρετέα Τζούλια, με τα αλησμόνητα CD's και τα τόσα σκάνδαλα έχει βάλει πλώρη να εισέλθει στη Βουλή των Ελλήνων και μάλιστα ως αρχηγός κόμματος.
Για του λόγου το αληθές διαβάστε την συνέντευξή της και μετά θα το κουβεντιάσουμε.
Η Τζούλια Αλεξανδράτου και πάλι στην επικαιρότητα. Με συνέντευξή της στην κυπριακή ιστοσελίδα Onlycy,com ανακοινώνει ότι είναι έτοιμη να δημιουργήσει το δικό της κόμμα. Η Τζούλια είπε στον δημοσιογράφο που της πήρε τη συνέντευξη.
“Ετοιμάζω ένα νέο κόμμα και είναι η πρώτη φορά που το λέω στο Site σας. Στην Ελλάδα δεν το έχω πει. Και σκέφτομαι πολύ σοβαρά όχι να κάνω ένα κόμμα για να λέω κάνω ένα κόμμα αλλά ίσως είναι μια πρωτοποριακή κίνηση. Ίσως και ο κόσμος, από αντίδραση, ποτέ δεν ξέρεις, να με ψηφίσει. Ο κόσμος έχει αγανακτήσει με την πολιτική κατάσταση του τόπου μας και από όλη αυτή την κατρακύλα που επικρατεί στην Ελλάδα και αντί να καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια και να περιμένουμε τα χειρότερα ας δούμε και μια άλλη πλευρά ή ας κάνουμε και μιά άλλη κίνηση, που ίσως καλυτερέψει τα πράγματα. Ποτέ δεν ξέρεις...”
Τελικά τα πράγματα μάλλον είναι σοβαρά αφού η Τζούλια σε σύντομο χρονικό διάστημα ξαναχτύπησε. Επί ελληνικού εδάφους αυτή τη φορά Και μάλιστα με χτύπημα επιλεγμένο και επαγγελματικό.
Η υποψήφια αρχηγός κόμματος αυτή τη φορά μιλάει για τις δραστηριότητες που θα αναπτύξει εντός της Βουλής εάν και εφ΄όσον οι Έλληνες δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάμουν και την στείλουν στη Βουλή.
“...θα ζητήσω να επιστραφεί ο χρυσός που έχει κλαπεί από την Τράπεζα της Ελλάδας, να καταβληθούν οι Γερμανικές αποζημιώσεις, να γίνει κάθαρση και να καταδικαστούν όσοι έφαγαν από την Ζήμενς και από άλλα κοινοτικά κονδύλια...”
Όσο και να θέλει κανείς να πάρει στα σοβαρά τις δηλώσεις της διάσημης πορνοστάρ το ότι χρησιμοποιεί τα ίδια που χρησιμοποίησαν και πολλοί άλλοι κατά το παρελθόν προκειμένου να εξασφαλίσουν μια θέση στη Βουλή, καταλαβαίνει ότι πρόκειται για ένα ακόμη τρωκτικό που επιθυμεί μια καρέκλα βουλευτική με τα όσα αυτή προσφέρει στον κάτοχο.
Αν η μοίρα της Ελλάδας της χρωστάει να δει τη Τζούλια μέσα στη Βουλή τότε καλά να πάθουμε. Διότι θα πρέπει κάποτε να βρεθεί ένας άνθρωπος που να αγαπάει στ΄αλήθεια τούτη τη χώρα. Ένας άνθρωπος τίμιος, δυνατός, ηθικός που να θελήσει να βάλει ένα τέλος σ΄αυτό το αίσχος που επικρατεί στη Βουλή των Ελλήνων. Σ΄αυτή τη Βουλή, που όποιος θέλει μπαίνει αρκεί να αποδείξει ότι είναι άχρηστος. Θα πρέπει να βρεθεί ένας τίμιος άνθρωπος που να φτιάξει ένα νόμο και να ζητάει από όλους όσους επιθυμούν να είναι στη Βουλή, να είναι τίμιοι, να έχουν γνώσεις, ήθος, αξία και όρεξη να ξαναχτίσουν την πατρίδα μας. Θα πρέπει να έχει το θάρρος να φωνάξει ότι οι πρωταγωνιστές των παλκοσένικων, των γηπέδων, των ξενυχτάδικων, των CD’s της πορνείας και της κομπίνας δεν θα περνούν ούτε έξω από τη Βουλή. Τότε θα υπάρχει μια ελπίδα να φτιάξει η δόλια πατρίδα. Αλλοιώς πάρτε και τη Τζούλια και φτιάξτε τον “Θίασο η Ωραία Ελλάς” Αρχίστε τις παραστάσεις και βγάλτε βόλτα τον δίσκο επαιτείας.

2011 Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

2012-01-15T13:52:00.000-08:00

Η διάσκεψη στο Ντέρμπαν (Durban)στη Νοτιοαφρικανική Ένωση με θέμα τις κλιματικές αλλαγές.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στον κόσμο
δεν μπορούμε να τα λύσουμε με το ίδιο σκεφτικό
μ' αυτό που τα δημιουργήσαμε. ( Α. Αϊνστάιν)

Στις 29.11 μέχρι και 10.12.2011 συνήλθε η 17η προγραμματισμένη συνδιάσκεψη κορυφής στην πόλη Ντέρμπαν (Durban) της Νοτιοαφρικανικής Ένωσης. Στη συνδιάσκεψη αυτή έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι από 192 χώρες για να αποφασίσουν ποια μέτρα θα λάβουν ώστε η υπερθέρμανση στον πλανήτη, μέχρι το 2100 να μην υπερβεί τους 2 βαθμούς Κελσίου. Η επόμενη συνδιάσκεψη για το κλίμα θα γίνει το 2012 στο Κατάρ της Αραβίας

Το 1992 στο Ρίο ντε Τζανέιρο (Rio de Janeiro), στη πρώτη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών, με θέμα τη βιομηχανική ανάπτυξη και τις επιδράσεις που έχει αυτή επί του κλίματος, συμμετείχε ένας μεγάλος αριθμός αντιπροσώπων από 194 χώρες, όπως επίσης πολλοί αντιπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων. Σε ό,τι αφορά τη μεταβολή του κλίματος στον πλανήτη η οργάνωση του ΟΗΕ – (UNFCCC), ζήτησε από τις χώρες μέλη, να θέσουν στόχο τον περιορισμό της εκπομπής των ρύπων και ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που παίζει πρωτεύοντα ρόλο στη μεταβολή και υπερθέρμανση του κλίματος. Οι αποφάσεις που πάρθηκαν στη συνδιάσκεψη του 1992, τέθηκαν δύο χρόνια αργότερα, στις 21. Μαρτίου 1994, σε ισχύ.
Τον Δεκέμβριο του 1997, διενεργήθηκε στο Κιότο (Kyoto) της Ιαπωνίας η διάσκεψη κορυφής με θέμα: η υπερθέρμανση του πλανήτη. Σ' αυτή τη συνδιάσκεψη συμμετείχαν 158 χώρες με 2.300 αντιπροσώπους. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις έστειλαν 3.900 παρατηρητές, επίσης συμμετείχαν 3.700 αντιπρόσωποι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ). Η συνδιάσκεψη στο Κιότο ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έγιναν μεταξύ 1992 και 1997. Στις 11.12. 1997 συντάχθηκε ένα πρωτόκολλο που υποχρέωνε τις χώρες με βαριά βιομηχανία, μεταξύ 2008 και 2012 να μειώσουν τις εκπομπές του CO2 και όλων των άλλων αερίων, (CH4,HFCs,PFCs, N2O, SF6), που ρυπαίνουν την ατμόσφαιρα, κατά 5,2% τοις εκατό λιγότερο, από τα όρια της εκπομπής του 1990. Σήμερα διαπιστώνεται, ότι η αύξηση της εκπομπής ρύπων στην ατμόσφαιρα δημιουργούν τεράστιους κινδύνους για το κλίμα και τον πλανήτη. Ο γίγαντας της βιομηχανικής ανάπτυξης, η Κίνα, με 1,3 δισεκατομμύρια κατοίκους, εκπέμπει τεράστιες ποσότητες CO2. Η κατά κεφαλή κατανάλωση διοξειδίου του άνθρακα στην Κίνα είναι 6 τόνοι ετησίως. Σε σύγκριση, οι Γερμανοί εκπέμπουν CO2 κατά κεφαλή 16 τόνους και οι Αμερικάνοι 25 τόνους . Επίσης το Κατάρ στην Αραβία, εκπέμπει κατά κεφαλή 80 τόνους. Είναι γνωστό, ότι οι περιοχές που εκπέμπουν τις τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα είναι : οι ΗΠΑ και ακολουθούν η Ε.Ε, η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Ινδία και ο Καναδάς. Μεταξύ 1990 και 2008 η εκπομπή στην ατμόσφαιρα του εκμεταλλευομένου για την ενέργεια CO2 και των άλλων αερίων αυξήθηκε στο 41% τοις εκατό, δηλαδή από 22,5 Gt σε 31,5 Gt (δισεκατομμύρια τόνους), αναλυτικά 900 τόνοι στο λεπτό.

“Παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με το κλίμα, κανείς δε γνωρίζει τι υπάρχει μέσα στη θαλάμη του όπλου. Είμαι όμως ελάχιστα αισιόδοξος για το περιεχόμενό του σε σύγκριση με ορισμένους άλλους...“ (W. Broecker – Γεωφυσικός).

Λίγες ημέρες πριν από το συνέδριο, στις 29.11.2011, οι μετεωρολόγοι της οργάνωσης WMO (World Meteorogical Organisation) παγκόσμια μετερεολογική οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσαν, ότι σύμφωνα με τις έρευνες που ενήργησαν, η συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου, ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και του μεθανίου στην ατμόσφαιρα το 2010 ήταν πολύ υψηλότερη από κάθε άλλη χρόνια.

Ο χρόνος πιέζει, εμείς χρειαζόμαστε τη φύση και όχι η φύση εμάς.

Η πρόεδρος των πρασίνων στην ΟΔΓ, σε ό,τι αφορά το κλίμα, δήλωσε:
“...είναι τρομακτικό το μέγεθος και η ταχύτητα που το κλίμα σε παγκόσμια κλίμακα μεταβάλλεται. Αυτό θα πρέπει να μας κρατάει σε συνεχή συναγερμό...” (Claudia Roth)

Η προθεσμία που δίνεται, για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτης στους 2 βαθμούς Κελσίου, είναι το έτος 2020. Μία παγκόσμια υπερθέρμανση άνω των 2 βαθμών θα σήμαινε για πολλές χώρες μεγάλες φυσικές καταστροφές. Σύμφωνα με τις έρευνες που έγιναν το Φεβρουάριο 2007, από τους επιστήμονες (κλιματολόγους) της οργάνωσης IPCC (Interkontinental Plane in Ultimaten Charge), ανέφεραν ξεκάθαρα, ότι ο άνθρωπος επιδρά αρνητικά επί του κλιματολογικού συστήματος και αυτό θα πρέπει να τεθεί σαν βάση για μία αναλυτική συζήτηση μεταξύ των χωρών με έχουν βαριά βιομηχανία. Είναι γεγονός, ότι ο πληθυσμός στη γη αυξάνεται πολύ γρήγορα, ταυτόχρονα αυξάνεται και η ανάγκη για ενέργεια. Ήδη τον Οκτώβριο του 2011 ο πληθυσμός στη γη πέρασε τα (7) εφτά δισεκατομμύρια, μέχρι το 2050 υπολογίζεται ότι, θα υπερβεί τα 10 δισεκατομμύρια. Να σκεφτεί κάποιος, ότι πριν από δύο περίπου αιώνες , το έτος 1840 η γη κατοικείτο μόνο από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Αυτοί ζούσαν ως επί το πλείστον από τη γεωργία. Οι μετρήσεις των μορίων των αερίων του θερμοκηπίου, εννοείται τα παράγωγα της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης του 1850, ήταν 280 ppm, (parts per million = μόρια ανά εκατομμυριοστό). Τα τελευταία χρόνια έχουμε αύξηση από 280 ppm στα 390 ppm. Δραματική θα είναι η κατάσταση όταν αυτά ξεπεράσουν τα 400 ppm τότε θα πρέπει να περιμένουμε μεγάλους καύσωνες, έλλειψη πόσιμου νερού, ξηρασία του εδάφους, αύξηση της στάθμης στη θάλασσα, αλλά και οι επιδημίες θα πολλαπλασιαστούν. Ήδη σήμερα αντιμετωπίζουμε αρκετά καιρικά φαινόμενα τα οποία θα πρέπει να μας δημιουργούν μεγάλες ανησυχίες, π. χ. οι θύελλες, οι τυφώνες, οι σφοδρές καταιγίδες, και πολλά άλλα τα οποία οφείλονται κυρίως στην “ατμόσφαιρα του θερμοκηπίου”, η οποία είναι το αποτέλεσμα της αυξανόμενης ρύπανσης της ατμόσφαιρας από το CO2 και των ισοτόπων του. Στα προηγούμενα 650.000 χρόνια, το διοξείδιο του άνθρακα δεν ήταν τόσο υψηλό όσο τα τελευταία χρόνια. Οι κυριότερες πηγές του είναι το κάρβουνο, το πετρέλαιο και το αέριο.

“Το κλίμα δεν είναι κανένα υπομονετικό γαϊδούρι. Μοιάζει περισσότερο με άγριο θηρίο” (W. Broecker/ Γεωφυσικός).

Στη δεκαετία του ΄70 μία ομάδα επιστημόνων της National Academy of Sciences στις ΗΠΑ δήλωσε, ότι ο διπλασιασμός της ποσότητας του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα επιφέρει αύξηση της θερμοκρασίας μεταξύ 1,5 και 4,5° βαθμούς Κελσίου.
Ήδη το έτος 1990 δημοσιεύτηκε η πρώτη έκθεση από την έρευνα που ενήργησε η IPCC (Intergovernental Panel of Climate Change), ακολουθησαν η δεύτερη και η τρίτη έκθεση το 1996 και το 2001. Και οι τρεις εκθέσεις αναφέρονται στον αυξανόμενο ρυθμό της μεταβολής του κλίματος, στα αίτια και στις συνέπειες από αυτήν την μεταβολή.
Οι επιστήμονες και οι κλιματολόγοι όπως πολλές οργανώσεις των Ηνωμ. Εθνών ισχυρίζονται, ότι στην υπερθέρμανση του πλανήτη μεγάλο ρόλο παίζει η ανθρώπινη συμπεριφορά. Είναι στο χέρι μας να καθυστερήσουμε ή να συντομεύσουμε μία υπερθέρμανση. Αυτά τα προβλήματα θα κληρονομήσουν από εμάς οι επόμενες γενιές. Θα τους παραδώσουμε έναν κατεστραμμένο πλανήτη;..

Σπύρος Γκάρος.

Νυρεμβέργη.

Από την Βάρκιζα στον Εμφύλιο

2012-01-09T14:36:00.000-08:00

Προς το τέλος του Δεκέμβρη του '44, η μάχη της Αθήνας έχει κριθεί. Η Αριστερή παράταξη, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, μετά από μια σειρά καθοριστικών λαθών της ηγεσίας της βρίσκεται πλέον στο έλεος των 'Αγγλων. Έτσι σύρεται στην υπογραφή της ανακωχής, την οποία υπέγραψαν στις 11 Ιανουαρίου του 1945. Είναι χαρακτηριστικό ότι την συνθήκη ανακωχής υπέγραψε ο στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπυ και όχι η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ποίοι πολέμησαν ποιους τον Δεκέμβρη του '44 στην Αθήνα.Το επόμενο βήμα γιά την αριστερά -και που δεν μπορούσε πλέον να το αποφύγει- ήτανε να συρθεί στην Βάρκιζα.Στη Διάσκεψη της Βάρκιζας βρέθηκαν αντιμέτωπες οι δύο ελληνικές παρατάξεις και στο παρασκήνιο οι 'Αγγλοι. Την Αριστερή παράταξη, την οποίαν αποτελούσαν οι Γιώργος Σιάντος, Δημ. Παρτσαλίδης, Ηλίας Τσιριμώκος και ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης, σαν Τεχνικός Σύμβουλος, συνόδευαν όλα τα τραγικά σφάλματα που είχαν διαπραχθεί από την πολιτική της ηγεσία καθ' όλο το διάστημα, από την ημέρα της απελευθέρωσης μέχρι την ημέρα της ανακωχής, που υπογράφτηκε την 11η Ιανουαρίου του '45.
Η αντιπροσωπεία της Εθνικής Κυβέρνησης αποτελείται από τους Ιωάννη Σοφιανόπουλο, Περ. Ράλλη, Ι. Μακρόπουλο και Τεχνικό Σύμβουλο τον συνταγματάρχη Παυσανία Κατσώτα. Πίσω της έχει την υποστήριξη των 'Αγγλων, οι οποίοι και κατευθύνουν τις συζητήσεις της Διάσκεψης.Όλο το βάρος των συζητήσεων δόθηκε στο άρθρο 3 "περί αμνηστίας" το οποίο ανέφερε τα εξής."Αμνηστεύονται τα πολιτικά αδικήματα τα τελεσθέντα από της 3ης Δεκεμβρίου 1944 μέχρι της υπογραφής του παρόντος. Εξαιρούνται της αμνηστίας τα συναφή κοινά αδικήματα κατά της ζωής και της περιουσίας, τα οποία δεν ήσαν απαραιτήτως αναγκαία δια την επιτυχία του πολιτικού αδικήματος."Το περιεχόμενο του άρθρου ουσιαστικά, άφηνε ακάλυπτους και στο έλεος του κάθε αυτόκλητου διώκτη, όλους τους μαχητές του ΕΛΑΣ στο σύνολό τους.
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο που κάνει ο Βασίλης Μαθιόπουλος στο βιβλίο του"Η ελληνική Αντίσταση και οι Σύμμαχοι""Το κριτήριο γι' αυτό (το άρθρο) και την ερμηνεία άφησαν οι αντιπρόσωποι στην Βάρκιζα στην ουσία στον χωροφύλακα και το όργανο ασφαλείας, θέσεις που επανδρώθηκαν μετά τα Δεκεμβριανά κατά βάση από μέλη των κατοχικών Ταγμάτων Ασφαλείας."
Και ο Διονύσης Χαριτόπουλος στο βιβλίο του "Αρης. Ο αρχηγός των ατάκτων" γράφει: "H Συμφωνία της Βάρκιζας είναι η μεγίστη προδοσία των ανθρώπων που εμπιστεύθηκαν τη ζωή τους και το μέλλον της χώρας σε μια εξαρτημένη και ανίκανη πολιτική ηγεσία, η οποία δεν συμβιβάστηκε έστω, όταν μπορούσε, αλλά σύρθηκε μυωπικά σε μια συνθηκολόγηση που προοιώνιζε τα χειρότερα".
Για τον αντικειμενικό παρατηρητή η Συμφωνία της Βάρκιζας, για την αριστερή παράταξη, ήταν μια ακόμη αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.Οι υπεύθυνοι, φυσικά προσπάθησαν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα με κάποιες δηλώσεις.Σύμφωνα με δηλώσεις του Γιάννη Ζεύγου. "Το ΕΑΜ και το ΚΚΕ είχαν στην διάθεσή τους 50χιλ. στρατό φανατισμένο και έτοιμο να συνεχίσει τον αγώνα. Όμως συνέχιση του πολέμου εσήμαινε την πλήρη καταστροφή των ελληνικών πόλεων και χωριών. Ο στρατηγός Σκόμπυ ήτανε έτοιμος να επεκτείνει τον ολοκληρωτικό πόλεμο που εφάρμοσε στην Αθήνα. Και το ΕΑΜ πήγε στη Βάρκιζα για να μην συνεχιστεί ο πόλεμος και εξοντωθεί ο ελληνικός λαός."
Στην εφημερίδα "Ελεύθερη Ελλάδα" της 15ης Φεβρουαρίου 1945-τρεις μέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας- δημοσιεύεται ο λόγος του Γιώργου Σιάντου, που σε κάποιο σημείο του λέει: "Η συμφωνία που πραγματοποιήθηκε δεν είναι παράδοση χωρίς όρους. Είναι μια συμφωνία ούτε όπως την ήθελε ο λαός ούτε όπως την ήθελε η δεξιά. Ό,τι μπορούσαμε να επιτύχουμε για τον λαό το επιτύχαμε. Παραπάνω θα εσήμαινε ρήξη."Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ όμως υποστηρίζει: "Μπορούσαμε και έπρεπε να συνεχίσουμε τον πόλεμο έξω από την Αθήνα." Η ηγεσία της αριστερής παράταξης προτίμησε την Βάρκιζα.Ο ελληνικός λαός, την μάχη της Αθήνας, την είδε σαν μια απόφαση να ολοκληρωθεί το κοινωνικό και εθνικό έργο του αγώνα του. Στον αγώνα του αυτόν είχε όλη την συμπαράσταση των λαών της Ευρώπης ακόμη και μεγάλου μέρους του λαού των ΗΠΑ."...βρισκόμαστε στο πλευρό σας -έγραφε προς την ΕΠΟΝ η Νεολαία Αμερικής-. Η ανθρωπότητα ολόκληρη θα θυμάται τη δική σας πάλη. Ζήτω η ελευθερία."
Τον ίδιο χρόνο που στην Βάρκιζα έπεφτε η ταφόπλακα στα όνειρα και τους αγώνες του ελληνικού λαού, στην Γιάλτα της Κριμαίας, οι τρεις Μεγάλοι αποφάσιζαν την συντριβή του φασισμού έτσι ώστε "...οι απελευθερωμένοι λαοί να μπορούν να εκμηδενίσουν τα τελευταία ίχνη του χιτλερισμού και του φασισμού και να δημιουργήσουν δημοκρατικούς θεσμούς σύμφωνα με τις αρχές του χάρτη του Ατλαντικού, που εγγυώνται το δικαίωμα όλων των λαών να εκλέγουν την μορφή της διακυβέρνησής τους."

Τραγική σύμπτωση οι δύο αποφάσεις, της Γιάλτας και της Βάρκιζας, να δοθούν στους λαούς του κόσμου την ίδια μέρα. Η μία να μιλάει για το δικαίωμα της ελευθερίας τους και η άλλη να επισημοποιεί μια φασιστική πολιτική κάτω από τις αλυσίδες των αγγλικών τανκς.Στις 12 του Φλεβάρη του 1945 η Συμφωνία της Βάρκιζας ήτανε μια τραγική πραγματικότητα για την Ελλάδα. Τους όρους της Συμφωνίας και ιδιαίτερα το άρθρο 3 οι 'Αγγλοι και η αντιδραστική παράταξη της Δεξιάς δεν τα σεβάστηκαν ποτέ. Από την επομένη άρχισε ο διωγμός των μαχητών του ΕΛΑΣ των κομμουνιστών, των οπαδών του ΕΑΜ και ακόμη των αριστερών ιδεολόγων έστω και αν δεν είχαν καμιά απολύτως ανάμιξη σε τίποτα. Τα στίφη των παρακρατικών με την κάλυψη των 'Αγγλων και της υποτιθέμενης εθνικής Κυβέρνησης εξαπολύθηκαν στις πόλεις και στην ύπαιθρο σφάζοντας, καίγοντας, σκοτώνοντας και βιάζοντας. Η ανθρώπινη ζωή έφτασε να κοστίζει όσο η λάμα ενός μαχαιριού. Η ηγεσία της αριστερής παράταξης ανίκανη να προστατεύσει τον λαό που πρόδωσε, είχε εξαφανιστεί. Κι' είχε απομείνει στην προσωπική προσπάθεια του καθ' ενός να προστατεύσει τη ζωή του, την τιμή του, την περιουσία του.
Σε σύντομο χρόνο οι αριστεροί όλοι συνειδητοποίησαν ότι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσουν από το μαχαίρι των παρακρατικών ήταν να "ξαναβγούνε στα βουνά."
Κι' αυτή τη λύση προτίμησαν. Τα βουνά και πάλι άρχισαν να γεμίζουν. Ο Εμφύλιος που τόσο πολύ επιθυμούσαν οι 'Αγγλοι ήτανε πλέον θέμα χρόνου. Ένα χρόνο μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας ο Εμφύλιος θα άρχιζε με την επίθεση στο Λιτόχωρο.
.

O τουρισμός και η οικονομική κρίση.

2011-12-30T13:03:00.000-08:00

Έχω στα χέρια μου ένα άρθρο για την σημασία του τουρισμού για τη χώρα μας, την σημαντική αξία του, για το πόσο εγκληματικά έχει παραμεληθεί αλλά και για το πόσο μπορεί να βοηθήσει την οικονομία της Ελλάδας.
Μεταφέρω εδώ τα κυριώτερα αποσπάσματα και στο τέλος θα αποκαλύψω τον συντάκτη του άρθρου, το έτος που γράφτηκε αλλά και που υπάρχει δημοσιευμένο.
Διαβάστε τα.
Είμαι εξ εκείνων που πιστεύουν και γράφουν ότι εάν υπάρχει κάτι που ημπορεί να είναι μια αξιόλογος πηγή πλούτου δια τον τόπον μας .....είναι ο τουρισμός και η προαγωγή του.
Και όμως εάν είναι κάτι εις το οποίον καμμία κυβέρενησης δεν απέβλεψε σοβαρώς και δια το οποίον δεν έκαμε τίποτε το συστηματικόν και μακρόβλεπτον, είναι αυτό ακριβώς.
Σήμερα το κράτος δια να δικαιολογήσει την αδράνειάν του εις το ζήτημα της προαγωγής του τουρισμού, προβάλει το επιχείρημα της οικονομικής κρίσεως και την ανάγκη εις την οποίαν ευρίσκεται όπως αντιμετωπίσει πλέον επείγοντα ζητήματα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και σήμερον δεν θα ημπορούσαμεν να κάμωμεν πολλά δια την προαγωγήν του τουρισμού μας εάν αποφασίζαμεν να εγκαινιάσομεν την αναγκαίαν προς τούτο τουριστικήν πολιτικήν.
Ημείς, δια να προαγάγωμεν τον τουρισμόν μας δεν έχομεν ανάγκην την διαφήμησήν μας. Μας την κάνουν οι ίδιοι οι ξένοι οι οποίοι μας έρχονται και οι οποίοι μένουν κατάπληκτοι από την ομορφιά των τοπείων μας από το θαυμάσιον φως μας και από την υποδεκτικότητα και την φιλοξενία του λαού μας.
Χάριν εις αυτάς τας εντυπώσεις που αποφέρουν οι ξένοι και την προπαγάνδαν που μας γίνεται από τους ίδιους, η κίνησις των περιηγητών εις την Ελλάδα αυξάνει σταθερώς από έτους εις έτος μαζύ δε με αυτήν αυξάνει, φυσικά, και το συνάλλαγμα που αφήνουν εις τον τόπον.
Αναγνωρίζομεν, όπως είπαμεν, ότι το κράτος δεν δύναται πλέον σήμερον να διαθέσει δια τον σκοπόν αυτό μεγάλα ποσά. Μπορεί όμως να διαθέσει εκείνο που δεν του στοιχίζει τίποτε. Το ενδιαφέρον του.
Με λίγα λόγια και για να τελειώνωμεν, χρειάζεται ν΄ ανοίξει το κράτος τα μάτια του, να εκτιμήσει όσον πρέπει την συμβολήν, που μπορεί να κάμει εις την εθνικήν οικονομία μας ο τουρισμός και να καταστρώσει έν τουριστικόν πρόγραμμα με την διάθεσην να το πραγματοποιήσει. Πρέπει να εννοηθεί ότι ο τουρισμός ημπορεί να γίνει το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού μας προβλήματος.
Αυτά όλα φίλοι μου αλλά και πολλά, άλλα γράφτηκαν το 1933 - πριν από εβδομήντα εννέα χρόνια - από τον αείμνηστο μεγάλο λογοτέχνη μας Κώστα Ουράνη. Είναι δημοσιευμένα στο ετήσιο Εγκυκλοπαιδικό Ημερολόγιο του “Εθνικού Κήρυκα” της Νέας Υόρκης τον Ιανουάριο του 1933.
Πρώτο συμπέρασμα, το πόσο διαχρονικό είναι το έγκλημα που διαπράτουν οι ελληνικές κυβερνήσεις από εκείνα τα χρόνια πάνω στον τουρισμό. Πάνω σ΄αυτό το μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής οικονομίας.
Καμμιά κυβέρνηση από τότε αλλά και από πιό παλιά δεν έσκυψε με ενδιαφέρον πάνω σ΄αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα που διαθέτει η πατρίδα μας. Κανείς πρωθυπουργός αλλά και υπεύθυνος υπουργός δεν ασχολήθηκε σοβαρά. Όλοι τους κοιτούσαν το συμφέρον τους και τις εξυπηρετήσεις των υμετέρων προς άγραν ψήφων. Με αποτέλεσμα σήμερα ο τουρισμός να μην προσφέρει τίποτα στην Ελλάδα.
Το μεγαλύτερο ίσως κεφάλαιο ανάπτυξης παραμένει στα αζήτητα.
Να ελπίσουμε πως κάποια μέρα κάποιος θα ξυπνήσει; Όμως τέτοια θαύματα στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν. Δυστυχώς.

Χριστούγεννα στο δάσος

2011-12-21T05:27:00.001-08:00

Κάποτε τα ζώα συνεδρίαζαν και συζητούσαν το νόημα των Χριστουγέννων, αλλά και τις επιθυμίες που είχε το καθένα τις άγιες αυτές ημέρες:
Το λόγο παίρνει πρώτη η κυρ’ αλεπού φωνάζοντας την επιθυμία της. «Λογικό... μία ψητή γαλοπούλα, ποιος γιορτάζει σήμερα Χριστούγεννα χωρίς να έχει στο τραπέζι του ψητή γαλοπούλα;
Το ελαφάκι από την απέναντι γωνιά με τη ψιλή του φωνούλα εύχεται ένα έλατο.
«Χωρίς έλατο εγώ δε γιορτάζω ποτέ τα Χριστούγεννα».
Αλλά όχι με πολλά κεριά συμπληρώνει κλαψιάρικα η κουκουβάγια. Όχι πολλά φώτα και στολίδια, εμένα μ’ αρέσει η απλότητα, η σκοτεινιά, ένα έλατο στολισμένο με γούστο, πράσινο ζωντανό, δηλαδή φυσικό!

Τι λες μωρή; Φωνάζει το παγόνι. Και πως θα δείξω εγώ το καινούριο μου φόρεμα και τα χρώματά του; Όχι, όχι εγώ χωρίς καινούριο φόρεμα δε γιορτάζω Χριστούγεννα.
Μη ξεχνάς και τα κοσμήματα, στριγκλίζει η κίσσα. Εγώ Χριστούγεννα χωρίς να κλέψω κανένα δακτυλίδι, βραχιόλι ή καδένα δε γίνεται… Τα ωραιότερα Χριστούγεννα για μένα είναι, όταν έχω κοσμήματα.

Και τα μελομακάρονα που τ΄ αφήνεις; Φωνάζει η αρκούδα με τη χοντρή φωνή της.
„Οι λιχουδιές και τα γλυκίσματα είναι η μεγαλύτερη επιθυμία μου, χωρίς αυτά δε γιορτάζω Χριστούγεννα“. „ Κάνε, ότι κάνω εγώ“ λέει ο ασβός, „ύπνο και πάλι ύπνο!“
Τα Χριστούγεννα για μένα σημαίνουν ύπνο, υπάρχει κάτι καλύτερο από το να απολαύσεις τον ύπνο;
„Μη ξεχνάς πρώτα να πιεις“, συμπληρώνει το βόδι. „Πρώτα να πιεις όσο μπορείς και μετά να το ρίξεις στον ύπνο“. Ξαφνικά το βόδι μουγκρίζει δυνατά: „Ω, ω, ωχ!“ Ο γάιδαρος του έριξε στα πισινά μία γερή κλωτσιά. „Ε, ε! βόδι, δε σκέφτεσαι λίγο το νεογέννητο παιδί, αυτό το ανθρώπινο πλάσμα;..
Το βόδι έριξε το κεφάλι κάτω από ντροπή και λέει:
„Το παιδί… Α! Ναι καλά λες…“ το νεογέννητο παιδί „ „Αυτό είναι το κυρίως νόημα των Χριστουγέννων…“ Πλην όμως…απευθυνόμενο στο γάιδαρο τον ρωτάει, „το γνωρίζουν αυτό και οι άνθρωποι;“

Μετάφραση από τα γερμανικά: Σπύρος Γκάρος

Η μικρή Βιργινία και o Άι - Βασίλης

2011-12-12T19:00:00.000-08:00

Μία μικρή χριστουγεννιάτικη ιστορία

Ήταν το έτος 1897 όταν η οκτάχρονη Βιργινία από την Νέα Υόρκη έστειλε μία επιστολή στην εφημερίδα “Sun“, και ήθελε να μάθει, αν πραγματικά υπάρχει o Άι- Βασίλης.
“Είμαι οχτώ χρονών και οι φίλοι μου λένε ότι δεν υπάρχει ο Άι- Βασίλης, ενώ ο μπαμπάς μου ισχυρίζεται ότι αυτά που εσείς στην εφημερίδα σας γράφετε είναι όλα αλήθεια. Σας παρακαλώ, πείτε μου υπάρχει ο Άι-Βασίλης;”
“Βιργινία, οι μικροί σου φίλοι δεν έχουν δίκιο. Οι φίλοι σου αμφιβάλλουν, και βέβαια, σύμφωνα με την ηλικία τους έχουν δίκιο να αμφιβάλλουν. Αυτοί πιστεύουν μόνο σ' αυτά που βλέπουν. Πιστεύουν, ότι δεν μπορεί να υπάρχουν πράγματα που το μικρό τους μυαλό δεν είναι ικανό να τα συλλάβει. Σε όλους τους ανθρώπους, υπάρχει αυτή η αμφιβολία, δεν έχει σημασία αν είναι ενήλικοι ή μικρά παιδιά σαν εσένα και τους φίλους σου .
Μέσα στο άπειρο χάνεται κάποιος, όπως ένα μικρό έντομο. Ενός μυρμηγκιού το μυαλό δε φτάνει να συλλάβει και να αντιληφθεί ποια είναι η αλήθεια.
Βιργινία, βέβαια υπάρχει ο Άι -Βασίλης.
Αυτός υπάρχει, όπως υπάρχει στον κόσμο η αγάπη, η ευγνωμοσύνη και η πίστη. Κι εσύ γνωρίζεις, ότι όλα αυτά υπάρχουν και μας κάνουν τη ζωή ωραία και ευχάριστη. Φαντάζεσαι, πόσο σκοτεινός θα ήταν ο κόσμος αν δεν υπήρχε ο Άι Βασίλης; Θα ήταν τόσο σκοτεινός, όπως το ίδιο σκοτεινός θα ήταν αν δεν υπήρχε και καμία Βιργινία. Σκέφτηκες ποτέ, αν μεταξύ των ανθρώπων δεν υπήρχε εμπιστοσύνη, δεν υπήρχε η ποίηση δεν υπήρχε απολύτως τίποτε που να κάνει τη ζωή τους υποφερτή και ωραία, πως θα ήταν τότε ο κόσμος; Μόνο μία μικρή φωτεινή αχτίδα να τρεμοσβήνει, θα έμενε σαν υπόλοιπο από την όλη ομορφιά. Τότε και το φως το αιώνιο της παιδικής ηλικίας, αυτό που φωτίζει όλον τον κόσμο, θα έσβηνε για πάντα.
Υπάρχει ένας Άι -Βασίλης, αλλιώς δεν θα πίστευες κι εσύ στα παραμύθια.
Σίγουρα, θα μπορούσες να παρακαλέσεις τον μπαμπά σου, ανήμερα της πρωτοχρονιάς να στείλει κάποιους να ψάξουν να το βρουν και αν κανένας από αυτούς δεν τον έβρισκε τι θα σήμαινε αυτό;
Για κανέναν άνθρωπο δεν είναι απλό να συλλάβει, κάτι που δεν αποδεικνύεται. Πολλά ενδιαφέροντα πράγματα μένουν για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικους αόρατα. Παραδείγματος χάριν οι Νεράιδες, αυτές που χορεύουν στα λιβάδια του φεγγαριού. Εν τούτοις αυτές υπάρχουν. Όλα τα θαύματα δεν τα σκεπτόμαστε, αλλά ούτε και τα βλέπουμε, ούτε ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου μπορεί να τ' αντιληφθεί.
Το ίδιο κι εσύ, δεν τα βλέπεις ποτέ όλα. Μπορείς να ανοίξεις το καλειδοσκόπιο και να αναζητήσεις ωραία έγχρωμα παιχνιδάκια. Θα βρεις ορισμένα θρύψαλα και τίποτε παραπάνω. Θα ρωτήσεις, “γιατί”; Επειδή υπάρχει ένα πέπλο το οποίο σκεπάζει τον πραγματικό κόσμο, ένα πέπλο το οποίο δε μπορεί η μεγαλύτερη βία του κόσμου να το διαλύσει.
Μόνο η πίστη, η ποίηση και η αγάπη μπορούν αυτό το πέπλο να το εξανεμίσουν. Τότε με μιας η ομορφιά, και η ζεστασιά της ζωής θα παρουσιαστούν μπροστά μας. Μπορείς να ρωτήσεις, αν αυτό “είναι αλήθεια...”
Εν τούτοις Βιργινία, τίποτε σ΄ ολόκληρο τον κόσμο δεν είναι πιο αληθινό, και τίποτε πιο ανεξίτηλο.
Ο Άι - Βασίλης ζει, και θα ζει μέσα στους αιώνες. Και μάλιστα σε δέκα και μετά από δέκα χιλιάδες χρόνια θα είναι εδώ, για τα παιδιά, όπως εσένα και για κάθε ανοιχτή καρδιά, να τους γεμίζει όλους με χαρά.
Χαρούμενα Χριστούγεννα Βιργινία!

Francis Church“
Μετάφραση/απόδοση:Σπύρος Γκάρος

Γνωρίζετε την αξία της Ελλάδας;;;;;

2011-12-08T15:35:00.000-08:00

Έχουμε, έχουμε και τι δεν έχουμε... δεν έχουμε... το μόνο που δεν έχουμε οι καλοί και ικανοί πολιτικοί , Έλληνες π ο λ ι τ ι κ ο ί . Από την απελευθέρωση και μετέπειτα, όλοι αυτοί που μας κυβερνούν, δηλαδή που εμείς με την ψήφο μας τους δίνουμε την εμπιστοσύνη να μας κυβερνήσουν !!! αντιπροσωπεύουν μόνο τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων. Με δάνεια μας τύφλωναν με την ψευτοπολυτέλεια την οποία σήμερα θα πρέπει να τους την πληρώσουμε πίσω σφίγγοντας το ζωνάρι μέχρι και την τελευταία του τρύπα...Aυτοί οι άχρηστοι είναι που βούλιαξαν την πατρίδα μας με τα δάνεια.

Εμείς δεν βάλαμε δάνεια, κι όμως εμείς θα πρέπει να πληρώσουμε δάνεια... Κάποιος μεγάλος οικονομολόγος είχε αναφέρει τα εξής: Όταν μία χώρα αναγκάζεται να ξεπουλήσει την περιουσία της για να σταθεί οικονομικά απέναντι στις κοινωνικές της υποχρεώσεις, η χώρα αυτή έχει χρεοκωπήσει. Ένας άλλο ανάφερε: Δίνουμε δάνειο σε μία χώρα, όπως π.χ στην Ελλάδα για την ανάπτυξή της, το οποίο διανέμεται ως εξής: Ένα μεγάλο μέρος του δανείου επενδύεται στις τσέπες των διοικητικών υπαλλήλων (μίζες), ένα δεύτερο μέρος στην πολυτέλεια, που το μεγάλο μέρος του λαού δεν είχε κανένα όφελος, ένα τρίτο μέρος επενδύεται σε μοντέρνο εξοπλισμό του στρατού και της αστυνομίας, ώστε οι κυβερνώντες να μπορούν ν' αντιμετωπίσουν μία εξέγερση του λαού, και ένα τέταρτο μέρος, το μικρότερο, επενδύεται για την ανάπτυψη της χώρας, δηλαδή για τον λαό... Ποιός έλεγχε όλα αυτά τα χρόνια τις κυβερνήσεις μας που δανειζόντουσαν; Ποιος τολμούσε να το κάνει αυτό; Θα εξαφανιζόταν αφού προηγουμένως χαρακτηριζόταν προδότης της πατρίδας. Ή μεγάλη καταστροφή για την πατρίδα μας , ήταν και είναι ότι, εναλλάξ μας κυβερνούν δύο ή τρεις οικογενειοκρατείες, δυναστείες , Ποιος φταίει γι' αυτό;....

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;;;

Πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε.

Για όσους δεν γνωρίζουν τι θα πει Έλληνας και Ελλάδα που "τάχα" πάει για φούντο....

1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).
Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.

2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.
3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία.
4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία.
5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε είδος πλοίου .
6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.
7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο.
8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.
9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα.
10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.
Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Φιλε μου ο σημερινός εχθρός σου είναι η παραπληροφόρηση των μεγάλων καναλιών. Αν είδες κάτι που σε άγγιξε , κάτι που το θεωρείς σωστό, ΜΟΙΡΆΣΟΥ ΤΟ ΤΩΡΑ με ανθρώπους που πιστεύεις οτι θα το αξιολογήσουν και θα επωφεληθούν απο αυτό! Μην μένεις απαθής. Πρώτα θα νικήσουμε την ύπνωση και μετά ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τα υπόλοιπα

Δεκέμβρης '44. Το μεγάλο δώρο των Αγγλων

2011-12-01T04:15:00.000-08:00

«Ο Λίβανος ήταν τα προξενειά, η Καζέρτα τα αρραβωνιάσματα και η Βάρκιζα τα παντρολογήματα με την αντεπανάσταση και κουμπάρους τους 'Αγγλους και τους Αμερικανούς» 'Αρης Βελουχιώτης.

Με την επιτυχημένη αυτή παρομοίωση, δυό μέρες πριν από το θάνατό του, ο 'Αρης Βελουχιώτης ζωγράφισε στους λιγοστούς συντρόφους που τον ακολουθούσαν στο κυνηγητό που είχαν εξαπολύσει εναντίον του ο στρατός, οι 'Αγγλοι και οι παρακρατικές συμμορίες της δεξιάς, την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η Ελλάδα μετά από τα λάθη της ηγεσίας του ΚΚΕ και την Συμφωνία της Βάρκιζας.
Κι' είναι η αλήθεια πως ακριβώς έτσι έγιναν τα πράγματα, με την διπλωματική οδό που χάραξαν οι 'Αγγλοι και φυσικά με την βοήθεια και συμπαράσταση της ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου και της ελληνικής αντίδρασης. Έτσι οδηγηθήκαμε στην σύγκρουση του Δεκέμβρη και κατ' επέκταση στον Εμφύλιο.
Πέρασαν εξήντα ένα χρόνια από κείνο τον Δεκέμβρη του '44 που έμεινε στην ιστορία της χώρας μας με το τραγικό όνομα «ματωμένος Δεκέμβρης». Ήταν ο Δεκέμβρης που μπροστά του ακόμη κι' αυτή η Ιστορία σταμάτησε και γονάτισε.
Πολλά έχουν γραφτεί από τότε και πολλές γνώμες έχουν διατυπωθεί. Γιά μιά ακόμη φορά οι ευθύνες έπεσαν στην Αριστερή παράταξη και στο ΚΚΕ. Αν έπρεπε να οδηγηθεί στην Δεκεμβριανή σύγκρουση, αν έπρεπε να την αποφύγει, αν κατάλαβε την παγίδα των 'Αγγλων, αν μπορούσε να την αποφύγει, ή αν η ίδια την προκάλεσε.
Ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς στην πεντάτομη « Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας» γράφει. «...Το πολιτικό έδαφος της Ελλάδας, υπονομευμένο από τους 'Αγγλους, κλυδωνιζόταν επικίνδυνα και ολοένα τα πράγματα σπρώχνονταν προς την κατεύθυνση που είχαν καθορίσει με μαθηματική ακρίβεια οι 'Αγγλοι. Την εμφύλια σύγκρουση...».
Ο Τάσος Βουρνάς στο έργο του αυτό, διατυπώνει μιάν αλήθεια. Μιάν αλήθεια, που πλέον μετά από τόσα χρόνια έχει αποδειχτεί και ιστορικά. Κάτι που κανείς σήμερα δεν μπορεί να αρνηθεί. Οι 'Αγγλοι οργάνωσαν τον Δεκέμβρη και τον Εμφύλιο και μάλιστα με μαθηματική ακρίβεια, όπως πολύ σωστά αναφέρει.
Όμως και ο ηγέτης του τότε Αγροτικού Κόμματος, Κώστας Γαβριηλίδης, στο ανέκδοτο ημερολόγιό του γράφει. «...Υπάρχουν σήμερα αρκετοί που υποστηρίζουν πως η αντίσταση του Δεκέμβρη δεν έπρεπε να γίνει και πως η καθοδήγηση του εαμικού κινήματος έπεσε στην παγίδα που της έστησε η αντίδραση. Μιά τέτοια θέση είναι εσφαλμένη και επιπόλαια. Αν εξετάσουμε τα βαθύτερα αίτια της σύγκρουσης, θα δούμε πως αυτή ήταν αναπόφευκτη...»
Έχει δίκιο απόλυτα ο Κώστας Γαβριηλίδης. Η Αντίσταση ήταν αδύνατο να αποφύγει την σύγκρουση. Τα αίτιά της, όπως θα δούμε, ήσαν πολύ βαθύτερα. Και τα πάντα είχαν προετοιμαστεί με την γνωστή διπλωματική αγγλική μαεστρία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και η γνώμη των 'Αγγλων προοδευτικών δεν ήταν διαφορετική. Γνώστες της αγγλικής πολιτικής την γνώριζαν πάρα πολύ καλά, όπως γνώριζαν και τις παγίδες της. Το εβδομαδιαίο αγγλικό περιοδικό «New Statement Nations» στις 27 Μαΐου του 1949 έγραφε «...Ολόκληρη η ελληνική πολιτική, αρχίζοντας από τα τέλη του 1944, ίσως και νωρίτερα ξεκινά από το αναμφισβήτητο γεγονός της αγγλικής και αμερικανικής επέμβασης...»
Η επέμβαση των 'Αγγλων στα εσωτερικά της Ελλάδας ξεκινά σαν αναμφισβήτητο γεγονός. Το γνωρίζουν όλοι. Μόνο η Αντίσταση δεν μπόρεσε να το καταλάβει; Κι΄όμως. Ένας διάλογος του Νίκου Ζαχαριάδη με τον Καπετάν-Τούρκο (Αχχιλέα Ζαχαρόπουλο ) που τον είχε επισκεφτεί στην εξορία του στο Σουργούτ αποκαλύπτει τον ρόλο της ηγεσίας του ΚΚΕ εκείνη την εποχή.

Ρωτάει ο καπετάν -Τούρκος

-Σύντροφε αρχηγέ. Με βασανίζει μια σκέψη.

-Λέγε ρε Τούρκο.

-Αφού ξέραμε τον συσχετισμό δυνάμεων γιατί πήραμε τα όπλα και δεν κάναμε πολιτικό αγώνα;

-Κρίμα που είσαι και μορφωμένος. Και ποιός σου είπε ότι πήγαμε να πάρουμε την ηγεσία; Εμείς δημιουργήσαμε μια ανωμαλία στην Ελλάδα για να μπορέσει ο σύντροφος Στάλιν να εδραιώσει το καθεστώς μας στις χώρες που του έδωσε ο Τσώρτσιλ πίσω από τις πλάτες του Ρούζβελτ.
Είναι ένα ιστορικά αποδεδειγμένο γεγονός ότι ο Δεκέμβρης και κατ΄ επέκταση ο Εμφύλιος είχαν δρομολογηθεί πολύ πιό πρίν από την έκρηξή τους.
Όταν το Νοέμβριο του '42 η ομάδα των σαμποτέρς του Έντυ Μάγερς έπεσε στα ελληνικά βουνά δεν είχαν την παραμικρή ιδέα τι ακριβώς ήταν η Ελληνική Αντίσταση. Πίστευαν πως κάποιες ανοργάνωτες μικροομάδες πατριωτών απλά ενοχλούσαν τον καταχτητή. Όταν όμως διαπίστωσαν ποιός ήτανε ο ΕΛΑΣ άρχισαν να καταστρώνουν τα σχέδιά τους. Κι' ενώ το έργο τους υποτίθεται τελείωσε με την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου οι 'Αγγλοι όχι μόνο δεν έφυγαν, όπως ήταν σχεδιασμένο αλλά παρέμειναν στα ελληνικά βουνά και άρχισαν να καταστρώνουν το καταχθόνιο σχέδιό τους. Δυστυχώς η ηγεσία της Αριστεράς δεν μπόρεσε να καταλάβει τα σχέδια των 'Αγγλων. Μόνο ο 'Αρης Βελουχιώτης μπόρεσε να προβλέψει τι θα μπορούσαν να κάμουν οι 'Αγγλοι και στις 22 Σεπτεμβρίου του '43 έγραφε στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ.
«Οι 'Αγγλοι θα επιβάλουν ένα φασιστικό καθεστώς με άλλο όνομα αν τους αφήσουμε να επικρατήσουν»
Δυστυχώς το ΚΚΕ δεν τον άκουσε κι' αφέθηκε να παίζει το παιγνίδι τους. Η αντίστροφη μέτρηση είχε πλέον αρχίσει.
Το πρώτο χτύπημα θα δοθεί διά στόματος του πρωθυπουργού της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου στο Συνέδριο του Λιβάνου. Ο Παπανδρέου θα κατηγορήσει την αντιπροσωπεία της Εθνικής Αντίστασης σαν δολοφόνους του ελληνικού λαού. Θα τους καταλογίσει μιά ανύπαρκτη τρομοκρατία στην ύπαιθρο όταν αυτή η ύπαιθρος με τις θυσίες του ΕΛΑΣ απολάμβανε την ελευθερία της και τα πρωτοποριακά για την εποχή εκείνη προνόμια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Λαϊκής Δικαιοσύνης.
Και θα αφήσει τους αντιπροσώπους της Αντίστασης αιχμάλωτους στα χέρια των 'Αγγλων να φέρονται από πόλη σε πόλη με το στίγμα των δολοφόνων.
Ποιος ήταν όμως τότε ο Παπανδρέου;
Τον Απρίλη του '44 όταν ο Παπανδρέου βρισκόταν ακόμη στην Αθήνα με γράμμα του στον 'Αγγλο Πρεσβευτή στην ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου, Λήπερ ανέλυε ποιά θα έπρεπε να ήταν η αγγλική πολιτική γιά να εξοντωθεί το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Ο Λήπερ έκπληκτος διαβλέπει στην επιστολή αυτή τον πολιτικό που επιζητούσαν οι 'Αγγλοι γιά το παιγνίδι τους στην Ελλάδα. Τον καλεί λοιπόν στο Κάϊρο και παραμερίζοντας τους πάντες τον χρίζει πρωθυπουργό.
«Από τις 26 Απριλίου μέχρι τις 24 Μαΐου η πρωτότυπη νέα Ελληνική Κυβέρνηση απαρτιζόταν μόνο από έναν άνθρωπο. Τον Γεώργιο Παπανδρέου» γράφει στο βιβλίο του «Οι Προστάτες» ο Φοίβος Οικονομίδης. Κανείς από τους Έλληνες πολιτικούς που βρίσκονταν στο Κάϊρο δεν θα δεχτεί να συμμετάσχει στην κυβέρνησή του. Ο Παπανδρέου συγκεντρώνει όλα τα Υπουργεία στα χέρια του και με την αγγλική διπλωματία στο πλάι του θα ορκισθεί Πρωθυπουργός.
Κάτω από την καθοδήγηση του Λήπερ ο Παπανδρέου στο Συνέδριο του Λιβάνου θα παίξει το θέατρο της Εθνικής Ενότητας. Μαζί με τους 'Αγγλους θα αγωνιστεί να φέρει στην Ελλάδα μαζί με την απελευθέρωση της χώρας και τον θρόνο των Γκλύξμπουργκ. Έναν θρόνο που μετά από 21 χρόνια, κυριολεκτικά θα τον πετάξει από την θέση του εκλεγμένου Πρωθυπουργού.
Κάτω από αυτές τις πιέσεις οι αντιπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης θα αναγκαστούν να υπογράψουν το Συμβόλαιο του Λιβάνου. Ο γκρεμός κάτω από τα πόδια των αντιστασιακών έχει αρχίσει να ανοίγει.
Στις 26 Σεπτεμβρίου του '44 στην Καζέρτα της Ιταλίας υπογραφόταν η Συμφωνία με την οποία η Αντίσταση γνωρίζει την δεύτερη ήττα της μετά τον Λίβανο.
«...Πήραμε τις θέσεις μας γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι, εμείς ( Σαράφης, ο στρατηγός Μάντακας, ο συν/χης Παπασταματιάδης) ο ταγματάρχης Μπέης-Αντωνόπουλος του ΕΔΕΣ ο στρατηγός Σκόμπυ, ο επιτελάρχης του, τρεις 'Αγγλοι ταξίαρχοι και ο ταγματάρχης Μάθιους σαν διερμηνέας...» γράφει ο Στεφ. Σαράφης στο βιβλίο του «Ο ΕΛΑΣ»
Εκεί, στο μεγάλο τραπέζι, όπως το αναφέρει ο Σαράφης, οι εκπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης πούλησαν στους 'Αγγλους τα όνειρα και τις ελπίδες του ελληνικού λαού. Του λαού γιά τον οποίο τρία χρόνια πολέμησαν τον καταχτητή πάνω στα ελληνικά βουνά.
Το πρώτο άρθρο της Συμφωνίας ανέφερε.
«Όλαι αι ανταρτικαί ομάδες αι δρώσαι εν Ελλάδι τίθεντε υπό τας διαταγάς της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος...»
Δηλαδή ο Παπανδρέου θα αναλάμβανε την διοίκηση όλων των ανταρτών. Όμως το αμέσως επόμενο δεύτερο άρθρο της Συμφωνίας φανέρωνε την παγίδα των 'Αγγλων.
« Η Ελληνική Κυβέρνησις θέτει τας δυνάμεις ταύτας υπό τας διαταγάς του στρατηγού Σκόμπυ....»
Ο Σκόμπυ χάριζε τον ΕΛΑΣ στον Παπανδρέου και αυτός του τον προσέφερε σαν δώρο. Και όμως αυτή την Συμφωνία υπέγραψαν οι εκπρόσωποι της Εθνικής Αντίστασης. Δικαιολογημένα ο Γιουγκοσλάβος ιστορικός και αγωνιστής Πέρο Μοράτσα γράφει «...αλλά ήτανε αναπόφευκτο το λάθος της ελληνικής αριστερής ηγεσίας να οδηγήσει στη σύγκρουση. Γιατί το πιό μεγάλο, το μοιραίο λάθος το είχε ήδη κάνει στην Καζέρτα που έθεσε τις δυνάμεις της κάτω από τις διαταγές του βρετανού στρατηγού Σκόμπυ...»
Ο Γερμανός ιστορικός Χάϊντς Ρίχτερ γράφει γιά την Καζέρτα. «...Η συμφωνία αυτή που κατά το γράμμα του κειμένου της είχε σκοπό να προετοιμάσει την ειρηνική απελευθέρωση της χώρας, στην πραγματικότητα έβαζε τις βάσεις γιά μιά νέα κατοχή της...»
Από εκεί και πέρα ο Δεκέμβρης δεν ήταν πολύ μακριά. Τα γεγονότα που θα αποτελέσουν τις λεπτομέρειες γιά την σύγκρουση, θα εξελιχθούν στην απελευθερωμένη Αθήνα με μαθηματική ακρίβεια ακριβώς όπως είχαν σχεδιαστεί από τους 'Αγγλους.
Στις 27 Νοεμβρίου του '44, ο Γεωρ. Παπανδρέου υπογράφει το διάταγμα περί διαλύσεως των ανταρτικών μονάδων και ταυτόχρονα υποβάλει και την παραίτησή του υποδεικνύοντας σαν λύση την κυβέρνηση Σοφούλη. Αμέσως ο Τσόρτσιλ αποστέλλει στον Παπανδρέου ένα τηλεγράφημα το περιεχόμενο του οποίου χαρακτηρίζεται σαν κυνικό και αυταρχικό αλλά και πολύ απειλητικό.
«....Γιά να εγκαταστήσουμε την κυβέρνησή σας στην Αθήνα, αναλάβαμε τεράστιους κόπους, φασαρίες και έξοδα. Η συμφωνία μου με τον Στάλιν έχει τηρηθεί πιστά από τους Σοβιετικούς. Ελπίζω ότι θα εξαρθείτε στο ύψος των περιστάσεων, προτού αποχαιρετιστούμε οριστικά και προτού η χώρα σας γλιστρήσει στην ερήμωση γιά μιά ακόμη δεκαετία.»
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο αφέντης τραβάει εξοργισμένος το αυτί του υποτακτικού του βλέποντας ότι μπορεί να γκρεμιστούν όλα τα σχέδιά του.
Ο Παπανδρέου δεν έχει την τόλμη να σηκώσει το ανάστημά του μπροστά στον Τσόρτσιλ. Αντίθετα με όσα γράφει στο βιβλίο του « Η απελευθέρωσης της Ελλάδος φαίνεται να ήθελε την σύγκρουση. 'Αλλωστε είχε εργαστεί σκληρά γι' αυτήν. Γράφει.λοιπόν «...Ευρίσκουν ότι εχάσαμεν καιρόν διά την σύγκρουσιν και ότι εκάμαμεν μεγάλας υποχωρήσεις. Θα πρέπει πρώτον να υπενθυμίσωμεν την χρονικήν διάρκεια της Κυβερνήσεως μέχρι της ρήξεως. Ήλθαμεν την 18η Οκτωβρίου. Ορκίσθημεν την 23η Οκτωβρίου. Η ρήξις επήλθε ουσιαστικώς την 27η Νοεμβρίου και η στάσης την 3η Δεκεμβρίου. Επομένως από την ορκωμοσία της Κυβερνήσεως μέχρι της ρήξεως παρήλθον μόνον 35 ημέρες....»
Ο Γιάννης Σχοινάς σε άρθρο του στο περιοδικό « Εθνική Αντίσταση » γράφει.
«...Οι Βρεττανοί είναι εντελώς ξεκάθαροι. Ο Γεώργιος Παπανδρέου αποτελούσε τον παράγοντα «κλειδί» στο σχέδιό τους να βγάλουν την Ελλάδα από τα χέρια του ΕΑΜ και να την παραδώσουν στους Έλληνες μοναρχοφασίστες...»
Κι' αυτή είναι η αλήθεια ιστορικά αποδειγμένη. Ο Παπανδρέου υπήρξε το «κλειδί » στο παιγνίδι των 'Αγγλων. Η Ελλάδα ήταν το μήλο της έριδος, κατά την έκφραση του Γουντχάουζ, το οποίο δεν μπορούσε κανείς να αφαιρέσει ατιμωρητί από τα αγγλικά χέρια.
Γιά τις 3 του Δεκέμβρη έχει οργανωθεί το μεγάλο συλλαλητήριο προκειμένου ο λαός της Αθήνας αλλά και όλης της Ελλάδας να διαμαρτυρηθεί γιά την πολιτική των 'Αγγλων. Η κυβέρνηση με εντολή του Σκόμπυ ζητάει την ματαίωσή του. Όμως με την παντελή έλλειψη επικοινωνιών εκείνη την εποχή ήταν αδύνατο να ειδοποιηθούν όλες οι συνοικίες της Αθήνας οι οποίες ήσα πανέτοιμες γιά την μεγάλη αυτή ειρηνική εκδήλωση. Την Κυριακή το πρωί η πλατεία Συντάγματος αλλά και όλοι οι γύρω δρόμοι έχουν μεταβληθεί σε μιά ανθρωποθάλασσα. Και εκεί είναι που σε κάποια στιγμή η πρώτη σφαίρα πέφτει και ο πρώτος νεκρός ξαπλώνεται στο έδαφος.
Ξένοι δημοσιογράφοι που βρισκόντουσαν στο ξενοδοχείο Μεγάλης Βρεταννίας αλλά και στους δρόμους έχουν υποστηρίξει κατά καιρούς πως είδαν πάνω στην σκεπή των Παλαιών Ανακτόρων στρατιώτες με τα όπλα προτεταμένα. Αλλά και στό οίκημα της Γενικής Ασφάλεια που εκείνη την εποχή βρισκόταν στη γωνία Πανεπιστημίου και Αμαλίας οι ίδιοι δημοσιογράφοι είπαν ότι είδα αστυνομικούς να πυροβολούν το άοπλο πλήθος. Οι νεκροί της πρώτης μέρας ανήλθαν στους εικοσιοχτώ. Ποιος όμως έδωσε εντολή να χτυπήσουν;
«Εγώ έδωσα την εντολή να ανοίξουν πυρ...» θα ομολογήσει χρόνια αργότερα σε αθηναϊκή εφημερίδα, ο τότε διευθυντής της αστυνομίας 'Αγγελος Έβερτ. Κανείς δεν θα τον πιστέψει. Κείνη την εποχή διαταγές έδινε μόνο ο μεγάλος αφέντης. Ο αιματοβαμμένος στρατηγός Σκόμπυ. Κι' αυτός ήταν που διέταξε να ανοίξουν πυρ εναντίον των αόπλων διαδηλωτών.
Την άλλη μέρα, 4η του Δεκέμβρη οι συμμορίες της δεξιάς οχυρωμένοι σε ξενοδοχείο της οδού Σταδίου θα ανοίξουν πυρ κατά του λαού της Αθήνας που κηδεύει τα θύματα της προηγούμενης ημέρας. Ο Δεκέμβρης πλέον έχει αρχίσει. Ακριβώς έτσι όπως οι 'Αγγλοι τον είχαν οργανώσει. Με την ευθύνη να επικάθεται στο κεφάλι της Αριστερής παράταξης. Μιά Αριστερής παράταξης που πλέον δεν θα μπορέσει να κάμει τίποτε άλλο παρά να ακολουθήσει το παιγνίδι των 'Αγγλων και να μετράει τους νεκρούς της.
Σε διάγγελμά της η Κεντρικής Επιτροπή του ΕΛΑΣ το οποίο υπογράφουν οι Σιάντος Ιωαννίδης, στις 30 του Δεκέμβρη του 1944 μεταξύ άλλων έγραφε. «...ο καινούργιος χρόνος βρίσκει την Αθήνα και τον Πειραιά βουτηγμένες στο αίμα και τη φωτιά. Ο ελληνικός λαός, ο μαρτυρικός και αδάμαστος, δεν πρόλαβε να χαρεί τη λευτεριά που κατέχτησε μα το αίμα του...»
Την ίδια μέρα ο στρατηγός Σκόμπυ σε ανακοινωθέν του Χριστουγέννων του έλεγε
«...ο στόλος μας έρριψε σήμερον 2.400 βολάς...»
Η Βάρκιζα ήταν πλέον πάρα πολύ κοντά. Κι' εκεί θα παιζόταν η προτελευταία πράξη της αρχαίας τραγωδίας. Με την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας άρχιζε και ο Εμφύλιος. Εκεί θα δινόταν το οριστικό τέλος. Η τελευταία πράξη της αρχαίας τραγωδίας. Και θ' απομείνει ο μαρτυρικός και αδάμαστος ελληνικός λαός να πληρώνει μέχρι σήμερα το δώρο των 'Αγγλων.

2011-11-28T04:36:00.000-08:00

Φίλες, φίλοι.

Τον Νοέμβρη του 1904 ο ηγέτης των αγροτών του Θεσσαλικού κάμπου, Μαρίνος Αντύπας, εκφώνησε έναν φλογερό λόγο στους καταπιεσμένους κολλήγους. Πάνω από εκατό χρόνια από τότε και τα λόγια του ήρωα Αντύπα έρχονται και σήμερα να σημαδέψουν με την ίδια την τότε αξία τα σημερινά χάλια του τόπου μας. τα ίδια χάλια όπως τότε.

Ο λόγος του δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα " Ανάστασις"του Αργοστολίου. Διαβάστε τα

Μαρίνος Αντύπας

Εφημερίδα «Ανάστασις», Αργοστόλιον 20 Νοεμβρίου 1904.

Ω Λαέ εν ονόματι των ενδόξων Προγόνων Σου, εν ονόματι της μεγάλης Σου Ιστορίας, εν ονόματι της Ελευθερίας και του Πολιτισμού ου η γεννεά Σου υπήρξεν η Κοιτίς, τίναξε το σκότος το οποίον Σε ετύφλωσεν επί τεσσαράκοντα χρόνια, τέντωσε τα μέλη Σου άτινα εδέσμευσαν αι τεσσαρακονταετείς αλύσεις των ατίμων Αρχόντων Σου και ως Γίγας πελώριος και φοβερός πάρε από το ένα χέρι την Σημαίαν της Ελευθερίας και της Ιστορίας Σου, και στο άλλο το σπαθί της δικαίας και φοβεράς πολιτικής σφαγής των Εθνικών Εγκληματιών, των Υψηλοβάθμων Προδοτών, των Υπουργοβάθμων κλεπτών και αν είναι ανάγκη χάριν της Μεγάλης Μάνας μας, χάριν του μέλλοντος των τέκνων μας, χάριν της τιμής των θυγατέρων μας φώναξε ως ο Σαμψών.
«Αποθανήτω η ψυχή μου μετά των προδοτών!».
Ναι μη φεισθής ουδενός διότι ουδείς εφείσθη Σου!
Μη θέσης ουδένα εκτός ευθύνης!
Τους μεν αχρείους και δημεγέρτας Κυβερνήτας και λαοπλάνους Βουλευτάς άρπαξε από το αυτί και φέρε τους Δέσμιους ενώπιον του Ρήγα και του Πατριάρχου και εκεί! Στο Τεμενός των Γραμμάτων και της Προόδου.
Έγειρον! τον βραχίονα σου και βαρείαν άφησε να πέση την Πολιτικήν πληγήν επί των χοιροειδεστάτων τραχήλων των.
Και μετά ταύτα έν ονόματι της ισχύος Σου άρπαξε την ματωμένη Μάνα Σου και μαζί και οι δύο μάνα πληγωμένη και παιδί σκελετομένο, πήγαινε μπροστά στους Άρχοντές σου και πες τους με φωνήν που να ακουσθή στας τέσσαρας γωνίας της Γής!
«Άρχοντες
Είσθε υπεύθυνοι ενώπιον των Νόμων και του Συντάγματος !
Είσθε όμως υπεύθυνοι ενώπιον του Ελληνικού Λαού ! ενώπιον της Ελληνικής Ιστορίας!
Ενώπιον της Δικαιοσύνης και της Αλήθειας!
Ενώπιον της ευγνωμοσύνης την οποίαν οφείλετε εις το Ελληνικόν Έθνος το οποίον Σας έκαμε Χαϊδεμένα του Παιδιά και Σας ενεθρόνησεν, εκεί που άλλοτε ενεθρόνισεν ο Μέγας Φειδίας, την Θεάν των Γραμμάτων και της Σοφίας !
Είσθε υπεύθυνοι, ω Άρχοντες ενώπιον του λόγου τον οποίον εδώσατε, όταν ανελάβατε την διοίκησιν στα ένδοξα τούτα χώματα λέγοντες με φωνήν καλώς ! ακουσθείσαν!
« Η Ελλάς είναι του λοιπού η Πατρίς μας, και μόνος μας σκοπός είναι να την καταστήσωμεν πρώτυπον Βασιλείου εν τη ανατολή!»
Και τω όντι, ω Άρχοντες ! ως να εισηκούσθησαν εκείνοι! Οι λόγοι Σας, ουχί εις τα ώτα των αγαθών πνευμάτων, αλλ’ εις τα ώτα όλων των Παμμιάρων και Παμπονήρων πνευμάτων εγένετο η Ελλάς, η Πατρίς μας ω Άρχοντες! Πρότυπον Βασιλείου εν τη Ανατολή, πλήν
Πρότυπον διαφθοράς !
Πρότυπον ατιμίας !
Πρότυπον κακουργίας !
Πρότυπον χρηματισμού και αναισχύντου κολακείας!
Πρότυπον Υπουργών κλεπτώ ν και δολοφόνων !
Πρότυπον Πρωθυπουργών και στρατηγών και Μητροπολιτών χαλκευθέντων εις τα χαλκευτήρια της Αυλής, και γλυφόντων της κατσαρόλες των μαγείρων Σας.
Τοιούτον πρότυπον, ω Άρχοντες! Δεν ηθέλατε Βεβαίως !
Ποσάκις η μεγάλη! ψυχή Σας δεν επληρώθη χόλου και αδημονίας επί τη εικόνι τοιούτου προτύπου !
Ποσάκις δεν θα εσκέφθητε να πατάξητε και να θρυμματίσητε όλην ταύτην την σπείραν των αυλοκολάκων και δούλων.!
Πλήν αυτή αύτη η σπείρα βεβαίως Σας ήτο εμπόδιον ως προς τούτο!
Αλλ’ εάν έχει ούτω εάν η σπείρα των ανάνδρων και λαοπλάνων Σας ήτο εμπόδιον ω Άρχοντες! Και δεν σας άφινεν να εργασθήτε υπέρ του Μεγαλείου της Ελλάδος και της Ιστορίας της, διατί Σεις οι κληρονόμοι του Κόδρου και του Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου δεν εξήλθετε πύρινοι και κεραυνοφόροι ως ο Ολύμπιος Ζευς του ΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ και των ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ, και με φωνήν ως εκείνη ην εξέβαλεν ο Άρης υπό του ενδόξου Διομήδους πληγωθείς, να φωνάξητε
Έλληνες! Πιστοί τηρηταί του όρκου μας και των μεγάλων μας Λόγων!
Προτιμώμεν την εξορίαν του αειμνήστου Όθωνος προτιμώμεν την αυταπάρνησην του ενδόξου Κόδρου, προτιμώμεν τον μαρτυρικόν θάνατον του Θείου Κωνσταντίνου, προτιμώμεν να μας αναγράψει η Ιστορία μεγάλους και θείους παρά να διέλθωμεν τα έτη της εξουσίας μας συνθηκολογούντες με τα ατιμώτερα και πλέον ακάθαρτα αγγεία εντός του βάθους των οποίων βράζουν με απαίσιον κρότον, η αρπαγή, η προδοσία, η ασυνειδησία, η πλήρη ς ατίμωσις !».
Άλλ’ εάν επί τεσσαράκοντα όλα χρόνια ότε νέοι και ρωμαλέοι και παρθένοι την καρδίαν δεν επράξαμεν ό,τι έπρεπεν να πράξωμεν, νυν ότε το βάρος των ετών και η τεσσαρακονταετής διαφθορά έκλιναν το σώμα μας και απεμαλάκιναν την διάνοιάν μας, ο μόνος λιμήν σωτηρίας και δια τους υλόφρονας άρχοντας, και δια τους λαοπλάνους πολιτικούς μας, είναι αι σκήται του αγίου όρους ! εκεί εν προσευχή και νηστεία και μακράν των πειρασμών και των κακών γλωσσών θα δυνηθώσι να συνεχίσωσι την προς τον Πλάστην βλασφημίαν!
Αυτά να είπης, ω Λαέ! και αυτά να πράξεις, να αφεθής δε εξ ολοκλήρου εις τας ιδίας Σου δυνάμεις μακράν αρχόντων και γραμματέων και φαρισσαίων, και να μεταχειρισθής ως όπλα της τιμωρίας όλων των ενόχων όλα τα όπλα άτινα παρέχει ο σημερινός πολιτισμός και η πρόοδος εν ανάγκη δε και αυτήν την ζωή Σου, και να γνωρίζης καλώς ότι η πρόοδος και η αρετή εις τους λαούς προέρχονται εκ των κάτωθεν και ουχί εκ των άνωθεν, διότι εις τα άνω Στρώματα της Κοινωνίας ένας ευρέθη Μελάς και άπειροι Προδόται και κλέπται ενώ στα στρώματα τα ιδικά Σου άπειροι είναι οι Διάκοι και οι Μιαούληδες οι Ανδρούτσοι και Νοταράδες !-

Εξήντα έξη χρόνια από τον Θάνατο του 'Αρη Βελουχιώτη

2011-11-19T08:29:00.000-08:00

Πέρασαν εξήντα έξη χρόνια από την 19η Ιουνίου του 1945 Κείνη τη μέρα στην χαράδρα της Μεσούντας, έπεσε η αυλαία σε μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία. Εκεί, σ' αυτήν την άγρια χαράδρα, ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο 'Αρης Βελουχιώτης, ο θρύλος της ελληνικής Αντίστασης, έπεφτε δολοφονημένος από τους άγριους διώχτες του.
Πολλά έχουν γραφτεί για τις τελευταίες στιγμές του μεγάλου αρχηγού. Όμως η ιστορία δυστυχώς δεν έχει ξεκαθαρίσει τι ακριβώς έγινε κείνο το πρωινό στην χαράδρα της Μεσούντας. Ένας συγκερασμός των γεγονότων αλλά και η παρουσία κάποιων κομμουνιστών μέσα στους διώχτες του, μαρτυρούν ότι η τότε ηγεσία του ΚΚΕ δεν είναι ανεύθυνη για ό,τι έγινε κείνο το πρωινό σε κείνη την χαράδρα. Και δεν μπορούν πια να λένε ότι ο 'Αρης αυτοκτόνησε. Ο 'Αρης δολοφονήθηκε. Και δεν έχει σημασία ποιός τον σκότωσε αλλά ποιός έβαλε τους διώχτες του στα ίχνη του για να τον δολοφονήσουν.
Η αντίστροφη μέτρηση για την δολοφονία του 'Αρη Βελουχιώτη άρχισε αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας στην Βάρκιζα. Στις 12 Φεβρουαρίου του 1945 υπογράφεται η Συμφωνία της Βάρκιζας. Οι μάχες του Δεκέμβρη έχουν τελειώσει άδικα για την Αντίσταση. Η Αθήνα έχει χαθεί και μαζί της χάθηκε κάθε ελπίδα των Αντιστασιακών για μια καλύτερη τύχη. Η Συμφωνία που υποχρεώνεται να υπογράψει η ηγεσία του ΚΚΕ, κάθε άλλο παρά τους εξασφαλίζει ακόμη και αυτή την ίδια την ζωή τους.
H υπογραφή αυτής της Συμφωνίας βρήκε αντίθετο τον 'Αρη, που όχι μόνο δεν πειθάρχησε αλλά επιχείρησε, ενάντια στις αποφάσεις του κόμματος, να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα. Επικεφαλής μιας μικρής ομάδας πιστών συντρόφων του βρίσκεται στα βουνά από όπου προσπαθεί να πείσει το κόμμα ότι πρέπει να συνεχιστεί ο αγώνας. Με γράμματά του προς την ΚΕ (Σιάντος - Ιωαννίδης) προσπαθεί να τους επιστήσει την προσοχή στα λάθη που έγιναν με την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας και τις παγίδες που αυτή κλείνει μέσα στα άρθρα της.
«...Η Συμφωνία της Βάρκιζας, τους γράφει, εγκαθιδρύει καθεστώς βίας με την αναστολή των Συνταγματικών άρθρων για τις ατομικές ελευθερίες.....μπορεί πάντοτε να παραβιάζεται σε όφελος της Αντίδρασης και σε βάρος του λαού....και να διαιωνίζει έτσι τον Εμφύλιο..» Και τους καλεί να συνεχίσουν τον αγώνα.
Aρχές Μαρτίου του '45 ο Σιάντος του γράφει.
«....Λυπηθήκαμε πολύ που δεν μπόρεσες να καταλάβεις την σημερινή εσωτερική και εξωτερική κατάσταση από την οποία βγαίνει η γνωστή θέση μας....Με την ένοπλη δράση σου τούτη τη στιγμή θα βλάψεις, γιατί ο εχθρός θα δικαιολογήσει την τρομοκρατία, που θέλει να εφαρμόσει στην πόλη και την ύπαιθρο...»
Μάταια όλα. Αρνιέται να καταθέσει τα όπλα. Και μια τέτοια απειθαρχία από τον πρωτοκαπετάνιο της Αντίστασης είναι γεγονός ότι θα τίναζε την Συμφωνία της Βάρκιζας στον αέρα.
Χαρισματικός τύπος ο 'Αρης είχε εξαιρετικές ηγετικές και πολιτικές ικανότητες. Κατά το εξάμηνο περίπου διάστημα της παραμονής του στην Πελοπόννησο ο Άρης επιτέλεσε ένα τεράστιο οργανωτικό και πολεμικό έργο. Κι' αυτό ήταν κάτι που ενόχλησε φοβερά τα καταχθόνια σχέδια των 'Αγγλων. Έτσι μετά την Συμφωνία της Καζέρτας στις 26 Σεπτεμβρίου του '44 ο Σκόμπυ απαιτεί την αποχώρησή του από την Πελοπόννησο και ο 'Αρης επιστρέφει στην Ρούμελη. Εκεί, μη πειθαρχώντας στις αποφάσεις της ΚΕ του ΚΚΕ ιδρύει τον Νέο ΕΛΑΣ με σκοπό να συνεχίσει τον αγώνα εναντίων των 'Αγγλων αυτή τη φορά.

Ο Άρης ήταν ο μόνος από όλη την ηγεσία του ΚΚΕ κείνης της εποχής που είχε την ικανότητα να προβλέψει ποιός θα ήταν ο ρόλος των 'Αγγλων στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου. Στις 22 Σεπτεμβρίου του '43 σε επιστολή του προς το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ έγραφε. « Οι 'Αγγλοι θα επιβάλουν ένα φασιστικό καθεστώς με άλλο όνομα, αν τους αφήσουμε να επικρατήσουν.» Και όλα έγιναν όπως τα είχε προβλέψει.
Ήταν ο μόνος που είχε προβλέψει ότι μετά την απελευθέρωση ο λαός θα αναγκαζόταν οπωσδήποτε να υπερασπίσει με τα όπλα τις κατακτήσεις του. Είχε προβλέψει πως θα ήταν αναπόφευκτη η ένοπλη σύγκρουση του ΕΛΑΣ με τους 'Αγγλους ιμπεριαλιστές. Και ο Δεκέμβρης του '44 τον δικαίωσε.
Στις αρχές του Ιούνη του 1942 ο 'Αρης Βελουχιώτης κάνει την πρώτη του αντιστασιακή εμφάνιση στη Δομνίστα της Ευρυτανίας με μια ομάδα από εννιά συντρόφους του. Αυτή ήταν η δύναμης του ΕΛΑΣ σαν πρωτοξεκίνησε. Τρία χρόνια αργότερα ο ΕΛΑΣ αριθμούσε 50 χιλιάδες μαχητές. Ήταν επόμενο όλα αυτά να δημιουργήσουν πάρα πολλούς εχθρούς στον πρωτοκαπετάνιο. Ακόμη και σήμερα δεν είναι λίγοι αυτοί, ιδιαίτερα από τον χώρο της αντίδρασης, επώνυμοι αλλά και απλοί άνθρωποι, που αφήνουν το μίσος τους για τον 'Αρη να χύνεται σε μια βρωμερή λάσπη. Μια λάσπη που οπωσδήποτε γυρίζει πάνω τους. Από τον χώρο της αριστεράς ο πλέον επικίνδυνος εχθρός του 'Αρη αποδείχτηκε ότι ήταν ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης.
Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα τον Απρίλη του '41 ο Ζαχαριάδης βρίσκεται στις φυλακές της Κέρκυρας. Για άγνωστους λόγους δεν προσπαθεί να δραπετεύσει, όπως έκαναν πάρα πολλοί άλλοι κρατούμενοι κομμουνιστές. Μένει εκεί σαν να περιμένει την μοίρα του ή σαν να ακολουθεί κάποιο σχέδιο. Οι ελληνικές αρχές άγνωστο για ποιο λόγο τον παραδίδουν στους Γερμανούς οι οποίοι τον κλείνουν στο στρατόπεδο του Νταχάου. Στο στρατόπεδο από όπου πολύ δύσκολα κανείς γύριζε πίσω στη ζωή. Ο Ζαχαριάδης όμως θα γυρίσει.
Στις αρχές Μαΐου του '45 ο 'Αρης με τους συντρόφους του, κυνηγημένος βρίσκεται στα ελληνοαλβανικά σύνορα σε μια προσπάθεια να περάσει στην Αλβανία. Μάταια όμως. Χωρίς κάποιο επίσημο χαρτί από το κόμμα δεν θα μπορέσει ποτέ να περάσει τα σύνορα της σωτηρίας. Και το κόμμα, αυτό το χαρτί, δεν θα του το δώσει ποτέ. Εκεί πάνω, στα σύνορα με την Αλβανία, θα φτάσει η μεγάλη είδηση. «Ο Ζαχαριάδης ζει και γυρίζει στην Ελλάδα.»
Η είδηση εκείνη ανατάραξε τον 'Αρη Βελουχιώτη. Πίστεψε πως σαν έφτανε στην Ελλάδα ο Ζαχαριάδης θα ξέσκιζε την Συμφωνία της Βάρκιζας και θα έδινε το σύνθημα του νέου αγώνα. Πίστεψε πως θα μπορούσε να έρθει σε μια επαφή με τον αρχηγό.
Ή πρώτη δουλειά του 'Αρη, σαν έμαθε το νέο αυτό, ήταν να αφήσει τους περιπάτους μπρος στα Αλβανικά σύνορα και να κατέβει προς την Θεσσαλία. Γνώριζε πως το καλύτερο μέρος για να μπορέσει να έχει κάποια επαφή με την Αθήνα ήσαν τα Τρίκαλα. Και παρ' όλο που τα μέρη δεν του ήσαν γνωστά και επομένως ήταν κάπως επικίνδυνη η παραμονή τους εκεί, ο 'Αρης το αποφάσισε.
Μετά από προδοσία και μάλιστα από πρώην μαχητή του ΕΛΑΣ η θέση της ομάδας των «Αρειανών» εντοπίζεται και αρχίζουν να συρρέουν προς τα κει μεγάλες δυνάμεις της Εθνοφυλακής, της Χωροφυλακής και παρακρατικές ομάδες με επικεφαλής τον περιβόητο Βόϊδαρο, σεσημασμένο ληστή, πρώην αντάρτη του Ζέρβα και φανατικό αντικομουνιστή.
Στις 29 Μαϊου ο Ζαχαριάδης φτάνει στην Ελλάδα. Με στρατιωτικό αεροπλάνο των 'Αγγλων, μέσω Γαλλίας, φτάνει στην Αθήνα. Τα τρία χρόνια στο Νταχάου δείχνουν να μην έχουν αφήσει κανένα ίχνος πάνω του όταν από το στρατόπεδο αυτό όσοι κατάφεραν να επιζήσουν βγήκαν σκελετωμένοι.
Σαν πληροφορήθηκε την είδηση της άφιξής του ο 'Αρης στέλνει αμέσως μήνυμα στην Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ Τρικάλων να διαβιβασθεί στο Πολιτικό Γραφείο της Αθήνας. Ζητούσε μια συνάντηση με τον Αρχηγό. Το μήνυμα αυτό δεν θα φτάσει ποτέ στα χέρια του Ζαχαριάδη. Κάπου μεταξύ Τρικάλων και Πολιτικού Γραφείου της Αθήνας το μήνυμα θα εξαφανισθεί. Ούτε και ένα δεύτερο που έστειλε θα φτάσει ποτέ. 'Αδικα ο 'Αρης θα περιμένει. Και δεν θα μάθει ποτέ, ότι δυο μέρες μετά την άφιξή του στην Ελλάδα ο Ζαχαριάδης είχε απασχοληθεί με την υπόθεσή του και η καταδικαστική απόφαση είχε ληφθεί. Την καταδίκη του από το κόμμα, ο πρωτοκαπετάνιος, θα την μάθει μια μέρα πριν από τον θάνατό του από το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη που έγραφε.
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του 'Αρη Βελουχιώτη(Θανάση Κλάρα). Ο Βελουχιώτης ύστερα από τη Συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει γιατί της έδινε όπλα για να χτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη Συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμιά καθυστέρηση γιά την ανοιχτή καταγγελία του 'Αρη Βελουχιώτη.» Και κατέληγε απευθυνόμενο προς τις οργανώσεις της περιοχής που εκινείτο ο 'Αρης. «...Ούτε ψωμί ούτε νερό στον Μιζέρια (Βελουχιώτη)»
Στις 18 Ιουνίου του 1945 ο κλοιός έχει γίνει ασφυκτικός γύρω από τον 'Αρη και την ομάδα του. Παρ' όλα αυτά καταφέρνει και διώχνει το μεγαλύτερο τμήμα και ο ίδιος με τον Τζαβέλα και λίγους ακόμη περνούν τον Αχελώο. Ο δρόμος προς την ελευθερία έστω και προσωρινά έχει ανοίξει. 'Αγνωστο όμως μέχρι σήμερα για ποιους λόγους δίνει εντολή να γυρίσουν πίσω και το μικρό τμήμα που τον ακολουθεί ξαναπερνάει το ποτάμι και βρίσκεται στην χαράδρα της Μεσούντας. Λίγες ώρες μετά, εκεί θα παιχτεί η τελευταία πράξη της τραγωδίας. Ο αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο άνθρωπος που έγραψε την ένδοξη ιστορία της Εθνικής αντίστασης, θα πέσει νεκρός.
Η ιστορία μέχρι σήμερα αναφέρει πως αυτοκτόνησε με την χειροβομβίδα που είχε μαζί του. Η αυτοκτονία δεν ταίριαζε στον χαρακτήρα του 'Αρη. Όμως ότι κι αν έγινε γεγονός είναι ότι οι κινήσεις του και η θέση του προδόθηκαν από αυτούς, τους δικούς του, που ήθελαν να μείνουν πιστοί στη προδοτική Συμφωνία της Βάρκιζας.
Στις 14 Οκτωβρίου 1950, στην 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ο Ζαχαριάδης θα πει.
«Ο Βελουχιώτης εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το κόμμα μπορούσε. Δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κόμμα και τον ΕΛΑΣ»
Μετά από δώδεκα χρόνια, το 1962 θα πει στον Αχιλλέα Παπαϊωάννου, ταγματάρχη του ΕΛΑΣ, που τον επισκέφτηκε στην εξορία του, στο Σουργούτ. « Ο 'Αρης ήταν ένας άξιος καπετάνιος. Λαϊκός αγωνιστής. Ήταν και έμεινε θρύλος. 'Αξιος αρχηγός του ΕΛΑΣ. Ένα ατίθασο και λογικό παλικάρι. Ήταν ο νέος Καραϊσκάκης με την πιο πλατιά έννοια σε πανελλαδική κλίμακα. Τον θυσίασα μπροστά στο τοίχος της τότε ΚΕ του ΚΚΕ. Έχω βαριά την ευθύνη γι' αυτό κι' έχω ένα ασήκωτο βάρος στη συνείδησή μου. Έπρεπε να του μηνύσω να μπει στην Αλβανία και θα ήταν αργότερα ο φυσικός αρχηγός του ΔΣΕ.» Οι δηλώσεις αυτές του Ζαχαριάδη τα λένε όλα.

Ο Άρης είχε πολλούς εχθρούς μέσα στο κόμμα και έξω απ' αυτό. Οι πιο επικίνδυνοι όμως απεδείχθησαν οι εντός του κόμματος. Σήμερα, εξήντα έξη χρόνια μετά τον θάνατο του συνεχίζουν να είναι πολλοί αυτοί που αγωνίζονται για να σβήσουν τη μνήμη του. Δεν γνωρίζουν όμως ότι τίποτα δεν μπορεί να σβήσει την μνήμη αυτών που έγραψαν ιστορία.
Κι' ο 'Αρης έχει γράψει ιστορία.

Επιχείρηση Γοργοπόταμος

2011-11-10T04:09:00.000-08:00

Η πολιτική κατάσταση που επικρατεί τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα, μ΄έχει απαγοητεύσει, όπως άλλωστε έχει απαγοητεύσει και τον κάθε Έλληνα που αγαπάει εκείνα τα χώματα. Τα όσα βλέπω στην τηλεόραση και τα όσα διαβάζω στις εφημερίδες με γεμίζουν θλίψη για την κατάντια της δόλιας πατρίδας μου.

Έτσι θα σταματήσω για λίγο να ασχολούμαι σε τούτο το ιστολόγιο με τους ανάξιους πολιτικούς και θα σας παρουσιάζω κάποιες σελίδες από την πρόσφατη ιστορία μας που σημάδεψαν την άμοιρη πατρίδα μας και τον λαό της. Θα είναι καλοδεχούμενες οι οποιεσδήποτε παρατηρήσεις σας.

Διονύσης Ε. Κονταρίνης.

Ο ρόλος της Βρετανικής Αποστολής πάνω στα ελληνικά βουνά.

Τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του 1942 κλιμάκιο 'Αγγλων σαμποτέρς με επικεφαλής τον ταγματάρχη Έντυ Μάγερ, που είχανε πέσει με αλεξίπτωτα στην περιοχή της Γκίωνας την 1η Οκτωβρίου, με την συμμετοχή ομάδων ανταρτών του ΕΛΑΣ υπό τον 'Αρη Βελουχιώτη και του ΕΔΕΣ υπό τον Ναπ. Ζέρβα, ανατίναξαν την σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοπόταμου. Οι συνέπειες για τη Γερμανία και ιδιαίτερα για τη στρατιά του Ρόμμελ στην Αφρική υπήρξαν ανυπολόγιστες, αφού έτσι έκλεισε γιά μεγάλο διάστημα η κυριότεροι οδός ανεφοδιασμού των στρατευμάτων του Africa Corp.Οπωσδήποτε το ιστορικό της ανατίναξης της γέφυρας είναι πλέον γνωστό με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, παρ' όλες τις επεμβάσεις που κατά καιρούς αποτολμήθηκαν προκειμένου να διαστρεβλωθεί η αλήθεια και να μειωθεί η καθοριστική συμμετοχή του ΕΛΑΣ.
Περ' απ' αυτά, το πρωινό της 26ης Νοεμβρίου, η ανατίναξη ήτανε ένα γεγονός, που συνεκλόνησε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη και καταγράφτηκε στην Ιστορία. Τι έγινε όμως από κει και πέρα; Ποιος ο λόγος να παραμείνουν οι 'Αγγλοι στα βουνά; Ποιος θα ήτανε ο ρόλος του εκεί πάνω ανάμεσα στις αντάρτικες δυνάμεις και των δύο παρατάξεων; Σε τι θα βοηθούσε η παρουσία τους εκεί; Με ποίου το μέρος θα τοποθετούσαν, όχι μόνο τον εαυτό τους αλλά και τις ενισχύσεις που τυχόν θα αποστέλλονταν από την Μέση Ανατολή;.
Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου και η μετέπειτα παραμονή των 'Αγγλων στα βουνά, υπήρξε το καθοριστικό σημείο για την εξέλιξη της Εθνικής Αντίστασης και την τύχη της Ελλάδας και σημάδεψαν ανεξίτηλα την μεταπολεμική πορεία της.
Είναι γεγονός, πώς όταν στο στρατηγείο του Καΐρου αποφασίστηκε και σχεδιάστηκε η επιχείρηση Γοργοπόταμος, είχε προβλεφθεί και σχεδιαστεί, οπωσδήποτε και η επιστροφή του κλιμακίου από κάποια ελληνική ακτή αφού τελείωνε η επιχείρηση και ειδοποιήτο σχετικά το στρατηγείο. Όπως επίσης είναι γεγονός ότι το στρατηγείο του Καΐρου δεν είχε ακριβή εικόνα του αντιστασιακού αγώνα, που διεξήγετο τότε στα ελληνικά βουνά. Κι' ακόμη πιο ανακριβής ήταν η εικόνα που είχαν για τον ΕΛΑΣ, του οποίου εγνώριζαν την ύπαρξη αλλά αγνοούσαν την δύναμη του. Γνώριζαν φυσικά πως στην περιοχή του Βάλτου της Ηπείρου είχε κάμει πριν λίγο καιρό την εμφάνιση του ο Ζέρβας. Και τούτο το ήξεραν διότι ήσαν αυτοί οι ίδιοι οι 'Αγγλοι, που με εκβιασμό και απειλές τον είχαν εξωθήσει να βγει στο βουνό. Όχι τόσο για να ενοχλεί τους Γερμανοΐταλούς, αλλά περισσότερο για αντιπερισπασμό στο Εαμικό Κίνημα.
Σ' αυτόν λοιπόν, στον Ζέρβα μοιραία στηρίχτηκαν και στον πράκτορά τους στη Αθήνα, Σεφεριάδη ο οποίος δεν είχε καμία συγκεκριμένη επαφή με τον αρχηγό του ΕΔΕΣ. Έτσι το κλιμάκιο των 'Αγγλων σαμποτέρς αλλά και το στρατηγείο του Καΐρου δεν είχαν κανένα συγκεκριμένο στοιχείο, που θα βρουν τους ανθρώπους που υποτίθεται θα έπρεπε να τους περιμένουν πάνω στα ελληνικά βουνά.
Τα αποτελέσματα είναι γνωστά αφού αυτή η έλλειψη συντονισμού στοίχισε την απώλεια πολύτιμου χρόνου και παρ' ολίγο να ναυαγήσει και αυτή τούτη η επιχείρηση.
Στην ανατίναξη του Γοργοπόταμου, ο Ζέρβας δεν ήτανε σε θέση να παρατάξει περισσότερους από 60 άντρες κι' αυτούς ανέτοιμους για μια τέτοια επιχείρηση. Απόδειξη τούτου ότι, κατά τη διάρκειά της κι' ενώ το όλο εγχείρημα της ανατίναξης βρισκόταν στο πλέον κρίσιμο σημείο, οι άντρες του Ζέρβα δεν κατάφεραν να εξουδετερώσουν το ιταλικό φυλάκιο στη νότια πλευρά της γέφυρας και η κατάσταση σώθηκε με την επέμβαση των εφεδρικών δυνάμεων του ΕΛΑΣ. 'Αλλωστε η ολική δύναμη του ΕΔΕΣ τότε δεν ξεπερνούσε τους τριακόσιους άνδρες. Ένας αριθμός, που δεν ήτανε δυνατόν να εμπνεύσει καμία εμπιστοσύνη στους 'Αγγλους-και ιδιαίτερα η ανύπαρκτη μαχητική τους ικανότητα-όχι μόνο για την επιχείρηση του Γοργοπόταμου αλλά ακόμη και για το μέλλον. Εξ' άλλου, ο περιορισμένος χώρος της περιοχής που εκινείτο ο Ζέρβας, αλλά και ο έλεγχος των γύρω περιοχών από τις πολυάριθμες δυνάμεις του ΕΛΑΣ, δεν άφηναν για τον Ζέρβα πολλά περιθώρια στρατολογίας.
Αντίθετα ο ΕΛΑΣ διέθετε μια αριθμητική δύναμη ορισμένων χιλιάδων μαχητών, οι οποίοι κάτω από την αυστηρή καθοδήγηση του 'Αρη Βελουχιώτη αλλά και άλλων εμπείρων αξιωματικών και καπεταναίων είχαν αναδειχτεί σε φοβερούς πολεμιστές, γνώστες ιδιαίτερα του ανταρτοπολέμου. Παράλληλα οι περιοχές που ήλεγχε το αριστερό κίνημα, δηλαδή στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ΕΛΑΣ, ήσαν πάρα πολλές. Ρούμελη, Θεσσαλία, ένα μέρος της Ηπείρου, Μακεδονία, αλλά και τα νησιά ακόμη, ήσαν κάτω από τον έλεγχο των αριστερών δυνάμεων. Επίσης στις πόλεις το ΚΚΕ είχε καταφέρει όχι μόνο να εντάξει στις τάξεις του το μεγαλύτερο μέρος του λαού, αλλά είχε οργανώσει και οχυρώσει συνοικίες στις οποίες οι Γερμανοί δεν τολμούσαν να πατήσουν.
Είναι γεγονός ότι την περίοδο που το κλιμάκιο των 'Αγγλων σαμποτέρς βρισκόταν στην Ελλάδα, η χώρα είχε κλειστεί σε μια κομμουνιστική αγκαλιά.
Ο Μάγερ και ο Γουντχάουζ είναι οι πρώτοι, που θα έχουν μια πλήρη και αντικειμενική εικόνα της πραγματικότητας που επικρατούσε τότε στα ελληνικά βουνά. Και φυσικά είναι μέσα στα καθήκοντά τους να ενημερώσουν το Κάιρο και κατά συνέπεια και το Λονδίνο. Είναι η στιγμή, που ο Τσώρτσιλ θα νοιώσει πως θα πρέπει να ετοιμαστεί για κάποια δυναμική επέμβαση.
Στα σχέδια του Τσώρτσιλ, πολύ πριν από τη διάσκεψη της Γιάλτας-εκεί που τόσο αναίσχυντα μοιράστηκε πάνω σ' ένα κομμάτι χαρτί ο κόσμος και η τύχη του-υπήρχε η κυριαρχία της Αγγλίας στην Ελλάδα και ένας πολιτικοστρατιωτικός έλεγχος πάνω της. Για να γίνει όμως αυτό το σχέδιο μια πραγματικότητα, έπρεπε με κάθε τρόπο να απαλλαγεί η Ελλάδα από τον κομμουνιστικό κλοιό. Με οποιοδήποτε τρόπο. Και πάνω σ' αυτό το σχέδιο ο Τσώρτσιλ δεν θα διστάσει μπροστά σε τίποτα. Και την απόφασή του αυτή θα την δείξει δυό χρόνια αργότερα , στην Αθήνα τον Δεκέμβρη του '44.
Για την ώρα ξέρει πως το τέλος του πολέμου είναι ακόμη μακριά και το μόνο που χρειάζεται είναι ένα γερό «μάτι» πάνω στα βουνά της Ελλάδας και πλάι στον 'Αρη Βελουχιώτη και τους αντάρτες του, με ό,τι αυτό μπορεί να αποφέρει. Και τούτο το μάτι είναι ο αρχηγός της αποστολής των σαμποτέρς, Έντυ Μάγερ.
Ο Μάγερ θα ανταποκριθεί τέλεια στον ρόλο που θα του ανατεθεί για την παρεμπόδιση του έργου του ΕΛΑΣ πάνω στα βουνά. Σε μυστική του έκθεση με την κωδική ένδειξη Χ.85-L.S. της 12 Αυγούστου 1943 προς το στρατηγείο Καΐρου θα, γράψει: «σύμφωνα με τις τελευταίες οδηγίες σας, έδωσα εντολή στους 'Αγγλους και Έλληνες πράκτορες, που εργάζονται κάτω από τη διοίκησή μου, να τορπιλίσουν το έργο του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ και να εμποδίζουν την σταθεροποίηση των θέσεών τους που θα οδηγούσε σ εξασφάλιση μιας δεσπόζουσας επιρροής τους στη Ελλάδα.». Στην ίδια έκθεσή του ο Μάγερ λίγο πάρα κάτω γράφει...." Η πολιτική και στρατιωτική Οργάνωση του ΕΔΕΣ, παρουσιάζει αξιοσημείωτη πρόοδο. Είναι επιβεβλημένο να του χορηγηθεί πολεμικό υλικό και να τον ενισχύσουμε ηθικά. Κατά τη γνώμη μου η Οργάνωση αυτή θα μας είναι χρήσιμη αφ' ενός σαν αντιστάθμισμα προς τον ΕΛΑΣ κι' αφ' ετέρου, όταν θα έχει ενισχυθεί, θα μπορεί ενδεχομένως να αξιοποιηθεί εναντίον του {του ΕΛΑΣ}. Μια μέρα θα καταστεί αναγκαίο να διαλυθεί ο ΕΛΑΣ...» (Μεγάλες αντιθέσεις της εποχής μας. Ζακ Ντε Λωναί Λωζάννη 1967)
Παρ' όλα αυτά, ο Μάγερ θ' αποτολμήσει να δει κάποια στιγμή το δίκιο του αριστερού κινήματος και σ' ένα από τα σημειώματά του προς την κυβέρνηση του Λονδίνου, θα προσπαθήσει να μιλήσει «...για ζήτημα δημοψηφίσματος μετά τον πόλεμο, σαν καθολικό αίτημα των αντιστασιακών.» Αυτό θα είναι το τέλος του σαν αρχηγός της Βρετανικής Αποστολής στην Ελλάδα.
Πολύ σύντομα ο Μάγερ θα αντικατασταθεί από τον Κρις Γουντχάουζ όταν θα θελήσει να δείξει ευαισθησία και τιμιότητα πρoς τους μαχητές του ΕΛΑΣ, αρετές που δεν συμβιβάζονται με τις απαιτήσεις και τους σκοπούς του Τσώρτσιλ. Γιατί ο Τσώρτσιλ έχει ήδη αρχίσει να σχεδιάζει την ένοπλη επέμβαση στην Ελλάδα.
Ο Γουντχάουζ υπακούοντας στις προσταγές του Λονδινου θ' αρχίσει να κινεί τα νήματα, για τον αλληλοσπαραγμό των ανταρτών των δύο παρατάξεων, πολύ πιο δυναμικά από τον Μάγερ. Ο ίδιος σε διάλεξή του που έδωσε το 1958 στο Μόναχο, θα μιλήσει καθαρά «..για τη διπλή πολιτική της αγγλικής κυβερνήσεως στην Ελλάδα και το πόσο μοιραία υπήρξε η πολιτική αυτή για την τύχη της χώρας μετά τον πόλεμο.»
Ο ΕΛΑΣ και γενικά το αριστερό κίνημα στην Ελλάδα στερούμενο μιας ικανής πολιτικής ηγεσίας, θα πέσει σε όλες τις παγίδες, που θα φροντίσει έντεχνα να στήσει ο Γουντχάουζ. Ο Ζέρβας απλά θα δεχτεί να παίξει το παιγνίδι των 'Αγγλων. Ουσιαστικά ο εμφύλιος έχει ήδη αρχίσει. Όμως οι 'Αγγλοι συνεχίζουν να προετοιμάζονται για το μεγάλο χτύπημα που θα δοθεί μετά την απελευθέρωση της χώρας. Ο Δεκέμβριος και ο Εμφύλιος πρέπει να προετοιμαστούν έντεχνα και με κάθε λεπτομέρεια. Και οι τελευταίες αυτές λεπτομέρειες θα συμπληρωθούν δύο χρόνια αργότερα στο Συνέδριο του Λιβάνου.
Η παρουσία των 'Αγγλων ανάμεσα στους αντάρτες μετά την επιχείρηση του Γοργοπόταμου θα μπορούσε να πει κανείς ότι όχι μόνο δεν ωφέλησε, αλλά έβλαψε συνολικά την υπόθεση της Αντίστασης. Και μάλιστα την έβλαψε πάρα πολύ. Φυσικά αυτό ήτανε μέσα στα σχέδια των 'Αγγλων.
Από τις ενισχύσεις που κατά καιρούς έφταναν πάνω στα βουνά από το στρατηγείο του Καΐρου, ο ΕΛΑΣ δεν βοηθήθηκε καθόλου. Οι απαιτήσεις του 'Αρη Βελουχιώτη για πολεμική ενίσχυση δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Αντίθετα στον Ζέρβα δόθηκε άφθονο πολεμικό υλικό, όχι φυσικά για να ενοχλήσει με κάποιες επεμβάσεις τον καταχτητή, αλλά οπωσδήποτε για να χρησιμοποιηθούν την κατάλληλη στιγμή ενάντια στον ΕΛΑΣ.
Είναι γνωστό ότι οι άντρες του Ζέρβα ήσαν μισθοφόροι των'Αγγλων και μάλιστα ο μισθός τους εκαταβάλετο σε χρυσές λίρες Αγγλίας. Αντίθετα οι άντρες του 'Αρη έδωσαν αναρίθμητες μάχες ενάντια στον καταχτητή με οπλισμό όχι μόνο περασμένης τεχνολογίας αλλά και πρωτόγονο. Ξυπόλητοι, γυμνοί και πεινασμένοι πολεμούσαν τους Γερμανοΐταλούς ασταμάτητα. Ιδανικό τους η απελευθέρωση της χώρας από τον καταχτητή και όχι οι λίρες της Αγγλίας.
Εν τω μεταξύ μετά την επιχείρηση στον Γοργοπόταμο μέσα στους στρατούς κατοχής επικρατεί η αντίληψη ότι η επόμενη επιχείρηση θα είναι οπωσδήποτε κάποια απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στα Βαλκάνια. Και φυσικά σαν πιο πιθανό σημείο υπολογίζεται η Ελλάδα. Όμως η συντριβή των Γερμανών στο Στάλιγκραντ και η αιχμαλωσία της στρατιάς του Φον Πάουλους θα υποχρεώσει το στρατηγείο του Καΐρου να αναθεωρήσει τα σχέδιά του. Η επόμενη απόφαση θα είναι γαλλικές ακτές, Νορμανδία. Επομένως το ελληνικό αντάρτικο κίνημα παύει πλέον να έχει κάποια πρωταρχική σπουδαιότητα και να παίζει κάποιο ρόλο ανάγκης για τις μετέπειτα πολεμικές εξελίξεις. Στον Τσώρτσιλ απομένει η ευκαιρία να κινηθεί άνετα για την διάλυσή τους ακόμη και με στρατιωτική επέμβαση αν χρειαστεί.
Τον Ιούλιο του '43 οι συμμαχικές δυνάμεις θα αποβιβασθούν στη Σικελία. Δυο μήνες αργότερα η Ιταλία θα συνθηκολογήσει. Το ένα σκέλος του φασισμού έσβησε πλέον οριστικά.
Ο πόλεμος σε λίγο θα τελειώσει. Κι' ο Τσώρτσιλ θα στραφεί πλέον ανενόχλητος να προετοιμάσει τον ματωμένο Δεκέμβρη και στην συνέχεια τον Εμφύλιο. Η Ελλάδα για μια ακόμη φορά θα πέσει θύμα των συμφερόντων αυτών που τόσο αφελώς πίστευε πάντοτε για «συμμάχους» και «φίλους»

Κατάλαβες τώρα γιατί;

2011-11-06T10:57:00.000-08:00

Το κείμενο αυτό κυκλοφορεί στο διαδύκτιο. Το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον και το παρουσιάζω στο ιστολόγιό μου.

Στις φωτογραφίες μερικοί από τους μεγάλους ενόχους

Κατάλαβες τώρα γιατί κατέστρεψαν μεγάλες υγιείς ελληνικές βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΣΚΙΜΟ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΙΚΗ, AΙΓΑΙΟ, ΧΡΩΠΕΙ, ΠΥΡΚΑΛ) και έκαψαν σε διάστημα 2 μηνών μεγάλα ελληνικά πολυκαταστήματα (ΜΙΝΙΟΝ, ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΣ);
Για να βρουν άνετα χώρο, χωρίς προσπάθεια, τα δικά τους μπακάλικα που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να μπουν στην ελληνική αγορά...
Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες;
Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου. Με χαρτιά τυπωμένα σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.
Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;
Όταν ένας πρωθυπουργός τής χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι τού χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο.
Κατάλαβες τώρα ότι κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον πλούτο σου, τον ιδρώτα σου, με αέρα;
Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την... "ελεύθερη αγορά";
Για να κλείσει ο μπακάλης τής γειτονιάς και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα τής Γερμανίας.
Σε βγάλανε, ψαράκι, από τη γυάλα σου και στη συνέχεια σε πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, που έχουν τους δικούς τους κανόνες... διατροφής.
Κατάλαβες τώρα γιατί αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι «αλήτες» μας;
Για να κάνουν με τη δυστυχία εκείνων κι' εμάς δυστυχισμένους.
Κατάλαβες τώρα, ψαράκι, πόσο αξίζει η γυάλα σου;
Γιατί αυτή είναι η καλύτερη γωνιά στον κόσμο - το καλύτερο οικόπεδο - και την κοστολογούν μόλις 300 δις συμπεριλαμβανομένων και των... αρχαιοτήτων.
Κατάλαβες τώρα γιατί αλλάζουν το ονοματάκι στην Εθνική σου Οδό; Θέλεις 20 ευρώ πλέον για να πας από Αθήνα στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, ενώ ήταν υποχρέωση τού κράτους να την κατασκευάσει και όχι να την ξεπουλήσουν στον κάθε "όμορφο" που παριστάνει τον... εργολάβο.
Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα... χαζοκούτια;
Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια των... σήριαλς. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα", με καμιά ειδικότητα, στον αέρα.
Κατάλαβες τώρα γιατί σ' έδιωξαν από το χωριό και από τη γη σου, δίνοντάς σου μια θέση στο... "δημόσιο";
Για να τα δώσουν δωρεάν στους νέους... "εποίκους".
Κατάλαβες τώρα γιατί πρέπει το ζευγάρι να δουλεύει σε δυο δουλειές, ενώ ο παππούς θα πρέπει να δουλεύει ακόμα και στα... 70 του; Για να μεγαλώνουν τα παιδιά μόνα τους χωρίς κανένα προσανατολισμό και αρχές. Για να χαθεί η «καταραμένη» φυλή σου. Τούτο το ξέρουν πολύ καλά και γι' αυτό προωθούν την... υπογεννητικότητα.
Κατάλαβες τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει κανένας σοβαρός άνθρωπος;
Επειδή αυτός δεν θέλει ν' ανήκει στον θίασο των 300 που προδιαγράφουν οι κομματικές λίστες, τις οποίες συντάσσουν κυρίαρχα οι ντόπιοι τοποτηρητές της παγκοσμιοποίησης μαζί με τις "άγιες οικογένειες" του τόπου. Έτσι, στο θέατρο που λέγεται... Βουλή, δεν θα βρείτε σήμερα σχεδόν κανέναν από τους λαμπρούς Έλληνες διανοητές και επιστήμονες, επειδή δεν είναι... θεατρίνοι.
Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά;
Επειδή είναι υπεύθυνοι για τον κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ... ΓΕΝΝΗΘΕΙ, για την κάθε ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ...ΓΕΝΝΗΘΕΙ.
Γιατί δεν θέλουν άλλους Έλληνες σ' αυτόν τον τόπο. Ούτε στο γένος, ούτε στη σκέψη.

Αγαπητοί φίλοι. Αν βρείτε το παραπάνω κείμενο ενδιαφέρον και πραγματικό, παρακαλείσθε να το προωθήσετε।

Στις μέρες που ζούμε η ενημέρωση είναι μια μορφή αντίστασης που μας την προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία την οποία και χρησιμοποιούν κατά κόρον οι εξωθεσμικές δυνάμεις που δρουν πάντα στο...σκοτάδι...

H κάθοδος των εκατό!!!

2011-11-03T01:45:00.000-07:00

To 401 π.Χ ο Κύρος, πρίγκηπας του Περσικού θρόνου, μισθώνει 3.000 Έλληνες και εκστρατεύει στην Περσία εναντίον του αδελφού του Αρταξέρξη για να του αρπάξει το θρόνο.
Το 2011 μ।Χ ο Γιώργος Παπανδρέου, μισθώνεται από 100 Ευρωπαίους και εκστρατεύουν εναντίον της Ελλάδας για να αρπάξουν ό,τι έχει απομείνει.

Η Κάθοδος των Μυρίων του Ξενοφώντα ζωντανεύει στις μέρες μας.
Την μόνιμη παρουσία εκατό και πλέον επιτηρητών για την Ελλάδα , αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να μπορέσουμε να βάλουμε μια τάξη στο νοικοκυριό της πατρίδας μας. Φυσικά κανείς δεν καταδέχτηκε να ρωτήσει τον ελληνικό λαό αν τη θέλει αυτή τη λύση.
Δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερος εξευτελισμός για ένα κράτος από το να σου φωνάζουν οι Εταίροι σου και δανειστές σου, ότι είσαι ανίκανος να διαχειριστείς τα του σπιτού σου και θα έλθουμε εμείς να σε μάθουμε.

O Γιωργάκης μας, Το καμάρι μας

Βέβαια στην κατάσταση που οδήγησαν τη χώρα μας όλοι ανεξαιρέτως οι πολιτικοί, αυτή η επιτήρηση ήταν το λιγώτερο που θα μπορούσε να μας συμβεί. Αν, βεβαίως, μείνουμε μόνο σ΄αυτή. Διότι με εκατό και πλέον αφεντάδεςς πάνω από το κεφάλι μας, να ενδιαφέρονται για τα συμφέροντα τα δικά τους αλλά και άλλων, πολλά μπορεί να συμβούν.
Είναι φυσικό επόμενο οι άνθρωποι αυτοί, οι επιτηρητές, όπως ευγενικά θέλουν να τους ονομάζουν, να θέλουν διασφαλίσουν τα συμφέροντα όλων αυτών που κατά κάποιο τρόπο έχουν μια οικονομική σχέση με την Ελλάδα. Και αυτή θα είνει η πρώτη και κύρια δουλιά τους. Αντικειμενικός τους σκοπός θα είναι η εξοικονόμηση χρημάτων ώστε να αποπληρωθούν οι οφειλές της Ελλάδας προς αυτούς. Και για να γίνει αυτό, εκείνος που θα κληθεί να σηκώσει όλα τα βάρη και να πληρώσει όλα τα χρέη, θα είναι ο καταδικασμένος, ο άμοιρος ελληνικός λαός.

O κύριος "μαζύ τα φάγαμε"

Αυτός ο λαός που πληρώνει πάντοτε. Γιατί δεν είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι θα συνδράμει ο φοροφυγάς, ο πλούσιος, ο πολιτικός κι΄αυτός που έχει φροντίσει με την ανοχή των κυβερνόντων να έχει....τον ιδρώτα του στις ελβετικές τράπεζες. Ο λαός θα πληρώσει. Και μαζύ του θα πληρώσει κι΄η δόλια η πατρίδα μας. Διότι αν η συγκέντρωση των απαιτουμένων χρημάτων δεν γίνει κατορθωτή τότε θα δούμε την χώρα μας να τεμαχίζεται και τα καλύτερα κομμάτια της να γίνονται ξένες αποικίες. Θα δούμε τις μεγάλες βιομηχανίες, που σήμερα δεν μπορούν να επιζήσουν, να περνάνε σε ξένα χέρια. Θα δούμε τις ελληνικές επιχειρήσεις αλλά και τις κρατικές να γίνονται κτημα ξένων συμφερόντων.
Η κάθοδος των εκατό δεν είναι κάτι που αποφασίστηκε για την εξυγίανση της οικονομίας μας. Είναι ένα μέρος του παιγνιδιού που έχει οργανωθεί από τους ξένους υποτιθέμενους φίλους μας. Απο τους φίλους αυτούς που πάντοτε παίζουν τα παιγνίδια τους πάνω στο κορμί της δόλιας της πατρίδας μας. Είναι ένα μέρος του παιγνιδιού που οργανώθηκε και αποφασίστηκε πριν από τις τελευταίες εκλογές.

Tο ελληνικόν.....Σκυλοβούλειον

Τότε που ο Καραμανλής οδήγησε την Νέα Δημοκρατία σε μια εξευτελιστική ήττα και ο Παπανδρέου παρουσιάστηκε σαν ο θριαμβευτής ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, που υποτίθεται ότι ενίκησε. Τότε που μας φώναζε “λεφτά υπάρχουν” και φυσικά εννοούσε το ΔΝΤ με το οποίο είχε συμφωνήσει τα πάντα.
Για μια ακόμη φορά ο ελληνικός λαός καλείται να σκύψει το κεφάλι. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα το σκύβει για πολύ. Αυτό το κίνημα των αγανακτοσμένων της Πλατείας Συντάγματος και των άλλων πόλεων, αυτό το κίνημα των αγανακτισμένων όλου του κόσμου, θα γίνει η μεγάλη εξέγερση που θα τους δώσει να καταλάβουν ότι τα παιγνίδια τέλειωσαν και θα τους στείλει όλους αυτούς τους άχρηστους πολιτικούς στα σπίτια τους. Αρκεί να φανεί ένας άξιος. Ένας μόνο άξιος.

“ Παιδιά, της Ελλάδας παιδιά”

2011-10-27T05:36:00.000-07:00

“Παιδιά, της Ελλάδας παιδιά, που σκληρά πολεμάτε.” Κάθε χρόνο τις μέρες τούτες στο νου μου έρχεται, θεία μελωδία, το τραγούδι τούτο της αλησμόνητης Σοφίας Βέμπο. Της μεγάλης Σοφίας Βέμπο. Της τραγουδίστριας της νίκης όπως της χάρισαν το όνομα. Ένα όνομα που το άξιζε, ένα όνομα που το κέρδισε με το θάρρος της και την λεβεντιά της αφού έφτασε στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας για να σταθεί πλάί στα παιδιά της Ελλάδας, που στ΄αλήθεια τόσο σκληρά πολεμούσαν. Κείνα τα παιδιά.
Τα παιδιά, που κάποιο πρωινό του Οκτώβρη, σαν τα φώναξε η πατρίδα, παράτησαν τη μάνα τους, το σπιτικό τους, παράτησαν γυναίκες παιδιά και με τ΄όπλο στο χέρι έτρεξαν πάνω στης Αλβανίας τα βουνά τα χιονισμένα για να πουνε ένα βροντερό όχι σ΄αυτούς τους εχθρούς, που τόσο ύπουλα και τόσα άτιμα θέλησαν να πατήσουν τ΄άγια χώματα της πατρίδας μας. Θέλησαν να σκλαβώσουν τη χώρα μας.
Μ΄ ένα όπλο στο χέρι, κείνα τα παιδιά, με μια χλαίνη μισοτριμένη και με τρύπιες τις αρβύλες τους βρέθηκαν πάνω στα χιονισμένα βουνα της Αλβανίας για την τιμή και την δόξα της πατρίδας. Κείνα τα παιδιά. Κείνα τ΄αμούστακα παιδιά, που αψήφησαν τα πάντα μπροστά στην τιμή, μπροστα στην αξιοπρέπεια, μπροστά στην λεφτεριά. Κείνα τα παιδιά που νηστικά και ξεπαγιασμένα πήραν να γράφουν σελίδες δόξας. Κείνα τα παιδιά που άλλαξαν την ιστορία του κόσμου. Κείνα τα παιδιά που έκαμαν ακόμη και τον σκληροτράχηλο Τσώρτσιλ να πει – έστω κι΄αν δεν το πίστευε- ότι.
“Οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες. Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”
Κείνα τα παιδιά, που σαν τέλειωσε ο πόλεμος, γύρισαν – όσα γύρισαν - σεμνά και ταπεινά και είπαν μόνο.
“Κάναμε το καθήκον μας.”
Tόσο απλά.

Τούτα τα παιδιά, τα σημερινά παιδιά της Ελλάδας, ψάχνω να βρω αν μοιάζουν με κείνα τα παιδιά του ΄40।

Τούτα τα παιδιά σήμερα που είναι αμφίβολό αν θα μπορέσουν σε ώρα ανάγκης να ξαναγράψουν σελίδες δόξας σαν εκείνα τα παιδιά του ΄40. Τούτα τα παιδιά που αδιαφορούν εγκληματικά για την έννοια πατρίδα, Τα παιδιά που κυκλοφορούν στους δρόμους χωρίς κανένα ιδανικό, χωρίς κάποιο όραμα, χωρίς σκοπό. Τούτα τα παιδιά που η κοινωνική τους αντίδραση είναι η κουκούλα και όλα όσα μπορούν να γίνουν φορώντας μια κουκούλα. Τούτα τα παιδια που ικανοποιούνται μ΄έναν φραπέ, ένα καπουτσίνο κι΄ένα τσιγάρο. Άραγε τι θα μπορέσουν να κάμουν τούτα τα παιδιά αν η πατρίδα τους το ζητήσει; Όμως ίσως πολύ σωστά τούτα τα παιδιά να αναρωτηθούνε. Για ποιά πατρίδα; Πότε την είδαμε; Και πότε η πατρίδα αυτή έσκυψε πάνω μας με κάποιο ενδιαφέρον; Μήπως τούτα τα παιδιά έχουν κάποιο δίκιο;

...Σαν γρηά μ΄αχτένιστα μαλλιά.

2011-10-23T14:43:00.000-07:00

Θα θυμάστε ασφαλώς την αθηναϊκή καντάδα του παληού καιρού που μιλούσε για την όμορφη Αθήνα πως την κατάντησαν οι κάτοικοί της.
Η ιστορία εξακολουθεί και σήμερα να είναι η ίδια και χειρότερη.
Από τα κανάλια της Ελληνικής τηλεόρασης είχα την τύχη να ζήσω τα όσα συνέβησαν τις προηγουμενες μέρες στην πατρίδα μας. Ξεσηκωμένη όλη η Ελάδα σ΄έναν παναπεργιακό αγώνα ενάντια στα πολύ σκληρά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης. Σέβομαι το δικαίωμα του εργάτη να χρησιμοποιεί το μόνο όπλο που έχει – και το έχει αποκτήσει με αγώνες – όταν κρίνει ότι αδικείται. Την απεργία. Και κατά συνέπεια και τη διαδήλωση. Ψάχνω όμως να βρω ποιά σχέση μπορεί να έχει μια εργατική απεργία-διαδήλωση με όλα όσα έζησε τις τελευταίες μέρες η Ελλάδα και μαζύ της και όλος ο κόσμος.. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το δίκιο μιας τάξης εργατών μπορεί να συνδεθεί με τις καταστροφές που γνώρισε πριν λίγες μέρες το κέντρο της Αθήνας αλλά και άλλες πόλεις.. Δεν είναι δυνατόν η οποιαδήποτε εργατική απεργία να εξελίσεται σε λεηλασία καταστημάτων. Και είναι θλιβερό γεγονός μια εργατική απεργία να αφήνει έναν νεκρό και πολλούς τραυματίες.
Όταν μια απεργία δεν σέβεται τους υπόλοιπους ανθρώπους έχει αποτύχει. Ας το δουν κάπως σοβαρά οι Έλληνες εργάτες κι΄ας προστατέψουν τις κινητοποιήσεις τους από τους παρείσακτους, που μόνο ζημιά κάνουν στον αγώνα τους.
Οι κουκουλοφόροι, που πρωταγωνίστησαν στα επισόδεια δεν είναι άγνωστοι ούτε και τόσοι πολλοί που να μην μπορεί να εξουδετερωθούν. Η συνεχιζόμενη ύπαρξή τους αποδυκνύει ότι κάπου ανήκουν, κάποιος τους εξουσιάζει, κάποιοι τους χρησιμοποιούν και από κάπου πληρώνοντε. Και οι αφεντάδες τους είναι αυτοί που έχουν κάποια συμφέροντα οι εργατικές κινητοποιήσεις να εξελίσονται σε τραγωδία με νεκρούς, τραυματίες, καταστροφές και λεηλασίες. Θα πρέπει κάποιος να τολμήσει την εξαφάνησή τους με οποιοδήποτε κόστος..

Εν τω μεταξύ στο χώρο της αντιπολίτευσης συνεχίζεται ασταμάτητα ο χορός των εκλογών. Τι μπορεί να περιμένουν από αυτές τις εκλογές, αν γίνουν και λέμε ΑΝ διότι οι αφεντάδες της Τρόϊκας δεν τις θέλουν, ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν. Φωνάζει ο Τσίπρας εκλογές διότι δεν είναι σε θέση να πει τίποτε άλλο. Η Αλέκα τις θέλει με την ελπίδα ότι η απελπισία του λαού θα δώσει στο κόμμα της κάποιους ψήφους πάρα πάνω. Και τι έγινε; Για τον ίδιο λόγο ζητάει τις εκλογές και ο Καρατζαφέρης. Δηλαδή να βουλιάξει πιό πολύ οικονομικά η Ελλάδα αρκεί αυτοί να πλουτίσουν σε ψήφους. Διαφέρει ο Σαμαράς ο οποίος στις εκλογές βλέπει την ανάληψη της πρωθυπουργίας. Αναρωτήθηκε όμως τι θα παραλάβει και τι θα κυβερνήσει; Έχει καταλάβει ο πρόεδρος της ΝΔ ότι η Ελλάδα είναι ένα πτώμα πάνω στο οποίο οι ξένοι “φίλοι μας “ πειραματίζονται;
Δυστυχώς η μόνιμη επιτήρηση της Ελλάδα από τους δανειστές μας πολύ σύντομα θα είναι ένα γεγονός. Θα μας γυρίσουν πίσω στην εποχή του Όθωνα που την Ελλάδα κυβερνούσε η αντιβασιλεία τοιυ Άρμανσμπεργκ, του Μάουερ και του Άμπελ.
Διαφημίζει ο Σαμαράς ότι έχει τις λύσεις για όλα. Ότι μπορεί να ξαναζωντανέψει την Ελλάδα.
Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, αν πράγματι ο Σαμαράς έχει κάποιες λύσεις και δεν συνεργάζεται με την κυβέρνηση, τότε το μόνο που μπορεί να πει κανείς γι΄αυτόν, είναι ότι πρόκειται για έναν πολιτικό εχθρό του λαού και της χώρας. Αν δεν έχει τίποτα και απλά αρέσκεται να εντυπωσιάζει – και αυτό είναι το πιό πιθανό – τότε καλά θα κάνει να μην μιλάει και το κυριώτερο να μην εκβιάζει τόσο πρόστυχα την κυβέρνηση.
Τελικά ένας λαός που έχει φτάσει στα όρια της εξαθλίωσης περιμένει να δει αν κάποιος από όλους αυτούς θα έχει την δύναμη να του δείξει ότι μπορεί να ελπίζει, αλλοιώς ας ετοιμασθούν για πολύ μεγαλύτερα από τα προχτεσινά της πλατείας Συντάγματος.

Εικόνες από τη σημερινή Ελλάδα

2011-10-18T09:24:00.000-07:00

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία στη χώρα μας για το “κούρεμα”του οικονομικού χρέους μας έτσι που να μπορέσουμε ίσως κάποια στιγμή να ανασάνουμε από αυτόν τον βραχνά, πράγμα απίθανο βέβαια। Και φυσικά αφού η σκέψη αυτή είναι της ΕΕ, ήταν επόμενο, για το σχέδιο αυτό να χρησιμοποιηθεί η λέξη της γλώσσας που μιλάνε στις Βρυξέλλες, όλοι όσοι συμμετέχουν στην ομάδα που καθορίζει τις τύχες της Ευρώπη. Η γλώσσα η αγγλικ. Hair cut, λοιπόν το ονόμασαν, όπου ερμηνεύομενο στην πιό πλούσια και πιό όμορφη γλώσσα του κόσμου, την ελληνική αυτό το hair cut, σημαίνει απλά κούρεμα.

Τι ήταν όμως να το ακούσουν τα σαϊνια της ελληνικής δημοσιογραφίας. Το άρπαξαν και του άλλαξαν τα φώτα. Έτσι σε όλες τις φάσεις των συζητήσεων για το κούρεμα του ελληνικού χρέους ακούμε τους φωστήρες μας και φανατικούς οπαδούς της δολοφονίας της ελληνικής γλώσσας μας να μιλάνε από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και εφημερίδων για το hair cut και όχι για το κούρεμα, που θα κάνει η ΕΕ στο ελληνικό χρέος. Να μην δείξουν ότι γνωρίζουν και ξένες γλώσσες; Μετά από όλα αυτά θα βλέπουμε τον κάθε Έλληνα να μπαίνει στο κουρείο της γειτονιά του και να λέει στον κουρέα του.
-Κυρ’ Αναστάση. Τράβα μου ένα hair cut.

Εγκληματικά παρεξηγημένη η λέξη “συνδικαλισμός” στην Ελλάδα. Όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν στις μεγάλες του δόξες, επί πρωθυπουργίας του Μεγάλου Ανδρέα, τότε που η νεολαία της Ελλάδας ήταν όλη ένας “πρασινοφρουρός” τότε αποφασίστηκε και η συνδικαλιστική διάρθρωση της εργατικής τάξης, προκειμένου να διασφαλισθούν οι ψήφοι για την κυριαρχία του κόμματος στην εξουσία.
Στον πολιτικό χώρο κανείς δεν σκέφτηκε ότι καλά και άγια όλα αυτά αλλά ας γίνουν με κάποιο μέτρο και με κάποια όρια. Ήταν τότε η εποχή όπου στο ελληνικό στερέωμα κυριαρχολύσε η ιστορική εντολή του μεγάλου αρχηγού “ Τσοβόλα δος τα όλα”
Και τα δίνουν όλα σε όλους προκειμένου αυτοί να κάθονται ανενόχλητοι στις καρέκλες τους και να ροκανίζουν τα πάντα. Αποτέλεσμα να παραδώσουν στους απογόνους τους ένα διαλυμένο, ένα χρεωκοπημένο κράτος, ένα κράτος ερείπιο που όμως έχει συνδικαλισμό.
Με αυτές τις συνθήκες ανδρώθηκε ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα και πέρασε στα χέρια του Φωτόπουλου και του κάθε Φωτόπουλου που νοιώθει τέτοια δύναμη ώστε να έχει το θράσος να φωνάζει
-Θα κατεβάσω τους διακόπτες.
Μάλιστα φίλοι μου. Μας απαιλεί ότι θα κατεβάσει τους διακόπτες βυθίζοντας όλη την Ελλέδα στα σκοτάδια. Περιουσία του κάθε συνδικαλιστή Φωτόπουλου οι διακόπτες της ΔΕΗ.
Κι’ ο Λυμπερόπουλος. Ο πρόεδρος των ιδιοκτητών ταξί. Συνδικαλιστής και αυτός αλλά από τα “φρούτα” της Νέας Δημοκρατίας. Τούτος έχει συνδέσει τον συνδικαλισμό με τον θάνατο.
-Θα πεθάνουμε αλλά όχι μόνοι μας. Θα πεθάνουμε όλοι μαζί.
Ο κ. Λυμπερόπουλος σαν μια νέα Τζαβέλαινα μας καλεί να χορέψουμε όλοι μαζί το χορό του Ζαλόγγου για να μπορέσει με την ....θυσία μας αυτή να γίνει ακόμα πλουσιώτερος. Κι’ αυτό το αποκαλεί συνδικαλισμό. Eίναι αυτός που το καλοκαίρι με τις απεργίες του κατάφερε να σκοτώσει τον τουρισμό και να κάνει τους τουρίστες αγανακτισμένοι να δηλώνουν

-Δεν ξαναερχόμαστε ποτέ στην Ελλάδα.

Τελικά είναι έξω από κάθε λογική το ότι οι της Ελλάδας Έλληνες δεν μπορούν ακόμη να καταλάβουν ότι έχουν φέρει την πατρίδα μας στην ολική καταστροφή. Είναι κρίμα που αυτό το ονομάζουν συνδικαλισμό.
.

Προφητείες...και πάσης Ελλάδας.

2011-10-11T07:27:00.000-07:00

“ Εδώ και δυό χρόνια (1981που έγινε το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση ) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, κρατικοδιαίτων, επιχειρηματιών, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.
Σε είκοσι, τριάντα χρόνια από σήμερα ο Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι΄ένας λαός στα όρια της οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης.“

Όλα αυτα ειπώθηκαν εικοσιοκτώ χρόνια πριν. Όχι από κανέναν μεγάλο
οικονομολόγο, ή κάποιον πολιτικό αναλυτή. Ούτε μαντικές ικανότητες είχε ο άνθρωπος που τα είπε. Ένας απλός άνθρωπος ήταν, που με το ταλέντο που του χάρισε η φύση προσπαθούσε να περάσει μηνύματα γέλιου στους ανθρώπο
υς και να κερδίσει το ψωμί των παιδιών του.

Ο Χάρυ Κλυν ήταν αυτός ο άνθρωπος που είπε τούτα τα τόσο σοφά προφητικά λόγια. Ο απλός άνθρωπος του λαού, αυτός που είχε το χάρισμα να μοιράζει το γέλιο στους ανθρώπους ήταν αυτός που μπόρεσε να δει τόσο μακρυά και να μην λαθέψει.

Ένα βράδυ του 1983 ήτανε, στη μπουάτ της Πλάκας ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ, στην παράσταση “Αλλαγή και πάσης Ελλάδος” που ειπώθηκαν οι προφητείες αυτές. Γέλασε ο κόσμος κείνο το βράδυ μα δεν προβληματίστηκε. Δεν μπόρεσαν να συλλάβουν τα όσα είχε πει ο κωμικός της βραδυάς. Ίσως να τα πέρασαν για αστεία Ήταν η εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου μεσουρανούσε στο πολιτικό στερέωμα. Το χρήμα κυκλοφορούσε εντυπωσιακά χωρίς να υπάρχει. Ήταν η εποχή που ο Τσοβόλας με εντολή του αρχηγού του, τα έδινε όλα. Κείνες τις μέρες τα κιβώτια με τις παιδικές πάνες, γεμάτες χρήμα, χτυπούσαν τις φιλικές πόρτες όχι για να αλλάξουν το λερωμένο μωρό αλλά για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιώτεροι.
Κι΄οι αγρότες με δόλιες τρόπους ξεγελούσαν τους “Κουτόφραγκους” να πάρουν μεγαλύτερες επιδοτήσεις. Ήταν η εποχή, που ο Κοσκωτάς, ένα άγνωστο κι΄ασήμαντο πρόσωπο, θα διέσυρε όλο τον πολιτικό κόσμο, με τα χρήματά του, που κανείς δεν ήξερε από που προέρχονται.
Ήταν η εποχή, που το χρήμα έτρεχε στους δρόμους και όλοι έτρωγαν χωρίς αυτά τα χρήματα να είναι δικά τους.
Όλοι μιλούσαν ότι έχτιζαν ένα καινούργιο κράτος. Όμως χωρίς πρόγραμμα, χωρίς οραματισμούς, χωρίς μέλλον και φυσικά, χωρίς βάσεις. Όλοι προσπαθούσαν να γίνουν πιό πλούσιοι από τον πιό πλούσιο. Σπίτια, εξοχικά, αυτοκίνητα, γέμιζαν τους δρόμους και οι μαρίνες γέμιζαν από σκάφη. Και κανείς δεν έμπαινε στον κόπο να ρωτήσει, πως; που; γιατί; Και κάποιο πρωί η βόμβα έσκασε. Κι΄εκείνο το μεγάλο, το εγκληματικό, “Λεφτά υπάρχουν” που ακούστηκε από τον απόγονο του Ανδρέα, αποδείχτηκε ότι ήταν η είσοδος της χώρας στις φυλακές των δανειστών.
Τριάντα χρόνια μετά η Ελλάδα έγινε αυτό που είχε προφητικά προβλέψει ο Χάρυ Κλυν. Έγινε η χώρα των πιθήκων, των κρατικοδιαίτων, των συνδικαλισταράδων. Η Ελλάδα της φτώχιας, της απελπισίας και της ηθικής εξαθλίωσης από τα υπολοίματα του Ανδρέα Παπανδρέου, που επιμένουν ακόμη ξεδιάντρωπα να μας λένε ότι θα μας σώσουν.

Η νεολαία.

2011-10-02T06:59:00.000-07:00

Είναι το μέλλον αλλά δεν έχει μέλλον

“Δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποχρέωση σε μια κυβάρνηση
aπό το να δικαιώσει τους πόθους των νέων ανθρώπων.”
Θίοντορ Ρούζβελτ. (Πρόεδρος των ΗΠΑ)

Ο Θίοντόρ Ρούζβελτ εκτός από ένας επιτυχημένος πρόεδρος των ΗΠΑ, αναμφισβήτητα υπήρξε κι΄ένας μεγάλος οραματιστής। Ένας πολιτικός που είχε την ικανότητα να βλέπει πολύ μπροστά। Ένας ηγέτης μου γνώριζε να κυβερνά. Είναι αυτός, που με τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του κατάφερε να βγάλει τις Ηνωμένες Πολιτείες από την καταστροφική οικονομική κρίση του 1929 και να την οδηγήσει στην ευημερία. Είναι αυτός που έφτιαξε την μεγάλη Αμερική, Και φυσικά, μέσα στην μεγάλη ακτίνα των οραματισμών του ήταν αυτός που μπόρεσε να δει ότι ένα κράτος αν θέλει να προοδεύσει θα πρέπει οποσδήποτε να ποντάρει το μέλλον του στην νεολάια, στους νέους ανθρώπους. Σ΄αυτούς που αν ιδωθούν σωστά, αν προετοιμαστούν σωστά και αν χρησιμοποιηθούν σωστά η χώρα τους με ασφάλεια θα οδηγηθεί στον δρόμο της προόδου.

Κι΄αυτή του την σκέψη, αυτή του την πίστη προς τη νεολαία, την άφησε παρακαταθήκη σε όλους αυτούς που θα ήθελαν να είναι οι ηγέτες της δικής τους χώρας.
Δυστυχώς στη δική μας χώρα, στην Ελλάδα, αυτό το μήνυμα του Ρούζβελτ δεν έφτασε ποτέ. Όχι μόνο τώρα, που η οικονομική κρίση και η ανικανότητα των πολιτικών της την έχουν οδηγήσει στο χείλος της αβύσσου, αλλά παντοτε για όλους τουςπολιτικούς όλων των παρατάξεων, όλων των αποχρώσεων και όλων των κομμάτων η νεολαία ήταν ένα είδος ανάγκης και ποτέ δεν ήταν το μέλλον της χώρας. Κανείς από όλους αυτούς δεν στήριξε το μέλλον της πατρίδας μας στη νεολαία. Κανείς δεν έδωσε την ευκαιρία στην νεολαία. Κανείς δεν πίστεψε στη νεολαία, Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τη νεολαία. Αντίθετα.Όλοι τους είδαν τη νεολαία σαν μια λύση στις δύσκολες στιγμές κι΄όχι σαν μια δύναμη για το μέλλον. Αποτέλεσμα. Κατάφερναν πάντοτε να φτιάνουν μια νεολαία χωρίς μέλλον, χωρίς οράματα, χωρίς στόχους. Μια νεολάια που δεν γνώριζε ποιά είναι η αποστολή της, ποιό είναι το καθήκον της, ποιός είναι ο προορισμός της. Μιά νεολαία που, απλά, ήθελαν να την χρησιμοποιούν. Μια νεολαία πο το μόνο που έχει μάθει είναι να αγωνίζεται για να επιζήσει και να αδιαφορεί για όλα τα άλλα. Αδιαφορεί ακόμη και γι΄αυτή την ίδια την πατρίδα της και κατά χιλιάδες οι νέοοι αποφασίζουν και παίρνουν τους δρόμους της ξενητιάς.
Δυστχώς η νεολαία της Ελλάδας από πολλά χρόνια έχει αφεθεί στην τύχη της. Από μέρος του κράτους και των υπευθύνων δεν υπάρχει καμμιά προοπτική, κανένα ενδιαφέρον γι¨αυτό το τόσο πολύτοιμο κομμάτι της πατρίδας μας. Νέοι επιστήμονες με δύο και τρία διπλώματα, με διδακτορικό καμμιά φορα, κάνουν διανομή πίτσας και ψήνουν σουβλάκια. Κάποιοι άλλη βλέπουν την μετανάστευση σαν μόνη λύση. Και κανείς από τους πολιτικούς και τους υπεύθυνους της χώρας δεν δείχνουν να γνωρίζουν τι γίνεται. Ποιό δράμα παίζεται. Τι θα γίνει.
Κάποιο πρωί η Ελλάδα θα ζητάει τους νέους της Και δεν θα ξέρει και η ίδια που έχουν πάει. Τότε όμως θα είναι πολύ αργά.

Eκλογές ! ! !

2011-09-24T05:18:00.000-07:00

Μια λέξη, μια απαίτηση θα έλεγα, που τον τελευταίο καιρό όσο πάει κι΄ακούγεται πιό συχνά, πιό έντονα, πιό απαιτητικά. Εκλογές.
Ξεκίνησε πριν μήνες να κάνει δειλά την εμφάνησή της σαν μια πιθανή περίπτωση εξόδου της χώρας μας από το οικονομικο και πολιτικό αδιέξοδο, όπως αρέσκονται να το ονομάζουν οι υποτιθέμενοι ειδικοί, που μόνο ειδικοί δεν είναι. Με την πάροδο του χρόνου και με την επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, η λέξη αυτή ακουγόταν όλο και πιό συχνά σημαίνοντας ότ θα είνα η μόνη λύση για τα πολιτικοοικονομικα προβλήματα της χώρας.
Όπως στο χορό της αρχαίας τραγωγίας έτσι κι΄εδώ ο χορός των εκλογών ξεκίνησε από τον κορυφαίο. Ποιός είναι ο κορυφαίος εγώ δεν σας το λέω. Μαντέψτε το μόνοι σας.
Τελευταία η λέξη εκλογές έχει γίνει μια απαίτησ. Κι΄όσοι στην αρχή την πρόφεραν δειλά τώρα βγαίνουν φανερά και βροντοφωνάζουν.
-Εκλογές εδώ και τώρα. !
Ακόμη και η Ντόρα μας, γνωστή και μη εξαιρετέα, η οποία και αυτή ίδρυσε κόμμα με σκοπό να βοηθήσει στην διάσωση της χώρας, ακόμη και αυτή βγαίνει και με ύφος μεγάλου ηγέτη βροντοφωνάζει. Υποψήφιος βουλευτής
-Εκλογές, τώρα. !
Όλοι οι φωστήρες της Ελλάδας λοιπόν βλέπουν σαν μόνη λύση της τραγικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα, τις εκλογές. Αυτές θα σώσουν τη χώρα και το λαό της. Τον λαό, ο οποίος δεν συμμετέχει σ΄αυτό το έξω από κάθε λογική πανηγύρι. Και φυσικά το μόνο που δεν τον απασχολεί είναι οι εκλογές. Κοιτάζει τις άδειες τσέπες του, το άδειο στομάχι του, το άδειο ψυγείο του, τους απλήρωτους λογαριασμούς του και αναρωτιέται,
-Δηλαδή αν γίνουν εκλογές εγώ θα φάω; Θα βρω δουλιά; Θα με πληρώσουν;
Βέβαια όλα αυτά είναι όνειρα. Αν γίνουν εκλογές ο μόνος που για μια ακόμη φορά θα πληρώσει και μάλιστα πολύ ακριβά, θα είναι ο λαός.
Εκλογές λοιπόν. Εκλογές που σημαίνει τι; Σημαίνει ότι αν έχουν απομείνει κάποια χρηματικά ψίχουλα στις τσέπες της δύστυχης Ελλάδας, αν πάρουμε κάποιο δάνειο από τα όρνεα που έχουν φωληάσει πάνω μας, θα κατασπαταληθούν για να βγουν στους δρόμους ένα τσούρμο οι αλητίριοι πολιτικοί καραγκιόζηδες και να προσπαθούν να πείσουν τον ελληνικό λαό να τους ψηφίσει για να σώσουν την Ελλάδα.
Θα σώσει την Ελλάδα
Τώρα πως έγινε και τόσα χρόνια δεν την έσωσαν μην το ρωτάτε. Απάντηση δεν υπάρχει.
Η λογική λέει ότι στην τραγική θέση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, οι εκλογές θα είναι το τελειωτικό της χτύπημα. Όμως η λογική δεν έχει καμμιά σχέση με τους Έλληνες πολιτικούς. Τους απαιχθάνεται. Αν είναι δυνατόν ο Τσίπρας, η Αλέκα και η λογική να έχουν έστω και ένα κοινό σημείο.
Μέσα σε όλη αυτή την αρρωστημένη εκλογομανία ακούστηκε και μια φωνή που ξάφνιασε. Μιά φωνή που προβλημάτισε. Μια φωνή που έκαμε πολλούς να αναρωτηθούν. Υπάρχει κάποιος πολιτικός που σκέφτεται;
Ήταν ο Φώτης Κουβέλης, ο πρόεδρος της Δημοκρατκής Αριστεράς, αυτός που μπόρεσε να δει και να φωνάξει τι θα αντιμετωπίσουμε αν αποφασίσουν εκλογές οι ανεγκέφαλοι αρουραίοι που κατοικοεδρεύουν στην Βουλή των Ελλήνων. Ήταν ο μόνος που μπόρεσε να δει πάνω από το κόμμα του και πανω από την καρέκλα του. Κι΄είναι προς τιμή του αυτό. Όλοι οι άλλοι μέτρησαν και έκριναν με την λογική του συμφέροντος.
Δυστυχώς για τους πολιτικούς της Ελλάδας κανείς δεν έχει την ικανότητα να δει τι θα γίνει αμέσως μετά από τις εκλογές. Κανείς δεν κατάφερε να δει ότι οποιοσδήποτε κόμμα ή και συνδιασμός προκύψει μετά από τις εκλογές εκείνοι που θα κυβερνήσουν και θα κυβερνούν τη χώρα και για πολλά χρόνια μάλιστα, είναι η Τρόϊκα και το ΔΝΤ.
Αν θέλετε εκλογές τολμήστε .

Φτύστε τους ! ! !

2011-09-17T07:47:00.000-07:00

Κάπως μεγάλη η απουσία μας από την επικαιρότητα. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε παρόντες. Δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθούσαμε την πορεία της ιστορίας και το πέρασμά της από την πατρίδα μας. Κάθε άλλο. Όλον αυτόν τον καιρό είμαστε μέσα στα γεγονότα, μέσα στην επικαιρότητα.
Κάποιοι λόγοι με οδήγησαν σε μια απουσία κάποιας διάρκειας. Όμως νάμαι και πάλι εδώ.
Εδώ για να ξεκινήσουμε και να δούμε τους τριακόσιους λεβέντες της Βουλής των Ελλήνων να αγωνίζονται για να αποτελειώσουν την βαρέως ασθενούσα και ετοιμοθάνατη, όπως λένε και….. οι γιατροί, Ελλαδίτσα μας. Και φυσικά να αρχίσουμε από τον Γιωργάκη μας. Τον ένα και μοναδικό. Τον Γιωργάκη που κυριολεκτικά δεν γνωρίζει που βρίσκεται. Όχι βέβαια διότι το πρωί ξυπνάει στην Αθήνα, το μεσημέρι γευματίζει στις Βρυξέλλες και το βράδυ κοιμάται Βερολίνο, Παρίσι, Λονδίνο ή όπου αλλού βρει. Όχι βέβαια. Απλούστατα διότι του έχει φύγει κάθε έλεγχος από τα χέρια του και χορεύει στο ρυθμό που του χτυπάνε τα τύμπανα της Τρόΐκας. Τον Γιωργάκη που ξεκίνησε να μας κυβερνήσει με λάθος τακτική, με λάθος πορεία, σε λάθος δρόμο. Έχουμε και τον Αντωνάκη τον Σαμαρά. Αυτός, φυσικά, αγνοεί τον ρόλο της αντιπολίτευσης. Γνωρίζει όμως πολύ καλά τον δρόμο που πιθανόν να τον οδηγήσει στον θρόνο του πρωθυπουργού χωρίς να είναι σε θέση να δει τι γίνεται μετά. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να φορέσει τα γαλόνια του πρωθυπουργού και μετά....ίδωμεν. Την Αλέκα μας την γνωρίζουμε όλοι μας. Υπέρμαχος των φτωχών, των αδυνάτων της εργατιάς και γενικά ο φύλακας άγγελος του ελληνικού λαού. Η Αλέκα που έχει καταντήσει ένα ενοχλητικό πολιτικό γραμμόφωνο ακόμη και γι΄αυτούς τους ίδιους τους οπαδούς του κόμματός της, του υποτιθέμενου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Πολεμάει για το μεροκάματο του εργάτη, φωνάζει για την αγωνία του φτωχού. Όμως όλα αυτά δεν την εμποδίζουν να πετάει στο δρόμο τους εργάτες του Ριζοσπάστη και του ραδιοφωνικού σταθμού της. Και οι Έλληνες απελπισμένοι οραματίζονται μια Ελλάδα ονειρεμένη κάτω από την ηγεσία της Μεγάλης Αλέκας. Όπως λέμε της Μεγάλης Αικατερίνης. Ο έτερος Γιωργάκης, ο μαχητικός Καρατζαφέρης, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, ενός κόμματος που υπόσχεται πως αν έρθει ¨στα πράμματα΄ θα μας απαλλάξει από πολλά κακά. Δεν μας λέει όμως με ποιόν τροπο. Βέβαια τούτος δω ο Γιωργάκης ζει στον δικό του κόσμο. Τα όσα δεινά περνάει η Ελλάδα του χρησιμεύουν μόνο για να πουλάει πνεύμα και να παρουσιάζει τις λεκτικές του επινοήσεις. Ιστορικό έχει μείνει εκέινο της ΄Δεξιάς πολυκατοικείας΄. Με συντροφιά του τον ΄Άδωνη, κάτοχο μιας εκνευριστικής σε ήχο φωνής, ορύονται μέσα στη Βουλή μόνο και μόνο για να δικαιολογούν τον παχυλό μισθό τους.
Βέβαια έχουμε και τον αξιότιμο αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Tον αξιότιμο κ. Αλέξη Τσίπρα. Έναν αρχηγό ουρανοκατέβατον ελέω Αλαβάνου. Τούτος δω αναμφισβήτητα είναι η μεγάλη παραφωνία της Βουλής . Διαφωνεί με τους πάντες και για τα πάντα. Φυσικά και δεν έχει ποτέ του κάποια εναλλακτική πρόταση. Κύριος στόχος του να φύγει η κυβέρνηση. Τι θα γίνει μετά ούτε γνωρίζει αλλά και μάλλον δεν τον ενδιαφέρει.
Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές. Βέβαια υπάρχουν και οι εφεδρείες. Οι αναπληρωματικοί. Αυτοί που σαν μοναδικό σκοπό τους έχουν να εκμεταλεύονται τα πάντα για μια κάποια αύξηση του ποσοστού της. Η Ντόρα μας. Γόνος της γνωστής οικογενείας των Μητσοτάκηδων. Ιδρυτής της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Γιατί έφτιαξε το κόμμα μην την ρωτήσετε. Αποκλείεται να ξέρει. Γέννημα θρέμμα της ΝΔ και στέλεχός της, υπουργός, μεγαλοστέλεχος. Τώρα την πολεμάει μόνο και μόνο γιατί πρόεδρός της είναι ο Σαμαράς. Τα υπόλοιπα δεν την ενδιαφέρουν
Κι΄ακόμη έχουμε την Δημοκρατική Αριστερά, τους Οικολόγους που αγωνίζονται να πάρουν κάποια χρήματα να ζήσουν οι άνθρωποι μια και μόνο αυτό γνωρίζουν να κάνουν.
Και μετά από όλα αυτά και με όλους αυτούς η Ελλάδα καο ο λαός της αγωνίζονται να σωθούν από τον βέβαιο θάνατο που τους έχουν οδηγήσει.
Τους χρειάζεται φτύσιμο ναι ή όχι;
Συγνώμη, αλλά τούτος επέμενε να μπει η φωτογραφία του και στο τέλος। Πως να του χαλάσω το χατήρι; Έναν τον έχουμε.

Μαζύ τα φάγαμε.

2011-09-16T03:00:00.001-07:00

Αν είναι δυνατόν να τα φάει κανείς μαζύ με αυτόν τον ελέφαντα.

Φίλες και φίλοι της ιστοσελίδας Hellas café. Για πολλούς και διάφορους λόγους είχα κάπως παραμελήσει τούτη τη σελίδα. Όμως όλα όσα συμβαίνουν όχι μόνο στην πατρίδα μας Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο και σε συνδιασμό με το ενδιαφέρον και την αγάπη του κόσμου με υποχρεώνουν να φωνάξω ένα μεγάλο ΠΑΡΩΝ και να βρεθώ και πάλι κοντά σας
Σε λίγες μέρες λοιπόν ξεκινάμε και πάλι να...... ενοχλούμε όσα μας ενοχλούν

Ένα σχόλιο που λέει πολλά

2011-08-31T04:26:00.000-07:00

Εκφράζω από καρδιάς τα συγχαρητήριά μου στον κ। Σπύρο Γκάρο για το υπέροχο άρθρο του, του οποίου οι "αλήθειες" δεν είναι δυνατόν παρά να προκαλούν θλίψη -και όχι μόνο (!)- σε κάθε ευαισθητοποιημένο Άνθρωπο! Και μόνον ο τίτλος "Η ανεργία, η φτώχεια και η πείνα, τα τρία μεγάλα κοινωνικά εγκλήματα", η αλήθεια του οποίου είναι φυσικά αναμφισβήτητη, και πονάει και προβληματίζει τους ανθρώπους και -κυρίως- οφείλει να αφυπνίσει τις απο καιρό "κοιμισμένες" (για να μη πω ανύπαρκτες) συνειδήσεις των απανταχού της Γης εχόντων στα χέρια τους τη δύναμη και την εξουσία...Φιλικά
Φιλικά
Γιόλα Α-Π

Η ανεργία, η φτώχεια και η πείνα, τα τρία μεγάλα κοινωνικά εγκλήματα

2011-08-26T19:48:00.000-07:00

Του Σπύρου Γκάρου,
Νυρεμβέργη

Δεν έχουμε ανάγκη από θύελλες
ούτε από τυφώνες
που να μας τρομάζουν
Αυτά μπορούμε οι ίδιοι να τα φτιάξουμε.
Μπέρτολντ Μπρεχτ

Ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ στην Ευρώπη, ασχολείται σήμερα με το θέμα της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας και της φτώχειας. Πράγματι οι κοινωνικές αυτές καταστάσεις έχουν πάρει τα τελευταία χρόνια επικίνδυνες διαστάσεις. Μόνο στις χώρες της Ε.Ε 20 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στο όριο της φτώχειας. Αυτοί κυρίως είναι οι νέοι, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι ηλικιωμένοι και οι συνταξιούχοι. Στις ΗΠΑ σήμερα το 2011 υπάρχουν 45 εκατομμύρια Αμερικανοί που ζουν από την κοινωνική πρόνοια.
Ο γνωστός οικονομολόγος. Μώχαμετ Γιούνους (βραβείο Νόμπελ), το 2006 σε ομιλία του στη Στοκχόλμη, ανέφερε ότι, 50 εκατομμύρια πλούσιοι έχουν σήμερα ετήσιο εισόδημα όσο το σύνολο τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων σ' αυτόν τον Πλανήτη. Το 1% των Αμερικανών κατέχει 1,35 τρισεκατομμύρια δολάρια, όσο το ακαθάριστο εισόδημα της Γαλλίας, της Ιταλίας και του Καναδά μαζί. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι το ήμισυ της ανθρωπότητας ζει με 2 δολάρια την ημέρα. Γενικώς 850 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως ζουν το φάσμα της πείνας.Σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση διατροφής (FAO), ένα μεγάλο μέρος από αυτούς βρίσκεται στην ακραία κατάσταση του υποσιτισμού. Κάθε επτά δευτερόλεπτα πεθαίνει ένα παιδί από ασιτία.
Η πείνα είναι ένα κοινωνικό έγκλημα.
Ο καθηγητής της θεολογίας του πανεπιστημίου της Ζυρίχης, Walter Hollenweg, ανέφερε ότι,
“...η χωρίς όρια απληστία και η μανία των πλουσίων να γίνουν ακόμα πλουσιότεροι, σε συνεργασία με τη διεφθαρμένη κοινωνική “ελίτ”, σχηματίζουν μία συνωμοτική ομάδα που κάθε μέρα επαναλαμβάνει το έγκλημα “των παιδιών της Βηθλεέμ”.
Ο “Οργανισμός για την ανάπτυξη” στα Ηνωμένα Έθνη (UNDP) δήλωσε ότι, πάνω από δύο δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι “απόλυτα φτωχοί”, χωρίς εισόδημα, κατοικία, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς κατάλληλη διατροφή, εκπαίδευση, αλλά και χωρίς πρόσβαση σε καθαρό νερό. Οι “κύριοι” του διεθνούς καπιταλισμού αποφασίζουν για τη ζωή και το θάνατο αυτών των ανθρώπων.
Είναι τραγικό το γεγονός ότι οι αριθμοί αυτοί δε μειώνονται, αλλά αυξάνουν και μάλιστα με ταχύ ρυθμό. Στην πατρίδα μας οι νέοι, που είναι άνεργοι, έφτασαν το 38%, δηλαδή είμαστε οι προτελευταίοι στη λίστα πριν από την Ισπανία, στην οποία το ποσοστό ανεργίας των νέων έφτασε στο 45%.

Πολλές μεγάλες πόλεις στην Ευρώπη είναι χωρισμένες σε πολυτελή προάστια, τις ονομαζόμενες βιτρίνες, και σε φτωχογειτονιές, τύπου τενεκεδούπολης. Αυτή την κοινωνική διάκριση τη διαπίστωσα προσωπικά, όταν τον Απρίλιο έκανα μία βόλτα από την Ομόνοια στις οδούς Πειραιώς, Αγίου Κωνσταντίνου, Πλατεία Κουμουνδούρου μέχρι το Μοναστηράκι. Αυτές οι περιοχές είναι τόσο υποβαθμισμένες και συνίσταται στους Αθηναίους να μην κυκλοφορούν κατά τις νυχτερινές ώρες.
Σ' αυτές τις γειτονιές γνωρίζει κάποιος την άλλη Αθήνα... Την Αθήνα με τα στενά σοκάκια, τις αποχετεύσεις που βρωμάνε, τα σκουπίδια στοιβαγμένα στις γωνιές, τις τρώγλες. Εκεί η φτώχεια δεν κρύβεται... δίνει ζωντανά το παρόν της. Εκεί κυβερνούν οι άνθρωποι της νύχτας, τα ναρκωτικά και η πορνεία.
Περπατώντας συνάντησα μία μεγάλη ομάδα οικονομικών προσφύγων. Άνθρωποι φτωχοντυμένοι, πολλοί από αυτούς κυνηγημένοι από τις πατρίδες τους. Ορισμένοι κοιμόντουσαν στο πεζοδρόμιο.
Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τα λόγια ενός φίλου μου που εργαζόταν μηχανικός στην εταιρία πυρηνικών αντιδραστήρων (ΚWU) στο Ερλάνγκερ της Γερμανίας, όταν κάποτε είπε:
Φίλε Σπύρο, αν όλοι αυτοί οι λαοί από την Αφρική και Ασία μία ημέρα αφυπνιστούν και αντιληφθούν, ότι εμείς στη Δύση τους ληστεύουμε και τους κλέβουμε τις πρώτες ύλες, ουράνιο,χρυσό, διαμάντια, πετρέλαιο για να περνάμε εμείς πλουσιοπάροχα, ενώ αυτοί πεθαίνουν από την πείνα, τις αρρώστιες και τις φυσικές καταστροφές, θα έρθουν εδώ και θα μας φάνε. Πιθανώς να βρισκόμαστε στην αρχή αυτής της κατάστασης...
Κατά σύμπτωση, το ίδιο βράδυ παρακολούθησα στην τηλεόραση μία εκπομπή του Λαζόπουλου, όπου αυτός παρουσίασε ένα πεντάχρονο προσφυγόπουλο από το Ιράκ, από αυτά που ζουν στον καταυλισμό των προσφύγων στο Λαύριο, να κλαίει μπροστά στην κάμερα και σκουπίζοντας με τα μικρά του χέρια, τα δάκρυά από τα μάτια του, με σπασμένα ελληνικά να λέει:
“...Κι εγώ θέλω λίγη χαρά... ένα κρεβάτι να κοιμηθώ... το πάτωμα εδώ είναι σκληρό και κρύο... Γιατί δε μου δίνουν κι εμένα λίγη χαρά... Την Ελλάδα την αγαπώ...” όσο έλεγε αυτά τα λόγια, τα δάκρυα κυλούσαν στα μαγουλά του... Αλήθεια σε ποια κοινωνία ζούμε;.. Που είναι ο ανθρωπισμός μας; Δεν έχουμε ζήσει κι εμείς σαν παιδιά παρόμοιες καταστάσεις κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ή στον εμφύλιο; Τις ξεχνάμε;...
Μ' αυτή την ευκαιρία θέλω να αναφερθώ σε μία περίπτωση που συνέβη στις ΗΠΑ.
Το “άκρον άωτον” του παραλογισμού.
Στις 24 του Φλεβάρη, στα ψιλά γράμματα μιας γερμανικής εφημερίδας, διάβασα την ακόλουθη είδηση:
“Ακριβή απώλεια για την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ.”
Hagana/Guam: Στην αεροπορική βάση της νησίδας Γκουάμ στον Ειρηνικό Ωκεανό ένα βομβαρδιστικό, τύπου Β-2 Tarnkappen, αμέσως μετά τη απογείωση του, έπεσε και βυθίστηκε στον Ωκεανό. Οι δύο πιλότοι σώθηκαν με την εκτίναξη του καθίσματος. Ήταν η πρώτη απώλεια ενός βομβαρδιστικού αεροπλάνου τύπου Β-2 το οποίο είναι ικανό να διαφεύγει τη σύλληψη των ραντάρ του αντιπάλου. Ένα μόνο κομμάτι αυτών των βομβαρδιστικών στοιχίζει 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια. ( Ψιλά πράγματα !!!).
Αναρωτιέμαι: Αλήθεια που πάμε και που επιτέλους θα φτάσουμε εκεί που πάμε;...
Με τα δισεκατομμύρια που βυθίστηκαν στον Ειρηνικό Ωκεανό...πόσες κοιλίτσες πεινασμένων παιδιών θα γέμιζαν για αρκετά χρόνια; Πόσα σχολεία ή νοσοκομεία θα χτίζονταν;
Μπορεί κανείς να το φανταστεί;...
Χρειαζόμαστε άραγε αυτούς τους εξοπλισμούς, που κοστίζουν αστρονομικά ποσά, τα οποία πληρώνουμε εμείς οι ίδιοι με τους φόρους μας; Μήπως επενδύουμε τελικά στην εξόντωσή μας;
Ή μήπως... γιατί φοβόμαστε τους πεινασμένους αυτού του Πλανήτη..;
(Όχι εμείς βέβαια, αλλά οι μεγιστάνες του πλούτου, των οποίων ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς).

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΠΛΑ - Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ (Μέρος ΙΙ)

2011-08-23T14:55:00.000-07:00

Σπύρος Γκάρος
Νυρεμβέργη
Επικηρυχθέντες εγκληματίες πολέμου βρήκαν άσυλο στις ΗΠA και έγιναν συνεργάτες, προσφέροντας τις γνώσεις τους τον τρόπο και την μέθοδο που χρησιμοποιούσαν στα εγκλήματα τους। Ένας από αυτούς ήταν και ο Ιάπωνας καθηγητής μικροβιολόγος δρ। Σίρο Ισίι. Ο δρ. Ισίι πέρασε στην ιστορία σαν ένας από τους μεγαλύτερους και ψυχρότερους εγκληματίες στον κόσμο. Χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν τον θάνατο στα εργαστήρια του, ζωντανά πειραματόζωα στην έρευνα βιολογικών όπλων.
Το 1927 ο Ισίι πήρε το δίπλωμα του, δόκτωρας της μικροβιολογίας, στην συνεχεία εξειδικεύτηκε στο Τόκιο στρατιωτικός γιατρός με την εντολή ν΄ ασχοληθεί με τα βιολογικά όπλα. Επιθυμία του ήταν τις έρευνες και τα πειράματα να τα ενεργεί σε ζωντανούς οργανισμούς.
Ανέπτυξε δε την θεωρία, σε ότι αφορά τα βακτηριολογικά όπλα, των δύο διαφορετικών ερευνών, τον τύπο της επιθετικής έρευνας Α, και τον τύπο της αμυντικής έρευνας Β. Η αμυντική έρευνα Β, ήταν η έρευνα των εμβολίων, αυτή ήταν εύκολο να ενεργηθεί στην Ιαπωνία.
Ο τύπος Α, η επιθετική έρευνα, θα έπρεπε να γίνει στο εξωτερικό, κάπου αλλού. Φοβόταν μη τυχόν διαφύγουν από τα εργαστήρια μικρόβια προς τα έξω στην ατμόσφαιρα και επέλθει μεγάλη καταστροφή στην πατρίδα του.
Η ευκαιρία, του δόθηκε να οργανώσει εργαστήρια για την έρευνα Α στη Μαντζουρία, την βορειοανατολική επαρχία της Κίνας, η οποία μετά τον πόλεμο Ιαπωνίας/Ρωσσίας (1904/05) έμεινε υπό την κατοχή της Ιαπωνίας. Στην Μαντζουρία εκείνα τα χρόνια επικρατούσε μεγάλη φτώχεια και πείνα.
Αρρώστιες όπως, η πανούκλα και η χολέρα θέριζαν μαζικά τους κατοίκους της. Ακριβώς αυτή η επαρχία ήταν ιδανική για τον δρ. Ισίι να ξεκινήσει τα πειράματά του. Οικοδόμησε ένα τεράστιο κέντρο ερευνών που περιελάμβανε 150 κτίρια και μυστικές εγκαταστάσεις εργαστηρίων. Σ΄ αυτό το κέντρο, το οποίο αργότερα ονόμασε "Mονάδα 731" εργάζονταν τρεις χιλιάδες Ιάπωνες επιστήμονες και τεχνικοί.
Ο δρ. Ισίι είχε τον βαθμό του ταγματάρχη, και ήταν καθηγητής της ανοσολογίας. Η Μαντζουρία διέθετε άφθονο ανθρώπινο υλικό για τα πειράματά του. Π.χ. στην πόλη Χαρμπίν και στο χωριό Βεϊγινχέ υπήρχαν φυλακές με εκατοντάδες κομμουνιστές και Κινέζους αντάρτες, φυλακισμένους. Ποιος φρικτός θάνατος περίμενε αυτούς τους ανθρώπους, κανένας δεν τόχε προβλέψει.
Οι φυλακισμένοι και οι αιχμάλωτοι ήταν τα πειραματόζωα των Γιαπωνέζων επιστημόνων. Στην πόλη 'Αντα ο δρ. Ισίι και οι συνεργάτες του, σε ανοιχτό γήπεδο έδεναν σε πασσάλους Κινέζους, γέμιζαν τουφέκια "Shrapnel" με βακτηρίδια σήψης και απ΄ απόσταση δεκαπέντε μέτρων τους πυροβολούσαν. Τα βακτηρίδια αυτά απονεκρώνουν τους ιστούς του σώματος.
Για να μην επέλθει αμέσως μετά την έκρηξη ο θάνατος κάλυπταν το κεφάλι και το στήθος των φυλακισμένων με μεταλλική ασπίδα και άφηναν ελεύθερα τα πόδια και τους γοφούς. Μέσα σε μία εβδομάδα οι Κινέζοι-πειραματόζωα πέθαιναν από μόλυνση. 'Αλλες φορές ενεργούσε το ίδιο τεστ με βόμβες που έριχνε από αεροπλάνο στα κινέζικα χωριά. Η μεταχείριση των ανθρώπων σ΄ αυτή την επαρχία ήταν φρικιαστική. Χρειαζόταν ο δρ. Ισίι έναν ανθρώπινο εγκέφαλο; Διέταζε τους βοηθούς του να θρυμματίσουν το κρανίο ενός φυλακισμένου. Το τι ακριβώς συνέβαινε στην "Μονάδα 731" μας το αναφέρει στην μαρτυρία του ένας Ιάπωνας γιατρός, το 1995 μέσω της εφημερίδας New York Times:
"Εγνώριζε, ότι φτάνει το τέλος του". Έτσι άρχισε την αφήγηση του, για το πως ενεργούσαν μία αυτοψία επί ζωντανού φυλακισμένου.
Όταν τον οδηγήσαμε στο εργαστήριο και τον δέσαμε δεν έφερε καμία αντίσταση. Σαν είδε όμως να βγάζω από το ζωνάρι μου ένα σκαρπέλο τότε άρχισε να φωνάζει. Του άνοιξα το στήθος και την κοιλιά μέχρι τα γεννητικά του όργανα. Ούρλιαζε τρομερά. Το πρόσωπο του στράβωσε, απ΄ αυτή τη στιγμή ξεκίνησε ο αγώνας του με τον θάνατο.
Ο φυλακισμένος μολύνθηκε με το μικρόβιο της πανούκλας. Οι γιατροί ήθελαν να διαπιστώσουν ποια όργανα προσβάλλει η ασθένεια και πως αυτά αντιδρούν. Στην ερώτηση, γιατί την αυτοψία την ενεργούσαν χωρίς νάρκωση; Ο κάποτε γιατρός της "Μονάδας 731" δήλωσε:
Δεν χρησιμοποιούσαμε αναισθητικό γιατί θα επηρέαζε πολλά από τα όργανα που θέλαμε να ερευνήσουμε. Το 1939, στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν αποκτήσει οι Ιάπωνες τα πρώτα βιολογικά τους όπλα.
Στο πόλεμο ενάντια στην Σοβιετική Ένωση έστειλε ο δρ. Ισίι μία ομάδα από 24 σαμποτέρ στο αντίπαλο στρατόπεδο. Αυτοί άδειασαν στον ποταμό Χάλχα μικρόβια σαλμονέλας και τύφου. Τα αποτελέσματα αυτής της επιχείρησης έμειναν άγνωστα.
H "Μονάδα 731" καλλιεργούσε ψύλλους για βιολογικό όπλο, τα παράσιτα αυτά τα εξόπλιζε με το βακτηρίδιο της πανούκλας και τα εξαπέλυε να μολύνουν τους αρουραίους τους οποίους στη συνεχεία τους απελευθέρωνε στα κινέζικα χωριά.
Το Αύγουστο 1942 ένα γιαπωνέζικο αεροπλάνο πετώντας πάνω από ένα χωριό στην Ανατολική Κίνα , άφησε πίσω του ένα είδος καπνού. Στην αρχήν ψόφησαν κατά μάζες οι αρουραίοι. Μετά ασθένησαν οι χωριάτες, και από τους 1200 κατοίκους πέθαναν οι 395 από πανούκλα, δηλαδή 20 ημερησίως. "Έθαβε κάποιος τον νεκρό του, ταυτόχρονα γνώριζε, ότι ο επόμενος θα είναι ο ίδιος."
Στα χρόνια 1942 και 1945 εξαπέλυσε η "Μονάδα 731" πάνω από τα χωριά και τις πόλεις της Κίνας δεκαπέντε εκατομμύρια ψύλλους δηλητηριάζοντας τρόφιμα και πόσιμο νερό με το μικρόβιο του άνθρακα, της χολέρας, σαλμονέλας και της πανούκλας.
Η "Μονάδα 731" παρήγαγε μηνιαίως 300 κιλά από το βακτηρίδιο της πανούκλας και μεγάλη ποσότητα από άλλα θανατηφόρα βακτηρίδια. Το 1940 ο δρ. Ισίι είχε εξοπλίσει 1600 βόμβες με διάφορα μικρόβια. Και το 1945 είχε στην διάθεση του 400 κιλά από το βακτηρίδιο του άνθρακα.
Οι Ιάπωνες σχεδίαζαν αυτόν τον τεράστιο βιολογικό οπλισμό να τον χρησιμοποιήσουν ενάντια στους συμμάχους. Το 1944 ένα υποβρύχιο έφυγε με κατεύθυνση το νησί Σάϊπαν, μία γιαπωνέζικη σημαντική στρατιωτική βάση στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Αυτό μετέφερε κανάτες πορσελάνης με δισεκατομμύρια μολυσμένους ψύλλους με πανούκλα. Σε περίπτωση που οι Αμερικανοί επιχειρούσαν απόβαση στο νησί θα τους απελευθέρωναν στις ακτές του νησιού. Αυτό όμως δεν συνέβη, επειδή πρόλαβαν οι σύμμαχοι και βύθισαν το υποβρύχιο πριν φτάσει στον προορισμό του. Ορισμένους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο1945, η Ιαπωνία με τον απόρρητο κωδικό, "λουλούδια κερασιάς στη νύχτα", σχεδίαζε μια επιχείρηση στην οποία πιλότοι καμικάζι θα έπεφταν στην Νότια Καλιφόρνια με το μικρόβιο της πανούκλας. Το σχέδιο δεν πραγματοποιήθηκε, γιατί έναν μήνα προ την ημερομηνία αυτή η Ιαπωνία συνθηκολόγησε.
Ένας αξιωματούχος της "Μονάδας 731" κατά την δίκη του από ένα σοβιετικό στρατοδικείο κατάθεσε επί του πρωτοκόλλου, ότι από τα πειράματα πέθαιναν κάθε χρόνο τουλάχιστον 600 φυλακισμένοι. Σύμφωνα με δηλώσεις των Κινέζων της περιοχής, 270 000 άνθρωποι δολοφονήθηκαν φρικιαστικά στα εργαστήρια του δρ. Σίρο Ισίι.
Όταν το 1945 οι Ρώσοι προέλασαν στην Μαντζουρία, ο δρ. Ισίι κατέστρεψε τα εργαστήρια του θανάτου και εξαφάνισε κάθε αποδεικτικό στοιχείο από τα εγκλήματα του.
Τους 150 φυλακισμένους που είχαν απομείνει, τους δολοφόνησε με καυσαέρια και έκαψε τα πτώματα τους. Μία γιαπωνέζικη εφημερίδα δημοσίευσε, ότι ο δρ. Ισίι αυτοκτόνησε. Στην πατρίδα του βρέθηκε μάλιστα ένας τάφος ο οποίος έφερε τ΄ ονομά του.
Καθαρή απάτη. Ο δρ. Ισίι συνελήφθηκε από Αμερικανούς κομάντος και μεταφέρθηκε στην Αμερική, δεν φυλακίστηκε. Ο εγκληματίας πολέμου δρ. Σίρο Ισίι γλίτωσε την κεφαλή του, αφού κατέθεσε στις ΗΠΑ έναν μεγάλο αριθμό πληροφοριών για τα γιαπωνέζικα προγράμματα και για τις έρευνες του επί των βιολογικών όπλων. Τα υπόλοιπα του χρόνια τα έζησε σαν ελεύθερος Αμερικανός πολίτης και πέθανε το 1959 από καρκίνο του λάρυγγα.
Οι ΗΠΑ στο Camp Detrick, περίπου 130χλμ μακριά από το Salt Lake City, κοντά στην έρημο, που μόνο κάκτοι σκορπισμένοι εδώ και κει την στολίζουν, έχουν το κέντρο ερευνών και παραγωγής βιολογικών όπλων, ένα τεράστιο συγκρότημα από 600 μεγάλα εξοπλισμένα κτίρια. Σ΄ αυτό το κέντρο έκανε τις ερευνές του ο δρ. Ισίι και βέβαια τα τελευταία χρόνια πολλοί Ρώσοι επιστήμονες, οι οποίοι μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλόκ, έμειναν άνεργοι.
Aμέρικα!.. Αμέρικα!.. η χώρα της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας... χώρα των Νονών ...και των μεγάλων Αντιθέσεων!!!
Στοιχεία:Bioterror , (Kurt Langbein, Christian Skalnik, Inge Smolek).Biowaffen, (Wendy Barnaby).Bioterror - Tod aus dem Labor (Ken Alibek, Stephen Handelman)Der unsichtbare Tod, (Tim Trevan)Virus Die lautlose Bedrohung, (Judith Miller - Stephen Engelberg - William Broad)
Σπύρος Γκάρος
Spiros Garos, (Journalist-Mitglied der JU München),Herrnstr.2 90763 Fürth, GermanyTel.0049 911 7419461

Η ΔΙΑΤΑΓΗ

2011-08-14T14:27:00.001-07:00

Η διαταγή προς τον στρατηγό Carl Spaatz (Καρλ Σπάατς) για τη ρίψη της ατομικής βόμβας αναφέρει τα εξής:

Προς τον
στρατηγό Carl Spaatz (Καρλ Σπάατς), ανώτερο διοικητή της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας. 24.Ιουλίου 1945.

Tο ειδικό σώμα 509, του 20ου στόλου της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας θα ρίξει την πρώτη ειδική του βόμβα σε έναν από τους αναφερόμενους στόχους Χιροσίμα, Κονκούρα, Ναγκασάκι η Νιιγκάτα, εφόσον οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Θα διατεθούν επιπρόσθετα αεροσκάφη για συνοδεία του βομβαρδιστικού, ώστε να καταστεί δυνατή η παρακολούθηση της έκρηξης της βόμβας και των επιπτώσεών της στους επιστήμονες του υπουργείου στρατιωτικών. Τα αεροσκάφη παρακολούθησης θα παραμένουν σε απόσταση μερικών μιλίων από την εστία της έκρηξης.
Εφόσον διατίθενται αρκετές βόμβες , θα ενεργηθεί η ρίψη τους στους παραπάνω αναφερόμενους στόχους. Για περαιτέρω βομβαρδισμούς να αναμένετε καινούριες διαταγές.
Όλες οι ανακοινώσεις γύρω από τη χρήση του πολεμικού υλικού στην Ιαπωνία βρίσκονται στη δικαιοδοσία του προέδρου των ΗΠΑ και του υπουργείου στρατιωτικών. Χωρίς προηγούμενη έγκριση δεν επιτρέπεται οι εκτελούντες τις διαταγές στο μέτωπο να εκδίδουν οποιοδήποτε ανακοινωθέν. Όλες οι ειδήσεις για την ενημέρωση του τύπου θα πρέπει προηγουμένως να λογοκρίνονται από το υπουργείο στρατιωτικών.
Η ανωτέρω διαταγή απευθύνεται σε εσάς κατόπιν εντολής και μετά από έγκριση του υπουργού στρατιωτικών και του ανωτέρου στρατιωτικού διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων. Ζητείται από σας να κοινοποιήσετε ένα έντυπο αυτής της διαταγής προσωπικά στον στρατηγό MackArthur (Μακ-Άρθουρ) και στο ναύαρχο Nimits (Νίμιτς) προς ενημέρωσή τους.
Κατ' εντολήν
Thos. T. Handy
Στρατηγός GSC εν υπηρεσία Επιτελάρχης

Ουκ γαρ οίδασι τι ποιούσι.
Στις 6 Αυγούστου του1945, στις 8.13 το πρωί, το πλήρωμα του βομβαρδιστικού Β 29 (Elona Gay)΄έλαβε από τον ανώτερο διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στον Ειρηνικό Ωκεανό, στρατηγό Carl A. Spaatz τη διαταγή, να ρίξει πάνω από τη Χιροσίμα την Α-βόμβα. Μετά από δύο λεπτά σε ύψος 580 μέτρων η τρομερή εκρηκτική δύναμη των 12 500 τόνων ΤΝΤ (τρινιτροτολουόλης) σκόρπισε φρικτό θάνατο σε 80.000 ανθρώπους από τον άμαχο πληθυσμό. Επί πλέον 15.000 κονιορτοποιήθηκαν και 100.000 μολύνθηκαν και πέθαναν από τη ραδιενέργεια. Ενώ ο Τρούμαν γνώριζε τις καταστροφικές συνέπειες της Α-βόμβας, εντούτοις, τρεις ημέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου, στις 12.00 η ώρα το μεσημέρι, έδωσε εντολή για τη ρίψη της δεύτερης βόμβας (πλουτωνίου) στην πόλη Ναγκασάκι. Η εκρηκτική δύναμη αυτής της βόμβας ήταν σχεδόν διπλάσια από αυτή της Χιροσίμας, περίπου 22 000 τόνοι ΤΝΤ(τρινιτροτολουόλης) και είχε 70 .000 θύματα.
Αναρωτιέται κανείς ,γιατί οι βόμβες δε ρίχτηκαν επί στρατιωτικών στόχων, αλλά επί του άμαχου πληθυσμού. Σκοπός της ρίψης τους δεν ήταν να τερματιστεί ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιαπωνίας, αλλά η επίδειξη δύναμης προς την Σοβιετική Ένωση. Με λίγα λόγια δεν είχαν κατεύθυνση το Τόκιο, αλλά τη Μόσχα. Ήταν μία καθαρά εγκληματική ενέργεια εναντίον της ανθρωπότητας. Σύμφωνα με τους τελευταίους αριθμούς έχασαν τη ζωή τους με φρικαλέο τρόπο πάνω από 300.000 άνθρωποι. Στα ανθρώπινα θύματα προστίθεται και η ισοπέδωση του 80% της Χιροσίμα.

Σπύρος Γκάρος

ΚΥΠΡΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ 1974

2011-08-08T14:34:00.000-07:00

Μια προγραμματισμένη τραγωδία

Δημοσιεύω και σήμερα άνα ακόμη ενδιαφέρον άρθρο του καλού μου φίλου και συνάδελφου από την Γερμανία Σπύρου Γκάρου

Είναι ένα άρθρο με στοιχεία για την έισβολή των Τούρκων στην Κύπρο πριν τριανταεπτά χρόνια. Όμως τόσο επίκαιρο.

Διαβάστε το.

...Το ραδιοφωνικό διάγγελμα του Μακάριου, μετά το πραξικόπημα στην Κύπρο:
“Λαέ της Κύπρου ! Ευρίσκομαι εν ζωή. Και όσο ευρίσκομαι εν ζωή η χούντα δεν θα περάσει στην Κύπρο. Καλώ τον κυπριακό λαό να συνεχίσει την αντίστασή του. Οι πραξικοπηματίες δεν ελέγχουν τη νήσο. Οι εγκληματίες αυτοί είναι όργανα αντιδραστικών δυνάμεων της στρατιωτικής χούντας των Αθηνών και επιδιώκουν να διχοτομήσουν τη χώρα μας. Παρά ταύτα δεν το πέτυχαν και η ελευθερία θα νικήσει.
Κυπριακέ Λαέ ! Δεν είμαι νεκρός. Ευρίσκομαι εν ζωή. Και όσο καιρό ζω εγώ είμαι Πρόεδρος της Κύπρου και οι εθνοφρουροί πρέπει να αντιμετωπίζονται ως στασιασταί και προδόται”.
(Deutsche Welle 15.07.1974)
Τριάντα-εφτά (37) χρόνια πέρασαν από την απόβαση του “Αττίλα” των Τούρκων στη Κύπρο. Αυτό έγινε μετά από μία μεγάλη συνωμοσία, των ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας, Τουρκίας και της ελληνικής χούντας, είχε δε σαν αποτέλεσμα, αντί της επιδιωκόμενης Ένωσης, η Κύπρος να διχοτομηθεί.
Διακόσιες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι ξεριζώθηκαν και εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Το ανθρώπινο δράμα στη Κύπρο ήταν περίπου μία επανάληψη της καταστροφής της Σμύρνης στη Μικρά Ασία. Συνεργοί οι τότε σύμμαχοι μας Άγγλοι και Γάλλοι , συνεργοί και τον Ιούλιο 1974 οι σύμμαχοι μας του ΝΑΤΟ ... Γεγονός είναι, ότι μετά τις συμφωνίες της Ζυρίχης το 1959 ο κύβος για την Κύπρο είχε ήδη ριφθεί. Η τραγωδία είχε ήδη προγραμματιστεί. Από τη στιγμή που η Τουρκία αναγνωρίστηκε σαν προστάτιδα δύναμη, μαζί με την Ελλάδα και την Αγγλία, ήταν σαν να της δώσαμε τη μισή Κύπρο.
Όταν ο Σαμψών μαζί με την χούντα των Αθηνών, έκαναν το πραξικόπημα, παραδόξως οι Άγγλοι δεν επενέβησαν να σταματήσουν το αιματοκύλισμα, παρά έμειναν απλοί θεατές στο μεγάλο δράμα. Ταυτόχρονα, άφησαν τους Τούρκους, να ενεργήσουν την απόβαση, να καταλάβουν και να εγκαθιδρυθούν στα 37% του Νησιού. Η Κύπρος ήταν το σκηνικό μιας „Οπερέτας” με πρωταγωνιστές την CIA, Κίσινγκερ, Ετζεβίτ, Ιωαννίδης και Σαμψών.
Το σύνθημα, καθαρίσατε τον κόκκινο Παπά, το έδωσε ο τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ και αρχηγός της CIA Κίσινγκερ, όπως έκανε κάποτε με τον Αλιέντε στη Χιλή, τον Άλτο Μορό στην Ιταλία, και τόσους άλλους πολιτικούς ηγέτες που παρέκκλιναν της πολιτικής του γραμμής.
Το 1964 εκλέγεται με απόλυτη πλειοψηφία η Ένωση Κέντρου με πρωθυπουργό τον Γεώργιο Παπανδρέου. Αυτός ταξίδεψε αμέσως στις ΗΠΑ και συναντήθηκε με τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον και άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους. Στις συζητήσεις που είχαν, κύριο θέμα ήταν το κυπριακό. Ο Παπανδρέου αντιστάθηκε σθεναρά στα σχέδια των Αμερικανών, χωρίς όμως να πετύχει τίποτε. Έτσι επέστρεψε στην Αθήνα απογοητευμένος με άδεια χέρια. Δεν έλαβε υπόψιν του, ότι οι ΗΠΑ είχαν ήδη τα δικά τους σχέδια, τα οποία ευνοούσαν καθαρά τις εδαφικές διεκδικήσεις της Άγκυρας και επέμεναν σ' αυτά. Νερό δε χωρούσε στις αποφάσεις τους. Αν συγκρίνουμε την πολιτική των ΗΠΑ, απέναντι στις δύο χώρες, κατά την εποχή του ψυχρού πολέμου, δηλαδή Ελλάδα και Τουρκία, αυτοί ήταν πάντοτε υπέρ της Τουρκίας. Η Τουρκία με 75 εκατομμύρια πληθυσμό, με μεγάλες βάσεις του ΝΑΤΟ στα σύνορα της, με τη Μέση Ανατολή και τη Μαύρη θάλασσα, ήταν επόμενο να είναι το χαϊδεμένο τους παιδί.
Θ' άφηναν οι Αμερικανοί το ,, Κόκκινο Παπά”, όπως ονόμαζαν τότε τον Μακάριο, και την Αθήνα να χορεύουν και να τους γαργαλάν τα ρουθούνια; Θα ήταν αφελής να πιστεύει κάποιος κάτι τέτοιο. Μη ξεχνάμε ότι το Ανατολικό Μπλοκ, έπαιρνε στα Ηνωμένα Έθνη, καθαρά θέσεις, υπέρ του Μακαρίου και υπέρ της ανεξαρτησίας του Νησιού και αυτό δεν τους άρεσε.
Λίγες ημέρες αργότερα μετά τη συνάντηση Λ. Τζόνσον με τον Γ. Παπανδρέου, κάλεσε αυτός στην Ουάσιγκτον τον Έλληνα Πρεσβευτή Αλ. Μάτσα, στον οποίον έδωσε οδηγίες, σε ποια σημεία θα πρέπει η κυβέρνηση στην Αθήνα, κατά τις διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα, να συμφωνήσει. Ο Μάτσας του δήλωσε ότι το ελληνικό Κοινοβούλιο δεν θα δεχόταν τις προτάσεις αυτού του σχεδίου, είναι αντισυνταγματικές, δε θα παραχωρούσε ποτέ η ελληνική κυβέρνηση ούτε ένα ελληνικό νησί στη Τουρκία.
Τότε ο Λ. Τζόνσον, γνωστός αθυρόστομος, απάντησε:
...”Κύριε Πρέσβη σας λέω το εξής, να γα.... η Βουλή σας και το Σύνταγμά σας ! Η Αμερική είναι ένας ελέφαντας, η Κύπρος είναι ένας ψύλλος, όπως και η Ελλάδα είναι ένας ψύλλος, αν οι δύο ψύλλοι παρενοχλήσουν τον ελέφαντα, τότε αυτός με την προβοσκίδα του θα τους τσακίσει, θα τους τσακίσει καλά... Εμείς πληρώνουμε αρκετά δολάρια στους Έλληνες”... ...”Κύριε Πρέσβη, αν ο Πρωθυπουργός σας, θελήσει να μας κάνει δίδαγμα για δημοκρατία και Σύνταγμα, τότε να του πείτε, ότι το Κοινοβούλιο και το Σύνταγμά του πολύ σύντομα δε θα υπάρχουν “...(1)
Η απόρριψη του σχεδίου Άτσεσον και η σύγκρουση Παπανδρέου – Τζόνσον δρομολόγησε το 1965 την ανατροπή της κυβέρνησης τη Ε.Κ με εκτελεστή το Παλάτι και τους αποστάτες. Πολλές λεπτομέρειες του σχεδίου αναφέρονται στα απόρρητα έγγραφα της CIA και του Φόρεϊν Όφις.
Οι ΗΠΑ είχαν ήδη επεξεργαστεί τα διχοτομικά τους σχέδια για τη Κύπρο. Την ευκαιρία, τους την έδωσαν με το γελοίο πραξικόπημα... για την δήθεν Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ο Ιωαννίδης και ο Σαμψών. Με λίγα λόγια μέσο αυτού του πραξικοπήματος, έδωσε η CIA το πράσινο φως στην Άγκυρα να πραγματοποιήσει την απόβαση. Οι Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν τις βάσεις του ΝΑΤΟ, ενώ ο Χένρυ Κίσινγκερ παρακολουθούσε από τη Συρία, που εκείνες τις ημέρες είχε επισκεφτεί, την όλη εξέλιξη της επιχείρησης. Εν τούτοις στον 3ο τόμο από τα απομνημονεύματά του ισχυρίζεται, ότι το 1974 ήταν σοβαρά απασχολημένος με την επανεκλογή του Νίξον στην προεδρεία και με την υπόθεση Watergate. Δεν του ήταν δυνατό ταυτόχρονα και εγκαίρως να ασχοληθεί με το σημαντικότατο τρίγωνο, Ελλάδα, Τουρκία και Κύπρο. Αυτό δεν ευσταθεί, γιατί εκείνη την εποχή η “Νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ” ήταν πολύ σημαντική για την γεωπολιτική των ΗΠΑ. Ήταν και ένας ακόμα λόγος, ότι η Κύπρος συνορεύει με τη Μέση Ανατολή, από στρατηγικής άποψης ήταν για την Αμερική κάτι που δεν ήθελε να χάσει.(²)
...Στις 10.Ιουλίου 1976 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή S. Fawcett και 18 γνωστούς νομικούς, κατάθεσε στα Η.Ε μία έρευνα, που μετά την απόβαση έκαναν, με τις εξής διαπιστώσεις:
Τα τουρκικά στρατεύματα ενήργησαν εκτελέσεις απλών πολιτών, όπως επίσης εκτελέσεις αιχμαλώτων, κακοποίησαν φυλακισμένους, συνέλαβαν και βίασαν γυναίκες, έκαναν συλλήψεις και συμμετείχαν σε λεηλασίες. Πολλοί αιχμάλωτοι, αλλά και πολίτες εξαφανίστηκαν. Βρέθηκαν εκατοντάδες αμερικανικά διαβατήρια, και αυτό ήταν ένα τεκμήριο μίας αυθαίρετης στρατηγικής, που επιβεβαίωνε την αμερικανική βοήθεια στον εξοπλισμό των Τούρκων εισβολέων... (²)

1.William Blum – Philip Deane = Zerstörung der Hoffnung: Seite 361.
² Chr. Hitchens = Die Akte “Kissinger”: Seiten 130/144

.

Save Greece:

2011-07-25T15:10:00.000-07:00

Το κίνημα που γεννήθηκε στο Hollywood και θα σώσει την Ελλάδα Οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα, η δυσφορία και η απόγνωση του ελληνικού λαού, η βίαιη στάση της αστυνομίας και τα εκτεταμένα επεισόδια που συνέβησαν τις τελευταίες μέρες, συγκίνησαν ολόκληρη την υφήλιο. Τα διεθνή ΜΜΕ μεταδίδουν συνεχώς ειδήσεις από την Ελλάδα και οι εικόνες από το Σύνταγμα κάνουν τον γύρο του κόσμου.
Μέσα στο ζοφερό κλίμα, μία ηλιαχτίδα ελπίδας γεννήθηκε στους κόλπους του Hollywood. Το κίνημα Save Greece. Μία αγνή ένδειξη αγάπης και συμπαράστασης των λαμπερών σταρ προς τον ελληνικό λαό.
Μέχρι και αυτή τη στιγμή, ο δημιουργός -εμπνευστής του κινήματος παραμένει άγνωστος, ωστόσο φημολογείται πως πίσω από το όλο εγχείρημα καθώς και το επίσημο διαχειριστικό twitter account της καμπάνιας @save_greece κρύβεται ο γνωστός κωμικός Ζακ Γαλιφιανάκης (για ευνόητους λόγους καθότι Ελληνικής καταγωγής). Το κίνημα έχει για λογότυπο τον χάρτη της Ελλάδας και φέρει την επιγραφή "Save Greece", με μια υψωμένη γροθιά να σφίγγει χαρτονομίσματα και μια γραβάτα (προφανώς υποδεικνύοντας τους γραβατωμένους υπαίτιους για την σημερινή κατάσταση της χώρας).
Τα t-shirt Save Greece έχουν γίνει η νέα μόδα ανάμεσα στα πιο διάσημα ονόματα της παγκόσμιας showbiz και πολλοί επώνυμοι ηθοποιοί, τραγουδιστές και μοντέλα, έχουν φωτογραφηθεί με το συγκεκριμένο t-shirt σε δημόσιες εμφανίσεις.
Ανάμεσα στους υποστηρικτές του κινήματος είναι ο Charlie Sheen, η Gisele, η Katie Holmes και ο Tom Cruise, ο Justin Bieber, η Shakira, o Bono, η Angelina Jolie και ο Brad Pitt, ο George Clooney και λίστα ανανεώνεται συνεχώς με ηχηρά ονόματα. Τα συλλεκτικά t-shirts Save Greece πωλούνται προς $100 και όλα τα έσοδα πηγαίνουν σε ειδικό λογαριασμό που θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας.
Μήπως, για άλλη μια φορά θα πρέπει να περιμένουμε την βοήθεια να έρθει από έξω;
Αναδημοσίευση από
EPICNEWS

"Έφυγε" ο Νώε των πέντε ηπείρων...

2011-07-22T07:15:00.000-07:00

"Έφυγε" σήμερα σε ηλικία 54 ετών, μετά από μακροχρόνια περιπέτεια της υγείας του, ο δημοσιογράφος στο Ε' Πρόγραμμα της ΕΡΑ, Νώε Παρλαβάντζας.

Με αυτή την λακωνική ανακοίνωσή της η ΕΡΤ ΑΕ, σήμερα το πρωί πληροφορεί τους φίλους, τους συναδέλφους και τα εκατομμύρια των ομογενών, ότι ο Νώε δεν ζει πιά...

Μετά από μία άνιση μάχη με την επάρατο, που κράτησε πάνω από δύο χρόνια, ο Νώε έκλεισε τα μάτια του και σίγησε για πάντα η φωνή - κρίκος του απανταχού Ελληνισμού με την πατρίδα.

Ο μοναχικός Νώε Παρλαβάντζας, υπήρξε ένας σεμνός συνάδελφος, ο οποίος προσέφερε τεράστιο έργο στη δημοσιογραφία, για τον πολιτισμό και την Τέχνη, μα περισσότερο σε θέματα που αφορούσαν τον κάθε μετανάστη και ομογενή. Θα μείνεις αξέχαστος Νώε...

* Η κηδεία του, θα είναι πολιτική και θα γίνει τη Δευτέρα στις 5 μ.μ. στο Α' Νεκροταφείο.

ΟΙ ΟΙΚΟΙ “ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ”

2011-07-06T07:22:00.000-07:00

Με χαρά μου φιλοξενώ και σήμερα ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του εξαίρετου δημοσιογράφου από τη Γερμανάι και καλού μου φίλου, Σπύρου Γκάρου.
Επίκαιρο και κατατοπιστικό το άρθρο αυτό δίνει την απάντηση σε πολλές απορίες γύρω από τον ρόλο των Οίκων Αξιολόγησης, που σήμερα έχουν φτάσει στο σημείο να καταδυναστεύουν τα οικονομικώς προβληματικά κράτη, όπως είναι η Ελλάδα. Παρακαλώ διαβάστε το με προσοχή και τα σχόλια δικά σας.

Στις 15. Ιουνίου διάβαζα στη γερμανική εφημερία “Μπιλντ – Τσάϊτουνγκ” , γνωστή για τις αρνητικές θέσεις που παίρνει απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα και την οικονομία, ότι “η οικονομική βοήθεια προς τους Έλληνες” διαιρεί τις χώρες της Ευρωζώνης. Αυτούς τους ισχυρισμούς τους αναφέρουν γνωστοί Ευρωπαίοι οικονομολόγοι, π.χ ο Thomas Strauhaar (Θωμάς Στράουχαρ) από το Ινστιτούτο για την Διεθνή Οικονομία και ο Wolfgang Bosbach (Βόλφκανγκ Μπόσμπαχ). γραμματέας στο προεδρείο του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU). H εφημερίδα Μπιλντ , παραθέτει επίσης την αξιολόγηση ενός Οίκου Rating, ο οποίο αναφέρει ποιες χώρες είναι φερέγγυες δανειοδότησης (ΑΑΑ), ποιες είναι στο περίπου (ΒΒΒ) και ποιες είναι μη φερέγγυες και επικίνδυνες (CCC). Σ' αυτές τις χώρες μοναδική είναι η Ελλάδα.
Για την αξιολόγηση οι Οίκοι Rating παίρνουν σαν βάση την οικονομική δύναμη μίας χώρας, την πολιτική αξιοπιστία (σταθερότητα) και το ύψος του χρέους. Ο ρόλος που παίζουν στην παγκόσμια οικονομία είναι πολύ σημαντικός, αλλά ταυτόχρονα και σκοτεινός. Συνεργαζόμενοι με το Διεθνές Νομισματικό ταμείο και τη Διεθνή Τράπεζα, εκβιάζουν τις αδύναμες οικονομικά χώρες του τρίτου κόσμου, με στόχο αυτές να δανειοδοτούνται ξεπουλώντας τον ορυκτό τους πλούτο και τη δημόσια περιουσία. Πολλές οικολογικές και φυσικές καταστροφές, που συμβαίνουν στον Πλανήτη, μέσο της στρατηγικής του “σοκ”, τις μετατρέπουν σε επικερδείς επιχειρήσεις αποκομίζοντας υψηλά κέρδη. Με λίγα λόγια απλώνουν στις χρηματιστηριακές αγορές τα πλοκάμια τους σαν ένα τεράστιο χταπόδι και με αυτό τον τρόπο καθορίζουν τη παγκόσμια διακίνηση του χρήματος. Κατέχουν δε το 93% των μεριδίων της αγοράς και το 90% της παγκόσμιας κίνησης κεφαλαίων. Είναι σαν τα ΚΤΕΟ, δηλαδή ελέγχουν τη διακίνηση και τις επενδύσεις κεφαλαίων παγκοσμίως σε πολλές χώρες, σε πολλές μεγάλες επιχειρήσεις και τράπεζες.
Ο Οίκος αξιολόγησης Fitch έχει στη δικαιοδοσία του και αξιολογεί 4500 οικονομικά Ινστιτούτα και 100 χώρες πάνω στον Πλανήτη. Από όλους μαζί τους πελάτες που αξιολογεί, υπολογίζεται ότι ο τζίρος που κάνει, είναι 650 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Τα έσοδα αυτά προέρχονται από τα τέλη που ετησίως ο Οίκος εισπράττει.
Από την αξιολόγηση αυτών των Οίκων εξαρτάται η δανειοδότηση των αδύναμων οικονομικά χωρών. Αυτές οι χρηματιστηριακές επιχειρήσεις συνέβαλαν και σχετίζονται με το μεγάλο οικονομικό “κραχ”στην παγκόσμια αγορά, στις ΗΠΑ και γενικώς στις χώρες τις Ε.Ε. Θα σας αναφέρω μία περίπτωση που συνέβη το 2005, δηλαδή πριν από έξη χρόνια.
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, όταν ήταν Καγκελάριος ο Γκέρχαρντ Σρέντερ. είχε αυτός αντιταχθεί στην αμερικανική πολιτική να παρατείνει την παραμονή των γερμανικών μονάδων στο Αφγανιστάν. Λίγες ημέρες πριν το γερμανικό κοινοβούλιο ψηφίσει,
(21. Σεπτεμβρίου 2005) ενάντια στην παράταση, απείλησε ο Οίκος Standard & Poor´s την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, ότι δε θα αξιολογηθεί ως φερέγγυος για περαιτέρω δανειοδότηση. Αυτό έφερε αναστάτωση σ' όλα τα γερμανικά κόμματα. Αν η απειλή γίνοταν πραγματικότητα θα δημιουργούσε μία δραματική άνοδο στα επιτόκια και μεγάλα προβλήματα στα ομόσπονδα κρατίδια. Μία εβδομάδα αργότερα το κοινοβούλιο ενέκρινε την παράταση της παραμονής των γερμανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν.
Όσο πιο αρνητικά αξιολογούν οι Οίκοι μία χώρα, τόσο μεγαλύτερα είναι τα κέρδη τους. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε, ότι οι αξιολογήσεις τους δεν είναι πάντα σωστές. Π.χ η Ιταλία και ΗΠΑ δεν είναι όπως η Ελλάδα, υπερχρεωμένες, αλλά η Ιαπωνία είναι πολύ περισσότερο. Εντούτοις παρ' όλη την τεράστια διαφορά του χρέους οι χώρες αυτές είναι τουλάχιστο δέκα κλίμακες θετικότερα αξιολογημένες από ότι είναι η Ελλάδα. Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, οι Οίκοι είναι επιεικείς, αφού εκεί έχουν την έδρα τους.
Τον Ιούλιο φέτος ιδρύθηκε από την Ε.Ε. και αναλαμβάνει τις αξιολογήσεις επίσημα ένα νέο ινστιτούτο ελέγχου, η ESMA (European Securieties and Market Authorities). Αυτό θα θέσει τους 6 υπάρχοντες Οίκους, αλλά και τους 18 υποψήφιους που περιμένουν την έγκριση τους, υπό έλεγχό. Έτσι θα σταματήσει το συνεχές μαύρισμα και η πληθωρική οικονομική υποβάθμιση των χωρών, ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ευρωπαϊκή επιτροπή επιτήρησης του ESMA θα θέσει σίγουρα τέρμα σ' αυτή την ανεξέλεγκτη μαφιόζικη αξιολόγηση των “Rating-Agenturen/Οίκων αξιολόγησης ).
Ο Bjön Griesbach (*) σε ότι αφορά την Ελλάδα, έκανε σκληρή κριτική στην αξιολόγηση των Οίκων. Σε ένα χρέος 329 δισεκατομμυρίων Ευρώ πενταπλασίασαν τις πληρωμές των επιτοκίων. Εάν η Ελλάδα, σύμφωνα με τις επίκαιρες αναλύσεις, αξιολογείτο από έναν παρόμοιο Οίκο, όπως η Γερμανία, δεν θα έπρεπε για τα κρατικά ομόλογα να πληρώσει 17% τοις εκατό τόκους, αλλά μόνον 3%. Η διαφορά είναι ίση με 46 δισεκατομμύρια.
Τρεις είναι οι μεγαλύτεροι Οίκοι, Rating-Agenturen:
Η Moody´s (ΗΠΑ), η Standard & Poor´s (ΗΠΑ) και η Fitch (Μ. Βρετανία). Ο τελευταίος ανήκει σήμερα στο Γάλλο δισεκατομμυριούχο, Marc Lareit de Lachaniere.
O μεγαλύτερος μέτοχος της Moody´s είναι η επιχείρηση Holding Berkschire Hathaway, της οποίας επενδυτής και διευθύνων είναι ο πάμπλουτος άνδρας στον κόσμο, Warren Buffert. Στη Moody´s είναι επίσης μεγαλομέτοχοι η Goldman Sachs και η τράπεζα Rothschild Barclays.

Ο γνωστός αρθρογράφος της εφημερίδας New York Times, Thomas Friedman, πριν από 10 χρόνια είχε αναφερθεί στους Οίκους αξιολόγησης και είχε πει τα εξής: “ στον κόσμο υπάρχουν δύο μεγάλες δυνάμεις, η μία είναι οι ΗΠΑ και η άλλη οι “Οίκοι - Αξιολόγησης“, δεν είμαι σε καμία περίπτωση σίγουρος να πω ποιος από τους δύο είναι ο ισχυρότερος...”.
Περίπου το ίδιο ισχυρίστηκε το 2009 στο “Διεθνές συνέδριο της Ρώμης” ο αντιπρόσωπος της UNODG(*) Antonio Maria Kosta. Κατήγγειλε την τεράστια βλακεία των κυβερνήσεων πολλών χωρών να εκθειάζουν τον “ανταγωνισμό” και την “ελεύθερη αγορά”, δύο οικονομικά συστήματα που συνδέονται στενά με τους “Οίκους Αξιολόγησης,“ αυτοί που με τις αμαρτωλές τους αξιολογήσεις εξαπατούν τις οικονομίες των χωρών και οδηγούν τους λαούς στη φτώχεια και στην οικονομική κατάρρευση. Είναι δε τόσο ισχυροί που μπορούν εύκολα να ρίξουν κυβερνήσεις.

Σπύρος Γκάρος

ΠΗΓΕΣ
(*) Αutor: (Οίκοι αξιολόγησης = Προϊόντα του στυγνού καπιταλισμού)
(*) Bjön Griesbach: καθηγητής οικονομίας στο πανεπιστήμιο St. Gallen (HSG).
(*) UNODG: Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον αγώνα ενάντια στα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα.
Βιβλιογραφεία:
Thomas L. Frieman: ( Was zu tun ist)
Jurgen Roth : (Wie uns die organisierte Kriminalität aufkauft)
Prof. H.J. Krysmanski (Hirten u. Wölfe)
Prof. M. Chossudofsky (Global – Brutal)
Deutsche Presse

Η ελληνική τηλεόραση αγνόησε την είδηση.

2011-07-01T05:15:00.000-07:00

Από τον δικαστή Γρεβενών κ. Κοσμά Ν. Ζαχαράτο σήμερα η είδηση με την παράκληση να την πληροφορηθούν όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Και δεν έχει άδικο. Πρόκειται για μια πράξη εγκληματική την οποία η ελληνική τηλεόραση αλλά και τα ΜΜΕ με κάποιες εξαιρέσεις, την αγνόησαν επιδεικτικά. Παρακαλώ διαβάστε αλλά ενημερώστε και τους φίλους σας να διαβάσουν.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ

Η δικαστής Γρεβενών κ। Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθυκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς।
Παράλληλα ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗ΅ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ। Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένοεντός των δικαστηρίων!
Η κ. Μαργαρίτη προέβει σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.
Αξίζει να σημειωθεί ‘ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή τη στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΌ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC ενώ στο You Tube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη Embedding disabled by request)
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και τοπ μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιός θα γίνει παπάς στη θέση του παπά
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω το Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.
Πείτε λοιπόν σε όσους γνωρίζετε να περάσουν από αυτή τη σελίδα, να το διαβάσουν και να πουνε και στους φίλους τους να το διαβάσουν και αυτοί.
Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντά τους.

Κοσμάς Ν. Ζαχαράτος
Δικαστής Γρεβενών.

Εκτεταμένες μίζες σε δημoσίους υπαλλήλους στην Ελλάδα αποκαλύπτει το WikiLeaks

2011-06-25T05:09:00.000-07:00

Αρθρο της: Χριστιάννα Λούπα

Έγγραφο της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα που συντάχθηκε στις αρχές του 2006 και αποκαλύπτεται από το Wikileaks, αναφέρεται στις επιπτώσεις της ελληνικής διαφθοράς σε αμερικανικές εταιρείες που ενδιαφέρονταν να επενδύσουν και να επιχειρήσουν στη χώρα μας.
«Η πρεσβεία ενδιαφέρεται περισσότερο για τις αρνητικές συνέπειες που έχει η ελληνική διαφθορά στις αμερικανικές εταιρείες που προσπαθούν να επιχειρήσουν εδώ, ειδικότερα σε τομείς που σχετίζονται με δημόσιες συμβάσεις. Αν και πολλοί καταλήγουν να κερδίζουν συμβόλαια, πολλοί άλλοι δεν έχουν την ίδια τύχη και αυτό γίνεται κάτω από αμφισβητήσιμες συνθήκες», έγραφε ο Αμερικανός πρεσβευτής Τσαρλς Ρις, όπως αναφέρουν «Τα Νέα».
Εκτιμούσε, δε, ότι η διαφθορά είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στις κοινωνικές προσδοκίες, που θα χρειαστούν χρόνια για να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή. Στο σχόλιό του επισήμανε επίσης ότι οι Ελληνοαμερικανοί με τους οποίους έρχεται σε επαφή η πρεσβεία, ομόφωνα χαρακτηρίζουν το ελληνικό σύστημα «απαράδεκτο, προσθέτοντας ότι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, ακόμα και να χτίσουν σπίτια στα χωριά τους, χωρίς να δώσουν μίζα σε δημόσιους υπαλλήλους».
Στο συγκεκριμένο τηλεγράφημα παρατίθενται τα στοιχεία της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2005, όπου η Ελλάδα φαίνεται να είναι η πιο «διεφθαρμένη» από όλα τα κράτη του γκρουπ της Δυτικής Ευρώπης.
Η μεγαλύτερη διαφθορά προέκυπτε στους τομείς των θρησκευτικών οργανώσεων, των φορολογικών εσόδων και των ιατρικών υπηρεσιών.
Στις παρατηρήσεις των Αμερικανών τονίζεται πόσο εντυπωσιακό είναι το εύρος των υψηλόβαθμων στελεχών στην Ελλάδα που «τα άγγιξαν σκάνδαλα». Και συνεχίζουν απαριθμώντας τους βουλευτές που είχαν κατηγορηθεί για συμμετοχή σε σκάνδαλα τα οποία είδαν το φως της δημοσιότητας το 2006

Προς όλους όσους αγωνίζονται για τη Δημοκρατία.

2011-06-12T11:19:00.001-07:00

Αγαπητοί φίλες και φίλοι

Με χαρά μου φιλοξενώ σήμερα ένα πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο αρθρο του καλού μου φίλου και εξαίρετου δημοσιογράφου Σπύρου Γκάρου από την Γερμανία. Παρακαλώ διαβάστε το με προσοχή και τα σχόλοα δικά σας.

Κάθε λαό τον κυνερνά αυτός που του αξίζει. Καταδικάστηκες να είσαι Έλληνας και να σε κυβερνάνε τρεις οικογένειες πολιτικών και δέκα επιχειρηματιών για πάντα. Και δέκα χιλιάδες λαμόγια να βρίσκονται στην οικονομική και πολιτική κορυφή της χώρας από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου. Ζεις σε μια σαπισμένη κοινωνία. Τόσο καιρό διαχειρίζονται χρήματα από φόρους, δάνεια και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις για να διαχειρίζονται τα κοινά και το μόνο που κάνουν είναι να τα τρώνε. Ρήμαξαν τον τόπο. Το μπουρδέλο της Ευρώπης. Ο ιδρυτής της μιάς δυναστείας σου το είπε στα μούτρα. Ίσως ήσουν βολεμένος, ίσως δεν τα βλεπες, ίσως μάλλον απλά βαρυώσουν. Μπορεί και να ήσουν από τους λίγους που πάντα είχες το όνειρο μέσα σου, το όνειρο για έναν καλύτερο κόσμο και τελικά απαγοητεύτηκες. Στις τελευταίες εκλογές οι δυνάμεις της τηλεοπτικής ολιγαρχίας πήραν πέντε εκατομμύρια ψήφους. Ξεφτίλα. Αλλά έφτασε το αγγούρι στο λαιμό και ξύπνησες. Πας να ξυπνήσεις. Κατεβαίνεις στο δρόμο να διαδηλώσεις και αντιδράς όλο και περισσότερο. Κάνεις μαζικές κινητοποιήσεις και γενικές συνελεύσεις. Και ψάχνεις να βρεις λύση. Ξεχνάς όμως ότι οι λαϊκές συνελεύσεις δεν έχουν εξουσία εδώ και πολλά χρόνια. Από τότε που ο ιδρυτής της άλλης δυναστίας έδωσε εντολή να πυροβολήσουν τους δικούς σου παπούδες. Για να τους κλέψει την εξουσία με την βοήθεια των Άγγλων. Αναλώνεσαι σε συζητήσεις και διαφωνίες και ονειρεύεσαι ελευθερία. Είσαι μέσα σε μια μάζα ανθρώπων που ο καθένας πολεμά το δικό του δαιμόνιο. Την κυβέρνηση, τις τράπεζες, τη Γερμανία, το αφεντικό του, τους Εβραίους, τον καπιταλισμό. Όσοι οι άνθρωποι τόσες και οι ιδέες. Διαφορετικές απόψεις που τελικά αποτελούν αυτό που ζητάς. Πραγματική Δημοκρατία ονειρεύεσαι. Νομίζεις ότι θα κερδίσεις αν ακολουθήσουν το δικό σου σχέδιο, που πάντα έχεις την αλαζονεία ότι είναι πιό σωστό. Καταναλώνεις όλη σου την ενέργεια για να τους πείσεις. Κι’ όταν κάποιος διαφωνίσει γίνεται “ο άλλος” Κατάλαβε επί τέλους ότι δεν είναι “ο άλλος” Όχι. Σε αυτόν τον αγώνα “ο άλλος” είναι η τηλεοπτική ολιγαρχία.

Δες τι σας ενώνει. Βάλε κοινούς στόχους και σχέδιο για τον κοινό εχθρό. Βρες αιτήματα που να μπορεί να συμφωνεί όσος περισσότερος κόσμος γίνεται. Κι’ ας είναι μακρυά από το σχέδιο που έχεις στο μυαλό σου. Κέρδισε πρώτα τη Δημοκρατία και μετά διαφώνησε. Διαφώνησε για την Ευρώπη, για τον καπιταλισμό, για τις τράπεζες, για τους φόρους, για την εκκλησία, διαφώνησε για όλα. Μπορεί να σου φαίνονται λίγα αυτά που θέλουν όλοι, αλλά δεν είναι. Είναι απλά η αρχή.
Ένα νέο Σύνταγμα, ένα νέο συμβόλαιο Δημοκρατίας, γιατι αυτό που ισχύει τώρα, το έχουν παραχαράξει για να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να διώκονται ποινικά. Ένα Σύνταγμα που να επιβάλει χρονικό περιορισμό της βουλευτικής θητείας, γιατί η εξουσία διαφθείρει. Δίκαιο εκλογικό σύστημα και εκπροσώπευση που εξυπηρετεί τα συμφέροντά σου. Λαϊκές συνελέυσεις. Επιτροπή λογιστικού ελέγχου του χρέους. Πραγματικό και αντικειμενικό “πόθεν έσχες” της ολιγαρχίας, χωρίς να υπάρχει παραγραφή.
Αυτά τα θέλουν όλοι και το ξέρεις. Σκέψου τι θέλουν όλοι και θα βρεις και άλλα. Κάνε ό,τι μπορείς για να κατέβουν όλοι, όσους ξέρεις και να φωνάξετε για τη Δημοκρατία. Γίνε ένα με το λαό. Είσαι ο λαός. Και μην φύγεις αν δεν πάρεις αυτά που θέλεις. Αυτή τη φορά κανείς δεν θα πυροβολήσει τα εκατομμύρια του λαού σου. Τα έχουν κάνει τόσο σκατά που ούτε Άγγλοι ούτε κανείς στον πλανήτη δεν τους γουστάρει. Το ξέρουν και ήδη έχουν αρχίσει να φεύγουν. Το διαλύουν και το βλέπεις. Ξύπνα και κάνε τα όλα αυτά τώρα. Αλλοιώς θα μείνεις για πάντα Έλληνας. Σε ένα μήνα θα είναι πολύ αργά.
Θυμήσου τι έκανε ο παπούς σου για να έχεις ελυθερία και σκέψου τι θα πεις στα εγγόνια σου όταν σε ρωτήσουν “Τι έκανες για τη Δημοκρατία παπού;”

Το γράμμα ενός πατέρα.

2011-05-31T13:32:00.000-07:00

Μιά απάντηση ενός πατέρα στο άρθρο του Σπύρου Γκάρου

Πριν από λίγες μέρες σε τούτη εδώ τη θέση είχα δημοσιεύσει ένα άρθρο του καλού μου φίλου και συνάδελφου δημοσιογράφου από τη Γερμανία, του Σπύρου Γκάρου. Τίτλος του
“Τα πολύτιμα νειάτα μας φεύγουν για την ξενητιά”
To άρθρο αυτό συγκίνησε πολλούς και τάραξε κάπως τα φαινομενικά ήρεμα νερά. Πολλά τα σχόλια και πολλές οι αντιδράσεις. Πολλές και οι ψυχές που κάπως ανταριάστηκαν με τα όσα έγραφε ο Σπύρος Γκάρος. Πολλοί αυτοί που προβληματίστηκαν κι’ ανάμεσά τους γονείς παιδιών που βιώνουν το μεγάλο πρόβλημα της ανασφάλειας που αντιμετωπίζει η νεολαία της πατρίδας μας. Ανάμεσα τους κι’ ένας καλός φίλος, από καποιο σημείο της Ελλάδας ένας επιστήμονας και εξαίρετος οικογενειάρχης,ένας πολύτεκνος πατέρας, ο οποίος ζει αυτό το πρόβλημα πάνω στα ίδια του τα παιδιά. Έστειλε αυτό το γράμμα, το οποίο μέσα στις λίγες γραμμές του λέει πάρα πολλά. Με την άδειά του το δημοσιεύω. Παρακαλώ διαβάστε το με προσοχή. Αγαπητέ κ. Διονύση
Ομολογουμένως το πρόβλημα με τη νεολαία της πατρίδας μας είναι πράγματι πολύ σοβαρό.
Τα πολύτιμα νειάτα μας φεύγουν για την ξενητιά!
Τι άλλο μπορεί να κάνει, σεβαστέ μου κ. Διονύση, ο μεγάλος γιός μου, για παράδειγμα, που τελειώνει του χρόνου την Ιατρική Σχολή και χρειάζεται να περιμένει επτά έως οκτώ χρόνια μέχρι να βρει θέση για ειδικότητα στην Ελλάδα;
Ή τι να κάνει ο αμέσος μικρότερος; αδελφός του, που τελειώνει επίσης του χρόνου την Οδοντιατρική Σχολή; Που θα βρει περί τις εκατό χιλιάδες ευρώ για να στήσει το οδονοιατρείο του; Και με τι αμοιβές θα μπορέσει να ξεπληρώσει ένα τέτοιο μεγάλο ποσό μέσα σε μια χώρα πάμφτωχη;
Περνάμε δύσκολες μέρες, αλλά ελπίζουμε πως κάτι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο.
Είναι κρίμα να φύγει από την πατρίδα η αφρόκρεμα της νεολαίας μας. Κι’ εκείνο που φυγαδεύει τα παιδιά μας δεν είναι τόσο η φτώχια όσο είναι η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το μέλλον. Να μπορούσαμε τουλάχιστον να αναθαρρέψουμε. Να πάρουμε τα πάνω μας. Να ψυχωθούμε λιγάκι.
Να είστε καλά
Ένας πολύτεκνος πατέρας από την πατρίδα. Ειλικρινά το γράμμα αυτό του καλού μου φίλου με προβλημάτισε πάρα πολύ. Τι να του γράψω; Κι’ ακόμη ποιός μπορεί να δώσει μιάν απάντηση στα τραγικά ερωτηματικά που βασανίζουν την οικογένεια του φίλου μου; Υπάρχει κράτος να σκύψει με πόνο πάνω σ΄αυτά τα προβλήματα; Υπάρχουν υπέυθυνοι άνθρωποι σ΄αυτόν τον τόπο που λέγεται Ελλάδα να δουν με θάρρος που έχουν οδηγήσει τη νεολαία; Υπάρχει κανείς υπεύθυνος που να μπορέσει να δει ποιά θα είναι η τύχη της πατρίδας μας αν όλο αυτό το δυναμικό πάρει τους δρόμους της ξενητιάς; Τέλος υπάρχει κάποιος από αυτούς τους άχρηστους της ελληνικής Βουλής που να έχει λίγο φιλότιμο; Ένας,. Μόνο ένας. Υπάρχει;

Η Μάχη της Κρήτης

2011-05-21T16:00:00.000-07:00

Έχουν περάσει εβδομήντα ολόκληρα χρόνια από τον Μάιο του '41, που η Κρήτη έγραψε την δική της ιστορία κατά την διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου.

Ήταν περίπου 9 η ώρα πρωί της 20ης Μαϊου 1941Πάνω από την Κρήτη έλαμπε ένας καταγάλανος ουρανος Ο ήλιος με τις χρυσοκίτρινες αχτίδες του είχε αρχίσει να απλώνει την ανοιξιάτικη ζεστασιά του πάνω στο νησί.
Ο στρατηγός Μπέρναρντ Φράϋμπεργκ, διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων, που είχαν συγκεντρωθεί στην Κρήτη μετά την κατάρευση του μετώπου στη Ελλάδα, έπαιρνε το πρωινό του στον εξώστη του εξοχικού σπιτιού, που χρησιμοποιούσε γιά κατάλυμά του, λίγο έξω από τα Χανιά.
Από μακρυά ένας υπόκοφος θόρυβος ακουγόταν, που ολοένα δυνάμωνε και πιό πολύ. Κάποια στιγμή ο στρατηγός Φράυμπεργκ σήκωσε το βλέμμα του και κοίταξε ψηλά.
Ο καταγάλανος Μαγιάτικος ουρανός της Κρήτης είχε γεμίσει από γερμανικά μεταγωγικά αεροπλάνα και ανεμοπλάνα, τα οποία είχαν ήδη αρχίσει να κατεβαίνουν βιαστικά προς την γη. Ο στρατηγός κοίταξε το ρολόϊ που φορούσε στο χέρι του και γυρίζοντας προς τον Κρις Γουντχάουζ, που έπερνε το πρωινό μαζύ του, του είπε.
-Ήρθαν στην ώρα τους. Και συνέχισε ατάραχος το πρωινό του.
Ο Κρις Γουντχάουζ λίγο πριν είχε μεταφέρει κάποιο σημαντικό μήνυμα του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής και ο Φράϋμπεργκ τον κράτησε να πάρουν μαζϋ το πρωινό τους. Όπως αναφέρει σε ένα προλογιακό του σημείωμα στο βιβλίο “Η μάχη της Κρήτης”, μέρες πριν ο στρατηγός Φράυμπεργκ γνώριζε την ακριβή μέρα και ώρα που οι Γερμανοί θα επιχειρούσαν την επίθεση στην Κρήτη. Ο Βρεταννός διοικητής είχε στην διάθεσή του, από το συμμαχικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, μιά ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών σχετικά με τις γερμανικές κινήσεις. Την ULTRA. Ήταν η συνθηματική ονομασία των μυστικών πληροφοριών που οι σύμμαχοι, υπέκλεπταν και αποκρυπτογραφούσαν από τις γερμανικές ασύρματες επικοινωνίες. Από τους πρώτους παραλήπτες αυτών των πληροφοριών ήταν και ο στρατηγός Φράϋμπεργκ. Κατεβαίνοντας στην Κρήτη από την Ελλάδα ο Φράϋμπεργκ διαπίστωσε ότι το αεροδρόμιο του Μάλεμε, κύριος στόχος των Γερμανών, αλλά και το στρατηγικό κλειδί γιά την εξέληξη της μάχης που θα επακολουθούσε, δεν είχε την κατάλληλη προστασία. Όμως από τον αρχιστράτηγο των δυνάμεων της Μέσης Ανατολής, Άρτσιμπαλ Γουέϊβελλ, είχε την εντολή “να μην μεταβάλει τις στρατιωτικές του θέσεις” από τον φόβο μήπως οι Γερμανοί αντιληφθούν ότι οι σύμμαχοι ήσαν γνώστες των προθέσεών τους, οπότε η μακροπρόθεσμη αξία της ULTRA θα είχε απωλεσθεί. Αυτό ήταν ένα από τα πολλά τραγικά λάθη που έγιναν στην Κρήτη από τους συμμάχους. Έτσι η τύχη της Μάχης της Κρήτης είχε περάσει στα χέρια των Γερμανών χωρίς και οι ίδιοι να το γνωρίζουν.
Μέσα στο ιδιωτικό τραίνο του Χίτλερ, που ήταν σταθευμένο στο Σέμμερινγκ Πας της Αυστρίας αποφασίστηκε η επίθεση κατά της Κρήτης. Ο στρατηγός Κούρτ Στουντέντ, ο δημιουργός και γνώστης της στρατηγικής των αλεξιπτωτιστών, ήταν ο υποκινητής στο Συμβούλιο αυτό, που έγινε μέσα στο τραίνο στις 21 Απριλίου του 1941.
Ο Στουντέντ είχε να αντιπαλέψει με τις απόψεις των στρατηγών Γιολντ και Κάϊτελ, που συμμετείχαν στο Συμβούλιο, και οι οποίοι ορθά υποστήριζαν πως «...θα ήταν καλύτερα να εξαλείψουν και να κάμουν ακίνδυνη την Μάλτα, αυτό το θανατηφόρο αγκάθι στην καρδιά των γερμανικών και ιταλικών ανεφοδιαστικών γραμμών.» Τελικά οι απόψεις του Στουντέντ επεκράτησαν αφού κατάφερε να πείσει τον Χίτλερ ότι με την κατάληψη της Κρήτης θα μπορούν να απειλούν τις Ρουμανικές πετρελαιοπηγές του Πλοέστι, ένα στόχο μεγάλης στρατιωτικής σημασίας, θα εξασφαλίσουν την ανατολοκή Μεσόγειο από τον αγγλικό στόλο, θα αποτελέσουν μιάν απειλή γιά τις βρεταννικές βάσεις της Αιγύπτου και θα εξασφαλίσουν μιά γερμανική βάση από την οποία θα μπορούν να απειλούν την Παλαιστίνη και την Κύπρο. Πέρα από όλα αυτά όμως εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι ο Στουντέντ ήθελε πάρα πολύ στην Κρήτη, να δοκιμάσει και να αποδείξει στον Χίτλερ ότι οι αλεξιπτωτιστές του θα μπορούσαν πλέον να παίξουν κάποιον αποφασιστικό ρόλο στην εξέληξη του πολέμου. Όμως γιά τον υπερόπτη αυτόν στρατηγό, η δόξα των Γερμανών αλεξιπτωτιστών θα άρχιζε και θα τελείωνε στην Κρήτη. Εκεί έμελλε να είναι η αρχή και το τέλος τους Από τότε το Σώμα των Γερμανών αλεξιπτωτιστών αχρηστεύτηκε και δεν έλαβαν μέρος πλέον σε καμμιά από τις μάχες του πολέμου. Αρχικά ο Χίτλερ δεν ήθελε να συνεχίσει τις επιχειρήσεις του στα νησιά της Ελλάδας. Εξ ΄άλλου θεωρούσε αδύνατη την κατάκτηση της Κρήτης από αέρος.
-Αυτή η επιχείρηση θα αποτύχει και θα κοστίσει πολλές ζωές, είχε πει.
Όμως ο Στουντέντ κατάφερε να τον πείσει. Και ο Χίτλερ έδωσε το πράσινο φως γιά την επιχείρηση “ΕΡΜΗΣ” όπως ονομάστηκε η επέμβαση στην Κρήτη, αλλά έθεσε τους όρους του. Η επιχείρηση να αρχίσει το συντομότερο και να τελειώσει σε μικρό χρονικό διάστημα. Αμέσως να ανασυνταχθούν οι μονάδες και τα μεταγωγικά αεροπλάνα να είναι διαθέσιμα γιά το σχέδιο ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΑ, την επίθεση στη Ρωσσία.
Απ΄όλα αυτά το μόνο που επέτυχε ο Στουντέντ ήταν η σύντομη αρχή της επιχείρησης. Τα υπόλοιπα τα διαχειρίστηκαν οι Κρητικοί και οι βρεταννικές δυνάμεις που είχαν αναλάβει την άμυνα του νησιού. Κερδισμένη η Ρωσσία, που η Μάχη της Κρήτης καθυστέρηση την γερμανική εισβολή με αποτέλεσμα εκτός από τις ρωσσικές στρατιές, οι Γερμανοί να έχουν να αντιμετωπίσουν και τον μεγαλύτερο εχθρό τους, τον ρωσσικό χειμώνα.
Οι έντεκα ημέρες που κράτησε η Μάχη της Κρήτης, μπορεί να πει κανεί υπεύθυνα, ότι είναι οι έντεκα ημέρες που άλλαξαν την εξέληξη του πολέμου. Τόσο οι Βρεταννικές δυνάμεις του νησιού αλλά πολύ περισσότερο οι κάτοικοί του έγραψαν τις πλέον ένδοξες σελίδες στην ιστορία του Β! παγκοσμίου πολέμου. Και θα μπορούσαν να γράψουν ακόμη περισσότερες αν είχαν καταφέρει να αποφύγουν κάποια καθοριστικά, γιά την μάχη, λάθη. Με κυριότερο την έλλειψη προστασίας στο αεροδρόμιο του Μάλεμε, εκεί όπου ήταν ο κύριος στόχος της γερμανικής επίθεσης αλλά και η θέση κλειδί της όλης μάχης. Το αδύνατο αυτό σημείο στο νευραλγικό αεροδρόμιο στην Κρήτη εκείνη την επόχη, ήταν κάτι που ο Φράυμπεργκ το είχε διαπιστώσει από την πρώτη μέρα που έφτασε στο νησί. Όμως η διαταγή από το στρατηγείο της Μέσης Ανατολής ήταν ρητή. Να μην μεταβάλει τις στρατιωτικές του θέσεις. Έτσι όταν το πρώτο κλιμάκιο των Γερμανών κατάφερε να οχυρωθεί σε κάποιο απο τα υψώματα του αεροδρομίου ουσιαστικά η τύχη της Κρήτης είχε κριθεί. Είχε κριθεί μέσα στις πρώτες 48 ώρες.
Πόσο όμως γνώριζαν εκεί κάτω, στη Μέση Ανατολή, ποιές ακριβώς ήσαν οι στρατιωτικές θέσεις στο Μάλεμε; Αλλά και αν άλλαζε τις στρατιωτικές του θέσεις και ενίσχυε την άμυνα του αεροδρομίου, ο Φράϋμπεργκ, πόσο θα μπορούσε να κρατήσει τους Γερμανούς;
Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν πως αν οι Γερμανοί δεν καταλάμβαναν το Μάλεμε η επιχείρηση στην Κρήτη θα αποτύγχανε. Αυτό μάλλον δεν μπορεί να είναι σωστό. Οι Γερμανοί θα καταλάμβαναν όλο το υπόλοιπο νησί. Και όσο κι΄αν άντεχε ο Φράϋμπεργκ το μόνο που θα μπορούσε να καταφέρει θα ήταν να αιχμαλωτιστεί αυτός και οι βρεταννικές δυνάμεις, αφού ο δρόμος της αποχώρησής του θα είχει κλείσει. Τίποτε όμως από αυτά δεν έγινε και η πρωτοβουλία πλέον είχε περάσει στα χέρια των Γερμανών, οι οποίοι κατάφεραν μέσα στα δύο πρώτα εικοσιτετράωρα να χαράξουν την τύχη της μάχης όπως αυτοί ήθελαν.
Μετά από αυτό δεν απέμενε τίποτα άλλο από την προετοιμασία της μεγάλης πορείας μέσω των Λευκών Ορέων, προς τα Σφακιά, το νοτιώτερο άκρο της Κρήτης γιά την επιστροφή στην Αίγυπτο. Η αυτοθυσία του λαού της Κρήτης και ο τρόπος που αντιμετώπησαν τον εισβολέα έχει περάσει στην ιστορία του κόσμου σαν κάτι το ανεπανάληπτο. Έγραψαν σελίδες δόξας που ποτέ κανένας άλλος λαός στον κόσμο δεν θα μπορέσει να γράψει.

Διώχνουμε τα παιδιά μας πίσω στη Γερμανία.

2011-05-20T07:31:00.000-07:00

Η επιστολή ενός νέου στη μητέρα του।
Φίλοι μου γειά σας
Δημοσιεύω σήμερα ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του καλού μου φίλου και εκλεκτού συνάδελφου από την Γερμανία
Πρόκειται για το αιώνιο και μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής νεολαίας
Τι θα γίνουν αυτά τα παιδιά για τα οποία δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον από πουθενά και από κανέναν
Παρακαλώ μελετήστε το.
Διον.Κονταρίνης

Αγαπημένη μου μητέρα! Σίγουρα η επιστολή μου θα σε στενοχωρήσει। Γνωρίζω ότι, όλα αυτά τα χρόνια περιμένεις να πάρεις τη σύνταξή σου για να επιστρέψεις στην πατρίδα, αυτό ήταν πάντα το όνειρό σου। Από τότε που πέθανε ο πατέρας, τη ξενιτιά δεν την αντέχεις πλέον... έχεις δίκιο. Θα σε παρακαλέσω προτού κάνεις αυτήν την ενέργεια να σκεφτείς και να αναθεωρήσεις την απόφασή σου. Στην Ελλάδα εμείς οι νέοι δεν έχουμε μέλλον. Εγώ κάνω δουλειές του ποδαριού, πότε έχω δουλειά και πότε δεν έχω. Η Ελένη η γυναίκα μου πάει καιρός τώρα που είναι άνεργη, το γνωρίζεις. Αγαπητή μητέρα, οι καταστάσεις στο χώρο της εργασίας, μέρα με την ημέρα χειροτερεύουν. Γιαυτό σου συνιστώ να παραμείνεις στη Νυρεμβέργη. Θα σε χρειαστούμε... Πολλοί από τους φίλους μας έχουν αρχίσει να επιστρέφουν πάλι στους γονείς τους, στη Γερμανία, εφόσον αυτοί ακόμα υπάρχουν. Αρκετοί είναι εκείνοι που βρήκαν θέση εργασίας. Η χώρα που εσείς, μετά την καταστροφή του πολέμου, τη χτίσατε και την κάνατε πάλι οικονομική δύναμη, είναι νομίζω υποχρεωμένη να δώσει και σ' εμάς, στα παιδιά σας δουλειά Σ' αυτή γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Στην Ελλάδα εγκατασταθήκαμε, όχι σαν Έλληνες, αλλά σαν Γερμανοί, έτσι μας χαρακτηρίζουν εδώ. Ξένοι ήμασταν εκεί, ξένοι είμαστε κι εδώ. Η ανεργία και η οικονομική κρίση που σήμερα επικρατεί στην Ελλάδα, μας κάνει να μη γνωρίζουμε που ανήκουμε. Ποια είναι η ταυτότητά μας... Θυμάμαι ότι οι Γερμανοί φίλοι, μάς έλεγαν, ... τι θέλετε, η Ελλάδα εξάγει πέτρες και Γκασταρμπάϊτερ. Αυτοί εννοούσαν εσάς, τώρα θα γίνουμε κι εμείς το ίδιο. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Αγαπητή μητέρα, σύντομα θα μας καλωσορίσεις στη Νυρεμβέργη. Αυτά δυστυχώς είναι τα άσχημα νέα, τα οποία πιστεύω να τα μαθαίνεις από την τηλεόραση και τις ελληνικές εφημερίδες. Θα σου ξαναγράψω σύντομα. Προς το παρόν, έχεις πολλά φιλιά από την Ελένη και πάρα πολλά φιλιά από την εγγονή σου.

Σε φιλώ ο γιος σου
Κώστας Ζαφ....

Σ' αυτή την επιστολή ο νεαρός Κώστας αναφέρεται στην πραγματικότητα. Στην πατρίδα μας επικρατεί, στους νέους ανθρώπους, ο φόβος και ο μαρασμός. Χωρίς εργασία μέλλον για μας δεν υπάρχει, σου λένε. Πως να προγραμματίσουμε οικογένεια να φτιάξουμε δικό μας σπίτι, με ποιο εισόδημα, όταν ζούμε στην προσωρινότητα μόνο με συμβάσεις;
Το υψηλό ποσοστό της ανεργίας τους σπρώχνει στη φυγή. Η Ελλάδα παράγει διανοούμενους Γκασταρμπάϊτερ για την Ευρώπη. Αναρωτιέμαι, ποιοι θα μείνουν στο τέλος για να συμβάλλουν στην πρόοδο και την ανάπτυξη, όταν το καλύτερο κομμάτι της νεολαίας μεταναστεύει; Η απογοήτευση τους από τα ψέμματα και την ανικανότητα των πολιτικών αυτής της χώρας έχει φτάσει στην αποκορύφωση. Αυτά είναι τα κύρια αίτια να αναζητήσουν αλλού να φτιάξουν ένα αύριο. 60 χιλιάδες έφυγαν πέρσι για να σπουδάσουν σε διάφορες χώρες στο εξωτερικό. Πόσοι από αυτούς, όταν τελειώσουν θα γυρίσουν πίσω; Αυτοί όλοι είναι ένα κεφάλαιο που επενδύεται στα πανεπιστήμια της Ευρώπης, χωρίς την ελπίδα να αποδώσει μελλοντικά στην Πατρίδα. Έφυγαν τα νέα παιδιά, δύσκολα πάλι να επιστρέψουν.
Στην εφημερίδα “Έθνος” διάβασα στις 7 Μαΐου τις διάφορες συνεντεύξεις με απόφοιτους διαφόρων σχολών. Όλοι μιλούσαν για Αγγλία, Γαλλία και Γερμανία, το όνειρό τους να αναζητήσουν σ' αυτές τις χώρες εργασία και εκεί να εγκατασταθούν. Σ' αυτές τις χώρες δε χρειάζεσαι μέσο, εκεί ισχύει η αξιοκρατία, αλλά και οι συνθήκες διαβίωσης είναι ανθρώπινες.
Πολλές φορές, ο ίδιος προσωπικά, είχα αμφιβολίες, αν ο υπάλληλος στην Ελλάδα που έπρεπε να με εξυπηρετήσει, ήταν γνώστης του αντικειμένου που είχε αναλάβει. Στη χώρα μας η αξιοκρατία παραγκωνίζεται, θα πρέπει ν' έχει κάποιος “μπάρμπα στην Κορώνη” για να προσληφθεί σε μία θέση, έτσι έλεγαν οι παλιοί, το ίδιο ισχύει και σήμερα. Πού οδηγούμαστε; Όπως τη δεκαετία του '60 βρισκόμαστε μπροστά σε μία μεγάλη φυγή του καλύτερου εργατικού ελληνικού δυναμικού. Αυτό είναι το επακόλουθο της ανεργίας, ιδιαίτερα στη νεολαία. Αυτή έφτασε το 40% τοις εκατό.

Σπύρος Γκάρος

Εδώ ο κόσμος καίγεται και το παλάτι.........Άστα!!!

2011-03-29T16:12:00.001-07:00

Για μέρες τώρα η κοινή γνώμη με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί την τραγωδία που έπληξε την Ιαπωνία με το διπλό χτύπημα. Του καταστρεπτικού σεισμού των εννέα Ρίχτερ και του ισοπεδοτικού θαλάσσιου τσουνάμι, που κατάπιε ολόκληρες πόλεις. Τα μάτια όλου του κόσμου είναι στραμένα στη χώρα του Ανατέλοντος Ήλιου, όπως παλαιότερα ονομαζόταν, που οι επιστήμονες αγωνίζονται απεγνωσμένα, τουλάχιστον να καταφέρουν να μειώσουν την ένταση της καταστροφής, αφού η ολική της απώθηση δεν φαίνεται να είναι κατορθωτή. Οι πολίτες της χώρας αγωνίζονται να γιατρέψυν τις πληγές τους και να επουλώσουν τα τραύματά τους ενώ παράλληλα θρηνούν τις χιλιάδες των χαμένων συγγενών και συνανθρώπων τους. Μιά τραγωδία που θα πρέπει να περάσουν χρόνια για να εκτιμηθεί επακριβώς το μέγεθός της και τα όσα κακά θα επιοφέρει στον πλανήτη..
Στη Λιβύη ένας εμφύλιοες έχει πάρει διαστάσεις τρομακτικές. Το αίμα τρέχει ασταμάτητα. Εκατοντάδες οι νεκροί και αμέτρητοι οι τραυματίες. Η σύγκρουση λένε πως γίνεται για την απαλλαγή της χώρας από τον αδίστακτο και αιμοσταγή δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι. Όμως τα αεροπλάνα των δυτικών δυνάμεων που βομβαρδίζουν ασταμάτητα κάποιο άλλο σκοπό εξυπηρετούν. Και οι πολεμικοί στόλοι που αρμενίζουν στις θάλασσες της χώρας δείχνουν καθαρά πως η παρουσία τους εκεί κάτω δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διανομή των λαφύρων. Των πηγών του πετρελαίου.
Κι’ όλα αυτά με συντροφιά μιά παγκόσμια οικονομική κρίση. Μια οικονομική κρίση τεχνιτή. Μια κρίση που την σχεδίασαν, την έχτισαν και την συντηρούν αυτοί, που σαν σκοπό τους έχουν να κρατάνε τους λαούς υπόδουλους. Γιατί δεν είναι δυνατόν όλο το χρήμα της γης να έχει εξαφανιστεί. Δεν είναι δυνατόν όλο το χρυσάφι της γης να μετακόμισε σε άλλον πλανήτη.Κάποιοι τα έχουν πάρει. Κάποιοι τα έχουν τσεπώσει και απολαμβάνουν τη ζωή τους κοιτάζοντας με ηδονή τους λαούς να υποφέρουν.
Κι’ ενώ αυτός ο τραγικός χορός αγκαλιάζει όλον τον κόσμο, στο παλάτι της Αγγλίας, στο γνωστό Μπάγκιγχαμ, μάλλον δείχνουν ότι βρίσκονται σε άλλον πλανήτη. Ο επικείμενος γάμος του διαδόχου – αλήθεια πόσοι διάδοχοι είναι - με την εκλεκτή της καρδιάς του έχουν επιφέρει τέτοια αναστάτωση, που οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει από κάθε λογική και έχουν γίνει περίγελος του κόσμου. Τα προβλήματα που τους απασχολούν είναι τόσα πολλά και τόσο μεγάλα που μπροστά τους τύφλα να έχει η τραγωδία της Ιαπωνίας. Τι χρώμα καπέλο θα φοράει η βασιλομαμά είναι το κυριώτερο και έχει ενεργοποιήσει και τους στοιχηματοποιούς της χώρας τους. Τα μεγαλύτερα ποσά ποντάρονται στο κίτρινο αν και πολλοί ποντάρουν στο μπλέ. Άλλο σοβαρό πρόβλημα είναι το χρώμα του φορέματος της άλλης μαμάς. Κι’ εδώ τα στοιχήματα μοιράζονται ανάμεσα σε κόκινα, κίτρινα, πράσινα, μπλέ. Τι χρώμα θα έχει το σώβρακο του Κάρολου δεν τους απασχολεί.
Εξ’ ίσου σοβαρό είναι και το πρόβλημα της γεύσης που θα έχει η γαμήλια τούρτα. Πολλοί υποστηρίζουν πως θα επικρατήσει η σοκολάτα. Άλλοι είναι σίγουροι πως η βανίλια θα υπερνικήσει τη σοκολάτα. Τελικά σκέφτονται να φτιάξουν δυό τούρτες. Αυτοί θα τις πληρώσουν; Ας είναι καλά το θύμα, ο λαός.
Έχω άδικο λοιπόν που σαν τίτλο του άρθρου μου επέλεξα αυτό που λέει ο λαός μας «Όλος ο κόσμος καίγεται και το.... (δεν το λέω) το παλάτι χτενίζεται;

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

2011-03-22T05:36:00.000-07:00

( Η Ελληνίδα μετανάστρια του “χτες” και του “σήμερα”.)

Του Σπύρου Γκάρου
Γερμανία

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄60 μαζί ένα φίλο, στην πόλη Έρλανγκεν, κοντά στη Νυρεμβέργη, γυρίζαμε από σπίτι σε σπίτι, εκεί που διέμεναν ελληνικές οικογένειες με στόχο να καταγράψουμε τα ελληνόπουλα της σχολικής ηλικίας. Υπήρχε η δυνατότητα να οργανώσουμε γι αυτά μαθήματα ελληνικής γλώσσας. Για να το πετύχουμε, έπρεπε να έχουμε έναν ορισμένο αριθμό παιδιών, ώστε τα έξοδα για την διδασκαλία και για το δάσκαλο, να τα αναλάβει η υπηρεσία σχολείων του Δήμου.

Με ενθουσιασμό, ότι θα κάναμε κάτι καλό για την παροικία, ξεκινήσαμε με ένα τετράδιο στο χέρι να επισκεπτόμαστε τους Έλληνες για να μας δηλώσουν τον αριθμό και την ηλικία των παιδιών τους.

Δυστυχώς, ο ενθουσιασμός άρχιζε να εξατμίζεται, όταν από ορισμένους γονείς συναντήσαμε αντιδράσεις. Έβρισκαν, βέβαια την πρωτοβουλία μας καλή, αλλά μας έδιναν τα στοιχεία μόνο από το αγόρι και όχι από το κορίτσι... Ο ισχυρισμός που πρόβαλαν ήταν ότι, “το κορίτσι δε χρειάζεται να μάθει γράμματα, τα γράμματα διαφθείρουν το χαρακτήρα των κοριτσιών”. Μας έλεγαν επιπλέον ότι το κορίτσι, θα μεγαλώσει θα παντρευτεί και θα φροντίζει τον άντρα της και τα παιδιά της, αυτός είναι ο προορισμός της. Ευτυχώς όμως που η εκπαίδευση στη Γερμανία είναι υποχρεωτική και για τα παιδιά των αλλοδαπών, αν κάποιος δεν ήθελε να στείλει το παιδί του στο σχολείο δεν του χορηγείτο περαιτέρω άδεια παραμονής. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία στα ελληνόπουλα, ανεξαρτήτως φύλου, να μάθουν γράμματα και όσα βέβαια από αυτά μπορούσαν, να μάθουν και επάγγελμα ή να συνεχίσουν στην ανώτερη εκπαίδευση. Είναι γεγονός, ότι η Ελληνίδα της πρώτης και δεύτερης γενιάς των μεταναστών ήταν το θύμα, και η πιο αδικημένη γυναίκα. Ιδιαίτερα αυτές που την δεκαετία του '60 και '70 μετανάστευαν απ' ευθείας από την Ελλάδα στη Γερμανία. Ηταν οι γυναίκες, για τη γερμανική βιομηχανία, αλλά και για την ελληνική κοινωνία το φτηνό εργατικό δυναμικό. Αν σκεφτεί κάποιος ότι εκείνη την εποχή μία μετανάστρια Ελληνίδα είχε ελάχιστες γραμματικές γνώσεις ή καθόλου και μηδέν επαγγελματική εκπαίδευση, τότε θα καταλάβαινε την κατάστασή της. Γι' αυτήν δεν υπήρχαν ενδιαφέροντα στην ζωή, ζούσε μόνο για να εργάζεται σκληρά στο εργοστάσιο και ταυτόχρονα στο νοικοκυριό, να υπηρετεί τον άντρα της και να μεγαλώνει τα παιδιά. Ελεύθερος χρόνος δεν υπήρχε. Ήταν άγνωστος γι' αυτήν. Ήταν πολυτέλεια την οποία ελάχιστες συμπατριώτισσες την απολάμβαναν.
Όταν κάποτε διοργάνωνα διήμερα σεμινάρια για εργαζόμενους με θέματα το “εργατικό και κοινωνικό δίκαιο” υπήρχε μία συμμετοχή από πενήντα εώς ογδόντα άτομα, μεταξύ αυτών και οι γυναίκες τους, οι οποίες έβρισκαν την ευκαιρία να ξεφύγουν λίγο από την καθημερινότητα και να έρθουν, όχι για να μάθουν, αλλά για να ξεσκάσουν... Όταν περνούσε ο καιρός άρχιζαν να με ρωτούν: “πότε θα μας πας πάλι εκδρομή”; Με έφερναν σε δύσκολη θέση. Αυτά τα σεμινάρια ήταν διδακτικά και όχι για διασκέδαση. Έτσι διαπίστωνα την ανάγκη που είχε η Ελληνίδα εργαζόμενη να ζήσει χωρίς το καθημερινό άγχος του εργοστασίου και της οικογένειας, χωρίς τους φόβους της διπλής ευθύνης, αν θα τα καταφέρει ή δε θα τα καταφέρει, σ' αυτόν τον ξένο κόσμο που ζούσε. Σε έναν κόσμο που δεν τον καταλάβαινε αλλά ούτε και αυτός καταλάβαινε αυτή. Όσο για τον σύζυγο, αυτός αδιάφορος ζούσε και διασκέδαζε στο δικό του κόσμο... Στον κόσμο... του “είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω... και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω...”.

Η Έλληνιδα γυναίκα, σε σύγκριση με το άνδρα, ήταν το μεγάλο θύμα της γερμανικής και ελληνικής κοινωνίας. Ο άγνωστος στρατιώτης της ελληνικής οικογένειας. Ένας άνθρωπος που το μοναδικό δικαίωμα που είχε , ήταν το δικαίωμα της εργασίας, μάλιστα σε δύο βάρδιες και λιγότερο το δικαίωμα της ζωής. Με αυτόν το ρυθμό πολλές Ελληνίδες, προτού φτάσουν τα εξήντα βρίσκονταν ήδη από υγεία στο περιθώριο, ξεχασμένες. Οι νευρολογικές ασθένειες οι καταθλίψεις τα ορθοπεδικά. Όλα αυτά αποτελέσματα μιας πολύωρης καθημερινής και βαριάς εργασίας, ήταν οι συνήθεις αναπηρίες για να βγει μία γυναίκα πρόωρα στη σύνταξη.

Στις 8 Μαρτίου φέτος, όπως κάθε χρόνο διοργανώθηκαν από τα γερμανικά συνδικάτα και τις γυναικείες οργανώσεις, σε πολλές μεγάλες πόλεις, εκδηλώσεις με ομιλίες και σκετς που αναφέρονταν στην ιστορία των πρώτων εξεγέρσεων των γυναικών, για περισσότερα δικαιώματα στον χώρο της εργασίας και στην ανδροκρατούμενη κοινωνία που ζούσαν. Πολλά αναφέρθηκαν γυρω από την εξέγερση των εργαζομένων γυναικών στην κλωστοϋφαντουργία στην Ν. Υόρκη το έτος 1857, αλλά και στην πρώτη επαναστάτρια Clara Zetkin(Κλάρα Τσέτκιν), αυτή που σήκωσε τη σημαία για ισότητα και εκλογικό δικαίωμα το Μάρτιο 1911 στο Βερολίνο, δηλαδή πριν από εκατό χρόνια.
Δυστυχώς η συμμετοχή της Ελληνίδας σ' αυτές τις εκδηλώσεις υπήρξε και φέτος μηδαμινή. Ένα μεγάλο “γιατί”; Υπάρχει βέβαια ο λόγος ο οποίος κατά τη γνώμη μου είναι ότι, από τις μεγάλες ελληνικές κοινότητες στη Γερμανία λείπει η γυναικεία ομάδα αυτή που θα σήκωνε τη σημαία.
Στη μνήμη μου φέρνω ένα γνωστό τραγούδι που τραγουδάει ή Αλεξίου αλλά και η Φαραντούρη. Το ρεφρέν αυτού του τραγουδιού τα λέει όλα:

... Κι εσύ Ελένη και καθ' Ελένη,
της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη,
η ζωή σου είναι επικηρυγμένη
να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο
κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει,
κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη...

Βέβαια η Ελένη της τρίτης γενιάς των μεταναστών, απέχει σήμερα αρκετά από την Ελένη της πρώτης και δεύτερης. Η Ελληνίδα κατόρθωσε με μεγάλους αγώνες να βρει τη θέση στο χώρο της εργασίας και στην κοινωνία που ζει και να εξελιχτεί. Αυτό το κατάφερε γιατί επαναστάτησε ενάντια στην κάποτε πατριαρχία... Μαθαίνει, μορφώνεται και διεκδικεί. Δεν παρασύρεται πλέον από τις ανδροκρατούμενες ελληνικές κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, αυτές που την οδηγούσαν σε λανθασμένες κατευθύνσεις. Η απόκτηση της γνώσης έγινε και γι΄ αυτήν σήμερα δύναμη.

Σπύρος Γκάρος Γερμανία.

Δυστυχία σου Ελλάς.

2011-02-20T09:43:00.000-08:00

Είπα να παραμείνω για λίγο καιρό μακρυά από την πολιτική κατάσταση στην πατρίδα μας και τα τόσα τρομερά που συμβαίνουν εκεί σε καθημερινή βάση.
Κι’ ακόμη να μείνω μακρυά από τα παγκόσμια γεγονότα που έχουν ξεσηκώσει τον κόσμο. Δηλαδή αποφάσισα λίγη.....αποτοξίνωση. Μα δεν τα κατάφερα για πολύ. Το δημοσιογραφικό σαράκι, που παρ’ όλο που το έχω πετάξει στη σύνταξη εδώ και χρόνια, δεν λέει να με αποχωριστεί. Έτσι βρέθηκα με τεντωμένα νεύρα να ρουφάω την επικαιρότητα.
Μια Ελλάδα στο χορό του παραλόγου. Απεργούν οι πάντες και τα πάντα. Οι μόνοι που δεν απεργούν είναι οι άνεργοι και οι πολιτικοί. Στους δρόμους όλη η Ελλάδα. Απεργούν οι γιατροί, οι νοσοκόμοι, οι φαρμακοποιοί, οι αγρότες, οι φορτηγατζήδες. Η Ελλάδα χωρίς τραίνα, χωρίς λεοφορεία, χωρίς πλοία, χωρίς, αεροπλάνα, χωρίς λεφτά Ένας λαός που έχει ξεπεράσει τα όρια της φτώχιας ενώ γύρω του τα σκάνδαλα των πολιτικών έχουν στήσει έναν άγριο χορό. Βατοπέδι, Ζήμενς, δομημένα ομόλογα, χρηματιστήριο, κουμπάροι και άλλα πολλά για τα οποία δεν βρέθηκε ένοχος και ούτε θα βρεθεί. Γιατί αν κάποιος σπάσει την ομερτά θα πρέπει και οι τρακόσιοι αλητήριοι της Βουλής να καθήσουν στο σκαμνί Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά αναδύθηκε από τα κύματα της θαλάσσης και το σκάνδαλο των υποβρυχίων με 55 εκατομμύρια ευρώ να αναζητούν ιδιοκτήτη. Και μην βγει ο Πάγκαλος να μας πει ότι μαζύ τα φάγαμε διότι εμείς ακίνητα στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου δεν έχουμε. Έτσι;;;; Και μέσα σε όλα αυτά και μιά Τρόϊκα που την φόρτωσαν στο σβέρκο του λαού να ενεργεί σαν να είναι η Ελλάδα τσιφλίκι της. Τέτοιο το θράσος της, που ζητάει το ξεπούλημα της αιματωβαμένης γης μας. Πουλήστε! ! ! Μας φωνάζει. Και μην το πάρετε για καινούργιο αυτό. Αν γυρίσουμε λίγους μήνες πίσω, τότε που οι Γερμανοί είχαν το θράσος να εξευτιλήσουν την Αφροδίτη της Μήλου, θα θυμάστε ότι από εκεί ακούστηκε η πρώτη φωνή πουλήστε τη γη σας. Δηλαδή το σχέδιο υπήρχε από καιρό. Τώρα αρχίζει η υλοποίηση. Φυσικά η κυβέρνηση ήταν γνώστης των πάντων. Τώρα προσπαθεί να τα σερβίρει.....στολισμένα.
Φρόντισαν την πώληση της δημόσιας περιουσίας να της αλλάξουν το όνομα. Αξιοποποίηση την βάφτισαν.
‘Ηταν επόμενο να βάλουν χέρι στην ελληνική γη αφού πλέον δεν μπορούν άλλο να ξεζουμίζουν τον ελληνικό λαό. Δεν φιλοτιμήθηκαν όμως οι αλητήριοι να προσφέρουν κι’ αυτοί από τους παχυλούς μισθούς που πέρνουν.
Κάποιος είπε. Αν η Βουλή κλείσει για δέκα χρόνια, η Ελλάδα όχι μόνο θα ξεχρεώσει αλλά θα γίνει πλούσια.
Βέβαια και στους άλλους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης δεν τα πάμε καλύτερα. Στο υπουργείο Παιδείας συνεχίζουν τη δολοφονία της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας. Τα πάντα αλλάζουν έτσι ώστε τα παιδιά μας να αμφιβάλουν αυτά που ακούνε από τους γονείς τους και τους παπούδες τους που έδωσαν το αίμα τους για τη γη που σήμερα την πουλάμε στο Κατάρ, στη Γερμανία, και σε όποιον δώσει λίγα αργύρια.
Με πρωτοπόρο αυτής της ατιμωτικής ενέργειας τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, να βγαίνει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και να αποκαλεί τους αρχηγούς της Επανάστασης του ’21 άξεστους, χωριάτες και αγράμματους, ξεσηκώθηκαν και κάποια κανάλια και κάποιοι επίδοξοι ποιητές και λογοτέχνες και αμφισβήτησαν ακόμη και τον ανδρισμό αυτών των ηρώων.
Η Άννα Διαμαντοπούλου όχι μόνο δεν βγήκε να αποκαταστήσει αυτές τις αισχρότητες αλλά προσπαθεί να μας πείσει ότι η Μικρασιατική καταστροφή και η σφαγή των Ελλήνων στη Σμύρνη είναι το λιγώτερο φαντασιώσεις.
Μετά από όλα αυτά πως η δόλια πατρίδα μας να μην πάρει τον κατήφορο;
Κι’ είναι πολλά ακόμη που θα πρέπει να πουμε αλλά δώστε μου τον χρόνο.
Θα πρέπει για λίγες μέρες να απουσιάσω.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ...

2011-02-14T14:05:00.000-08:00

Με χαρά μου φιλοξενώ στο ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΕΛΛΑΣ ένα ακόμη άρθρο του εξαίρετου δημοσιογράφου και καλού μου φίλου Σπύρου Γκάρου από τη Γερνανία
Παρακαλώ απολαύστε το και σχολιάστε το
ΔΚ

Την Κυριακή 6.02.2011 στη συγκέντρωση που οργανώθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Νυρεμβέργης για την επίσκεψη της αναπληρώτριας υπουργού παιδείας Φώφη Γεννηματά, περίμενα να δω ένα άλλο ακροατήριο από αυτούς που είχαν συγκεντρωθεί. Από τους 120 περίπου συγκεντρωθέντες , το 85% ήταν άτομα της α' γενιάς των μεταναστών και τα άλλα 15% πρόεδροι, συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και ένα μέρος εκπαιδευτικοί. Πού ήταν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι γονείς και η μαθητιώσα νεολαία; ... Δηλαδή ένα δείγμα του... “ δε βαριέσαι...” Και τώρα αναρωτιέμαι, οι τοπικοί σύλλογοι και η ομοσπονδία γονέων ενημέρωσαν, κάλεσαν γραπτώς τους γονείς να παρευρεθούν στην εκδήλωση με την υπουργό; Που ήταν οι μαθητές; Στο Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο αριθμούνται περίπου 850 μαθητές, δεν έχουν αντιπροσώπους;
Ο χρόνος όμως είναι ώριμος και πρέπει να μπει φρένο στα πειράματα της εκπαίδευσης των παιδιών μας, να σκεφτούμε επιτέλους τι θέλουμε και τι δε θέλουμε, ποιο είναι το σωστό και το καλό για τη νεολαία μας, για τα ελληνόπουλα του σήμερα και του αύριο. Είναι γεγονός ότι στην εκπαίδευση, βαδίζουμε ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Είχαμε και έχουμε τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε και τις δύο κουλτούρες, τη γερμανική, αλλά και αυτή της πατρίδας μας, εμείς προτιμήσαμε και προτιμούμε το μονόδρομο.
Ανταγωνιστική νεολαία
Οι προηγούμενες γενιές έχασαν ήδη το τρένο, θα ήταν παρανοϊκό να το χάσουν και οι επόμενες. Τα σημεία του νομοσχεδίου που η κα. Γεννηματά παρουσίασε, περιέχουν πολλά θετικά στοιχεία, που είναι εποικοδομητικά, αυτό θα πρέπει να το προσέξουν οι γονείς και οι φορείς των ελληνικών σχολείων και να μην πέφτουν θύματα στα συμφέροντα της μίας ή της άλλης πολιτικής παράταξης ή μεμονωμένων καλοθελητών. Αυτό το νομοσχέδιο, εφόσον εφαρμοσθεί, θα προωθήσει την απελευθέρωση πολλών παιδιών από το “γκέτο” που τα έχουμε φυλακίσει. Μεταφέραμε μία μακρόχρονα άρρωστη παιδεία, αυτή της μητρόπολης, στα σχολεία του εξωτερικού. Φτιάξαμε, ένα κράτος εν κράτει, με ένα αμφίβολο μέλλον. Σήμερα που οι κοινωνίες, μέσω της μεγάλης Ευρώπης, ανοίγουν και προοδεύουν, η δική μας παραμένει κλειστή. Ο Σωκράτης έλεγε κάποτε “... η γνώση είναι δύναμη...” ενώ εμείς φτάσαμε σήμερα να λέμε: ”... στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα...”
Ήδη τα τελευταία χρόνια, πολλοί νέοι επιλέγουν να σπουδάσουν στις ανώτερες σχολές της Γερμανίας. Παράλληλα πρέπει σ'αυτούς να δώσουμε τη δυνατότητα, μέσω μιας σωστής διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, να διατηρήσουν την ταυτότητά και τον πολιτισμό τους. Έχουμε έξυπνα παιδιά που αν τα βοηθήσουμε και τους συμπαρασταθούμε, ιδιαίτερα στις σημερινές δύσκολες κοινωνικές συνθήκες θα γίνουν σίγουρα ανταγωνιστικά στην αγορά εργασίας. Δεν πρέπει να φοβόμαστε την αλλαγή και να παραμένουμε στο κατεστημένο το οποίο αποδείχτηκε επιβλαβές στην εκπαίδευση των νέων μας.
Αναγνώριση
Τέθηκε το θέμα, ότι τα σχολεία μας, Γυμνάσιο και Λύκειο, στη Βαυαρία δεν είναι αναγνωρισμένα. Δεν έχουν αναγνωρισμένους “τίτλους”. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Λίγοι το γνωρίζουν, οι περισσότεροι έχουν άγνοια... Αλλά η άγνοια είναι η “Θεά του σκότους “.
Περίπου από το 2000 μεχρι το έτος 2008, έγιναν για την αναγνώριση εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις με τους γερμανικούς φορείς και τα ελληνικά σχολεία βρίσκονταν στα πρόθυρα να γίνουν ισότιμα με τα αντίστοιχα γερμανικά. Γιατί δεν πραγματοποιήθηκε αυτό;
Οι δύο συντονιστές από το γραφείο Μονάχου, οι οποίοι εν τω μεταξύ μετατέθηκαν στην Ελλάδα, με τις εσφαλμένες ενέργειές τους φρόντισαν να ναυαγήσει η αναγνώριση. Τα τραγικά λάθη... Το υπουργείο τα γνωρίζει. Τώρα πρέπει να ξαναγίνουν βήματα από την αρχή.
Κάτι που ακόμα έθιξε η υπουργός ταυτόχρονα και ο πρόεδρος της κοινότητας Νυρεμβέργης, είναι οι οικονομικές ατασθαλίες που έχουν γίνει, από τους αποχωρήσαντες συντονιστές, στο γραφείο Μονάχου, μάλιστα η υπουργος ανάφερε κατά λέξη, ότι ...”κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν στον εισαγγελέα...” Κι εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε τα παιδιά μας να τα μάθουν γράμματα αυτοί οι οποίοι παράνομα σε βάρος μας πλουτίζουν.
Ακούσθηκε επίσης, ότι το Δημοτικό και το Γυμνάσιο Νυρεμβέργης βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση από την ίδρυση τους, συνέπεια της κακοδιοίκησης από το γραφείο εκπαίδευσης Μονάχου. Οι αρμόδιοι στη Βαυαρία και στην Αθήνα οφείλουν να δρασουν έγκαιρα πριν είναι πολύ αργά.

Σπύρος Γκάρος

ΑΟΥΣΒΙΤΣ – ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ – Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

2011-01-31T13:03:00.001-08:00

... Γλεντουν οι τυρράνοι και μεσ'στο πιοτό,
τη λύση ζητούν για να βρούνε,
Μα οι ήμερες τους όμως μετρήθηκαν πια,
και τέλος φρικτό τους προσμένει...
(Ρωσικό εμβατήριο)

Μία μελανή κηλίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στις 20 Ιανουαρίου 1942 συναντήθηκαν
15 αξιωματούχοι του τρίτου Ράιχ κατόπιν εντολής του στρατάρχη, Hermann Göring (Χέρμαν Γκέρινγκ) σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο πλησίον της λίμνης Wannsee (Βανσέε - Βερολίνο), να αποφασίσουν και να δώσουν την τελική λύση (Endlösung) στο εβραϊκό πρόβλημα. Πρόεδρος σ΄ αυτήν την άκρως απόρρητη συνδιάσκεψη ήταν ο ανώτερος διοικητής των ΕΣ-ΕΣ Reinhard Heydrich, (Ράινχαρτ Χάϊντριχ), επί του πρωτοκόλλου ο συνταγματάρχης των ΕΣ-ΕΣ Adolf Eichmann (Αδόλφος Άϊχμαν).
Ο Heydrich (Χάϊντριχ) δήλωσε αμέσως την πρώτη ημέρα της συνδιάσκεψης στους παρευρισκόμενους, ότι ο Göring (Γκέρινγκ) τον εξουσιοδότησε, μαζί με τον αρχηγό των ΕΣ-ΕΣ , Heinrich Himmler (Χάϊνριχ Χίμλερ), να προετοιμάσουν την “ τελική λύση”, με λίγα λόγια την εξολόθρευση 11 περίπου εκατομμυρίων Εβραίων από την Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, και Ελλάδα. Ο ίδιος, όπως είπε, πριν λίγες ημέρες πέτυχε 537.000 Εβραίοι από τη Γερμανία, Αυστρία, Βοημία να μεταφερθούν στην Ανατολική Ευρώπη. Αν κάποιος διάβαζε τους δύο τόμους από το βιβλίο του Χίτλερ “Ο αγώνας μου- Mein Kampf “ δεν θα ήταν δύσκολο να καταλάβει το μίσος που έτρεφε αυτός, κατ' αρχήν για τους Γάλλους, οι οποίοι κέρδισαν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και εισέπραξαν, ταπεινώνοντας την Άρια φυλή των Γερμανών, τις περιοχές και τα ανθρακωρυχεία του Saarland. Ταυτόχρονα εκδήλωνε το μεγάλο μίσος που έτρεφε ενάντια στους Εβραίους, τους Σλάβους και τους Μπολσεβίκους. Έπρεπε όλοι αυτοί οι κατωτέρας φυλής άνθρωποι να εξολοθρευτούν και να κυριαρχήσει στη Ευρώπη η ράτσα των Αρίων, η καθαρά γερμανική φυλή. Το ότι προετοίμαζε έναν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ήταν ξεκάθαρο. Αυτά που ακριβώς ανάφερε στο “Main Kampf“ τα έκανε πραγματικότητα, δηλαδή τη καταστροφή της Ευρώπης και το μεγάλο έγκλημα στην Ανθρωπότητα. Κατ' αρχήν ξεκίνησε το ανθρωποκυνηγητό των Εβραίων εντός και εκτός Γερμανίας. Ήδη πριν από τη σύσκεψη στη λίμνη Βάνσεε, με έγκριση του Χίτλερ, εκτελέστηκαν 900 000 Εβραίοι από τη Γερμανία, Πολωνία και από τις περιοχές που είχαν καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα. Στις 22 Ιουνίου 1941 το πρωί, τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο “Μπαρμπαρόσα” και οι γερμανικές μεραρχίες εισέβαλαν στο ρωσικό έδαφος. Τα τάγματα των ΕΣ-ΕΣ, του Heinrich Himmler, αποτελούμενα από 30 000 άντρες, ακολουθούσαν στα μετόπισθεν με στόχο να καθαρίσουν τις καταληφθείσες περιοχές από τους αντάρτες, τους Μπολσεβίκους και τους Εβραίους. Υπήρχε η εντολή όσοι συλλαμβάνονται να εκτελούνται επί τόπου. Σε μία αναφορά του ο Himmler έγραφε: “τέλος Ιουλίου, εκτελέστηκαν 800 Εβραίοι, άντρες και γυναίκες, ηλικίας 16 μέχρι 60 χρονών”. Το φθινόπωρο 1941 ο Χίτλερ κάλεσε στο επιτελικό του γραφείο τους συνεργάτες του,Goebbels και Heyndrich (Γκέμπελς και Χάϊντριχ), και συμφώνησαν να ενεργήσουν τη μεταφορά όλων των Εβραίων από τη Γερμανία, Αυστρία, Βοημία -παιδιά, γυναίκες και άντρες- για εκτέλεση στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (ΚΖ) στην Πολωνία. Το φθινόπωρο 1941 μεταφέρθηκαν στο Γκέτο της Βαρσοβίας 130 000 Εβραίοι από τη Γερμανία. Για τους περισσότερους ήταν ένα ταξίδι χωρίς γυρισμό. Λίγους μήνες αργότερα ακολούθησαν τα επόμενα εκατομμύρια των Εβραίων από τις κατεχόμενες χώρες. Υπεύθυνος για την μεταφορά των Εβραίων από όλες τις κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης ήταν αντισυνταγματάρχης των Ες-Ες Adolf Eichmann (Άντολφ Άϊχμαν). Η μεταφορά γινόταν με τρένα από μακρινές περιοχές, πχ. από τη Γαλλία, Ελλάδα, Ολλανδία, σε κλειστά βαγόνια, που ήταν ειδικά για μεταφορά ζώων. Χωρίς ενδιάμεσο σταθμό έφταναν οι άνθρωποι στη ράμπα τoυ στρατοπέδου, δηλαδή της φάμπρικας του θανάτου, εξαντλημένοι και άλλοι ήδη πεθαμένοι. Ένα από αυτά τα στρατόπεδα, το μεγαλύτερο, ήταν του Άουσβιτς. Εκεί γινόταν η διαλογή, από τους άντρες, τις γυναίκες και τα παιδιά, όπως επίσης από τους ικανούς για εργασία. Όλοι οι άλλοι κατέληγαν από τη ράμπα κατ' ευθείαν στους θαλάμους αερίων. Τον Σεπτέμβριο 1941 στο μπλοκ 11του Άουσβιτς διενεργήθηκαν από τα ΕΣ-ΕΣ οι πρώτες δοκιμές εξόντωσης κρατουμένων με υδροκυάνιον (Zyklon B ). Μέσω της εισπνοής αυτό το αέριο παραλύει τους πνεύμονες και επιφέρει τον ακαριαίο θάνατο. Ο διοικητής του στρατοπέδου Rudolf Höß (Ρούντολφ Χες) δήλωσε ικανοποιημένος από αυτή τη μέθοδο και την έθεσε αμέσως σε εφαρμογή. Με αυτό τον τρόπο δε χρειαζόταν να χρησιμοποιεί το εκτελεστικό απόσπασμα για μαζικές εκτελέσεις, μέσω της εξόντωσης με το υδροκυάνιο δεν είχε το πρόβλημα να απομακρύνει συνεχώς το αίμα των θυμάτων. Η δοκιμή ήταν επιτυχής, κατ' αρχήν έγινε σε 600 αιχμαλώτους από τη Ρωσία και 300 από την Πολωνία. Αυτοί ήταν τα πρώτα θύματα του αερίου (Zyklon B). Πέντε κιλά υδροκυάνιο ήταν αρκετά για να θανατωθούν, μέσα σε 10 ή 20 λεπτά της ώρας, 1500 κρατούμενοι. Υπήρχαν στο Άουσβιτς θάλαμοι χωρητικότητας 2 χιλιάδων ατόμων. Οι νεκροί από τους θαλάμους των αερίων μεταφέρονταν στοιβαγμένοι, με ανοιχτά κάρα στα πλησίον κρεματόρια και εκεί καίγονταν. Παρ' όλο που η διοίκηση του στρατοπέδου προσπαθούσε να κρατήσει απόρρητες, από τους κατοίκους της γύρω περιοχής, αυτές τις εγκαταστάσεις, εντούτοις η δυσοσμία από την πτωμαΐνη και το καμένο κρέας απλωνόταν στην ατμόσφαιρα και τις πρόδιδε. Επειδή το Άουσβιτς δεν επαρκούσε για την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων, που έφερναν καθημερινώς τα τρένα από όλη την Ευρώπη, εγκατέστησαν στο διπλανό χωριό, Μπιρκενάου, και άλλους θαλάμους αερίων και κρεματόρια (Ι και ΙΙ) τους οποίους έθεσαν αμέσως σε ενέργεια.
Τον Ιουλίο 1942 ο Φύρερ, μετά την δολοφονία του Heyndrich, έδωσε εντολή στον αρχηγό των
ΕΣ-ΕΣ Heinrich Himmler να αναλάβει τη διοίκηση όλων των στρατοπέδων συγκέντρωσης και να συνεχίσει την “τελική λύση - Endlösung”. Τις τελευταίες 12 εβδομάδες, πριν από τη λήξη του πολέμου, μεταφέρθηκαν στο Άουσβιτς και εκτελέστηκαν 437 000 Ούγγροι Εβραίοι. Ο Χίτλερ τους πήρε μαζί του στο θάνατο. Η τραγωδία αυτή συνέβη το 1944, λίγες ημέρες πριν αυτός αυτοκτονήσει. Δέκα μέρες, πριν ακόμα φτάσουν τα σοβιετικά στρατεύματα στο Άουσβιτς, ο διοικητής Fritz Bracht (Φριτς Μπραχτ) έδωσε διαταγή 60 000 κρατούμενοι να μεταφερθούν πεζή και να διανεμηθούν στα στρατόπεδα των άλλων περιοχών. Αυτή την πορεία θανάτου οι 10 000 από αυτούς δεν την άντεξαν. Στο Άουσβιτς εκτελέστηκαν και θανατώθηκαν από τα αέρια 1 100 000 Εβραίοι, επίσης ορισμένες χιλιάδες αιχμάλωτοι από τη Σοβιετική Ένωση και άλλες εθνικότητες.
Στις 27 Γενάρη 1945, οι Σοβιετικοί στρατιώτες άνοιξαν τις πύλες του Άουσβιτς. Ήταν οι πρώτοι που αντίκρισαν τη φρικιαστική εικόνα του στρατοπέδου ή σωστά της “φάμπρικας του θανάτου”, Μία εικόνα από σωρούς πτωμάτων όσα δε πρόλαβαν οι Ναζί να κάψουν στους φούρνους, βουνά από μαλλιά, ρούχα και υποδήματα και άλλα αντικείμενα. Κανείς δε μπορεί να φανταστεί τι είδαν τα μάτια αυτών που μπήκαν πρώτοι σ΄ αυτές τις εγκαταστάσεις. Τα ρωσικά στρατεύματα απελευθέρωσαν από το Άουσβιτς 7 000 χιλιάδες κρατουμένους, όσοι είχαν απομείνει ακόμα ζωντανοί. Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς, δεν είχε την τύχη να επιζήσει για πολύ χρόνο την απελευθέρωση του. Γενικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (ΚΖ) εξοντώθηκαν, από την πείνα, αρρώστιες, κακουχία, ιατρικά πειράματα, στο εκτελεστικό απόσπασμα, και στους θαλάμους των αερίων 5,5 εκατομμύρια Εβραίοι. Το Άουσβιτς στην Πολωνία διατηρείται σαν μουσείο και έχει γίνει τόπος προσκύνησης για τις επόμενες γενιές των ανθρώπων, γιατί “όποιος ξεχνάει την ιστορία του, αυτή επαναλαμβάνεται”. Υπάρχει ακόμα στην είσοδο το έμβλημα:
ARBEIT MACHT FREI = Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ.
Η αρχή του τέλους.
Το μεγάλο “Ερώτημα” που παραμένει ακόμα αναπάντητο είναι: Οι μεγάλες δυνάμεις , οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία, δε γνώριζαν τι συνέβαινε σ' αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης; Σ' αυτές τις φάμπρικες του θανάτου; Γιατί τηρούσαν σιγή ιχθύος τη στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι έπεφταν θύματα του φρικιαστικού εγκλήματος των Ναζί; Όπως ο Ρούσβελτ το ίδιο και ο Τσόρτσιλ γνώριζαν πολύ καλά, επίσης αυτό το γνώριζε, και το Βατικανό, ο Πάπας Πίος. Το δίκτυο των μυστικών υπηρεσιών την εποχή εκείνη λειτουργούσε άριστα, οι πληροφορίες έδιναν και έπαιρναν. Τίποτε δεν υπήρχε που να μη γίνεται γνωστό στις κυβερνήσεις των μεγάλων δυνάμεων. Γιατί λοιπόν δεν επενέβησαν να σταματήσουν αυτή την ανθρώπινη τραγωδία, αλλά περίμεναν να περάσουν όλα αυτά τα χρόνια; Η “αρχή του τέλους” για το τρίτο Ράιχ δεν ήταν τα μεγάλα εγκλήματα του Χίτλερ και των συνεργατών του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά το λάθος να επεκταθούν και σε άλλες περιοχές εκτός Ευρώπης και να θέσουν σε κίνδυνο τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας. Επίσης αιτία ήταν, και οι πρώτοι γερμανικοί πύραυλοι που έπληξαν το Σεπτέμβριο 1944 το Λονδίνο. Αυτό βέβαια είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που μπορεί κανείς να ασχοληθεί...
Θα παραμείνουμε όμως σήμερα στην ιστορική επέτειο (27Ιανουαρίου 1945), της κατάληψης και απελευθέρωσης των κρατουμένων του Άουσβιτς

Σπύρος Γκάρος Γερμανία.